గరుడపురాణమ్

నారసింహమిదం స్తోత్రం యః పఠేన్నియతేన్ద్రియః । మనోరథప్రదస్తస్య రుద్రస్యేవ న సంశయః ॥ ౧,౨౩౧.

ఎవరైనా నియమంగా, ఇంద్రియాలను నియంత్రిస్తూ ఈ నరసింహ స్తోత్రాన్ని పఠిస్తే, రుద్రునికి జరిగినట్లే, వారి కోరికలు నెరవేరడం నిస్సందేహం.

ధ్యాయేన్నృసింహం తరుణార్కనేత్రం సిదామ్బుజాతం జ్వలితాగ్నివత్క్రమ్ । అనాదిమధ్యాన్తమజ పురాణం పరాపరేశం జగతాం నిధానమ్ ॥ ౧,౨౩౧.

నరసింహుడిని ఉదయించే సూర్యుడి కన్నులతో, పరిపూర్ణ పద్మంపై కూర్చున్నవాడిగా, అగ్నిలా ప్రకాశించేవాడిగా, ఆదిమధ్యాంతరహితుడిగా, జన్మలేని పురాతనుడిగా, పరాపరాధిపతిగా, జగత్తుకు ఆధారంగా ధ్యానం చేయాలి.

జపేదిదం సన్తతదుః ఖజాలం జహాతి నీహారమివాంశుమాలీ । సమాతృవర్గస్య కరోతి మూర్తిం యదా తదా తిష్ఠతి తత్సమీపే ॥ ౧,౨౩౧.

ఈ స్తోత్రాన్ని ఎవరైనా నిరంతరం జపిస్తే, వారి దుఃఖాల వలయాన్ని సూర్యకిరణాలు మబ్బును తరిమివేసినట్లు తొలగిస్తుంది. మాతృగణాల రూపాన్ని ధ్యానించినప్పుడు, వారు దగ్గరే ఉంటారు.

దేవేశ్వరస్యాపి నృసింహమూర్తేః పూజాం విధాతుం త్రిపురాన్తకారీ । ప్రసాద్య తం దేవవరం స లబ్ధ్వా అవ్యాజ్జగన్మాతృగణేభ్య ఏవ చ ॥ ౧,౨౩౧.

దేవతాధిపతియైన త్రిపురాసురుని సంహారకుడు కూడా, నరసింహమూర్తిని సంతుష్టిపరిచి, ఆయన అనుగ్రహాన్ని పొంది, జగన్మాతృగణాలను కాపాడాడు.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౨౩౨ సూత ఉవాచ । కులామృతం ప్రవక్ష్యామి స్తోత్రం యత్తు హరోఽబ్రవీత్ । పృష్టః శ్రీనారదేనైవ నారదాయ తథా శృణు ॥ ౧,౨౩౨.

సూతుడు చెప్పాడు: ఇప్పుడు నేను వంశామృతమైన స్తోత్రాన్ని చెప్పబోతున్నాను. హరుడు, నారదుడు అడిగినప్పుడు చెప్పినదాన్ని, నారదునికి చెప్పిన విధంగా విను.

నారద ఉవాచ । యః సంకారే సదా ద్వన్ద్వైః కామక్రోధైః శుభాశుభైః । శబ్దాదివిషయైర్బద్ధః పీడ్యమానః స దుర్మతిః ॥ ౧,౨౩౨.

నారదుడు చెప్పాడు: ఎవరు సృష్టిలోని కలవరంలో, ఎప్పుడూ ద్వంద్వాలతో, కామక్రోధాలతో, శుభాశుభాలతో, ఇంద్రియవిషయాలతో బంధించబడి, బాధపడుతూ, మూర్ఖుడిగా ఉంటారో, వారు నిజంగా దుఃఖిస్తారు.

క్షణం విముచ్యతే జన్తుర్మృత్యుసంసారసాగరాత్ । భగవఞ్ఛ్రోతుమిచ్ఛామి త్వత్తో హి త్రిపురాన్తక ॥ ౧,౨౩౨.

