గరుడపురాణమ్

సద్యో విలమ్బతో వా కిం దేహమన్యం ప్రపద్యతే । సంయమన్యాం క్రమ్యమాణమావర్షం కా మృతిక్రియా ॥ ౨,౧.

వాడు వెంటనే లేదా కొంత ఆలస్యంగా ఇంకొక శరీరం పొందుతాడా? యముని మార్గంలో ఏడాది పాటు ప్రయాణించే వారికి ఏ మృతికర్మ చేయాలి?

ప్రాయశ్చిత్తం దుర్మతేః కిం పఞ్చకాదిమృతస్య చ । ప్రసాదం కురు మే మోహం ఛేత్తుమర్హస్యశేషతః ॥ ౨,౧.

చెడుప్రవర్తన కలవాడికి, లేదా అయోమయ సమయంలో మరణించినవాడికి ఏ ప్రాయశ్చిత్తం చేయాలి? దయచేసి నా మోహాన్ని పూర్తిగా తొలగించు.

సర్వమన్తేమయా పృష్టం బ్రూహి లోకహితాయ వై ॥ ౨,౧.

నేను చివరికి అన్నీ అడిగాను. దయచేసి లోకహితార్థంగా చెప్పు.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౨ శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । సాధు పృష్టం త్వయా భద్ర మానుషాణాం హితాయ వై । శృణుష్వావహితో భూత్వా సర్వమేవౌర్ధ్వదైహికమ్ ॥ ౨,౨.

శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: నీ ప్రశ్నలు మంచివే, నిజంగా మనుషుల హితానికి అడిగావు. మరణానంతర కర్మలన్నింటినీ శ్రద్ధగా విను.

సమ్యగ్విభేదరహితం శ్రుతిస్మృతిసముద్ధృతమ్ । యన్న దృష్టం సురైః సేన్ద్రైర్యోగిభిర్యోగచిన్తకైః ॥ ౨,౨.

వేదాలు, స్మృతులలో చెప్పినదాన్ని, ఏ దేవతలు, ఇంద్రుడు, యోగులు కూడా గ్రహించని విషయాన్ని, నేను అసలు మార్పు లేకుండా నీకు చెప్పబోతున్నాను.

గుహ్యద్గుహ్యతరం తచ్చ నాఖ్యాతం కస్యచిత్క్వచిత్ । భక్తస్త్వం హి మహాభాగ వైనతేయం బ్రవీమి తే ॥ ౨,౨.

ఇది చాలా రహస్యమైనది, ఎవరికి ఎక్కడా చెప్పని విషయం. కానీ నీవు భక్తుడవు, వినతా కుమారుడవు, అందుకే నీకు చెబుతున్నాను.

అపుత్రస్య గతిర్నాస్తు స్వర్గో నైవ చ నైవ చ । యేన కేనాప్యుపాయేన కార్యం జన్మ సుతస్య హి ॥ ౨,౨.

కొడుకు లేనివాడికి మార్గం లేదు, స్వర్గం లేదు, నిజంగా ఏదీ ఉండదు. ఏ విధంగా అయినా కొడుకు పుట్టేలా చూడాలి.

తారయేన్నరకాత్పుత్త్రో యది మోక్షో న విద్యతే । స్కన్ధః పుత్రేణ కర్తవ్యో హ్యగ్నిదాతా చ పౌత్రకః ॥ ౨,౨.

మోక్షం లేనప్పుడు, కొడుకు నరకం నుంచి తండ్రిని రక్షిస్తాడు. కొడుకు భారం మోసే కర్మ చేయాలి; మనవడు అగ్నిని సమర్పించాలి.

తిలదర్భైశ్చ భూమ్యాం వై కుటీ ఋతుమతీ భవేత్ । పఞ్చ రత్నాని వక్త్రే తు యేన జీవః ప్రరోహతి ॥ ౨,౨.

భూమిపై నువ్వులు, దర్భతో పవిత్రమైన గుడిసెను నిర్మించాలి. ఐదు రత్నాలను నోరులో పెట్టితే, ఆత్మ పైకి ఎక్కుతుంది.

యదా పుష్పం ప్రనష్టం హి క్వ తదా గర్భధారణమ్ । ఆదరాచ్చ తతో భూమౌ యేన గర్భం ప్రధార్యతే ॥ ౨,౨.

ప్రాణపు పుష్పం పోయిన తర్వాత, గర్భధారణ ఎక్కడ ఉంటుంది? అయినా గౌరవంతో భూమిని సిద్ధం చేస్తారు, దాంతో గర్భం నిలబడుతుంది.

