గరుడపురాణమ్

ఆలయస్తత్ర రౌద్రే హి దహ్యతే యేన మానవః । ఛత్రదానేన సుచ్ఛాయా జాయతే పథి తుష్టిదా

అక్కడ, భయంకరమైన లోకంలో, దహనం అయ్యే మనిషికి, గొడుగు దానం వల్ల బాటలో చల్లని నీడ కలుగుతుంది, అది ఆనందాన్ని ఇస్తుంది.

అసిపత్రవనం ధారమతిక్రామతి వై సుఖమ్ । అశ్వారూఢశ్చ వ్రజతి దదతే యద్యుపానహౌ

అసిపత్రవనాన్ని సులభంగా దాటి వెళ్తాడు. ఎవరు చెప్పులు దానం చేస్తారో వారు గుర్రం మీద ఎక్కి ప్రయాణిస్తారు.

భోజనాసనదానేన సుఖం మార్గే భునక్తి వై । ప్రదేశే నిర్జలే దాతా సుఖీ స్యాద్వై కమణ్డలోః

భోజనం, ఆసనం దానం వల్ల మార్గంలో సుఖంగా ఉండగలుగుతాడు. నీరు లేని ప్రదేశంలో కమండలుదానం చేసినవాడు ఆనందంగా ఉంటాడు.

యమదూతా మహారౌద్రాః కరాలాః కృష్ణపిఙ్గలాః । న పీడయన్తి దాక్షిణ్యాద్వస్త్రాభరణదానతః

యమదూతలు — అత్యంత భయంకరులు, కరాళవదనులు, నల్లగా, పింగళంగా ఉంటారు — వారు దయచూపి, వస్త్రాభరణ దానం వల్ల బాధించరు.

తిలపాత్రం తు విప్రాయ దత్తం పత్రరథ ధ్రువమ్ । నాశయేత్త్రివిధం షాపం వాఙ్మనః కాయసమ్భవమ్

ఒక బ్రాహ్మణుడికి తిలపాత్రం ఇచ్చినప్పుడు, ఓ పత్రరథా, అది మాట, మనసు, శరీరం ద్వారా కలిగిన మూడు రకాల పాపాలను నశింపజేస్తుంది.

ఘృతపాత్రప్రదానే రుద్రలోకే వసేన్నరః । సర్వోపస్కరసంయుక్తాం శయ్యాం దత్త్వా ద్విజాతయే

నెయ్యి పాత్రం దానం వల్ల రుద్ర లోకంలో నివసించగలడు. అన్ని ఉపకరణాలతో కూడిన మంచాన్ని ద్విజునికి ఇచ్చినవాడు—

నానాప్సరోభిరాకీర్ణం విమానమధిరోహతి । షష్టివర్షసహస్రాణి క్రీడిత్వా శక్రమన్దిరే

వివిధ అప్సరసలతో నిండిన విమానాన్ని ఎక్కుతాడు. అరవై వేల సంవత్సరాలు ఇంద్రుడి మందిరంలో ఆనందంగా విహరిస్తాడు.

ఇన్ద్రలోకాత్పరిభ్రష్ట ఇహ లోకే నృపో భవేత్ । సర్వోపస్కరణోపేతం యువానం దోషవర్జితమ్

ఇంద్ర లోకం నుండి కింద పడినవాడు, ఈ భూమిపై రాజుగా జన్మిస్తాడు. అన్ని సౌకర్యాలతో, యవ్వనంతో, లోపాలు లేకుండా ఉంటాడు.

యోఽశ్వం దదాతి విప్రాయ స్వర్గలోకే చ తిష్ఠతి । యావన్తి రోమాణి హయే భవన్తి హి ఖగేశ్వర

ఎవరు బ్రాహ్మణుడికి గుర్రాన్ని దానం చేస్తారో, ఓ పక్షిరాజా, వారు గుర్రానికి ఉన్న రోమాల సంఖ్య ఏటా, అంతకాలం స్వర్గంలో ఉంటారు.

తావతో రాజితాంల్లోకానాప్నువన్తి హి పుష్కలాన్ । చతుర్భిస్తురగైర్యుక్తం సర్వోపకరణైర్యుతమ్

నాలుగు గుర్రాలు జోడించి, అన్ని అవసరమైన వస్తువులతో కూడిన రథాన్ని ఇచ్చినవారు, ఎన్నో గొప్ప లోకాలను పొందుతారు.

