గరుడపురాణమ్

కథం త్వామీదృశం సూక్ష్మం శక్నోమి పురుషోత్తమ । అరాధయితుమీశాన మనోగమ్యమగోచరమ్ ॥ ౧,౨౩౪.

పరమాత్మా! నీవు అంత సూక్ష్మంగా, మనస్సుకు అందుబాటులో ఉన్నా, మనస్సుకు అందని వాడవు. ఇలాంటి నిన్ను నేను ఎలా పూజించగలను?

ఇహ యన్మణ్డలే నాథ పూజ్యతే విధివత్క్రమైః । పుష్పధూపాదిభిర్యత్ర తత్ర సర్వా విభూతయః ॥ ౧,౨౩౪.

ప్రభూ! ఈ మండలంలో ఎక్కడ నిన్ను పుష్పాలు, ధూపం మొదలైనవాటితో, నియమంగా పూజిస్తారో అక్కడ నీ శక్తులన్నీ ఉంటాయి.

సంకర్షణాదిభేదేన తవ యత్పూజితా మయా । క్షన్తుమర్హసి తత్సర్వం యత్కృతం న కృతం మయా ॥ ౧,౨౩౪.

సంకర్షణుడు మొదలైన రూపాలలో నిన్ను నేను పూజించినదానిలో, చేసినా చేయకపోయినా, నా తప్పులను నీవు క్షమించాలి.

న శక్నోమి విభో సమ్యక్కర్తుం పూజాం యథోదితామ్ । యత్కృతం జపహోమాది అసాధ్యం పురుషోత్తమ ॥ ౧,౨౩౪.

ప్రభూ! నేను యథావిధిగా పూజ చేయలేకపోయాను. నేను చేసిన జపం, హోమం మొదలైనవి సరిపోలేదు, పరమాత్మా.

వినిష్పాదయితుం భక్త్యా అత స్త్వాం క్షమయామ్యహమ్ । దివా రాత్రౌ చ సన్ధ్యాయాం సర్వావస్థాసు చేష్టతః ॥ ౧,౨౩౪.

ఈ పూజను భక్తితో పూర్తిచేయలేక, అందుకే నిన్ను క్షమించమని ప్రార్థిస్తున్నాను. పగలు, రాత్రి, సంధ్యాసమయంలో, అన్ని స్థితుల్లో చేసిన లోపాలను క్షమించు.

అచలా తు హరే ! భక్తిస్తవాఙ్ఘ్రియుగలే మమ । శరిరే న (ణ) తథా ప్రీతిర్న చ ధర్మాదికేషు చ ॥ ౧,౨౩౪.

హరి! నీ రెండు పాదాలకు నా భక్తి ఎప్పుడూ అచంచలంగా ఉండాలి. నా శరీరానికి, ధర్మాదికమైన వాటికీ అంత ప్రేమ నాకు లేదు.

యథా త్వయి జగన్నాథ ప్రీతింరాత్యన్తికీ మమ । కిం తేన న కృతం కర్మ స్వర్గమోక్షాదిసాధనమ్ ॥ ౧,౨౩౪.

జగన్నాథా! నీపై నాకు ఎంత అపారమైన ప్రేమ ఉందో, అలాంటి ప్రేమ ఉన్నప్పుడు స్వర్గమో, మోక్షమో సాధించేందుకు వేరే పనులు చేయాల్సిన అవసరం ఏముంది?

యస్య విష్ణౌ దృఢా భక్తిః సర్వకామఫలప్రదే । పూజాం కర్తుం తథా స్తోత్రం కః శక్నోతి తవాచ్యుత ॥ ౧,౨౩౪.

అచ్యుతా! విష్ణువుకు దృఢమైన భక్తి లేని వాడు నీకు పూజ చేయడానికైనా, స్తోత్రం చదవడానికైనా ఎలా శక్తి కలుగుతుంది?

