గరుడపురాణమ్

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౨౪౦ హరిరువాచ । పురాణం గారుడం రుద్ర ప్రోక్తం సారం మయాతవ । బ్రహ్మాదీనాం శృణ్వతాం చ భుక్తిముక్తిప్రదాయకమ్ ॥ ౧,౨౪౦.

హరి ఇలా అన్నాడు: రుద్రా! నేను నీకు గారు‌డ పురాణ సారాన్ని వివరించాను. దీనిని వినే బ్రహ్మ మొదలైన వారికి భోగమూ, మోక్షమూ కలుగుతాయి.

విద్యాకీర్తిప్రభాలక్ష్మీజయారోగ్యాదికారకమ్ । యః పఠేచ్ఛృణుయాద్రుద్ర సర్వవిత్స దివం వ్రజేత్ ॥ ౧,౨౪౦.

ఇది విద్య, కీర్తి, తేజస్సు, ఐశ్వర్యం, విజయము, ఆరోగ్యం మొదలైన ఫలితాలను ఇస్తుంది. దీనిని చదువుతున్నా, వినినా, రుద్రా! అన్ని విషయాలు తెలిసినవాడు స్వర్గానికి వెళ్తాడు.

బ్రహ్మోవాచ । ఇతి వ్యాస మయా విష్ణోః పురాణం ముక్తిదం శ్రుతమ్ । వ్యాస ఉవాచ । శ్రుత్వైతద్గారుడం పుణ్యం బ్రహ్మాస్మానిత్యువాచ హ ॥ ౧,౨౪౦.

బ్రహ్మ ఇలా అన్నాడు: వ్యాసా! నేను నీ ద్వారా విష్ణువు పురాణాన్ని, మోక్షాన్ని ఇచ్చేదాన్ని విన్నాను. వ్యాసుడు ఇలా అన్నాడు: ఈ పవిత్రమైన గారు‌డ పురాణాన్ని విని, బ్రహ్మ మాకు ఇలా చెప్పాడు.

దక్షనారద ముఖ్యాదిన్ బ్రహ్మ ధ్యాన్హరిం గతః । మయాపి తుభ్యం సూతేన పురాణం కథితం పరమ్ ॥ ౧,౨౪౦.

దక్షుడు, నారదుడు, ఇతర ముఖ్య మునులు హరిని ధ్యానిస్తూ బ్రహ్మను ఆశ్రయించారు. నేనూ, సూతుడిగా, నీకు ఈ పరమ పురాణాన్ని వివరించాను.

యచ్ఛ్రుత్వా సర్వవిత్ప్రాప్తకామో బ్రహ్మ ఫలం భవేత్ । విష్ణుః సారతమంప్రాహ గరుడం గారుడం తతః ॥ ౧,౨౪౦.

దీనిని విని, అన్నీ తెలిసినవాడు, కోరినవాడు బ్రహ్మ ఫలితాన్ని పొందుతాడు. విష్ణువు గారు‌డునికి అసలైన సారాన్ని వివరించాడు కనుక దీనికి గారు‌డ పురాణం అని పేరు.

మహాసారం ధర్మకామధనమోక్షాదిదాయకమ్ । సూత ఉవాచ । శౌనక ప్రవరం ప్రోక్తం పురాణం గారుడం తవ ॥ ౧,౨౪౦.

ఇది మహాసారం, ధర్మం, కామం, ధనం, మోక్షం మొదలైన ఫలితాలను ఇస్తుంది. సూతుడు ఇలా అన్నాడు: శౌనకా! ఈ గారు‌డ పురాణాన్ని నీకు వివరించాను.

యదబ్రవీత్పురా వ్యాసః సారం మాం గారుడేరితమ్ । వ్యాసః శ్రుత్వా బ్రహ్మణశ్చ పురాణం గారుడం శుభమ్ । దేవం ధ్యాయన్వేదమేకం చతుర్ధా వ్యభజద్ధరిః ॥ ౧,౨౪౦.