ఒక ప్రాణి కొంతసేపు మరణ సంసార సముద్రం నుంచి విముక్తి పొందుతుంది. ఓ త్రిపురాంతకా! దీనిని మీ నుండి వినాలని నేను కోరుతున్నాను.

తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా నారదస్య త్రిలోచనః । ఉవాచ తమృషిం శమ్భుః ప్రసన్నవదనో హరః ॥ ౧,౨౩౨.

నారదుని మాటలు విని, త్రినేత్రుడైన శివుడు, సంతోషంగా ముఖంతో ఆ ఋషిని ఇలా ఉద్దేశించి అన్నాడు.

మహేశ్వర ఉవాచ । జ్ఞానామృతం పరం గుహ్యం రహస్యమృషిసత్తమ । వక్ష్యామి శృణు దుః ఖఘ్నం భవబన్ధభయామహమ్ ॥ ౧,౨౩౨.

మహేశ్వరుడు అన్నాడు: ఓ మునిశ్రేష్ఠా! నేను నీకు పరమ గుప్తమైన జ్ఞానామృతాన్ని, రహస్యాన్ని చెబుతాను. విను, ఇది దుఃఖాన్ని, బంధభయాన్ని తొలగిస్తుంది.

తృణాది చతురాస్యాన్తం భూతగ్రామం చతుర్విధమ్ । చరాచరం జగత్సర్వం ప్రసుప్తం యస్య మాయయా ॥ ౧,౨౩౨.

పుల్ల నుండి బ్రహ్మదేవుడి వరకు, నాలుగు రకాల భూతగణాలు, చరాచర జగత్తంతా, ఆయన మాయ వల్ల నిద్రలో ఉన్నట్లుగా ఉంటాయి.

తస్య విష్ణో ప్రిసాదేన యది కశ్చిత్ప్రబుధ్యతే । స నిస్తరతి సంసారం దేవానామపి దుస్తరమ్ ॥ ౧,౨౩౨.

విష్ణువు అనుగ్రహంతో ఎవరికైనా జ్ఞానం కలిగితే, దేవతలకు కూడా దాటి పోవడం కష్టం అయిన సంసారాన్ని అతడు దాటి వెళ్తాడు.

భోగైశ్వర్యమదోన్మత్తస్తతత్త్వజ్ఞానపరాఙ్ముఖః । పుత్రదారకుటుమ్బేషు మత్తాః సీదన్తిజన్తవః ॥ ౧,౨౩౨.

భోగాలు, ఐశ్వర్యం, అహంకారంలో మునిగిపోయి, తత్త్వజ్ఞానాన్ని పట్టించుకోకుండా, పిల్లలు, భార్య, కుటుంబంలో మునిగి, ప్రాణులు దిగజారిపోతారు.

సర్వ ఏకార్ణవే మగ్నా జీర్ణా వనగజా ఇవ । యస్త్వాననం నిబధ్నాతి దుర్మతిః కోశకారవత్ ॥ ౧,౨౩౨.

అందరూ ఒకే సముద్రంలో మునిగిన అడవి ఏనుగుల్లా ఉంటారు. కానీ మూర్ఖుడు, పట్టు పురుగు లాగా, తన నోటితో తానే బంధించుకుంటాడు.

తస్య ముక్తిం న పశ్యామి జన్మకోటిశతైరపి । తస్మాన్నారద సర్వేషాం దేవానాం దేవమవ్యయమ్ । ఆరాధయేత్సదా సమ్యగధ్యాయేద్విష్ణుం ముదాన్వితః ॥ ౧,౨౩౨.

వెయ్యి కోట్ల జన్మలు గడిచినా అతనికి మోక్షం కనపడదు. అందుకే నారదా! అందరి దేవతలకు దేవుడైన, ఎప్పటికీ మారని విష్ణువును మనసారా ఆనందంగా ఆరాధిస్తూ, సదా ధ్యానం చేయాలి.

యస్తు విశ్వమనాద్యన్తమజమాత్మని సంస్థితమ్ । సర్వజ్ఞమచలం విష్ణుం సదా ధ్యాయేత్సముచ్యతే ॥ ౧,౨౩౨.