లేప్యా తు గోమయైర్భూమిస్తిలాన్దర్భాన్వినిః క్షిపేత్ । తస్యామేవాతురో ముక్తః సర్వం దహతి కిల్బిషమ్ ॥ ౨,౨.

భూమిని గోమయంతో పూసి, నువ్వులు, దర్భలను చల్లి వేయాలి. అక్కడే మరణించినవాడు విడిపోతూ తన పాపాలన్నిటిని దహించుకుంటాడు.

దర్భతూలీ నయేత్స్వర్గమాతురస్య న సంశయః । దర్భాంస్తత్ర క్షిపేద్వాథ తూలీగేన్దుకమధ్యతః ॥ ౨,౨.

దర్భతో చేసిన పరుపు మరణించేవాడిని స్వర్గానికి తీసుకెళ్తుంది — దీనిలో సందేహం లేదు. అక్కడ దర్భను ఉంచాలి, లేకపోతే మధ్యలో పత్తి దిండు పెట్టాలి.

సర్వత్ర వసుధాపూతా యత్ర లేపో న విద్యతే । యత్ర లేపః స్థితస్తత్ర పునర్లేపేన శుధ్యతి ॥ ౨,౨.

ఎక్కడైనా గోమయపు పూత లేకపోతే అక్కడ భూమి పవిత్రంగా ఉంటుంది. పూత ఉన్నచోట మరలా పూత వేస్తే మళ్లీ పవిత్రత వస్తుంది.

యాతుధానాః పిశాచాశ్చ రాక్షసాః క్రూరకర్మిణః । అలేపం హ్యాతురం ముక్తం విశన్త్యేతే వియోనయః ॥ ౨,౨.

యాతుధానులు, పిశాచులు, రాక్షసులు — వీరు క్రూరమైన పనులు చేసే వారు — రోగంతో ఉన్నవారిని, ఎవరికీ రక్షణ లేని వారిని, శుద్ధి లేని వారిని లోపలికి ప్రవేశిస్తారు. వీరు బలహీనులను ఆక్రమిస్తారు.

నిత్యహోమస్తథా శ్రాద్ధం పాదశౌచం ద్విజే తథా । మణ్డలేన వినా భూమ్యామాతురో ముచ్యతే న హి ॥ ౨,౨.

ప్రతి రోజు హోమం చేయడం, పితృకర్మలు చేయడం, ద్విజుడు పాదాలను శుభ్రపరచడం చేసినా, భూమిపై రక్షణ వలయం లేకుండా ఉంటే, రోగి విముక్తి పొందడు.

బ్రహ్మా విష్ణుశ్చ రుద్రశ్చ శ్రీర్హుతాశస్తథైవ చ । మణ్డలే చోపతిష్ఠన్తి తస్మాత్కుర్వీత మణ్డలమ్ ॥ ౨,౨.

బ్రహ్మ, విష్ణు, రుద్రుడు, శ్రీదేవి, అగ్ని — వీరు ఆ వలయంలో ఉంటారు. అందుకే ఆ వలయాన్ని తప్పక చేయాలి.

అన్యథా మ్రియతే వాలో వృద్ధస్తార్క్ష్యయువాథవా । యోన్యన్తరం న గచ్ఛేత్స క్రీడతే వాయునా సహ ॥ ౨,౨.

లేకపోతే, చిన్నవాడు, వృద్ధుడు, యువకుడు — ఎవరు అయినా మరణిస్తారు; వారు మరో జన్మ పొందరు, గాలి వెంట తిరుగుతూ సంచరిస్తారు.

మిశ్రితం లోహితామిశ్రం తదేవం జన్మ జీయతే । తస్యైవ వాయుభూతస్య న శ్రాద్ధం నోదకక్రియా ॥ ౨,౨.

రక్తం, మాంసంతో కలిసిన జననం జరుగుతుంది; అలా గాలిగా మారినవారికి పితృకర్మలు లేవు, నీళ్ళు సమర్పించడమూ ఉండదు.

మమ స్వేదసముద్భూతాస్తిలాస్తార్క్ష్య పవిత్రకాః । అసురా దానవా దైత్యా విద్రవన్తి తిలైస్తథా ॥ ౨,౨.

తార్క్ష్యా! నా చెమట నుండి పుట్టిన నువ్వులు పవిత్రమైనవి; అసురులు, దానవులు, దైత్యులు ఈ నువ్వులను చూసి పారిపోతారు.

తిలాః శ్వేతాస్తిలా కృష్ణాస్తిలా గోమూత్రసంన్నిభాః । దహన్తు తే మే పాపాని శరీరేణ కృతాని వై ॥ ౨,౨.

