గరుడపురాణమ్

తస్య విష్ణో ప్రిసాదేన యది కశ్చిత్ప్రబుధ్యతే । స నిస్తరతి సంసారం దేవానామపి దుస్తరమ్ ॥ ౧,౨౩౨.

విష్ణువు అనుగ్రహంతో ఎవరికైనా జ్ఞానం కలిగితే, దేవతలకు కూడా దాటి పోవడం కష్టం అయిన సంసారాన్ని అతడు దాటి వెళ్తాడు.

భోగైశ్వర్యమదోన్మత్తస్తతత్త్వజ్ఞానపరాఙ్ముఖః । పుత్రదారకుటుమ్బేషు మత్తాః సీదన్తిజన్తవః ॥ ౧,౨౩౨.

భోగాలు, ఐశ్వర్యం, అహంకారంలో మునిగిపోయి, తత్త్వజ్ఞానాన్ని పట్టించుకోకుండా, పిల్లలు, భార్య, కుటుంబంలో మునిగి, ప్రాణులు దిగజారిపోతారు.

సర్వ ఏకార్ణవే మగ్నా జీర్ణా వనగజా ఇవ । యస్త్వాననం నిబధ్నాతి దుర్మతిః కోశకారవత్ ॥ ౧,౨౩౨.

అందరూ ఒకే సముద్రంలో మునిగిన అడవి ఏనుగుల్లా ఉంటారు. కానీ మూర్ఖుడు, పట్టు పురుగు లాగా, తన నోటితో తానే బంధించుకుంటాడు.

తస్య ముక్తిం న పశ్యామి జన్మకోటిశతైరపి । తస్మాన్నారద సర్వేషాం దేవానాం దేవమవ్యయమ్ । ఆరాధయేత్సదా సమ్యగధ్యాయేద్విష్ణుం ముదాన్వితః ॥ ౧,౨౩౨.

వెయ్యి కోట్ల జన్మలు గడిచినా అతనికి మోక్షం కనపడదు. అందుకే నారదా! అందరి దేవతలకు దేవుడైన, ఎప్పటికీ మారని విష్ణువును మనసారా ఆనందంగా ఆరాధిస్తూ, సదా ధ్యానం చేయాలి.

యస్తు విశ్వమనాద్యన్తమజమాత్మని సంస్థితమ్ । సర్వజ్ఞమచలం విష్ణుం సదా ధ్యాయేత్సముచ్యతే ॥ ౧,౨౩౨.

ఎవరైతే ఆది అంతము లేని, జననం లేని, సర్వజ్ఞుడైన, స్థిరమైన విష్ణువును ఎల్లప్పుడూ మనసులో ధ్యానం చేస్తారో, వారు ముక్తి పొందుతారు.

దేవం గర్భోచితం విష్ణుం సదా ధ్యాయన్విముచ్యతే । అశిరీరం విధాతారం సర్వజ్ఞానమనోరతిమ్ । అచలం సర్వగం విష్ణుం సదా ధ్యాయన్విముచ్యతే ॥ ౧,౨౩౨.

గర్భంలో ఉన్న దైవమైన విష్ణువును, శరీరం లేని సృష్టికర్తను, సర్వజ్ఞుడిని, మనసుకు ఆనందాన్ని, స్థిరుడైన, అన్నిచోట్ల ఉన్న విష్ణువును ఎప్పుడూ ధ్యానం చేస్తే, అతడు ముక్తి పొందుతాడు.

నిర్వికల్పం నిరాభాసం నిష్ప్రపఞ్చం నిరామయమ్ । వాసుదేవం గురుం విష్ణుం సదా ధ్యాయన్విముచ్యతే ॥ ౧,౨౩౨.

విభేదములేని, రూపం లేని, ప్రపంచానికి అతీతమైన, వ్యాధులేని వాసుదేవుడైన గురువును, విష్ణువును ఎల్లప్పుడూ ధ్యానం చేస్తే, అతడు ముక్తి పొందుతాడు.

