గరుడపురాణమ్

కనిష్ఠపూర్వాః స్నానార్థం గచ్ఛేయుః సూక్తజాపకాః । తతో జాలసమీపే తు గత్వా ప్రక్షాల్య చాంశుకమ్

చిన్నవారు ముందుగా, వేదమంత్రాలు చదువువారు స్నానానికి వెళ్లాలి. తరువాత నీటి దగ్గరికి వెళ్లి, తమ వస్త్రాలను కడగాలి.

పరిధాయ పునస్తచ్చ బ్రృయుస్తం పురుషం ప్రతి । ఉదకం తు కరిష్యామః సచైలం పురుషాస్తతః

వస్త్రాలు మళ్ళీ ధరించి, ఆ వ్యక్తిని ఉద్దేశించి, 'మేము వస్త్రాలతో నీళ్లక్రతువు చేస్తాము' అని చెప్పాలి.

కురుధ్వమిత్యేవ వదేచ్ఛతవర్షావరే మృతే । పుత్రాద్యా వృద్ధపూర్వాస్తే ఏకవస్త్రాః శిఖాం వినా

వంద సంవత్సరాల వయస్సు గలవాడు చనిపోతే, 'చేయండి' అని మాత్రమే చెప్పాలి. పెద్దవారు మొదలుకొని, కుమారులు మొదలైనవారు ఒకే వస్త్రంలో, జడ లేకుండా నీటిలోకి దిగాలి.

ప్రాచీనావీతినః సర్వే విశేయుర్మౌనినో జలమ్ । అపనః శోశుచదఘమనేన పితృదిఙ్ముఖాః

అందరూ నిశ్శబ్దంగా, ప్రాచీనావీతిగా, పితృదిక్కు ముఖంగా నీటిలోకి దిగాలి. ఇలా చేస్తే పాపాలు, దుఃఖాలు తొలగిపోతాయి.

జలావఘట్టనం చవ న కుర్యుః స్నానకారకాః । తతస్తటే సమాగత్య శిఖాం బద్ధ్వా ఋజూన్ కుశాన్

స్నానం చేసే వారు నీటిని చెల్లాచెదురు చేయకూడదు. తరువాత ఒడ్డుకు వచ్చి, జడ కట్టుకుని, నేరుగా కుశ తినుపులు పట్టుకోవాలి.

దక్షిణాగ్రహస్తయోస్తు కృత్వాథ సతిలం జలమ్ । ఆదాయాఞ్జలినా యామ్యాం దుః ఖీ పైతృకతీర్థతః

ఇద్దరు చేతులు దక్షిణదిక్కు ఉంచి, నువ్వులు కలిపిన నీటిని అంజలిలో తీసుకుని, దక్షిణ దిశలో, పితృతీర్థంలో, దుఃఖంతో సమర్పించాలి.

ఏకవారం త్రివారం వా దశవారమథాపి వా । భూమావశ్మని వా సర్వే క్షిపేయుర్వాగ్యతాః ఖగ

ఒక్కసారి, మూడు సార్లు లేదా పది సార్లు అయినా, అందరూ మౌనంగా, ఆ నీటిని నేలపై లేదా రాయిపై పోయాలి, ఓ పక్షీ!

తృప్యన్తు తృప్యతాం వాపి తర్పయామ్యుపతిష్ఠతామ్ । ప్రేతైతదముకగోత్రేత్యుక్తేష్వేవం సముచ్చరేత్

'వారు తృప్తిపొందాలి', 'వారికి తృప్తి కలగాలి', 'నేను సమర్పిస్తున్నాను', 'ఈ అముక గోత్రానికి చెందిన ప్రేతునికి' అని చెప్పి, ఆ విధంగా తర్పణం చేయాలి.

జలాఞ్జలౌ కృతే పశ్చాద్విధేయం దన్తధావనమ్ । త్యజన్తి గోత్రిణః సర్వే దినాని నవ కాశ్యప

నీళ్ల అంజలి సమర్పించిన తర్వాత, పళ్ళు తోముకోవాలి. అందరు గోత్రస్థులు తొమ్మిది రోజులు నియమాలు పాటించాలి, ఓ కాశ్యప!

తత ఉత్తీర్యోదకాద్వై వస్త్రాణి పరిధాయ చ । స్నానవస్త్రం సకృత్పీడ్య విశేయుః శుచిభూతలే

తరువాత నీటిలోంచి బయటకి వచ్చి, వస్త్రాలు ధరించి, స్నాన వస్త్రాన్ని ఒకసారి పీడించి, శుభ్రమైన ప్రదేశంలోకి వెళ్లాలి.