ఎవరైతే ఆది అంతము లేని, జననం లేని, సర్వజ్ఞుడైన, స్థిరమైన విష్ణువును ఎల్లప్పుడూ మనసులో ధ్యానం చేస్తారో, వారు ముక్తి పొందుతారు.

దేవం గర్భోచితం విష్ణుం సదా ధ్యాయన్విముచ్యతే । అశిరీరం విధాతారం సర్వజ్ఞానమనోరతిమ్ । అచలం సర్వగం విష్ణుం సదా ధ్యాయన్విముచ్యతే ॥ ౧,౨౩౨.

గర్భంలో ఉన్న దైవమైన విష్ణువును, శరీరం లేని సృష్టికర్తను, సర్వజ్ఞుడిని, మనసుకు ఆనందాన్ని, స్థిరుడైన, అన్నిచోట్ల ఉన్న విష్ణువును ఎప్పుడూ ధ్యానం చేస్తే, అతడు ముక్తి పొందుతాడు.

నిర్వికల్పం నిరాభాసం నిష్ప్రపఞ్చం నిరామయమ్ । వాసుదేవం గురుం విష్ణుం సదా ధ్యాయన్విముచ్యతే ॥ ౧,౨౩౨.

విభేదములేని, రూపం లేని, ప్రపంచానికి అతీతమైన, వ్యాధులేని వాసుదేవుడైన గురువును, విష్ణువును ఎల్లప్పుడూ ధ్యానం చేస్తే, అతడు ముక్తి పొందుతాడు.

సర్వాత్మకఞ్చ వై యావదాత్మచైతన్యరూపకమ్ । శుభమేకాక్షరం విష్ణుం సదా ధ్యాయన్విముచ్యతే ॥ ౧,౨౩౨.

అన్నిటికీ ఆత్మగా ఉన్న, ఆత్మచైతన్య స్వరూపుడైన, శుభమైన, ఒక్క అక్షర రూపుడైన విష్ణువును ఎల్లప్పుడూ ధ్యానం చేస్తే, అతడు ముక్తి పొందుతాడు.

వాక్యాతీతం త్రికాలజ్ఞం విశ్వేశం లోకసాక్షిణమ్ । సర్వస్మాదుత్తమం విష్ణుం సదా ధ్యాయన్విముచ్యతే ॥ ౧,౨౩౨.

మాటలకు అతీతమైన, మూడు కాలాలను తెలిసిన, విశ్వానికి అధిపతియైన, లోకాలకు సాక్షియైన, అందరికన్నా ఉత్తముడైన విష్ణువును ఎల్లప్పుడూ ధ్యానం చేస్తే, అతడు ముక్తి పొందుతాడు.

బ్రహ్మాదిదేవగన్ధర్వైర్మునిభిః సిద్ధచారణైః । యోగిభిః సేవితం విష్ణుం సదా ధ్యాయన్విముచ్యతే ॥ ౧,౨౩౨.

బ్రహ్మ మొదలైన దేవతలు, గంధర్వులు, మునులు, సిద్ధులు, చారణులు, యోగులు సేవించే విష్ణువును ఎల్లప్పుడూ ధ్యానం చేస్తే, అతడు ముక్తి పొందుతాడు.

సంసారబన్ధనాముక్తిమిచ్ఛంల్లోకో హ్యశేషతః । స్తుత్వైవం వరదం విష్ణుం సదా ధ్యాయన్విముచ్యతే ॥ ౧,౨౩౨.

ఈ లోకంలో ఎవరు సంసార బంధనాల నుంచి పూర్తిగా విముక్తి కోరుతారో, వారు వరదుడైన విష్ణువును స్తుతిస్తూ, ఎల్లప్పుడూ ధ్యానం చేస్తే, వారు ముక్తి పొందుతారు.

సంసారబన్ధనాత్కోఽపి ముక్తిమిచ్ఛన్సమాహితః । అనన్తమవ్యయం దేవం విష్ణం విశ్వప్రతిష్ఠితమ్ । విశ్వేశ్వరమజం విష్ణుం సందా ధ్యాయన్విముచ్యతే ॥ ౧,౨౩౨.