సర్వాత్మకఞ్చ వై యావదాత్మచైతన్యరూపకమ్ । శుభమేకాక్షరం విష్ణుం సదా ధ్యాయన్విముచ్యతే ॥ ౧,౨౩౨.

అన్నిటికీ ఆత్మగా ఉన్న, ఆత్మచైతన్య స్వరూపుడైన, శుభమైన, ఒక్క అక్షర రూపుడైన విష్ణువును ఎల్లప్పుడూ ధ్యానం చేస్తే, అతడు ముక్తి పొందుతాడు.

వాక్యాతీతం త్రికాలజ్ఞం విశ్వేశం లోకసాక్షిణమ్ । సర్వస్మాదుత్తమం విష్ణుం సదా ధ్యాయన్విముచ్యతే ॥ ౧,౨౩౨.

మాటలకు అతీతమైన, మూడు కాలాలను తెలిసిన, విశ్వానికి అధిపతియైన, లోకాలకు సాక్షియైన, అందరికన్నా ఉత్తముడైన విష్ణువును ఎల్లప్పుడూ ధ్యానం చేస్తే, అతడు ముక్తి పొందుతాడు.

బ్రహ్మాదిదేవగన్ధర్వైర్మునిభిః సిద్ధచారణైః । యోగిభిః సేవితం విష్ణుం సదా ధ్యాయన్విముచ్యతే ॥ ౧,౨౩౨.

బ్రహ్మ మొదలైన దేవతలు, గంధర్వులు, మునులు, సిద్ధులు, చారణులు, యోగులు సేవించే విష్ణువును ఎల్లప్పుడూ ధ్యానం చేస్తే, అతడు ముక్తి పొందుతాడు.

సంసారబన్ధనాముక్తిమిచ్ఛంల్లోకో హ్యశేషతః । స్తుత్వైవం వరదం విష్ణుం సదా ధ్యాయన్విముచ్యతే ॥ ౧,౨౩౨.

ఈ లోకంలో ఎవరు సంసార బంధనాల నుంచి పూర్తిగా విముక్తి కోరుతారో, వారు వరదుడైన విష్ణువును స్తుతిస్తూ, ఎల్లప్పుడూ ధ్యానం చేస్తే, వారు ముక్తి పొందుతారు.

సంసారబన్ధనాత్కోఽపి ముక్తిమిచ్ఛన్సమాహితః । అనన్తమవ్యయం దేవం విష్ణం విశ్వప్రతిష్ఠితమ్ । విశ్వేశ్వరమజం విష్ణుం సందా ధ్యాయన్విముచ్యతే ॥ ౧,౨౩౨.

ఎవరైనా సంసార బంధనాల నుంచి విముక్తిని కోరుతూ, దృష్టిని కేంద్రీకరించి, అనంతుడైన, మారని, విశ్వంలో స్థితుడైన, విశ్వాధిపతియైన, జననం లేని విష్ణువును ఎల్లప్పుడూ ధ్యానం చేస్తే, వారు ముక్తి పొందుతారు.

సూత ఉవాచ । నారదేన పురా పృష్ట ఏవం స వృషభధ్వజః । యేత్తేన తస్మై వ్యాఖ్యాతం తన్మయా కథితం తవ ॥ ౧,౨౩౨.

సూతుడు చెప్పాడు: నారదుడు అడిగినప్పుడు, వృషభధ్వజుడు (శివుడు) ఆయనకు ఇది వివరంగా చెప్పాడు. అదే విషయాన్ని నేను ఇప్పుడు నీకు వివరించాను.

తమేవ సతతన్ధ్యాయన్నిర్వ్యయం బ్రహ్మ నిష్కలమ్ । అవాప్స్యసి ధ్రువం తాత ! శాశ్వతం పదమవ్యయమ్ ॥ ౧,౨౩౨.