అశ్రుపాతం న కుర్వీత దత్త్వా దాహజలాఞ్జలిమ్ । శ్లేష్మాశ్రు బాన్ధవైర్ముక్తం ప్రేతో భుఙ్క్తే యతోఽవశః

దహనానికి నీళ్ల అంజలి ఇచ్చిన తర్వాత కన్నీరు కార్చకూడదు. బంధువులు కార్చిన కన్నీరు, ఉమ్మిని ప్రేతుడు బలవంతంగా అనుభవించాల్సి వస్తుంది.

అతో న రోదితవ్యం హి క్రియాః కార్యాః స్వశక్తితః । తతస్తేషూపవిష్టేషు పురాణజ్ఞః సుకృత్స్వకః

అందువల్ల ఏడవకూడదు; శ్రద్ధకర్మలు తన శక్తికి తగినట్టు చేయాలి. తరువాత అందరూ కూర్చున్నప్పుడు, పురాణాలను తెలిసిన, సద్గుణుడు మాట్లాడాలి.

శోకాపనోదం కుర్వీత సంసారానిత్యతాం బ్రువన్ । మానుష్యే కదలీస్తన్భే అసారే సారమార్గణమ్

అతడు దుఃఖాన్ని తొలగిస్తూ, సంసార అస్థిరతను వివరించాలి: 'మనుష్య జీవితంలో, అరటి కాండంలో మాదిరిగా, ఉన్నదనిపించే స్థిరత లేదు' అని చెప్పాలి.

కరోతి యః స సంమూఢో జలబుద్వద్రసన్నిభే । పఞ్చధా సంభృతః కాయో యది పఞ్చత్వమాగతః

ఇలా చేసే వాడు నీటిపై ఉన్న బుడగలా మాయలో పడిపోతాడు. మన శరీరం ఐదు పదార్థాలతో ఏర్పడినదైనా, చివరికి అది నశించిపోతుంది.

కర్మభిః స్వశరీరోత్థైస్తత్ర కా పరిదేవనా । గన్త్రీ వసుమతీ నాశముదధిర్దైవతాని చ

మన శరీరం చేసిన పనుల వల్ల నశించినప్పుడు, దానికి ఏడుపు ఎందుకు? భూమి, సముద్రం, దేవతలు కూడా చివరికి నశించిపోతాయి.

ఫేనప్రఖ్యః కథం నాశం మర్త్యలోకో న యాస్యతి । ఏవం సంశ్రావయేత్తత్ర మృదుశాద్వలసంస్థితాన్

ఈ మానవ లోకం నురుగు లాంటిది, అది ఎలా నశించదని అనుకోవచ్చు? అక్కడ మృదువైన పచ్చికపై కూర్చున్నవారికి ఇలా చెప్పాలి.

తేఽయి సంశ్రుత్య గచ్ఛేయుర్గృహం బాలపురః సరాః । విదశ్య ర్నిబపత్రాణి నియతా ద్వారి వేశ్మనః

వారు ఈ మాటలు విని, పిల్లలను ముందుగా పెట్టుకుని ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళాలి. దర్భా గడ్డి ఆకులు చల్లి, ఇంటి తలుపు దగ్గర నిలబడాలి.

ఆచమ్య వహ్నిసలిలం గోమయం గౌరసర్షపాన్ । దూర్వాప్రవాలం వృషభమన్యదప్యథ మఙ్గలమ్

నీరు ముట్టుకుని, అగ్ని, నీరు, ఆవు పేడ, ఆవు పాలు, ఆవు నువ్వులు, దర్భా గడ్డి, పగడ, ఎద్దు, ఇంకా మంగళకరమైన వస్తువులు తీసుకురావాలి.

ప్రవిశేయుః సమాలభ్య కృత్వాశ్మని పదం శనైః । శ్రౌతేన తు విధానేన ఆహితాగ్నిం దేహద్వధః

వాటిని తాకి, నెమ్మదిగా రాయిపై అడుగు పెట్టి, వేద విధానాన్ని అనుసరించి, అగ్ని సంరక్షించే గృహస్థుడి దహనాన్ని చేయాలి.