స్తుతం తు పూజితం మేఽద్య తత్క్షమస్వ నమోఽస్తు తే । ఇతి చక్రధారస్తోత్రం మయా సమ్యగుదాహృతమ్ । స్తౌహి విష్ణుం మునే భక్త్యా యదీచ్ఛసి పరం పదమ్ ॥ ౧,౨౩౪.

ఈ రోజు నేను నీకు చేసిన స్తోత్రాన్ని, పూజను క్షమించు. నీకు నమస్కారం. ఈ చక్రధారి స్తోత్రాన్ని నేను సరిగ్గా చదివాను. మునీంద్రా! నీవు పరమ పదాన్ని కోరుకుంటే, భక్తితో విష్ణువును పూజించు.

స్తోత్రేణానేన యః స్తౌతి పూజాకాలే జగద్ఘురుమ్ ॥ ౧,౨౩౪.

ఈ స్తోత్రంతో ఎవరు పూజ సమయంలో జగద్గురువును స్తుతిస్తారో—

అచిరాల్లభతే మోక్షం ఛిత్వా సంసారబన్ధనమ్ । అన్యోఽపి యో జపేద్భక్త్యా త్రిసన్ధ్యం నియతః శుచిః ॥ ౧,౨౩౪.

వారు త్వరగా సంసార బంధాలను తెంచుకొని మోక్షాన్ని పొందుతారు. మరొకరు కూడా, భక్తితో, నియమంగా, పవిత్రంగా, మూడు సార్లు ఈ స్తోత్రాన్ని జపిస్తే—

ఇదం స్తోత్రం మునే సోఽపి సర్వకామమవాప్నుయాత్ । పుత్రార్థో లభతే పుత్రాన్బద్ధో ముచ్యతే బన్ధనాత్ ॥ ౧,౨౩౪.

ఆ మునీశ్వరుడు కూడా ఈ స్తోత్రంతో అన్ని కోరికలను పొందుతాడు. కుమారులను కోరేవారు కుమారులను పొందుతారు; బంధనంలో ఉన్నవారు బంధనాల నుంచి విముక్తి పొందుతారు.

రోగాద్విముచ్యతే రాగీ లభతే నిర్ధనో ధనమ్ । విద్యార్థో లభతే విద్యాం భగ్యం కీర్తి చ విన్దతి ॥ ౧,౨౩౪.

రోగాలు ఉన్నవారు ఆరోగ్యాన్ని పొందుతారు; ధనాన్ని కోరేవారు ధనం సంపాదిస్తారు; విద్యను కోరేవారు విద్యను పొందుతారు; అదృష్టం, కీర్తి కూడా లభిస్తాయి.

జాతి స్మరత్వం మేధావీ యద్యదిచ్ఛతి చేతసా । స ధన్యః సర్వవిత్ప్రాజ్ఞఃస సాధుః సర్వకర్మకృత్ ॥ ౧,౨౩౪.

బుద్ధిమంతుడు మనసులో ఏది కోరినా, పూర్వజన్మ జ్ఞాపకం కావాలన్నా, జ్ఞానం కావాలన్నా, అతడు ధన్యుడు, సర్వజ్ఞుడు, ప్రాజ్ఞుడు, అన్ని పనుల్లో నిపుణుడు అవుతాడు.

స సత్యవాకూఛుచిర్దాతా యః స్తౌతి పురుషోత్తమమ్ । అసంభాష్యా హి తే సర్వే సర్వధర్మబహిష్కృతాః ॥ ౧,౨౩౪.

పురుషోత్తముడిని స్తుతించే వాడు నిజాయితీగలవాడు, పవిత్రుడు, దాత. మిగతావారు, ధర్మానికి దూరంగా ఉన్నవారు, వారితో కలవకూడదు.

యేషాం ప్రవర్తనే నాస్తి హరిముద్దిశ్య సత్క్రియా । న శుద్ధం విద్యతే తస్య మనో వాక్చ దురాత్మనః ॥ ౧,౨౩౪.

