గరుడపురాణమ్

తస్య పక్షస్య దేవేన్ద్రో యదానీతం హి దృష్టవాన్ । తదా తవ సుపర్ణోతి నామ స్థానం జగత్త్రయే ॥ ౧,౨౪౦.

దేవేంద్రుడు ఆ రెక్కను తీసుకువచ్చినప్పుడు చూశాడు. అప్పటినుంచి నీకు 'సుపర్ణ' అనే పేరు మూడూ లోకాలలో స్థిరమైంది.

ధ్యానమాత్రాద్వినశ్యేత్తు విషం స్థావరజఙ్గమమ్ । పఠేద్వా శృణుయాద్యశ్చ భుక్తిం ముక్తిమవాప్నుయాత్ ॥ ౧,౨౪౦.

ద్యానం చేసిన క్షణంలోనే స్థావరజంగమమైన విషం నశిస్తుంది. ఎవరు ఈ కథను చదువుతారో, వినుతారో, వారికి భోగమూ, మోక్షమూ లభిస్తాయి.

సూత ఉవాచ । వసురాజో గారుడం వై శ్రుత్వా సర్వమవాప్తవాన్ । గరుడో భగవాన్విష్ణుధ్యాంయన్సర్వవాప్తవాన్ ॥ ౧,౨౪౦.

సూతుడు ఇలా అన్నాడు: గారుడ కథను మొత్తం వినిన వసురాజు అన్నీ ఫలితాలు పొందాడు. గరుడుడు, విష్ణువును ధ్యానిస్తూ, అన్ని సిద్ధులు పొందాడు.

తదుక్తం గారుడం పుణ్యం పురాణం యః పఠేన్నరః । సర్వకామమవాప్యాథ ప్రాప్నోతి పరమాం గతిమ్ ॥ ౧,౨౪౦.

ఇక్కడ చెప్పిన గారుడ పురాణాన్ని ఎవరు భక్తితో చదువుతారో వారు అన్ని కోరికలు నెరవేర్చుకుని, చివరికి పరమ పదాన్ని పొందుతారు.

శ్లోకపాదం పఠిత్వా చ సర్వపాపక్షయో భవేత్ । యస్యేదం వర్తతే గేహ తస్య సర్వం భవేదిహ ॥ ౧,౨౪౦.

ఒక శ్లోకాన్ని లేదా ఒక్క పాదాన్ని చదివినా అన్ని పాపాలు నశిస్తాయి; ఈ గ్రంథం ఎవరి ఇంట్లో ఉంటుందో, వారికి అన్ని శుభాలు కలుగుతాయి.

గారుడం యస్య హస్తే తు తస్య హస్తగతో నయః । యః పఠేచ్ఛృణుయాదేతద్భుక్తిం ముక్తిం సమాప్నుయాత్ ॥ ౧,౨౪౦.

గారుడ పురాణం చేతిలో ఉన్నవారికి ధర్మం కూడా చేతిలో ఉన్నట్లే; దీనిని చదువుతున్నా, వినిపిస్తున్నా, భోగమూ మోక్షమూ రెండూ లభిస్తాయి.

ధర్మార్థకామమోక్షాంశ్చ ప్రాప్నుయాచ్ఛ్రవణాదితః । పుత్రార్థో లభతే పుత్రాన్ కామార్థో కామమాప్నుయాత్ ॥ ౧,౨౪౦.

దీనిని వినడం వల్ల ధర్మం, అర్థం, కామం, మోక్షం లభిస్తాయి; కుమారుల కోసం కోరేవారికి కుమారులు, కోరికల కోసం కోరేవారికి కోరికలు నెరవేరుతాయి.

విద్యార్థో లభతే విద్యాం జయార్థో లభతే జయమ్ । బ్రహ్మహత్యాదినా పాపీ పాపశుద్ధిమవాప్నుయాత్ ॥ ౧,౨౪౦.

విద్య కోసం కోరేవారికి విద్య, విజయం కోసం కోరేవారికి విజయం లభిస్తుంది; బ్రాహ్మణ హత్య వంటి పాపాలు చేసినవారు కూడా పాప విముక్తి పొందుతారు.

వన్ధ్యాపి లభతే పుత్త్రం కన్యా విన్దతి సత్పతిమ్ । క్షేమార్థో లభతే క్షేమం బోగార్థో బోగమాప్నుయాత్ ॥ ౧,౨౪౦.

వంధ్య అయినవారికి కూడా కుమారుడు కలుగుతాడు, కన్యకు మంచి భర్త లభిస్తాడు; క్షేమం కోరేవారికి క్షేమం, భోగం కోరేవారికి భోగం లభిస్తుంది.

మఙ్గలార్థో మఙ్గలాని గుణార్థో గుణమాప్నుయాత్ । కావ్యార్థో చ కవిత్వం చ సారార్థో సారమాప్నుయాత్ ॥ ౧,౨౪౦.