ఊనద్వివర్షం నిఖనేన్న కుర్యాదుదకం తతః । యోషిత్పతివ్రతా యా స్యాద్భర్తారం యానుగచ్ఛతి

పది సంవత్సరాలు నిండని వాడిని పాతాలి, తరువాత నీరు సమర్పించాలి. భర్తకు అంకితమైన భార్య అతడిని అనుసరిస్తుంది.

ప్రయోగ పూర్వం భర్తారం నమస్కృత్యారుహేచ్చితిమ్ । చితిభ్రష్టా తు యా మోహాత్సా ప్రాజాపత్యమాచరేత్

ముందుగా భర్తకు నమస్కరించి, చితిపై ఎక్కాలి. అయితే మాయ వల్ల చితి నుండి దిగిపోతే, ఆమె ప్రజాపత్య వ్రతాన్ని చేయాలి.

తిస్రః కోట్యోర్ధకోటీ య యాని లోమాని మానుషే । తావత్కాలం వసేత్స్వర్గే భర్తారం యానుగచ్ఛతి

మనుష్యుడి శరీరంలో ఉన్న రోమాల సంఖ్య, అంటే ముప్పది లక్షలు దాటి ఎంత ఉంటే, భర్తను అనుసరించిన భార్య అంతకాలం స్వర్గంలో ఉంటుంది.

వ్యాలగ్రాహీ యథా వ్యాలం బిలాదుద్ధరతే బలాత్ । తద్వదుద్ధృత్య సా నారీ తేనైవ సహ మోదతే

పాము పట్టినవాడు దాన్ని బిలం నుంచి లాగినట్టు, భర్తను అనుసరించిన ఆ భార్య అతడిని పైకి లాగి, అతడితో ఆనందంగా ఉంటుంది.

తత్ర సా భర్తృపరమా స్తూయమానాప్సరోగణైః । క్రీడతే పతినా సార్ధం యావదిన్ద్రాశ్చతుర్దశ

అక్కడ, భర్తకు అంకితమైన ఆ భార్యను అప్సరసలు స్తుతిస్తారు. ఆమె భర్తతో కలిసి, పద్నాలుగు ఇంద్రులు పాలించేంత కాలం ఆనందంగా విహరిస్తుంది.

బ్రహ్మఘ్నో వా కృఘ్నో వా మిత్త్రిఘ్నో వా భవేత్పతిః । పునాత్యవిధవా నారీ తమాదాయ మృతా తు యా

భర్త బ్రాహ్మణ హంతకుడైనా, హత్య చేసినవాడైనా, మిత్రద్రోహి అయినా, అతడిని అనుసరించిన విధవ భార్య అతడిని పవిత్రురాల్ని చేస్తుంది.

మృతే భర్తరి యా నారీ సమారోహేద్ధుతాశనమ్ । సారన్ధతీసమాచారా స్వర్గలోకే మహీయతే

భర్త మరణించినప్పుడు అగ్నిలోకి ఎక్కిన భార్య, అరుంధతి లాంటి ఆచారాన్ని అనుసరిస్తే, ఆమె స్వర్గంలో ఘనంగా ఆదరించబడుతుంది.

యావచ్చాగ్నౌ మృతే పత్యౌ స్త్రీ నాత్మానం ప్రదాహయేత్ । తావన్న ముచ్యతే సా హి స్త్రీశరీరాత్కథఞ్చన

భర్త అగ్నిలో కాలిపోతున్నంతవరకు భార్య తనను తాను కాల్చుకోకపోతే, ఆమె ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ ఈ స్త్రీ శరీరం నుండి విముక్తి పొందదు.

మాతృకం పైతృకం చైవ యత్ర చైవ ప్రదీయతే । కులత్రయం పునాత్యేషా భర్తారం యానుగచ్ఛతి

భర్తను అనుసరించిన భార్య తల్లి, తండ్రి, మామగారి వంశాలను, అంటే మూడు కుటుంబాలను పవిత్రం చేస్తుంది.

ఆర్తార్తే ముదితే హృష్టా ప్రోషితే మలినా కృశా । మృతే మ్రియేత యా పత్యౌ సా స్త్రీ జ్ఞేయా పతివ్రతా

బాధలో, కష్టంలో, ఆనందంలో, ఉల్లాసంలో, భర్త దూరంగా ఉన్నా, ఆమె క్షీణించి, భర్త చనిపోతే తానూ చనిపోతే, ఆమెను నిజమైన పతివ్రత అని తెలుసుకోవాలి.