గరుడపురాణమ్

లేప్యా తు గోమయైర్భూమిస్తిలాన్దర్భాన్వినిః క్షిపేత్ । తస్యామేవాతురో ముక్తః సర్వం దహతి కిల్బిషమ్ ॥ ౨,౨.

భూమిని గోమయంతో పూసి, నువ్వులు, దర్భలను చల్లి వేయాలి. అక్కడే మరణించినవాడు విడిపోతూ తన పాపాలన్నిటిని దహించుకుంటాడు.

దర్భతూలీ నయేత్స్వర్గమాతురస్య న సంశయః । దర్భాంస్తత్ర క్షిపేద్వాథ తూలీగేన్దుకమధ్యతః ॥ ౨,౨.

దర్భతో చేసిన పరుపు మరణించేవాడిని స్వర్గానికి తీసుకెళ్తుంది — దీనిలో సందేహం లేదు. అక్కడ దర్భను ఉంచాలి, లేకపోతే మధ్యలో పత్తి దిండు పెట్టాలి.

సర్వత్ర వసుధాపూతా యత్ర లేపో న విద్యతే । యత్ర లేపః స్థితస్తత్ర పునర్లేపేన శుధ్యతి ॥ ౨,౨.

ఎక్కడైనా గోమయపు పూత లేకపోతే అక్కడ భూమి పవిత్రంగా ఉంటుంది. పూత ఉన్నచోట మరలా పూత వేస్తే మళ్లీ పవిత్రత వస్తుంది.

యాతుధానాః పిశాచాశ్చ రాక్షసాః క్రూరకర్మిణః । అలేపం హ్యాతురం ముక్తం విశన్త్యేతే వియోనయః ॥ ౨,౨.

యాతుధానులు, పిశాచులు, రాక్షసులు — వీరు క్రూరమైన పనులు చేసే వారు — రోగంతో ఉన్నవారిని, ఎవరికీ రక్షణ లేని వారిని, శుద్ధి లేని వారిని లోపలికి ప్రవేశిస్తారు. వీరు బలహీనులను ఆక్రమిస్తారు.

నిత్యహోమస్తథా శ్రాద్ధం పాదశౌచం ద్విజే తథా । మణ్డలేన వినా భూమ్యామాతురో ముచ్యతే న హి ॥ ౨,౨.

ప్రతి రోజు హోమం చేయడం, పితృకర్మలు చేయడం, ద్విజుడు పాదాలను శుభ్రపరచడం చేసినా, భూమిపై రక్షణ వలయం లేకుండా ఉంటే, రోగి విముక్తి పొందడు.

బ్రహ్మా విష్ణుశ్చ రుద్రశ్చ శ్రీర్హుతాశస్తథైవ చ । మణ్డలే చోపతిష్ఠన్తి తస్మాత్కుర్వీత మణ్డలమ్ ॥ ౨,౨.

బ్రహ్మ, విష్ణు, రుద్రుడు, శ్రీదేవి, అగ్ని — వీరు ఆ వలయంలో ఉంటారు. అందుకే ఆ వలయాన్ని తప్పక చేయాలి.

అన్యథా మ్రియతే వాలో వృద్ధస్తార్క్ష్యయువాథవా । యోన్యన్తరం న గచ్ఛేత్స క్రీడతే వాయునా సహ ॥ ౨,౨.

లేకపోతే, చిన్నవాడు, వృద్ధుడు, యువకుడు — ఎవరు అయినా మరణిస్తారు; వారు మరో జన్మ పొందరు, గాలి వెంట తిరుగుతూ సంచరిస్తారు.

మిశ్రితం లోహితామిశ్రం తదేవం జన్మ జీయతే । తస్యైవ వాయుభూతస్య న శ్రాద్ధం నోదకక్రియా ॥ ౨,౨.

రక్తం, మాంసంతో కలిసిన జననం జరుగుతుంది; అలా గాలిగా మారినవారికి పితృకర్మలు లేవు, నీళ్ళు సమర్పించడమూ ఉండదు.

మమ స్వేదసముద్భూతాస్తిలాస్తార్క్ష్య పవిత్రకాః । అసురా దానవా దైత్యా విద్రవన్తి తిలైస్తథా ॥ ౨,౨.

తార్క్ష్యా! నా చెమట నుండి పుట్టిన నువ్వులు పవిత్రమైనవి; అసురులు, దానవులు, దైత్యులు ఈ నువ్వులను చూసి పారిపోతారు.

తిలాః శ్వేతాస్తిలా కృష్ణాస్తిలా గోమూత్రసంన్నిభాః । దహన్తు తే మే పాపాని శరీరేణ కృతాని వై ॥ ౨,౨.

