గరుడపురాణమ్

నిషాదదేశస్వాదేన దేవం బ్రూస్మానిదితమ్? । విషాదీశస్తతో ముక్తస్తత్రాపి బ్రాహ్మణస్త్వయా ॥ ౧,౨౪౦.

నిషాదదేశాన్ని రుచిచూసిన తరువాత, దేవుడికి చెప్పినట్లు నేను తెలియజేస్తున్నాను. ఆ విషాధిపతి అక్కడ నుండి విడుదలయ్యాడు. అక్కడే ఒక బ్రాహ్మణుడిని కూడా నువ్వు విముక్తుడిని చేశావు.

వటారోహిణవృక్షస్య యోజనానాం శతాయుతా । శాఖా భిన్నా త్వయా యత్ర వాలఖిల్యాః సమాస్థితాః ॥ ౧,౨౪౦.

వంద వేల యోజనాల వరకు వేర్లు విస్తరించిన వటవృక్షంపై, నువ్వు విరిచిన కొమ్మపై వాలఖిల్యులు నివసించేవారు.

త్వయా యత్నకృతా కృత్వానఖస్థౌ గజకచ్ఛపౌ । నభస్పపినిరాలంబే సర్వతః పరివారితౌ ॥ ౧,౨౪౦.

నీ ప్రయత్నంతో, ఏనుగు, తాబేళ్లను నీ గోళ్లపై ఉంచి, ఆకాశంలో వేలాడదీసి, అన్ని వైపులా చుట్టుముట్టినట్లుగా ఉంచావు.

త్వయా జితా రణే దేవాః సర్వే శక్రపురోగమాః । ఆహృతం తత్పురా సోమం వాహ్నిం నిర్వాప్య కాశ్యపే ॥ ౧,౨౪౦.

ఇంద్రుడు ముందుండి అన్ని దేవతలను యుద్ధంలో నువ్వు జయించావు. అప్పుడు సోమాన్ని తీసుకువచ్చి, అగ్నిని శాంతపరిచి, కశ్యపునికి ఇచ్చావు.

నాగౌ దృష్టివిషౌ కృత్వా రజసా తు విచక్షుషౌ । తీక్ష్ణాగ్రేణ న సా భఙ్క్త్వావిక్రవేతౌ మనోహతః? ॥ ౧,౨౪౦.

నీ చూపుతో, దుమ్ముతో నాగులను అంధులను చేసి, నీ గట్టిపొడవైన ముక్కుతో వారిని విరగదీసిపోలేదు, కానీ నీ సంకల్పంతో వారిని అదుపులోకి తీసుకొచ్చావు.

ఆహృత్యాపి త్వయా సోమం నీతమేవ న భక్తితః । తేన విష్ణోర్ధ్వజస్థానం వాహనత్వం గతో హ్యసి ॥ ౧,౨౪౦.

సోమాన్ని తీసుకొచ్చిన తరువాత కూడా నువ్వు దాన్ని నీకోసం తీసుకోలేదు. అందువల్ల నీవు విష్ణువు పై స్థానం పొంది, ఆయన వాహనుడవయ్యావు.

త్వయా నిః క్షిప్య దర్భేషు సోమం నాగాశ్చ వఞ్చితాః । జహార చామృతం పాత్రం శీఘ్రం వై బ్రహ్మసూదన ॥ ౧,౨౪౦.

దర్భ గడ్డల్లో సోమాన్ని వేసి, నాగులను మోసం చేశావు. వెంటనే అమృతపాత్రను పట్టుకుని తీసుకెళ్లావు, బ్రాహ్మణ హంతకుడా!

యత్ర జిహ్వాద్విధాభూతాః పన్నగానాం ద్విజోత్తమ । వినతా మోచితా దాస్యాత్కద్వా పూర్వజితా రణే ॥ ౧,౨౪౦.

నాగుల నాలుకలు రెండు భాగాలుగా విడిపోయిన చోట, ద్విజశ్రేష్ఠుడా, వినత దాస్యబంధనంలో నుండి విముక్తురాలయ్యింది. ఆమె ముందుగా యుద్ధంలో ఓడిపోయింది.

ఉచ్చైః శ్రవాః స కింవర్ణః శుక్ల ఇత్యేవ భాషతే । కృష్ణవర్ణమహం మన్యే పూర్వదృష్టమువాచ హ ॥ ౧,౨౪౦.

ఉచ్చైశ్రవస్సు తెలుపు రంగులో ఉన్నాడని అంటారు. కానీ నేను అతడిని నల్లగా చూశాను, అది ముందే చూచి చెప్పినదే.

త్వయా వజ్రపహారేణ పక్షముక్తం పురా స్వతః? । దధీచవజ్రశక్రాణాం మాతురర్థాయ నాన్యథా ॥ ౧,౨౪౦.

