గరుడపురాణమ్

ఆజ్యేనాభ్యఞ్జనం కార్యం సర్వాఙ్గేషు శవస్య చ । దాహమృత్యోరన్తరాలే విధిః పిణ్డస్య తం శృణు

శవం మొత్తం మీద నెయ్యితో పూయాలి; దహనం చేయడానికి ముందు, పిండానికి చేసే విధిని విను.

పూర్వోక్తైః పఞ్చభిః పిణ్డైః శవస్యాహుతియోగ్యతా । అన్యథా చోపఘాతాచ్చ రాక్షసాద్యా భవన్తి హి

ముందుగా చెప్పిన ఐదు పిండాలతో శవం హోమానికి యోగ్యమవుతుంది; లేకపోతే తప్పు వల్ల రాక్షసాది ప్రేతాలు కలుగుతాయి.

సంమృజ్య చోపలిప్యాథ ఉల్లిఖ్యోద్ధృత్య వేదికామ్ । అభ్యుక్ష్యోపసమాధాయ వహ్నిం తత్ర విధానతః

వేదికను శుభ్రపరచి, పూసి, గుర్తు వేసి, పైకి ఎత్తి, నీళ్లు చల్లి, అగ్ని నిబంధన ప్రకారం ఏర్పాటుచేయాలి.

పుష్పాక్షతైశ్చ సంపూజ్య దేవం క్రవ్యాదసంజ్ఞకమ్ । శ్రౌతేన తు విధానేన హ్యాహితాగ్నిం దహేద్వుధః

పువ్వులు, అక్షతలతో మాంసాహార దేవతను పూజించి, వేదవిధానంగా అగ్నిలో శవాన్ని దహించాలి.

చణ్డాలాగ్నిం చితాగ్నిం చ పతితాగ్నిం పరిత్యజేత్ । త్వం భూతకృజ్జగద్యోనిస్త్వం లోకపరిపాలకః

చండాలుల అగ్ని, చితా అగ్ని, పతితుల అగ్ని వదిలేయాలి; నీవే భూతాలను సృష్టించేవాడు, జగత్తుకు మూలమైనవాడు, లోకాలను కాపాడేవాడు.

ఉపసంహర తస్మాత్త్వమేనం స్వర్గం నయామృతమ్ । ఇతి క్రవ్యాదమభ్యర్చ్య శరీరాహుతిమాచరేత్

కాబట్టి, నీవు అతన్ని పిలిచిపట్టి, స్వర్గానికి, అమృతత్వానికి తీసుకెళ్ళు. మాంసాన్ని తినే దేవతను పూజించి, శరీరాన్ని అర్పణగా సమర్పించాలి.

అర్ధదగ్ధే తథా దేహే దద్యాదాజ్యాహుతిం తతః । అస్మాత్త్వమధిజాతోఽసి త్వదయం జాయతాం పునః

శరీరం అర్థంతా కాలిపోయిన తర్వాత, నెయ్యి హోమం చేసి, 'ఇదివల్ల నీవు పుట్టావు, నీ వల్ల ఇది మళ్ళీ పుట్టాలి' అని చెప్పాలి.

అసౌ స్వర్గాయ లోకాయ స్వాహేత్యుక్త్వా తు నామతః । ఏవమాజ్యాహుతిం దత్త్వా తిలమిశ్రాం సమన్త్రకమ్

'ఇతడు స్వర్గలోకానికి' అని పేరు చెప్పి, నెయ్యి, నువ్వులు కలిపి, మంత్రంతో హోమం చేయాలి.

రోదితవ్యం తతో గాఢమేవం తస్య సుఖం భవేత్ । దాహస్యానన్తరం తత్ర కృత్వా సఞ్చయనిక్రియామ్

అప్పుడతని కోసం గాఢంగా ఏడవాలి. ఇలా చేస్తే అతనికి శాంతి కలుగుతుంది. దహనం అయిపోయిన తర్వాత అక్కడ అవశేషాలను సేకరించాలి.

ప్రేతపిణ్డం ప్రదద్యాచ్చ దాహార్తిశమనం ఖగ । తతః ప్రదక్షిణం కృక్త్వా చితాప్రస్థానవీక్షకాః

దహన బాధను తగ్గించేందుకు ప్రేతపిండం సమర్పించాలి, ఓ పక్షీ! తరువాత చితను ప్రదక్షిణ చేసి, చూసినవారు వెళ్ళిపోవాలి.