అదే మారని, అవిభాజ్యమైన బ్రహ్మను ఎల్లప్పుడూ ధ్యానం చేస్తూ ఉంటే, ప్రియమైనవాడా! నీవు తప్పకుండా శాశ్వతమైన, మారని స్థితిని పొందుతావు.

అశ్వమేధసహస్రాణి వాజపేయశతాని చ । క్షణమేకాగ్రచిత్తస్య కలాం నార్హన్తి షోడశీమ్ ॥ ౧,౨౩౨.

వెయ్యి అశ్వమేధ యాగాలు, వందల వాజపేయ యాగాలు చేసినా, ఒక్క క్షణం ఏకాగ్రతతో ఉన్న మనస్సుకు పదహారు వంతు కూడా సమానం కావు.

శ్రుత్వా సురఋషిర్విష్ణోః ప్రాధాన్యమిదమీశ్వరాత్ । స విష్ణుం సమ్యగారాధ్య సిద్ధః పదమవాప్తవాన్ ॥ ౧,౨౩౨.

ఈ విష్ణువు మహిమను పరమేశ్వరుని నుండి విని, ఆ దేవతలలో ముని అయినవాడు, విష్ణువును సరిగ్గా ఆరాధించి, సిద్ధ స్థితిని పొందాడు.

యః పఠేచ్ఛృణుయాద్వా పి నిత్యమేవ స్తవోత్తమమ్ । కోటిజన్మకృతం పాపమపి తస్య ప్రణశ్యతి ॥ ౧,౨౩౨.

ఎవరైనా ఈ ఉత్తమమైన స్తోత్రాన్ని ప్రతిరోజూ చదువుతారో, వినుతారో, వారి కోటి జన్మల పాపములు కూడా నశించిపోతాయి.

విష్ణోః స్తవమిదం దివ్యం మహాదేవేన కీర్తితమ్ । ప్రయత్నాద్యః పఠేన్నిత్య మమృతత్వం స గచ్ఛతి ॥ ౧,౨౩౨.

మహాదేవుడు వర్ణించిన ఈ దివ్యమైన విష్ణు స్తోత్రాన్ని శ్రద్ధగా ప్రతిరోజూ చదివేవాడు అమరత్వాన్ని పొందుతాడు.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౨౩౩ సూత ఉవాచ । స్తోత్రం తత్సం ప్రవక్ష్యామి మార్కణ్డేయన భాషితమ్ । దామోదరం ప్రపన్నోఽస్మి కిన్నో మృత్యుః కరిష్యతి ॥ ౧,౨౩౩.

సూతుడు చెప్పాడు: ఇప్పుడు మర్కండేయుడు పలికిన ఆ స్తోత్రాన్ని నేను చెప్పబోతున్నాను. 'దామోదరుని ఆశ్రయించాను. మరి మరణం నాకు ఏమి చేయగలదు?'

శఙ్ఖచక్రధరం దేవం వ్యక్తరూపిణమవ్యయమ్ । అధోఽక్షజం ప్రపన్నోస్మి కిన్నో మృత్యుః కరిష్యతి ॥ ౧,౨౩౩.

శంఖం, చక్రం ధరించిన, స్పష్టమైన రూపం కలిగి, మారని, క్రింద ఉన్న, జననం లేని ఆ దేవుణ్ణి నేను ఆశ్రయించాను. మరణం నాకు ఏమి చేయగలదు?

వరాహం వామనం విష్ణుం నారసింహం జనార్దనమ్ । మాధవం చ ప్రపన్నోఽస్మి కిన్నో మృత్యుః కరిష్యతి ॥ ౧,౨౩౩.

వరాహుడు, వామనుడు, విష్ణువు, నరసింహుడు, జనార్దనుడు, మాధవుడు — వీరిని నేను ఆశ్రయించాను. మరణం నాకు ఏమి చేయగలదు?

పురుషం పుష్కరక్షేత్రబీజం పుణ్యం జగత్పతిమ్ । లోకనాథం ప్రపన్నోఽస్మి కిన్నో మృత్యుః కరిష్యతి ॥ ౧,౨౩౩.

