గరుడపురాణమ్

నమః కృష్ణాయ మునయే య ఏనం సముపాశ్రితాః । అఞ్జస్తరన్తి సంసారసాగరం కునదీమివ ॥ ౨,౧.

కృష్ణమునికి నమస్కారం. ఆయనను ఆశ్రయించినవారు, ఈ సంసారసాగరాన్ని చిన్న నదిలా సులభంగా దాటి వెళ్తారు.

ఏకదా వైనతేయస్య లోకానాం లోకనస్పృహా । బభూవ సోఽథ బభ్రామ తేషు నామ హరేర్గృణన్ ॥ ౨,౧.

ఒకసారి, వైనతేయుడు అందరికీ ఆశించిన లోకాలను చూడాలని కోరుకొని, ఆ లోకాలన్నింటిలో తిరుగుతూ హరిదేవుని నామాలను జపిస్తూ ప్రయాణించాడు.

స పాతాలం భువం స్వర్గం భ్రాన్త్వాలబ్ధశమాశయః । లోకదుః ఖేనాతిదుః ఖీ పునర్వైకుణ్ఠమాగమత్ ॥ ౨,౧.

ఆయన పాతాళం, భూమి, స్వర్గం అన్నీ తిరిగి, ఎక్కడా తృప్తి పొందలేక, లోకాల బాధలతో అలసిపోయి మళ్లీ వైకుంఠానికి తిరిగి వచ్చాడు.

న రజో న తమశ్చైవ సత్త్వం తాభ్యాం చ మిశ్రితమ్ । యత్ర ప్రవర్తతే నైవ సత్త్వమేవ ప్రవర్తతే ॥ ౨,౧.

అక్కడ రజోగుణం, తమోగుణం కూడా లేవు; వాటి మిశ్రమం కూడా లేదు. కేవలం సత్త్వగుణమే అక్కడ పనిచేస్తుంది, ఇంకొకటి కాదు.

న యత్ర మాయా నాశశ్చ న చై రాగాదయో మలాః । శ్యామావదాతాః సురుచః శతపత్రవిలోచనాః ॥ ౨,౧.

అక్కడ మాయా లేదు, నాశనం లేదు, రాగాది మలాలు కూడా లేవు. అక్కడి జీవులు నలుపు, తెలుపు రంగులతో, ప్రకాశవంతంగా, శతదళ కమలపు కన్నులతో ఉంటారు.

సురాసురార్చితా యత్ర గణా విష్ణోః సుపేశసః । పిశఙ్గవస్త్రాభారణా మణియుఙ్నిష్కభూషితాః ॥ ౨,౧.

అక్కడ విష్ణుదేవుని అందమైన సేవకులు, దేవతలు, దానవులందరినీ ఆకర్షిస్తూ, పసుపు వస్త్రాలు, ఆభరణాలు ధరించి, మణిమాలలతో అలంకరించబడి ఉంటారు.

చతుర్భుజాః కుణ్డలినో మౌలినో మాలినస్తథా । భ్రాజిష్ణుభిర్విమానానాం పఙ్కిభిర్యే మహాత్మనామ్ ॥ ౨,౧.

వారు నలుగురు చేతులతో, కుండలాలు, కిరీటాలు, హారాలు ధరించి, మహాత్ముల విమానాలలో వరుసగా ప్రకాశిస్తూ కనిపిస్తారు.

ద్యోతన్తే ద్యోతమానానాం ప్రమదానాం చ పఙ్క్తిభిః । శ్రీర్యత్ర నానావిభవైర్హరేః పాదౌ ముదార్చతి ॥ ౨,౧.

వారు ప్రకాశించే స్త్రీల సమూహంలో మెరిసిపోతారు. అక్కడ శ్రీదేవి అనేక ఐశ్వర్యాలతో హరిదేవుని పాదాలను ఆనందంగా పూజిస్తుంది.

హరిం గాయతి దోలాస్థం గీయమానాలిభిః స్వయమ్ । దదర్శ శ్రీహరిం తత్ర శ్రీపతిం సాత్వతాం పతిమ్ ॥ ౨,౧.

అక్కడ హరిదేవుడు ఊయలలో కూర్చొని, తానే పాడుతూ, పరిచారికలు పాడుతుండగా, శ్రీహరి, శ్రీపతి, సాత్వతుల అధిపతిని వైనతేయుడు దర్శించాడు.

జగత్పతిం యజ్ఞపతిం పార్షదైః పరిషేవితమ్ । సునన్దనన్దప్రబలార్హణముఖ్యైర్నిరన్తరమ్ ॥ ౨,౧.

విశ్వాధిపతి, యజ్ఞాధిపతి అయిన ఆయనను, సునంద, నంద, ప్రభల, అర్హణ మొదలైన సేవకులు ఎల్లప్పుడూ సేవిస్తూ ఉన్నారు.