వజ్రాయుధంతో నీ రెక్కను చాలా కాలం క్రితం విడిపెట్టారు. దధీచి వజ్రాయుధం నీ తల్లికోసం ఉపయోగించబడింది, మరే ఉద్దేశంతో కాదు.

తస్య పక్షస్య దేవేన్ద్రో యదానీతం హి దృష్టవాన్ । తదా తవ సుపర్ణోతి నామ స్థానం జగత్త్రయే ॥ ౧,౨౪౦.

దేవేంద్రుడు ఆ రెక్కను తీసుకువచ్చినప్పుడు చూశాడు. అప్పటినుంచి నీకు 'సుపర్ణ' అనే పేరు మూడూ లోకాలలో స్థిరమైంది.

ధ్యానమాత్రాద్వినశ్యేత్తు విషం స్థావరజఙ్గమమ్ । పఠేద్వా శృణుయాద్యశ్చ భుక్తిం ముక్తిమవాప్నుయాత్ ॥ ౧,౨౪౦.

ద్యానం చేసిన క్షణంలోనే స్థావరజంగమమైన విషం నశిస్తుంది. ఎవరు ఈ కథను చదువుతారో, వినుతారో, వారికి భోగమూ, మోక్షమూ లభిస్తాయి.

సూత ఉవాచ । వసురాజో గారుడం వై శ్రుత్వా సర్వమవాప్తవాన్ । గరుడో భగవాన్విష్ణుధ్యాంయన్సర్వవాప్తవాన్ ॥ ౧,౨౪౦.

సూతుడు ఇలా అన్నాడు: గారుడ కథను మొత్తం వినిన వసురాజు అన్నీ ఫలితాలు పొందాడు. గరుడుడు, విష్ణువును ధ్యానిస్తూ, అన్ని సిద్ధులు పొందాడు.

తదుక్తం గారుడం పుణ్యం పురాణం యః పఠేన్నరః । సర్వకామమవాప్యాథ ప్రాప్నోతి పరమాం గతిమ్ ॥ ౧,౨౪౦.

ఇక్కడ చెప్పిన గారుడ పురాణాన్ని ఎవరు భక్తితో చదువుతారో వారు అన్ని కోరికలు నెరవేర్చుకుని, చివరికి పరమ పదాన్ని పొందుతారు.

శ్లోకపాదం పఠిత్వా చ సర్వపాపక్షయో భవేత్ । యస్యేదం వర్తతే గేహ తస్య సర్వం భవేదిహ ॥ ౧,౨౪౦.

ఒక శ్లోకాన్ని లేదా ఒక్క పాదాన్ని చదివినా అన్ని పాపాలు నశిస్తాయి; ఈ గ్రంథం ఎవరి ఇంట్లో ఉంటుందో, వారికి అన్ని శుభాలు కలుగుతాయి.

గారుడం యస్య హస్తే తు తస్య హస్తగతో నయః । యః పఠేచ్ఛృణుయాదేతద్భుక్తిం ముక్తిం సమాప్నుయాత్ ॥ ౧,౨౪౦.

గారుడ పురాణం చేతిలో ఉన్నవారికి ధర్మం కూడా చేతిలో ఉన్నట్లే; దీనిని చదువుతున్నా, వినిపిస్తున్నా, భోగమూ మోక్షమూ రెండూ లభిస్తాయి.

ధర్మార్థకామమోక్షాంశ్చ ప్రాప్నుయాచ్ఛ్రవణాదితః । పుత్రార్థో లభతే పుత్రాన్ కామార్థో కామమాప్నుయాత్ ॥ ౧,౨౪౦.

దీనిని వినడం వల్ల ధర్మం, అర్థం, కామం, మోక్షం లభిస్తాయి; కుమారుల కోసం కోరేవారికి కుమారులు, కోరికల కోసం కోరేవారికి కోరికలు నెరవేరుతాయి.

విద్యార్థో లభతే విద్యాం జయార్థో లభతే జయమ్ । బ్రహ్మహత్యాదినా పాపీ పాపశుద్ధిమవాప్నుయాత్ ॥ ౧,౨౪౦.

విద్య కోసం కోరేవారికి విద్య, విజయం కోసం కోరేవారికి విజయం లభిస్తుంది; బ్రాహ్మణ హత్య వంటి పాపాలు చేసినవారు కూడా పాప విముక్తి పొందుతారు.

వన్ధ్యాపి లభతే పుత్త్రం కన్యా విన్దతి సత్పతిమ్ । క్షేమార్థో లభతే క్షేమం బోగార్థో బోగమాప్నుయాత్ ॥ ౧,౨౪౦.

వంధ్య అయినవారికి కూడా కుమారుడు కలుగుతాడు, కన్యకు మంచి భర్త లభిస్తాడు; క్షేమం కోరేవారికి క్షేమం, భోగం కోరేవారికి భోగం లభిస్తుంది.