రథం ద్విజాతయే దత్త్వా రాజసూయఫలం లభ్త్

ఒక ద్విజునికి రథాన్ని దానం చేస్తే, రాజసూయయాగ ఫలితాన్ని పొందుతారు.

దుగ్ధాధికాం చ మహిషీం నవమేఘవర్ణాం సన్తుష్టతర్ణకవలీం జఘనాభిరామామ్ । దత్త్వా సువర్ణతిలకాం ద్విజపుఙ్గవాయ లోకోదయం స జయతీతి కిమత్ర చిత్రమ్

కొత్త మేఘంలా నలుపు రంగుతో, ఎక్కువ పాలు ఇచ్చే, తినే మేతతో సంతుష్టంగా ఉండే, నడుము అందంగా ఉండే, బంగారు బొట్టు పెట్టిన మహిషిని ఒక గొప్ప బ్రాహ్మణునికి దానం చేస్తే, లోకోత్తర ఫలితాన్ని పొందడం ఆశ్చర్యం కాదు.

తాలవృన్తస్య దానేన వాయునా వీజ్యతే పథి । కాన్తియుక్సుభగః శ్రీమాన్ భవత్యమ్బరదానతః

తాళపత్ర పంకాను దానం చేస్తే, మార్గంలో గాలి వీస్తూ ఉంటుంది; వస్త్రాన్ని దానం చేస్తే, కాంతితో, అదృష్టంతో, ఐశ్వర్యంతో ఉంటారు.

రసాన్నోపస్కరయుతం గృహం విప్రాయ యోర్ఽపయేత్ । న హీయతే తస్య వంశః స్వర్గం ప్రాప్నోత్యనుత్తమమ్

పాత్రలు, అన్నపానములతో కూడిన ఇంటిని బ్రాహ్మణునికి ఇచ్చేవారికి వారి వంశం తగ్గదు, వారు అత్యుత్తమ స్వర్గాన్ని పొందుతారు.

భవత్యత్ర ఖగశ్రేష్ఠ ఫలగౌఖలాఘవమ్ । శ్రద్ధాశ్రద్ధావిభేదేన దానగౌరవలాఘవాత్

పక్షీరాజా! ఇక్కడ, దానంలో విశ్వాసం ఉన్నా లేకపోయినా, దానానికి ఎంత విలువ ఉందో దాని బరువుపై ఫలితం ఆధారపడి ఉంటుంది.

తతో యేనామ్బుదానాని కృతాన్యత్ర రసాస్తథా । తదా ఖగ తథాహ్లాదమాపది ప్రతిపద్యతే

పక్షీరాజా! ఎవరు నీళ్ళపాత్రలు, ఇతర ద్రవ పదార్థాలను దానం చేస్తారో, వారు కష్టకాలంలో ఎంతో ఆనందాన్ని పొందుతారు.

అన్నాని యేన దత్తాని శ్రద్ధాపూతేన చేతసా । సోఽపి తృప్తిమవాప్నోతి వినాప్యన్నేన వై తదా

ఎవరు శ్రద్ధతో, పవిత్రమైన మనసుతో అన్నాన్ని దానం చేస్తారో, వారు ఆ సమయంలో అన్నం లేకపోయినా తృప్తిని పొందుతారు.

ఆసన్నే మరణే కుర్యాత్సంన్యాసం చేద్విధానతః । ఆవర్తేత పునర్నాసౌ బ్రహ్మభూయాయ కల్పతే

మరణ సమయం దగ్గరగా వచ్చినప్పుడు, యోగ్యంగా సంయాసాన్ని ఆచరిస్తే, అతడు మళ్ళీ జనన మరణ చక్రంలోకి రాడు; లేకపోతే బ్రహ్మమయ్యే అర్హత ఉండదు.

ఆసన్నమరణో మత్యశ్చేత్తీర్థం ప్రతినయితే । తీర్థప్రాప్తౌ భవేన్ముక్తిర్మ్రియతే యది మార్గగః । పదేపదే క్రతుసమం భవేత్తస్య న సంశయః

మరణం సమీపంలో ఉన్నవారిని తీర్థానికి తీసుకెళితే, తీర్థాన్ని చేరిన వెంటనే మోక్షం కలుగుతుంది; మార్గమధ్యంలో మరణిస్తే, ప్రతి అడుగుకూ యాగఫలం లభిస్తుంది — దీనిలో సందేహం లేదు.