భృత్యప్రసాదసుముఖమాయతారుణలోచనమ్ । కిరీటినం కుణ్డలినం శ్రియా వక్షసి లక్షితమ్ ॥ ౨,౧.

ఆయన భక్తులకు దయతో, మృదువైన ముఖంతో, పొడవైన అరుణ నేత్రాలతో, కిరీటంతో, కుండలాలతో, ఛాతీపై శ్రీదేవి చిహ్నంతో కనిపించాడు.

పీతాంశుకం చతుర్బాహుం ప్రసన్నహసితాననమ్ । అభ్యర్హణాసనాసీనం తాభిః శక్తిభిరావృతమ్ ॥ ౨,౧.

పసుపు వస్త్రాలు ధరించి, నలుగురు చేతులతో, ప్రసన్నమైన చిరునవ్వుతో, పూజా ఆసనంపై కూర్చొని, ఆ శక్తులతో చుట్టుముట్టబడి ఉన్నాడు.

ప్రధానపురుషాభ్యాం చ మహతా చాహమా తథా । ఏకాదశోన్ద్రియైశ్చైవ పఞ్చభూతైస్తథైవ చ ॥ ౨,౧.

ప్రధాన పురుషులు, మహత్తత్త్వం, నేనూ, పదకొండు ఇంద్రియాలు, ఐదు భూతాలు కూడా ఆయనతో ఉన్నారు.

స్వరూపేరమమాణం తమీశ్వరం వినతాసుతః । తద్దర్శనాహ్లాదయుతస్వాన్తో హృష్యత్తనూరుహః ॥ ౨,౧.

వైనతేయుడు ఆ పరమేశ్వరుని నిజరూపంలో దర్శించాడు. ఆ దర్శనంతో హృదయం ఆనందంతో నిండిపోయి, శరీరం పులకరించిపోయింది.

లోచనాభ్యామశ్రు ముఞ్చన్ప్రేమమగ్నో ననామ హ । నమాగతం నతం స్వీయ వాహనం విష్ణురబ్రవీత్ । భూమిః కా లఙ్ఘితా పక్షింస్త్వయేయన్తమనేహసమ్ ॥ ౨,౧.

కళ్లలో ఆనందబాష్పాలు పొర్లిస్తూ, ప్రేమతో మునిగిపోయి నమస్కరించాడు. అప్పుడు విష్ణుదేవుడు తన వాహనుడైన పక్షికి ఇలా అడిగాడు: "పక్షీ! నీవు నిర్బంధంగా ప్రయాణిస్తూ ఏ లోకాన్ని దాటి వచ్చావు?"

గరుడ ఉవాచ । తవ ప్రసాదాద్వైకుణ్ఠ త్రైలోక్యం సచరాచరమ్ ॥ ౨,౧.

గరుత్మంతుడు ఇలా అన్నాడు: "నీ కృపతో, ఓ వైకుంఠా! నేను చరాచరులతో కూడిన మూడు లోకాలన్నింటినీ చూశాను."

మయా విలోకితం సర్వం జగత్స్థావరజఙ్గమమ్ । భూర్లోకాత్సత్యపర్యన్తం పురం యామ్యం వినా ప్రభో ॥ ౨,౧.

"ప్రభూ! భూర్లోకంనుంచి సత్యలోకము వరకు, యమధర్మరాజు నగరం తప్ప, స్థావరజంగమాలతో కూడిన జగత్తు అంతా నేను చూశాను."

భూర్లోకః సర్వలోకానాం ప్రచురః సర్వజన్తుషు । మానుష్యం సర్వభూతానాం భుక్తిముక్త్యాలయం శుభమ్ ॥ ౨,౧.

"భూర్లోకం అన్నీ లోకాలకంటే ఎక్కువగా జంతువులతో నిండినది. అందులో మానవ జన్మ అనుభవానికి, మోక్షానికి శుభమైన స్థానం."

అతః సుకృతినాం లోకో న భూతో న భవిష్యతి ॥ ౨,౧.

"కావున, సత్కర్మలు చేసినవారికి ఇలాంటి లోకం గతంలో లేదు, భవిష్యత్తులో ఉండదు కూడా."

గాయన్తి దేవాః కిల గీతకాని ధన్యాస్తు యే భారతభూమిభాగే । స్వర్గాపవర్గస్య ఫలార్జనాయ భవన్తి భూయః పురుషాః సురత్వాత్ ॥ ౨,౧.