మంగళం కోరేవారికి మంగళకరమైనవి, గుణం కోరేవారికి మంచి లక్షణాలు లభిస్తాయి; కావ్యం కోరేవారికి కవిత్వం, సారం కోరేవారికి సారాంశం లభిస్తుంది.

జ్ఞానార్థో లభతే జ్ఞానం సర్వసంసారమర్దనమ్ । ఇదం స్వస్త్యయనం ధన్యం గారుడం గరుడేరితమ్ ॥ ౧,౨౪౦.

జ్ఞానం కోరేవారికి అన్ని బంధాలను తొలగించే జ్ఞానం లభిస్తుంది; గరుడుడు చెప్పిన ఈ గారుడ పురాణం శుభదాయకమైనది, ధన్యమైనది.

నాకాలే మరణం తస్య శ్లోకమేకం తు యః పఠేత్ । శ్లోకార్ధపఠనాదస్య దుష్టశత్రుక్షయో ధ్రువమ్ ॥ ౧,౨౪౦.

ఒక శ్లోకాన్ని చదివినవారికి అక్రమ మరణం సంభవించదు; అర్థ శ్లోకాన్ని చదివినా దుష్ట శత్రువులు నశిస్తారు.

సూతాచ్ఛ్రుత్వా శౌనకస్తునౌమిషే మునిభిః క్రతౌ । అహం బ్రహేతి సంధ్యాయన్ముక్తోభూద్గరుడధ్వజాత్ ॥ ౧,౨౪౦.

సూతుడు చెప్పిన మాటలు విని, శౌనకుడు ఇతర మునులతో కలిసి యజ్ఞంలో ఆయనను స్తుతించాడు; 'నేను బ్రహ్మనే' అని సంధ్యాయనుడు చెప్పి, గరుడధ్వజుని కృపతో మోక్షం పొందాడు.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ శ్రీగణేశాయ నమః । తత్రాదిమే ద్వితీయాంశే ప్రేతకాణ్డో ధర్మకాణ్డనామారభ్యతే । ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ । నారాయణం నమస్కృత్య నరం చైవ నరోత్తమమ్ । దేవీం సరస్వతీం చైవ తతో జయముదీరయేత్ ॥ ౨,౧.మ ॥ ధర్మన్దృఢబద్ధమూలో వేదస్కన్ధః పురాణశాఖాఢ్యః । క్రతుకుసుమో మోక్షఫలో మధుసూదనపాదపో జయతి ॥ ౨,౧.

నైమిషేఽనిమిషక్షేత్రే శౌనకాద్యా మునీశ్వరాః । కర్మణామన్తరే సూతం స్వాసీనమిదమబ్రువన్ ॥ ౨,౧.

నైమిశారణ్యంలో, నిద్రలేని క్షేత్రంలో, శౌనకుడు మొదలైన మహర్షులు కర్మకాండ మధ్యలో కూర్చున్న సూతుని ఇలా అడిగారు.

సూత జానాసి సకలం వస్తు వ్యాసప్రసాదతః । తేన నః సన్దిహానానాం సన్దేహం ఛేత్తుమర్హసి ॥ ౨,౧.

సూతా! నీవు వ్యాసుని అనుగ్రహంతో అన్నీ విషయాలు తెలుసు; అందుకే మేము సందేహపడుతున్న మనసులకు నీ ద్వారా సందేహాలు తొలగిపోవాలి.

యథా తృణజలౌకేతి న్యాయమా శ్రిత్య కఞ్చన । దేహినోఽన్యతనుప్రాప్తిం కేచిత్త్వేవం వదన్తి హి ॥ ౨,౧.

పుల్ల, నీరు, పడవ ఉదాహరణను ఆధారంగా తీసుకుని, కొందరు జీవుడు మరొక శరీరం పొందుతాడని అంటారు.

కేచిత్పునర్యాతనానాం యామీనాముపభోగతః । పశ్చాద్దేహాన్తరప్రాప్తిం వదన్తి కిము తత్రసత్ ॥ ౨,౧.

ఇంకొంతమంది, యమలోకాల్లో శిక్షలు అనుభవించిన తరువాతనే జీవుడు మరొక శరీరం పొందుతాడని అంటారు; ఇందులో నిజం ఏది?

సూత ఉవాచ । సాధు పృష్టం మహాభాగాః శృణుధ్వం భవతాం పునః । సన్దేహో నోపపద్యేత లోకార్థం కిల పృచ్ఛతామ్ ॥ ౨,౧.

సూతుడు ఇలా అన్నాడు: మీరు అడిగింది చాలా మంచిది, మహాభాగులారా! మీరు మళ్లీ వినండి. లోకహితార్థంగా అడిగేవారికి సందేహం ఉండకూడదు.