హరిని ఉద్దేశించి మంచి కార్యాలు చేయని వారి ప్రవర్తనలో పవిత్రత ఉండదు; వారి మనసు, మాటలు కూడా శుద్ధంగా ఉండవు; వారు దుష్టులు.

యస్య సర్వార్థదే విష్ణౌ భక్తిర్నావ్యభిచారిణీ । ఆరాధ్య విధివద్దేవం హరిం సర్వసుఖప్రదమ్ ॥ ౧,౨౩౪.

విష్ణువుకు, అన్ని కోరికలను తీరుస్తున్న హరికి, ఎవరికైనా అచంచలమైన భక్తి ఉంటే, సరిగా పూజిస్తే—

ప్రాప్నోతి పురుషః సమ్యగ్యద్యత్ప్రార్థయతే ఫలమ్ । కర్మ కామాదికం సర్వం శ్రద్ధధానః సురోత్తమః । అసురాదివపుః సిద్ధైర్దేయతే యస్య నాన్తరమ్ ॥ ౧,౨౩౪.

అతడు కోరిన ఫలితాన్ని పూర్తిగా పొందుతాడు; శ్రద్ధగల ఉత్తముడు అన్ని పనులు, కోరికలు నెరవేర్చుకుంటాడు. అసురులు, ఇతరులు, సిద్ధులు కూడా అతడికి ఎలాంటి అడ్డంకి చేయలేరు.

సకలమునిభిరాద్యశ్చిన్త్యతే యో హి శుద్ధో నిఖిలహృది నివిష్టో వేత్తి యః సర్వసాక్షీ । తమజమమృతమీశం వాసుదేవం నతోఽస్మి భయమరణవిహీనం నిత్యమానన్దరూపమ్ ॥ ౧,౨౩౪.

అఖిల మునులు ధ్యానించే, ప్రతి హృదయంలో స్థితిచేసిన, సాక్షిగా ఉన్న, భయమూ మరణమూ లేని, నిత్యానంద స్వరూపుడైన, జనన మరణ రహితుడైన వాసుదేవుడికి నేను నమస్కరిస్తున్నాను.

నిఖిలభువన నాథం శాశ్వతం సుప్రసన్నం త్వతివిమలవిశుద్ధం నిర్గుణం భవపుష్పైః । సుఖముదితసమస్తం పూజయామ్యాత్మభావం విశతు హృదయపద్మే సర్వసాక్షీ చిదాత్మా ॥ ౧,౨౩౪.

అన్ని లోకాల స్వామిని, శాశ్వతుడిని, పరమ కరుణామయుడిని, పరమ పవిత్రుడిని, నిగర్వాణుడిని, ఆనందంతో నిండిన వాడిని, జీవపుష్పాలతో పూజిస్తున్నాను. సర్వసాక్షి, చైతన్య స్వరూపుడు నా హృదయ పద్మంలో ప్రవేశించాలి.

ఏవం మయోక్తం పరమప్రభావమాద్యన్తహీనస్య పరస్య విష్ణోః । తస్మాద్విచిన్త్యః పరమేశ్వరోఽసౌ విముక్తికామేన నరేణ సమ్యక్ ॥ ౧,౨౩౪.

అదేవిధంగా, ఆద్యాంత రహితుడైన పరమ విష్ణువు యొక్క మహిమను నేను వివరించాను. అందువల్ల, ముక్తిని కోరే వాడు ఆయనను మనసారా ధ్యానించాలి.

బోధస్వరూపం పురుషం పురాణమాదిత్యవర్ణం విమలం విశుద్ధమ్ । సఞ్చిన్త్య విష్ణుం పరమద్వితీయం కస్తత్ర యోగీ న లంయ ప్రయాతి ॥ ౧,౨౩౪.

బోధ స్వరూపుడైన పురాణ పురుషుడిని, సూర్యవర్ణుడైన, పరమ పవిత్రుడైన, ద్వితీయులేనివాడైన విష్ణువును ధ్యానించిన యోగికి ముక్తి లభించదా?