వ్యాసుడు గతంలో చెప్పిన సారాన్ని నేను గారు‌డ పురాణం ద్వారా వివరించాను. వ్యాసుడు బ్రహ్మవలన గారు‌డ పురాణాన్ని విని, దేవుణ్ణి ధ్యానిస్తూ, ఒక్క వేదాన్ని హరిచతుర్విధంగా విభజించాడు.

అష్టాదశపురాణాని తాని మాం ప్రాహ వై శుకః । ఇదం తు గారుడం శ్రేష్ఠం మయా తే శౌనకేరితమ్ ॥ ౧,౨౪౦.

పదహారూ పూరాణాలను శుకుడు నాకు వివరించాడు. కానీ, ఈ గారు‌డ పురాణమే అత్యుత్తమం, శౌనకా! నేను నీకు ఇదే వివరించాను.

మునీనాం శృణ్వతాం మధ్యే పృచ్ఛతః సర్వవాచకమ్ । యః పఠేచ్ఛణుయాద్వాపి శ్రావయేద్వా సమాహితః ॥ ౧,౨౪౦.

మునులు మధ్యలో విని, ప్రశ్నలు అడుగుతుంటారు. ఎవరు దీన్ని చదువుతారో, వినేవారో, లేదా ఇతరులకు శ్రద్ధతో వినిపిస్తారో—

సంలిఖేల్లేఖయేద్వాపి ధారయేత్పుస్తకే నను । ధర్మార్థో ప్రాప్నుయాద్ధర్మర్థార్థో చార్థమాప్నుయాత్ ॥ ౧,౨౪౦.

లేదా దీన్ని రాసినా, పుస్తకంలో ఉంచినా, వారు ధర్మమూ, ధనమూ పొందుతారు. ధర్మం, ధనం కోరేవారు ధనాన్ని కూడా పొందుతారు.

కామా నవాప్నుయాత్కామీ మోక్షార్థో మోక్షమాప్నుయాత్ । యద్యదిచ్ఛతి తత్సర్వం గారుడశ్రవణాల్లభేత్ ॥ ౧,౨౪౦.

కామాన్ని కోరేవారు కామాన్ని పొందుతారు; మోక్షాన్ని కోరేవారు మోక్షాన్ని పొందుతారు; ఏది కోరినా, అది అంతా గారు‌డ పురాణాన్ని వినడం వల్ల లభిస్తుంది.

బ్రాహ్మణో వేదపారస్య గన్తా స్యాన్నాత్ర సంశయః । క్షత్త్రియో క్షత్త్రియస్యాపి రక్షితా భవతీహ చ ॥ ౧,౨౪౦.

వేదాలు తెలిసిన బ్రాహ్మణుడు తప్పకుండా పరమ గమ్యాన్ని చేరుతాడు. క్షత్రియుడు, క్షత్రియులలోనూ రక్షకుడవుతాడు.

నాన్యస్య శ్రవణం హి స్యాత్పురాణం వేదసంమితమ్ । వదేద్యది స మూఢాత్మా కీర్తిహానిమవాప్నుయాత్ ॥ ౧,౨౪౦.

ఇంకెవ్వరూ వేద సమానమైన ఈ పురాణాన్ని వినకూడదు. ఎవడైనా మూర్ఖుడు చెప్పితే, అతడికి కీర్తి నష్టం కలుగుతుంది.

అన్యస్మై చ వదేద్విద్వాన్ బ్రాహ్మణోన్తరితో య ది । బ్రాహ్మణాన్తరితై సర్వైః శ్రోతవ్యం గారుడం త్విదమ ॥ ౧,౨౪౦.

ఒక బ్రాహ్మణుడు మరొక బ్రాహ్మణునికి చెప్పినప్పుడు, బ్రాహ్మణులే వినాలి. ఈ గారు‌డ పురాణాన్ని అన్ని బ్రాహ్మణులు వినాలి.