మఙ్గలార్థో మఙ్గలాని గుణార్థో గుణమాప్నుయాత్ । కావ్యార్థో చ కవిత్వం చ సారార్థో సారమాప్నుయాత్ ॥ ౧,౨౪౦.

మంగళం కోరేవారికి మంగళకరమైనవి, గుణం కోరేవారికి మంచి లక్షణాలు లభిస్తాయి; కావ్యం కోరేవారికి కవిత్వం, సారం కోరేవారికి సారాంశం లభిస్తుంది.

జ్ఞానార్థో లభతే జ్ఞానం సర్వసంసారమర్దనమ్ । ఇదం స్వస్త్యయనం ధన్యం గారుడం గరుడేరితమ్ ॥ ౧,౨౪౦.

జ్ఞానం కోరేవారికి అన్ని బంధాలను తొలగించే జ్ఞానం లభిస్తుంది; గరుడుడు చెప్పిన ఈ గారుడ పురాణం శుభదాయకమైనది, ధన్యమైనది.

నాకాలే మరణం తస్య శ్లోకమేకం తు యః పఠేత్ । శ్లోకార్ధపఠనాదస్య దుష్టశత్రుక్షయో ధ్రువమ్ ॥ ౧,౨౪౦.

ఒక శ్లోకాన్ని చదివినవారికి అక్రమ మరణం సంభవించదు; అర్థ శ్లోకాన్ని చదివినా దుష్ట శత్రువులు నశిస్తారు.

సూతాచ్ఛ్రుత్వా శౌనకస్తునౌమిషే మునిభిః క్రతౌ । అహం బ్రహేతి సంధ్యాయన్ముక్తోభూద్గరుడధ్వజాత్ ॥ ౧,౨౪౦.

సూతుడు చెప్పిన మాటలు విని, శౌనకుడు ఇతర మునులతో కలిసి యజ్ఞంలో ఆయనను స్తుతించాడు; 'నేను బ్రహ్మనే' అని సంధ్యాయనుడు చెప్పి, గరుడధ్వజుని కృపతో మోక్షం పొందాడు.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ శ్రీగణేశాయ నమః । తత్రాదిమే ద్వితీయాంశే ప్రేతకాణ్డో ధర్మకాణ్డనామారభ్యతే । ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ । నారాయణం నమస్కృత్య నరం చైవ నరోత్తమమ్ । దేవీం సరస్వతీం చైవ తతో జయముదీరయేత్ ॥ ౨,౧.మ ॥ ధర్మన్దృఢబద్ధమూలో వేదస్కన్ధః పురాణశాఖాఢ్యః । క్రతుకుసుమో మోక్షఫలో మధుసూదనపాదపో జయతి ॥ ౨,౧.

నైమిషేఽనిమిషక్షేత్రే శౌనకాద్యా మునీశ్వరాః । కర్మణామన్తరే సూతం స్వాసీనమిదమబ్రువన్ ॥ ౨,౧.

నైమిశారణ్యంలో, నిద్రలేని క్షేత్రంలో, శౌనకుడు మొదలైన మహర్షులు కర్మకాండ మధ్యలో కూర్చున్న సూతుని ఇలా అడిగారు.

సూత జానాసి సకలం వస్తు వ్యాసప్రసాదతః । తేన నః సన్దిహానానాం సన్దేహం ఛేత్తుమర్హసి ॥ ౨,౧.

సూతా! నీవు వ్యాసుని అనుగ్రహంతో అన్నీ విషయాలు తెలుసు; అందుకే మేము సందేహపడుతున్న మనసులకు నీ ద్వారా సందేహాలు తొలగిపోవాలి.

యథా తృణజలౌకేతి న్యాయమా శ్రిత్య కఞ్చన । దేహినోఽన్యతనుప్రాప్తిం కేచిత్త్వేవం వదన్తి హి ॥ ౨,౧.

పుల్ల, నీరు, పడవ ఉదాహరణను ఆధారంగా తీసుకుని, కొందరు జీవుడు మరొక శరీరం పొందుతాడని అంటారు.

కేచిత్పునర్యాతనానాం యామీనాముపభోగతః । పశ్చాద్దేహాన్తరప్రాప్తిం వదన్తి కిము తత్రసత్ ॥ ౨,౧.

ఇంకొంతమంది, యమలోకాల్లో శిక్షలు అనుభవించిన తరువాతనే జీవుడు మరొక శరీరం పొందుతాడని అంటారు; ఇందులో నిజం ఏది?

సూత ఉవాచ । సాధు పృష్టం మహాభాగాః శృణుధ్వం భవతాం పునః । సన్దేహో నోపపద్యేత లోకార్థం కిల పృచ్ఛతామ్ ॥ ౨,౧.

సూతుడు ఇలా అన్నాడు: మీరు అడిగింది చాలా మంచిది, మహాభాగులారా! మీరు మళ్లీ వినండి. లోకహితార్థంగా అడిగేవారికి సందేహం ఉండకూడదు.