తెల్ల నువ్వులు, నల్ల నువ్వులు, ఆవు మూత్రం లాంటి నువ్వులు — ఇవి నా శరీరంతో చేసిన పాపాలను కాల్చిపోనివ్వాలి.

ఏక ఏవ తిలో దత్తో హేమద్రోణతిలైః సమః । తర్పణే దానహోమేషు దత్తో భవతి చాక్షయః ॥ ౨,౨.

ఒకే ఒక్క నువ్వు దానం చేసినా, అది బంగారు నువ్వులంత విలువైనదే; తర్పణం, హోమంలో ఇచ్చినప్పుడు అది ఎప్పటికీ తరుగదు.

దర్భా రోమసముద్భూతాస్తిలాః స్వేదేషు నాన్యథా । దేవతా దానవాస్తృప్తాః శ్రాద్ధేన పితరస్తథా ॥ ౨,౨.

దర్భ గడ్డి వెంట్రుకల నుండి, నువ్వులు చెమట నుండి పుడతాయి, వేరేలా కాదు; దేవతలు, దానవులు, పితృదేవతలు పితృకర్మల వల్ల తృప్తిపొందుతారు.

ప్రయోగవిధినా బ్రహ్మా విశ్వం చాప్యుపజీవనామ్ । అపసవ్యాదితో బ్రహ్మా పితరో దేవదేవతాః ॥ ౨,౨.

నిర్దిష్ట విధానంతో బ్రహ్మ, ఈ జగత్తు పోషించబడతాయి; ఎడమవైపు నుండి బ్రహ్మ, పితృదేవతలు, దేవతలు సత్కరించబడతారు.

తేన తే పితరస్తృప్తా అపసవ్యే కృతే సతి । దర్భమూలే స్థితో బ్రహ్మా మధ్యే దేవో జనార్దనః ॥ ౨,౨.

అలా ఎడమవైపు పితృకర్మ చేసినప్పుడు పితృదేవతలు తృప్తిపొందుతారు; దర్భ మూలంలో బ్రహ్మ ఉంటాడు, మధ్యలో జనార్దనుడు దేవుడిగా ఉంటాడు.

దర్భాగ్రే శఙ్కరం విద్యాత్త్రయో దేవాః కుశే స్మృతాః । విప్రా మన్త్రాః కుశా వహ్నిస్తులసీ చ ఖగేశ్వర ॥ ౨,౨.

దర్భ చివరలో శంకరుడు ఉంటాడని తెలుసుకోవాలి; కుశ గడ్డిలో మూడు దేవతలు గుర్తించబడతారు. పక్షిరాజా! బ్రాహ్మణులు, మంత్రాలు, కుశ, అగ్ని, తులసి — ఇవన్నీ అక్కడ ఉంటాయి.

నైతే నిర్మాల్యతాం యాన్తి క్రియమాణాః పునః పునః । తులసీ బ్రాహ్మణా గావో విష్ణురేకాదశీ ఖగ ॥ ౨,౨.

తులసి, బ్రాహ్మణులు, ఆవులు, విష్ణువు, ఏకాదశి — ఇవి ఎన్ని సార్లు ఉపయోగించినా అపవిత్రం కావు, పక్షిరాజా!

పఞ్చ ప్రవహణాన్యే భవాబ్ధౌ మజ్జతాం నృణామ్ । విష్ణురేకాదశీ గీతా తులసీ విప్రధేనవః ॥ ౨,౨.

ఈ జనన మరణ సముద్రాన్ని దాటి పోవడానికి ఐదు నౌకలు ఉన్నాయి: విష్ణువు, ఏకాదశి, గీతా, తులసి, బ్రాహ్మణులు, ఆవులు.

అసారే దుర్గసంసారే షట్పదీ ముక్తిదాయినీ । తిలాః పవిత్రమతులం దర్భాశ్చాపి తులస్యథ ॥ ౨,౨.

ఈ కఠినమైన, దుర్గమయమైన సంసారంలో, ఆరు మార్గాలు మోక్షాన్ని ఇస్తాయి; నువ్వులు, దర్భ, తులసి — ఇవి అపూర్వమైన పవిత్రతను ఇస్తాయి.

$ నివారయన్తి చైతాని దుర్గతిం యాన్తమాతురమ్ । హస్తాభ్యాముద్ధరేద్దర్భాంస్తోయేన ప్రోక్షయేద్భువి ॥ ౨,౨.

ఇవి మరణించబోయే వారికి దుర్గతిని నివారిస్తాయి; చేతులతో దర్భను తీసుకుని, నీళ్ళతో భూమిపై చల్లాలి.