తెల్ల నువ్వులు, నల్ల నువ్వులు, ఆవు మూత్రం లాంటి నువ్వులు — ఇవి నా శరీరంతో చేసిన పాపాలను కాల్చిపోనివ్వాలి.

ఏక ఏవ తిలో దత్తో హేమద్రోణతిలైః సమః । తర్పణే దానహోమేషు దత్తో భవతి చాక్షయః ॥ ౨,౨.

ఒకే ఒక్క నువ్వు దానం చేసినా, అది బంగారు నువ్వులంత విలువైనదే; తర్పణం, హోమంలో ఇచ్చినప్పుడు అది ఎప్పటికీ తరుగదు.

దర్భా రోమసముద్భూతాస్తిలాః స్వేదేషు నాన్యథా । దేవతా దానవాస్తృప్తాః శ్రాద్ధేన పితరస్తథా ॥ ౨,౨.

దర్భ గడ్డి వెంట్రుకల నుండి, నువ్వులు చెమట నుండి పుడతాయి, వేరేలా కాదు; దేవతలు, దానవులు, పితృదేవతలు పితృకర్మల వల్ల తృప్తిపొందుతారు.

ప్రయోగవిధినా బ్రహ్మా విశ్వం చాప్యుపజీవనామ్ । అపసవ్యాదితో బ్రహ్మా పితరో దేవదేవతాః ॥ ౨,౨.

నిర్దిష్ట విధానంతో బ్రహ్మ, ఈ జగత్తు పోషించబడతాయి; ఎడమవైపు నుండి బ్రహ్మ, పితృదేవతలు, దేవతలు సత్కరించబడతారు.

తేన తే పితరస్తృప్తా అపసవ్యే కృతే సతి । దర్భమూలే స్థితో బ్రహ్మా మధ్యే దేవో జనార్దనః ॥ ౨,౨.

అలా ఎడమవైపు పితృకర్మ చేసినప్పుడు పితృదేవతలు తృప్తిపొందుతారు; దర్భ మూలంలో బ్రహ్మ ఉంటాడు, మధ్యలో జనార్దనుడు దేవుడిగా ఉంటాడు.

దర్భాగ్రే శఙ్కరం విద్యాత్త్రయో దేవాః కుశే స్మృతాః । విప్రా మన్త్రాః కుశా వహ్నిస్తులసీ చ ఖగేశ్వర ॥ ౨,౨.

దర్భ చివరలో శంకరుడు ఉంటాడని తెలుసుకోవాలి; కుశ గడ్డిలో మూడు దేవతలు గుర్తించబడతారు. పక్షిరాజా! బ్రాహ్మణులు, మంత్రాలు, కుశ, అగ్ని, తులసి — ఇవన్నీ అక్కడ ఉంటాయి.

నైతే నిర్మాల్యతాం యాన్తి క్రియమాణాః పునః పునః । తులసీ బ్రాహ్మణా గావో విష్ణురేకాదశీ ఖగ ॥ ౨,౨.

తులసి, బ్రాహ్మణులు, ఆవులు, విష్ణువు, ఏకాదశి — ఇవి ఎన్ని సార్లు ఉపయోగించినా అపవిత్రం కావు, పక్షిరాజా!

పఞ్చ ప్రవహణాన్యే భవాబ్ధౌ మజ్జతాం నృణామ్ । విష్ణురేకాదశీ గీతా తులసీ విప్రధేనవః ॥ ౨,౨.

ఈ జనన మరణ సముద్రాన్ని దాటి పోవడానికి ఐదు నౌకలు ఉన్నాయి: విష్ణువు, ఏకాదశి, గీతా, తులసి, బ్రాహ్మణులు, ఆవులు.

అసారే దుర్గసంసారే షట్పదీ ముక్తిదాయినీ । తిలాః పవిత్రమతులం దర్భాశ్చాపి తులస్యథ ॥ ౨,౨.

ఈ కఠినమైన, దుర్గమయమైన సంసారంలో, ఆరు మార్గాలు మోక్షాన్ని ఇస్తాయి; నువ్వులు, దర్భ, తులసి — ఇవి అపూర్వమైన పవిత్రతను ఇస్తాయి.

$ నివారయన్తి చైతాని దుర్గతిం యాన్తమాతురమ్ । హస్తాభ్యాముద్ధరేద్దర్భాంస్తోయేన ప్రోక్షయేద్భువి ॥ ౨,౨.

ఇవి మరణించబోయే వారికి దుర్గతిని నివారిస్తాయి; చేతులతో దర్భను తీసుకుని, నీళ్ళతో భూమిపై చల్లాలి.