కనిష్ఠపూర్వాః స్నానార్థం గచ్ఛేయుః సూక్తజాపకాః । తతో జాలసమీపే తు గత్వా ప్రక్షాల్య చాంశుకమ్

చిన్నవారు ముందుగా, వేదమంత్రాలు చదువువారు స్నానానికి వెళ్లాలి. తరువాత నీటి దగ్గరికి వెళ్లి, తమ వస్త్రాలను కడగాలి.

పరిధాయ పునస్తచ్చ బ్రృయుస్తం పురుషం ప్రతి । ఉదకం తు కరిష్యామః సచైలం పురుషాస్తతః

వస్త్రాలు మళ్ళీ ధరించి, ఆ వ్యక్తిని ఉద్దేశించి, 'మేము వస్త్రాలతో నీళ్లక్రతువు చేస్తాము' అని చెప్పాలి.

కురుధ్వమిత్యేవ వదేచ్ఛతవర్షావరే మృతే । పుత్రాద్యా వృద్ధపూర్వాస్తే ఏకవస్త్రాః శిఖాం వినా

వంద సంవత్సరాల వయస్సు గలవాడు చనిపోతే, 'చేయండి' అని మాత్రమే చెప్పాలి. పెద్దవారు మొదలుకొని, కుమారులు మొదలైనవారు ఒకే వస్త్రంలో, జడ లేకుండా నీటిలోకి దిగాలి.

ప్రాచీనావీతినః సర్వే విశేయుర్మౌనినో జలమ్ । అపనః శోశుచదఘమనేన పితృదిఙ్ముఖాః

అందరూ నిశ్శబ్దంగా, ప్రాచీనావీతిగా, పితృదిక్కు ముఖంగా నీటిలోకి దిగాలి. ఇలా చేస్తే పాపాలు, దుఃఖాలు తొలగిపోతాయి.

జలావఘట్టనం చవ న కుర్యుః స్నానకారకాః । తతస్తటే సమాగత్య శిఖాం బద్ధ్వా ఋజూన్ కుశాన్

స్నానం చేసే వారు నీటిని చెల్లాచెదురు చేయకూడదు. తరువాత ఒడ్డుకు వచ్చి, జడ కట్టుకుని, నేరుగా కుశ తినుపులు పట్టుకోవాలి.

దక్షిణాగ్రహస్తయోస్తు కృత్వాథ సతిలం జలమ్ । ఆదాయాఞ్జలినా యామ్యాం దుః ఖీ పైతృకతీర్థతః

ఇద్దరు చేతులు దక్షిణదిక్కు ఉంచి, నువ్వులు కలిపిన నీటిని అంజలిలో తీసుకుని, దక్షిణ దిశలో, పితృతీర్థంలో, దుఃఖంతో సమర్పించాలి.

ఏకవారం త్రివారం వా దశవారమథాపి వా । భూమావశ్మని వా సర్వే క్షిపేయుర్వాగ్యతాః ఖగ

ఒక్కసారి, మూడు సార్లు లేదా పది సార్లు అయినా, అందరూ మౌనంగా, ఆ నీటిని నేలపై లేదా రాయిపై పోయాలి, ఓ పక్షీ!

తృప్యన్తు తృప్యతాం వాపి తర్పయామ్యుపతిష్ఠతామ్ । ప్రేతైతదముకగోత్రేత్యుక్తేష్వేవం సముచ్చరేత్

'వారు తృప్తిపొందాలి', 'వారికి తృప్తి కలగాలి', 'నేను సమర్పిస్తున్నాను', 'ఈ అముక గోత్రానికి చెందిన ప్రేతునికి' అని చెప్పి, ఆ విధంగా తర్పణం చేయాలి.

జలాఞ్జలౌ కృతే పశ్చాద్విధేయం దన్తధావనమ్ । త్యజన్తి గోత్రిణః సర్వే దినాని నవ కాశ్యప

నీళ్ల అంజలి సమర్పించిన తర్వాత, పళ్ళు తోముకోవాలి. అందరు గోత్రస్థులు తొమ్మిది రోజులు నియమాలు పాటించాలి, ఓ కాశ్యప!