మృత్యుకాలే క్షిపేద్దర్భాన్కరయోరాతురస్య చ । దర్భైస్తు క్షిప్యతే యోఽసౌ దర్భైస్తు పరివేష్టితః ॥ ౨,౨.

మరణ సమయానికి, రోగి చేతుల్లో దర్భను పెట్టాలి; దర్భతో చుట్టబడినవాడు దర్భ వల్లే తరలించబడతాడు.

విష్ణులోకే స వై యాతి మన్త్రహీనోఽపి మానవః । తూలీం కృత్వా కృతౌ పాదౌ సంస్థితౌ క్షితిపృష్ఠతః ॥ ౨,౨.

మంత్రాలు లేకున్నా, ఇలా చేసినవాడు విష్ణు లోకానికి వెళ్తాడు; మృదువైన ఆసనం వేసి, కాళ్లు భూమిపై ఉంచి ఉండాలి.

ప్రాయాశ్చిత్తం విశుద్ధాగ్నౌ సంసారేఽసారసాగరే । గోమయేనోపలిమ్పేత్తు దర్భాస్తరణసంస్థితే ॥ ౨,౨.

ఈ సంసార సముద్రంలో శుద్ధమైన అగ్నిని ఉపయోగించి ప్రాయశ్చిత్తాన్ని చేయాలి. ఆ స్థలాన్ని గోమయంతో పూత చేసి, దర్భ గడ్డి పరచి కూర్చోవాలి.

యనే దత్తేన దానేన సర్వం పాపం వ్యపోహతి । లవణం తద్రసం దివ్యం సర్వకామప్రదం నృణామ్ ॥ ౨,౨.

ఈ ఉప్పును దానం చేస్తే అన్ని పాపాలు పోతాయి. ఆ దివ్యమైన రుచిగల ఉప్పు మనుషులకు కావలసిన కోరికలు నెరవేర్చుతుంది.

యస్మాదన్నరసాః సర్వే నోత్కటా లవణం వినా । పితౄణాం చ ప్రియం భవ్యం తస్మాత్స్వర్గప్రదం భవేత్ ॥ ౨,౨.

ఉప్పు లేకుండా అన్నంలో రుచులు అనిపించవు. పితృదేవతలకు కూడా ఇది ఎంతో ప్రియమైనది, శుభమైనది. అందుకే ఇది స్వర్గాన్ని ప్రసాదిస్తుంది.

విష్ణుదేహసముద్భూతో యతోఽయం లవణో రసః । ఏతత్సలవణం దానం తేన శంసన్తి యోగినః ॥ ౨,౨.

ఈ ఉప్పు విష్ణువు శరీరంలో నుండే పుట్టింది. అందుకే యోగులు ఉప్పు దానాన్ని ఎంతో ప్రశంసిస్తారు.

బ్రాహ్మణక్షత్త్రియవిశాం స్త్రీణాం శూద్రజనస్య చ । ఆతురస్య యదా ప్రాణా న యాన్తి వసుధాతలే ॥ ౨,౨.

బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు, వైశ్యులు, మహిళలు, శూద్రులు, రోగులు — వీరి ప్రాణం శరీరం విడిచి పోని సమయంలో,

లవణం తు తదా దేయం ద్వారస్యోద్వాటనం దివః । అన్యచ్చ శృణు పక్షీన్ద్ర మృత్యో రూపం ప్రపఞ్చతః ॥ ౨,౨.

అప్పుడు ఉప్పును దానం చేయాలి, ఇంటి తలుపు ముందు ఉప్పుతో పూత వేయాలి. పక్షీరాజా! మరింతగా, మరణ స్వరూపాన్ని నేను వివరంగా చెబుతాను, విను.

యస్య కాలేన నో యాయాద్వియోగః ప్రాణదేహయోః । ప్రాణినశ్చ స్వసమయే మృత్యురత్యన్తవిస్మృతిః ॥ ౨,౨.

ఎవరికి నిర్ణీత సమయంలో ప్రాణం-శరీరం వేరుకాకపోతే, వారికి మరణం వచ్చినప్పుడు పూర్తిగా జ్ఞాపకం పోతుంది.

యథా వాయుర్జలధరాన్వికర్షతి యతస్తతః । తద్వజ్జలదవత్తార్క్ష్య కాలస్యైవ వశానుగాః ॥ ౨,౨.

ఎలా గాలి మేఘాలను ఎక్కడికక్కడికి తోడుతుందో, అలాగే తార్క్ష్యా! సమస్త ప్రాణులు కాలానికి వశంగా ఉంటాయి.