తదహం కృష్ణగరుడసంవాదద్వారకం ద్విజాః । అపాకరిష్యే సన్దేహం భవతాం భావితాత్మనామ్ ॥ ౨,౧.

కాబట్టి, ద్విజులారా! కృష్ణుడు, గరుడునితో చేసిన సంభాషణ ద్వారా, మీ భక్తిమయమైన హృదయాల్లోని సందేహాలను తొలగిస్తాను.

నమః కృష్ణాయ మునయే య ఏనం సముపాశ్రితాః । అఞ్జస్తరన్తి సంసారసాగరం కునదీమివ ॥ ౨,౧.

కృష్ణమునికి నమస్కారం. ఆయనను ఆశ్రయించినవారు, ఈ సంసారసాగరాన్ని చిన్న నదిలా సులభంగా దాటి వెళ్తారు.

ఏకదా వైనతేయస్య లోకానాం లోకనస్పృహా । బభూవ సోఽథ బభ్రామ తేషు నామ హరేర్గృణన్ ॥ ౨,౧.

ఒకసారి, వైనతేయుడు అందరికీ ఆశించిన లోకాలను చూడాలని కోరుకొని, ఆ లోకాలన్నింటిలో తిరుగుతూ హరిదేవుని నామాలను జపిస్తూ ప్రయాణించాడు.

స పాతాలం భువం స్వర్గం భ్రాన్త్వాలబ్ధశమాశయః । లోకదుః ఖేనాతిదుః ఖీ పునర్వైకుణ్ఠమాగమత్ ॥ ౨,౧.

ఆయన పాతాళం, భూమి, స్వర్గం అన్నీ తిరిగి, ఎక్కడా తృప్తి పొందలేక, లోకాల బాధలతో అలసిపోయి మళ్లీ వైకుంఠానికి తిరిగి వచ్చాడు.

న రజో న తమశ్చైవ సత్త్వం తాభ్యాం చ మిశ్రితమ్ । యత్ర ప్రవర్తతే నైవ సత్త్వమేవ ప్రవర్తతే ॥ ౨,౧.

అక్కడ రజోగుణం, తమోగుణం కూడా లేవు; వాటి మిశ్రమం కూడా లేదు. కేవలం సత్త్వగుణమే అక్కడ పనిచేస్తుంది, ఇంకొకటి కాదు.

న యత్ర మాయా నాశశ్చ న చై రాగాదయో మలాః । శ్యామావదాతాః సురుచః శతపత్రవిలోచనాః ॥ ౨,౧.

అక్కడ మాయా లేదు, నాశనం లేదు, రాగాది మలాలు కూడా లేవు. అక్కడి జీవులు నలుపు, తెలుపు రంగులతో, ప్రకాశవంతంగా, శతదళ కమలపు కన్నులతో ఉంటారు.

సురాసురార్చితా యత్ర గణా విష్ణోః సుపేశసః । పిశఙ్గవస్త్రాభారణా మణియుఙ్నిష్కభూషితాః ॥ ౨,౧.

అక్కడ విష్ణుదేవుని అందమైన సేవకులు, దేవతలు, దానవులందరినీ ఆకర్షిస్తూ, పసుపు వస్త్రాలు, ఆభరణాలు ధరించి, మణిమాలలతో అలంకరించబడి ఉంటారు.

చతుర్భుజాః కుణ్డలినో మౌలినో మాలినస్తథా । భ్రాజిష్ణుభిర్విమానానాం పఙ్కిభిర్యే మహాత్మనామ్ ॥ ౨,౧.

వారు నలుగురు చేతులతో, కుండలాలు, కిరీటాలు, హారాలు ధరించి, మహాత్ముల విమానాలలో వరుసగా ప్రకాశిస్తూ కనిపిస్తారు.

ద్యోతన్తే ద్యోతమానానాం ప్రమదానాం చ పఙ్క్తిభిః । శ్రీర్యత్ర నానావిభవైర్హరేః పాదౌ ముదార్చతి ॥ ౨,౧.

వారు ప్రకాశించే స్త్రీల సమూహంలో మెరిసిపోతారు. అక్కడ శ్రీదేవి అనేక ఐశ్వర్యాలతో హరిదేవుని పాదాలను ఆనందంగా పూజిస్తుంది.

హరిం గాయతి దోలాస్థం గీయమానాలిభిః స్వయమ్ । దదర్శ శ్రీహరిం తత్ర శ్రీపతిం సాత్వతాం పతిమ్ ॥ ౨,౧.

అక్కడ హరిదేవుడు ఊయలలో కూర్చొని, తానే పాడుతూ, పరిచారికలు పాడుతుండగా, శ్రీహరి, శ్రీపతి, సాత్వతుల అధిపతిని వైనతేయుడు దర్శించాడు.