గృహ్ణీయాచ్చేదనశనం వ్రతం విధివదాగతే । మృత్యౌ న సోఽపి సంసారే భూయః పర్యటతి ద్విజ

సరైన సమయంలో నియమానుసారం ఉపవాసం, వ్రతాలు ఆచరించినవారు, మరణ సమయంలో మళ్ళీ జనన మరణ చక్రంలో తిరగరు, ద్విజుడా!

కిం దానమితి తుర్యస్య ప్రశ్నస్యోత్తరమీరితమ్ । దాహమృత్యోరన్తరే కిమితిప్రశ్నోత్తరం శృణు

నాలుగవ దానానికి సమాధానం చెప్పబడింది; ఇప్పుడు, దహనం మరణం మధ్యలో ఏముంటుందో ప్రశ్నకు సమాధానం విను.

గతప్రాణం తతో జ్ఞాత్వా స్నాత్వా పుత్రాదిరాశు తమ్ । శవం జలేన శుద్ధేన క్షాలయేదవిచారయన్

ప్రాణం విడిచినట్టు తెలిసిన తర్వాత, కుమారుడు మొదలైనవారు స్నానం చేసి, ఆ శవాన్ని ఆలస్యం చేయకుండా శుద్ధమైన నీటితో శుభ్రపరచాలి.

పరిధాప్యాహతే వస్త్రే చన్దనైః ప్రోక్షయేత్తనుమ్ । తతో మృతస్య స్థానే వై ఏకోద్దిష్టం సమాచరేత్

శరీరానికి శుభ్రమైన వస్త్రాలు వేసి, గంధంతో చల్లాలి; ఆ తరువాత, మృతుని స్థలంలో ఏకోద్దిష్ట కర్మను నిర్వహించాలి.

ప్రయోగపూర్వం దాహస్య యోగ్యతాదిర్యథా భవేత్ । ఆంసనం ప్రాక్షణ చ స్యాన్న స్యాదేతచ్చతుష్టయమ్

అంత్యక్రియకు ముందు, యోగ్యత మొదలైనవి అనుసరించి మోసిపోవడం, ఉంచడం చేయాలి; కానీ ఆ నాలుగు పనులు చేయకూడదు.

ఆవాహనార్చన చైవ పాన్త్రాలమ్భావగాహనే । భవేద్దానాన్నసఙ్కల్పః పిణ్డదానం సదా భవేత్

ఆహ్వానం, పూజ, పాత్రను తీసుకోవడం, మునిగించడం చేయాలి; అన్నదాన సంకల్పం చేసి, పిండప్రదానం ఎప్పుడూ చేయాలి.

పదార్థపఞ్చకం న స్యాద్రేఖా ప్రత్యవనేజనమ్ । దద్యాదక్షయ్యముదకం న స్యాదేతత్త్రయం పునః

అయిదు పదార్థాలను ఉపయోగించకూడదు, గీతలు గీయడం, తుడవడం చేయకూడదు; అక్షయమైన నీటిని ఇవ్వాలి, ఆ మూడు పనులు మళ్ళీ చేయకూడదు.

స్వధావాచనమాశీశ్చ తిలకం చ ఖగోత్తమ । ఘటం దద్యాత్సమాషాన్నం దద్యాల్లోహస్య దక్షిణామ్

పక్షీరాజా! స్వధా పఠనం, ఆశీర్వచనం, తిలకం చేయాలి; గడను, వండిన అన్నాన్ని, ఇనుప దక్షిణను ఇవ్వాలి.

పిణ్డస్య చాలనం ప్రోక్తం నైవ ప్రోక్తమిదం త్రికమ్ । ప్రచ్ఛాదనవిసర్గౌ చ స్వస్తివాచనకం తథా

పిండాన్ని కదల్చడం చేయమని చెప్పబడింది, కానీ ఈ మూడు — మూతపెట్టడం, వదిలేయడం, శుభప్రదమైన మంత్రాన్ని చదవడం — చేయవద్దని చెప్పబడింది.

ఏషు షట్సు విధిః ప్రోక్తః శ్రాద్ధేషు మలినేషు తే । షడేవ మరణస్థానే ద్వారి చాత్వరికే తథా

ఈ ఆరు విధులు అపవిత్రమైన శ్రాద్ధాల్లో చేయమని చెప్పారు; మరణస్థలంలో, తలుపు దగ్గర, చౌరస్తాలో కూడా ఆరు మాత్రమే చేయాలి.