యథా విష్ణుస్తథా తార్క్ష్యస్తార్క్ష్యస్తోత్రాద్ధరిః స్తుతః । గారుడం వసురాజశ్చ శ్రుత్వా సర్వమవాప హ ॥ ౧,౨౪౦.

విష్ణువు ఎలా గారు‌డుని, గారు‌డ స్తోత్రాలతో స్తుతించబడతాడో, అలాగే వసురాజు గారు‌డ పురాణాన్ని విని అన్నీ పొందాడు.

వరురువాచ । నమస్యామి మహాబాహుం ఖగేద్ర హరివాహనమ్ । విష్ణోర్ధ్వసంస్థానం విత్రాసితమహాసురమ్ ॥ ౧,౨౪౦.

వరురు ఇలా అన్నాడు: మహాబాహువైన పక్షిరాజు, హరివాహనుడైన ఖగేంద్రుడా, విష్ణువు కన్నా పైగా స్థితుడవు, మహాసురులను భయపెట్టినవాడవు, నీకు నమస్కరిస్తున్నాను.

నమస్తే నాగదర్పఘ్న వినతానన్దవర్ధన । సుపక్షపాత నిద్దభ దీనదైత్యనిరీక్షిత ॥ ౧,౨౪౦.

నాగుల గర్వాన్ని నాశనం చేసినవాడా, వినతకు ఆనందాన్ని పెంచినవాడా, నీ రెక్కల నీడతో కప్పినవాడా, గంభీరమైన గర్జనతో భయపెట్టినవాడా, బాధపడుతున్న దానవులు నిన్ను చూస్తూ ఉన్నారు. నీకు నమస్కారం.

పరస్పరస్య శాపేన సుప్రతీకవిభావసూ । గజకచ్ఛపతాం ప్రాప్తౌ భ్రాతరౌచైవ సంయుతౌ ॥ ౧,౨౪౦.

సుప్రతీకుడు, విభావసువు అనే ఇద్దరు అన్నదమ్ములు పరస్పర శాపంతో ఏనుగు, తాబేలు రూపాలు పొందారు. వారు కలసి ఉన్నారు.

యదుచ్ఛ్రితౌ యోజనాని జస్తద్ద్విగుణాయతః । కూర్మస్త్రియోజనోత్సోధా శతయోజనవమడలః ॥ ౧,౨౪౦.

వారు పైకి లేచినప్పుడు వారి పొడవు రెండు యోజనాలు, తాబేలు మూడు యోజనాల లోతు, వంద యోజనాల చుట్టుకొలత కలిగి ఉంది.

న ఖాద్యౌ తౌ త్వయానీచౌ చతుర్భుజౌ చ పక్షిప? । పరస్పరకృతాచ్ఛాపదోషాచ్చ పరిమోచితౌ ॥ ౧,౨౪౦.

పక్షిరాజా! ఆ ఇద్దరిని నువ్వు తినకూడదు. వారు వినయంగా, నాలుగు చేతులతో ఉన్నారు. పరస్పర శాపదోషం నుండి విముక్తులయ్యారు.

నిషాదదేశస్వాదేన దేవం బ్రూస్మానిదితమ్? । విషాదీశస్తతో ముక్తస్తత్రాపి బ్రాహ్మణస్త్వయా ॥ ౧,౨౪౦.

నిషాదదేశాన్ని రుచిచూసిన తరువాత, దేవుడికి చెప్పినట్లు నేను తెలియజేస్తున్నాను. ఆ విషాధిపతి అక్కడ నుండి విడుదలయ్యాడు. అక్కడే ఒక బ్రాహ్మణుడిని కూడా నువ్వు విముక్తుడిని చేశావు.