ఇమం స్తవం యః సతతం మనుష్యః పఠేచ్చ తద్వత్ప్రయతః ప్రశాన్తః । స ధూతపాప్మా వితతప్రభావః ప్రయాతి లోకం వితతం మురారేః ॥ ౧,౨౩౪.

ఎవరైనా శాంతంగా, నియమంగా, ఎప్పుడూ ఈ స్తోత్రాన్ని చదువుతారో, వారు పాపాలనుండి విముక్తి పొంది, ప్రకాశవంతులై, మురారి లోకాన్ని చేరుతారు.

యః ప్రార్థయత్యర్థమశేషసౌఖ్యం ధర్మం చ కామం చ తథైవ మోక్షమ్ । స సర్వముత్సృజ్య పరం పురాణం ప్రయాతి విష్ణుం శరణం వరేణ్యమ్ ॥ ౧,౨౩౪.

ఎవరైతే ధనం, సంపూర్ణ సుఖం, ధర్మం, కామం, ముక్తి — ఇవన్నీ కోరుకుంటారో, వారు ఇవన్నిటినీ వదిలిపెట్టి, పరమ పురాతనమైన ఆశ్రయం అయిన ఉత్తమమైన విష్ణువును శరణు వెళ్తారు.

విభుం ప్రభుం విశ్వధరం విశుద్ధమశేషసంసారవినాశహేతుమ్ । యో వాసుదేవం విమలం ప్రపన్నః స మోక్షమాప్నోతి విముక్తసఙ్గః ॥ ౧,౨౩౪.

ఈ ప్రపంచాన్ని పోషించే, శుద్ధమైన, సమస్త సంసారాన్ని నశింపజేసే కారణమైన వాసుదేవుడిని ఎవరు శరణు వెళ్తారో, వారు బంధాలను విడిచిపెట్టి ముక్తిని పొందుతారు.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౨౩౫ సూత ఉవాచ వేదాన్తసాఙ్ఖ్యసిద్ధాన్తబ్రహ్మజ్ఞానం వదామ్యహమ్ । అహం బ్రహ్మ పరం జ్యోతిర్విష్ణురిత్యేవ చిన్తయన్ ॥ ౧,౨౩౫.

సూతుడు చెప్పాడు: వేదాంతం, సాంఖ్య సిద్ధాంతంలో స్థిరమైన బ్రహ్మజ్ఞానాన్ని నేను వివరించబోతున్నాను. 'నేనే బ్రహ్మ, పరమ జ్యోతి, విష్ణువు' అని ధ్యానం చేస్తూ—

సూర్యే హృద్వ్యోమ్ని వహ్నౌ చ జ్యోతిరేకం త్రిధా స్థితమ్ । యథా సర్పిః శీరస్థం గవాం న కురుతే బలమ్ ॥ ౧,౨౩౫.

ఒకే జ్యోతి సూర్యునిలో, హృదయాకాశంలో, అగ్నిలో మూడు రూపాల్లో ఉంది. అది ఎలా అంటే, పాలు లోపల ఉన్న నెయ్యి, ఆవులకు బలాన్ని ఇవ్వనట్టే.

నిర్గతం కర్మసంయుక్తం దత్తం తాసాం మహా బలమ్ । తథా విష్ణుః శరీరస్థో న కరోతి హితం నణామ్ ॥ ౧,౨౩౫.

అది బయటకు తీసి, కర్మతో కలిపితే, ఆవులకు గొప్ప బలం ఇస్తుంది. అలాగే, విష్ణువు శరీరంలో ఉన్నా, జనులకు మేలు చేయడు.

వినారాధనయా దేవః సర్వగః పరమేశ్వరః । ఆరురుక్షుమతీనాం తు కర్మజ్ఞానముదాహృతమ్ ॥ ౧,౨౩౫.

పూజ లేకుండా, సమస్తంలో విస్తరించిన పరమేశ్వరుడు మేలు చేయడు. పైకి ఎదగదలచినవారికి కర్మజ్ఞానం చెప్పబడింది.