తత ఉత్తీర్యోదకాద్వై వస్త్రాణి పరిధాయ చ । స్నానవస్త్రం సకృత్పీడ్య విశేయుః శుచిభూతలే

తరువాత నీటిలోంచి బయటకి వచ్చి, వస్త్రాలు ధరించి, స్నాన వస్త్రాన్ని ఒకసారి పీడించి, శుభ్రమైన ప్రదేశంలోకి వెళ్లాలి.

అశ్రుపాతం న కుర్వీత దత్త్వా దాహజలాఞ్జలిమ్ । శ్లేష్మాశ్రు బాన్ధవైర్ముక్తం ప్రేతో భుఙ్క్తే యతోఽవశః

దహనానికి నీళ్ల అంజలి ఇచ్చిన తర్వాత కన్నీరు కార్చకూడదు. బంధువులు కార్చిన కన్నీరు, ఉమ్మిని ప్రేతుడు బలవంతంగా అనుభవించాల్సి వస్తుంది.

అతో న రోదితవ్యం హి క్రియాః కార్యాః స్వశక్తితః । తతస్తేషూపవిష్టేషు పురాణజ్ఞః సుకృత్స్వకః

అందువల్ల ఏడవకూడదు; శ్రద్ధకర్మలు తన శక్తికి తగినట్టు చేయాలి. తరువాత అందరూ కూర్చున్నప్పుడు, పురాణాలను తెలిసిన, సద్గుణుడు మాట్లాడాలి.

శోకాపనోదం కుర్వీత సంసారానిత్యతాం బ్రువన్ । మానుష్యే కదలీస్తన్భే అసారే సారమార్గణమ్

అతడు దుఃఖాన్ని తొలగిస్తూ, సంసార అస్థిరతను వివరించాలి: 'మనుష్య జీవితంలో, అరటి కాండంలో మాదిరిగా, ఉన్నదనిపించే స్థిరత లేదు' అని చెప్పాలి.

కరోతి యః స సంమూఢో జలబుద్వద్రసన్నిభే । పఞ్చధా సంభృతః కాయో యది పఞ్చత్వమాగతః

ఇలా చేసే వాడు నీటిపై ఉన్న బుడగలా మాయలో పడిపోతాడు. మన శరీరం ఐదు పదార్థాలతో ఏర్పడినదైనా, చివరికి అది నశించిపోతుంది.

కర్మభిః స్వశరీరోత్థైస్తత్ర కా పరిదేవనా । గన్త్రీ వసుమతీ నాశముదధిర్దైవతాని చ

మన శరీరం చేసిన పనుల వల్ల నశించినప్పుడు, దానికి ఏడుపు ఎందుకు? భూమి, సముద్రం, దేవతలు కూడా చివరికి నశించిపోతాయి.

ఫేనప్రఖ్యః కథం నాశం మర్త్యలోకో న యాస్యతి । ఏవం సంశ్రావయేత్తత్ర మృదుశాద్వలసంస్థితాన్

ఈ మానవ లోకం నురుగు లాంటిది, అది ఎలా నశించదని అనుకోవచ్చు? అక్కడ మృదువైన పచ్చికపై కూర్చున్నవారికి ఇలా చెప్పాలి.

తేఽయి సంశ్రుత్య గచ్ఛేయుర్గృహం బాలపురః సరాః । విదశ్య ర్నిబపత్రాణి నియతా ద్వారి వేశ్మనః

వారు ఈ మాటలు విని, పిల్లలను ముందుగా పెట్టుకుని ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళాలి. దర్భా గడ్డి ఆకులు చల్లి, ఇంటి తలుపు దగ్గర నిలబడాలి.

ఆచమ్య వహ్నిసలిలం గోమయం గౌరసర్షపాన్ । దూర్వాప్రవాలం వృషభమన్యదప్యథ మఙ్గలమ్

నీరు ముట్టుకుని, అగ్ని, నీరు, ఆవు పేడ, ఆవు పాలు, ఆవు నువ్వులు, దర్భా గడ్డి, పగడ, ఎద్దు, ఇంకా మంగళకరమైన వస్తువులు తీసుకురావాలి.

ప్రవిశేయుః సమాలభ్య కృత్వాశ్మని పదం శనైః । శ్రౌతేన తు విధానేన ఆహితాగ్నిం దేహద్వధః

వాటిని తాకి, నెమ్మదిగా రాయిపై అడుగు పెట్టి, వేద విధానాన్ని అనుసరించి, అగ్ని సంరక్షించే గృహస్థుడి దహనాన్ని చేయాలి.