వటారోహిణవృక్షస్య యోజనానాం శతాయుతా । శాఖా భిన్నా త్వయా యత్ర వాలఖిల్యాః సమాస్థితాః ॥ ౧,౨౪౦.

వంద వేల యోజనాల వరకు వేర్లు విస్తరించిన వటవృక్షంపై, నువ్వు విరిచిన కొమ్మపై వాలఖిల్యులు నివసించేవారు.

త్వయా యత్నకృతా కృత్వానఖస్థౌ గజకచ్ఛపౌ । నభస్పపినిరాలంబే సర్వతః పరివారితౌ ॥ ౧,౨౪౦.

నీ ప్రయత్నంతో, ఏనుగు, తాబేళ్లను నీ గోళ్లపై ఉంచి, ఆకాశంలో వేలాడదీసి, అన్ని వైపులా చుట్టుముట్టినట్లుగా ఉంచావు.

త్వయా జితా రణే దేవాః సర్వే శక్రపురోగమాః । ఆహృతం తత్పురా సోమం వాహ్నిం నిర్వాప్య కాశ్యపే ॥ ౧,౨౪౦.

ఇంద్రుడు ముందుండి అన్ని దేవతలను యుద్ధంలో నువ్వు జయించావు. అప్పుడు సోమాన్ని తీసుకువచ్చి, అగ్నిని శాంతపరిచి, కశ్యపునికి ఇచ్చావు.

నాగౌ దృష్టివిషౌ కృత్వా రజసా తు విచక్షుషౌ । తీక్ష్ణాగ్రేణ న సా భఙ్క్త్వావిక్రవేతౌ మనోహతః? ॥ ౧,౨౪౦.

నీ చూపుతో, దుమ్ముతో నాగులను అంధులను చేసి, నీ గట్టిపొడవైన ముక్కుతో వారిని విరగదీసిపోలేదు, కానీ నీ సంకల్పంతో వారిని అదుపులోకి తీసుకొచ్చావు.

ఆహృత్యాపి త్వయా సోమం నీతమేవ న భక్తితః । తేన విష్ణోర్ధ్వజస్థానం వాహనత్వం గతో హ్యసి ॥ ౧,౨౪౦.

సోమాన్ని తీసుకొచ్చిన తరువాత కూడా నువ్వు దాన్ని నీకోసం తీసుకోలేదు. అందువల్ల నీవు విష్ణువు పై స్థానం పొంది, ఆయన వాహనుడవయ్యావు.

త్వయా నిః క్షిప్య దర్భేషు సోమం నాగాశ్చ వఞ్చితాః । జహార చామృతం పాత్రం శీఘ్రం వై బ్రహ్మసూదన ॥ ౧,౨౪౦.

దర్భ గడ్డల్లో సోమాన్ని వేసి, నాగులను మోసం చేశావు. వెంటనే అమృతపాత్రను పట్టుకుని తీసుకెళ్లావు, బ్రాహ్మణ హంతకుడా!

యత్ర జిహ్వాద్విధాభూతాః పన్నగానాం ద్విజోత్తమ । వినతా మోచితా దాస్యాత్కద్వా పూర్వజితా రణే ॥ ౧,౨౪౦.

నాగుల నాలుకలు రెండు భాగాలుగా విడిపోయిన చోట, ద్విజశ్రేష్ఠుడా, వినత దాస్యబంధనంలో నుండి విముక్తురాలయ్యింది. ఆమె ముందుగా యుద్ధంలో ఓడిపోయింది.

ఉచ్చైః శ్రవాః స కింవర్ణః శుక్ల ఇత్యేవ భాషతే । కృష్ణవర్ణమహం మన్యే పూర్వదృష్టమువాచ హ ॥ ౧,౨౪౦.

ఉచ్చైశ్రవస్సు తెలుపు రంగులో ఉన్నాడని అంటారు. కానీ నేను అతడిని నల్లగా చూశాను, అది ముందే చూచి చెప్పినదే.