ఎవరైనా సంసార బంధనాల నుంచి విముక్తిని కోరుతూ, దృష్టిని కేంద్రీకరించి, అనంతుడైన, మారని, విశ్వంలో స్థితుడైన, విశ్వాధిపతియైన, జననం లేని విష్ణువును ఎల్లప్పుడూ ధ్యానం చేస్తే, వారు ముక్తి పొందుతారు.

సూత ఉవాచ । నారదేన పురా పృష్ట ఏవం స వృషభధ్వజః । యేత్తేన తస్మై వ్యాఖ్యాతం తన్మయా కథితం తవ ॥ ౧,౨౩౨.

సూతుడు చెప్పాడు: నారదుడు అడిగినప్పుడు, వృషభధ్వజుడు (శివుడు) ఆయనకు ఇది వివరంగా చెప్పాడు. అదే విషయాన్ని నేను ఇప్పుడు నీకు వివరించాను.

తమేవ సతతన్ధ్యాయన్నిర్వ్యయం బ్రహ్మ నిష్కలమ్ । అవాప్స్యసి ధ్రువం తాత ! శాశ్వతం పదమవ్యయమ్ ॥ ౧,౨౩౨.

అదే మారని, అవిభాజ్యమైన బ్రహ్మను ఎల్లప్పుడూ ధ్యానం చేస్తూ ఉంటే, ప్రియమైనవాడా! నీవు తప్పకుండా శాశ్వతమైన, మారని స్థితిని పొందుతావు.

అశ్వమేధసహస్రాణి వాజపేయశతాని చ । క్షణమేకాగ్రచిత్తస్య కలాం నార్హన్తి షోడశీమ్ ॥ ౧,౨౩౨.

వెయ్యి అశ్వమేధ యాగాలు, వందల వాజపేయ యాగాలు చేసినా, ఒక్క క్షణం ఏకాగ్రతతో ఉన్న మనస్సుకు పదహారు వంతు కూడా సమానం కావు.

శ్రుత్వా సురఋషిర్విష్ణోః ప్రాధాన్యమిదమీశ్వరాత్ । స విష్ణుం సమ్యగారాధ్య సిద్ధః పదమవాప్తవాన్ ॥ ౧,౨౩౨.

ఈ విష్ణువు మహిమను పరమేశ్వరుని నుండి విని, ఆ దేవతలలో ముని అయినవాడు, విష్ణువును సరిగ్గా ఆరాధించి, సిద్ధ స్థితిని పొందాడు.

యః పఠేచ్ఛృణుయాద్వా పి నిత్యమేవ స్తవోత్తమమ్ । కోటిజన్మకృతం పాపమపి తస్య ప్రణశ్యతి ॥ ౧,౨౩౨.

ఎవరైనా ఈ ఉత్తమమైన స్తోత్రాన్ని ప్రతిరోజూ చదువుతారో, వినుతారో, వారి కోటి జన్మల పాపములు కూడా నశించిపోతాయి.

విష్ణోః స్తవమిదం దివ్యం మహాదేవేన కీర్తితమ్ । ప్రయత్నాద్యః పఠేన్నిత్య మమృతత్వం స గచ్ఛతి ॥ ౧,౨౩౨.

మహాదేవుడు వర్ణించిన ఈ దివ్యమైన విష్ణు స్తోత్రాన్ని శ్రద్ధగా ప్రతిరోజూ చదివేవాడు అమరత్వాన్ని పొందుతాడు.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౨౩౩ సూత ఉవాచ । స్తోత్రం తత్సం ప్రవక్ష్యామి మార్కణ్డేయన భాషితమ్ । దామోదరం ప్రపన్నోఽస్మి కిన్నో మృత్యుః కరిష్యతి ॥ ౧,౨౩౩.

సూతుడు చెప్పాడు: ఇప్పుడు మర్కండేయుడు పలికిన ఆ స్తోత్రాన్ని నేను చెప్పబోతున్నాను. 'దామోదరుని ఆశ్రయించాను. మరి మరణం నాకు ఏమి చేయగలదు?'