దేవతలు పాటలు పాడుతుంటారు — భారతదేశంలో జన్మించేవారు నిజంగా ధన్యులు. ఎందుకంటే, స్వర్గం మరియు మోక్షం లాంటి ఫలితాలు పొందేందుకు, మంచితనంతో మనుషులు మళ్లీ మళ్లీ ఇక్కడే జన్మిస్తారు.

ప్రేతః కౌక్షిప్యతే కస్మాత్పఞ్చరత్నం ముఖే కథమ్ । అధస్తాచ్చాలితా దర్భాః పాదౌ యామ్యాం వ్యవస్థితౌ ॥ ౨,౧.

మరణించినవారి నోట్లో ఐదు రత్నాల నాణెం ఎందుకు పెడతారు? కింద దర్భ గడ్డి ఎందుకు పరుస్తారు? పాదాలు దక్షిణ దిశవైపు ఎందుకు ఉంచుతారు?

కిమర్థం పుత్రపౌత్రాశ్చ తస్య తిష్ఠన్తి చాగ్రతః । కిమర్థం దీయతే దానం గోదానమపి కేశవ ॥ ౨,౧.

పిల్లలు, మనవళ్లు మరణించినవారి ముందుగా ఎందుకు నిలబడతారు? దానం ఎందుకు ఇస్తారు? గోవును దానం చేయడానికీ కారణం ఏమిటి, కేశవా?

బన్ధుమిత్రాణ్యమిత్రాశ్చ క్షమాపయన్తి తత్కథమ్ । తిలాలోహం హిరణ్యం చ కర్పాసం లవణం తథా ॥ ౨,౧.

ఆ సమయంలో బంధువులు, స్నేహితులు, శత్రువులు కూడా ఎలా క్షమాపణ అడుగుతారు? నువ్వులు, ఇనుము, బంగారం, పత్తి, ఉప్పు ఎందుకు ఇస్తారు?

సప్తధాన్యం క్షితిర్గావో దీయన్తే కేనహేతునా । కథం హి మ్రియతే జన్తుర్మృతో వై కుత్ర గచ్ఛతి ॥ ౨,౧.

ఏ కారణంతో ఏడు రకాల ధాన్యాలు, మట్టి, గోవులను దానం చేస్తారు? జీవి ఎలా చనిపోతాడు? మరణించిన తర్వాత అతను ఎక్కడికి వెళ్తాడు?

అతివాహశరీరం చ కథం హి శ్రయతే తదా । శవం స్కన్ధే వహేత్పుత్రో అగ్నిదాతా చ పౌత్రకః ॥ ౨,౧.

ఆ ప్రయాణానికి సూక్ష్మశరీరం ఎలా పొందుతాడు? కొడుకు శవాన్ని భుజంపై ఎందుకు మోస్తాడు? మనవడు అగ్ని ఎందుకు ఇస్తాడు?

ఆజ్యేనాభ్యఞ్జనం కస్మాత్కుత ఏకాహుతిక్రియా । వసున్ధరా కిమర్థం చ కుతః స్త్రీశబ్దకీర్తనమ్ ॥ ౨,౧.

శరీరానికి నెయ్యి ఎందుకు పట్టిస్తారు? ఒక్క అర్పణ ఎందుకు చేస్తారు? భూమిని ఎందుకు ఇస్తారు? 'స్త్రీ' అనే మాటను ఎందుకు ప్రస్తావిస్తారు?

యమసూక్తం కిమర్థం చ ఉదీచ్యా దిశమాహరేత్ । పానీయమేకవస్త్రేణ సూర్యబిమ్బనిరీక్షణమ్ ॥ ౨,౧.

యమ సూక్తాన్ని ఎందుకు చదువుతారు? శరీరాన్ని ఉత్తర దిశవైపు ఎందుకు తీసుకెళ్తారు? ఒక్క వస్త్రంతో నీళ్లు ఎందుకు ఇస్తారు? సూర్యుడిని ఎందుకు చూస్తారు?

యవసర్షపదూర్వాస్తు పాషాణే నిమ్బపత్రకమ్ । వస్త్రం నరశ్చ నారీ చ విదధ్యాదధరోత్తరమ్ ॥ ౨,౧.

యవలు, ఆవాలు, దర్భ గడ్డి, వేప ఆకులు రాయిపై ఎందుకు పెడతారు? వస్త్రాలు, పురుషుడు, స్త్రీని పైకీ కిందకీ ఎందుకు అమర్చుతారు?

అన్నాద్యం గృహమాగత్య న భోక్తవ్యం జనైః సహ । నవకాంశ్చైవ పిణ్డాంశ్చ కిమర్థం దదతే సుతాః ॥ ౨,౧.

ఇంటికి వచ్చిన తర్వాత అందరితో కలిసి భోజనం ఎందుకు చేయకూడదు? పిల్లలు తొమ్మిది పిండాలు ఎందుకు ఇస్తారు?