నేను పుష్కరక్షేత్రానికి మూలమైన, పుణ్యమైన జగత్పతిగా ఉన్న పురుషుని, లోకాలకు రక్షకుడైన లోకనాథుని ఆశ్రయించాను. మరి నాకు మృతి ఏమి చేయగలదు?

సహస్రశిరసం దేవం వ్యక్తావ్యక్తం సనాతనమ్ । మహాయోగం ప్రపన్నోఽస్మి కిన్నో మృత్యుః కరిష్యతి ॥ ౧,౨౩౩.

వెయ్యి తలలతో ఉన్న దేవుడిని, స్పష్టమైనదీ, అస్పష్టమైనదీ అయిన శాశ్వతుడిని, మహాయోగిని నేను ఆశ్రయించాను. నాకు మరణం ఏమి చేయగలదు?

భూతాత్మానం మహాత్మానం యజ్ఞయోనిమయోనిజమ్ । విశ్వరూపం ప్రపన్నోఽస్మి కిన్నో మూత్యుః కరిష్యతి ॥ ౧,౨౩౩.

ప్రపంచంలోని అన్ని జీవులకు ఆత్మ అయిన మహాత్ముడిని, యజ్ఞానికి మూలమైనవాడిని, విశ్వరూపుడిని నేను ఆశ్రయించాను. నాకు మరణం ఏమి చేయగలదు?

ఇత్యుదీరితమాకర్ణ్య స్తోత్రం తస్య మహాత్మనుః । అపయాతస్తతో మృత్యుర్విష్ణుదూతైః ప్రపీడితః ॥ ౧,౨౩౩.

ఆ మహాత్ముడు ఈ స్తోత్రాన్ని పలికినప్పుడు వినిపించి, విష్ణుదూతలు బాధించగా, అక్కడి నుండి మృత్యువు పారిపోయింది.

ఇతి తేన జితో మృత్యుర్మార్కణ్డేయేన ధీమతా । ప్రసన్నే పుణ్డరీకాక్షే నృసింహే నాస్తిదుర్లభమ్ ॥ ౧,౨౩౩.

అలా ధీమంతుడైన మార్కండేయుడు మృత్యువును జయించాడు. పద్మనేత్రుడైన నరసింహుడు ప్రసన్నుడైతే, ఏదీ అసాధ్యం కాదు.

మృత్య్వష్టకమిదం పుణ్యం మృత్యుప్రశమనం శుభమ్ । మార్కణ్డేయహితార్థాయ స్వయం విష్ణురువాచ హ ॥ ౧,౨౩౩.

ఈ మృత్యుఅష్టకం పుణ్యమయమైనది, మృత్యువును శాంతిపరిచే శుభమైనది. మార్కండేయుని మేలుకోసం స్వయంగా విష్ణువు చెప్పినది.

ఇదం యః పఠతే భక్త్యా త్రికాలం నియతం శుచిః । నాకాలే తస్య మృత్యుః స్యాన్నరస్యాచ్యుతచేతసః ॥ ౧,౨౩౩.

ఈ స్తోత్రాన్ని భక్తితో, మూడు సార్లు, నియమంగా, పవిత్రంగా పఠించే వాడికి, హృదయం అచ్యుతునిపై స్థిరంగా ఉంటే, అతనికి అనవసరంగా మరణం రాదు.

హృత్పద్మమధ్యే పురుషం పురాణం నారాయణం శాశ్వతమప్రమేయమ్ । విచిన్త్య సూర్యాదతిరాజమానం మృత్యుం స యోగి జితవాంస్తథైవ ॥ ౧,౨౩౩.

హృదయ పద్మమధ్యంలో పురాతనుడైన, శాశ్వతుడైన, అపరిమితుడైన నారాయణుని, సూర్యునికంటే ప్రకాశవంతుడైనవాడిని ధ్యానిస్తూ, యోగి మృత్యువును అలా జయిస్తాడు.