గరుడపురాణమ్

అసంత్యజ్య చ గార్హస్థయం స తప్త్వా చ మహత్తపః । ఛినత్తి పౌరుషీం మాయాం కేశవార్పితమానసః ॥ ౧,౨౩౦.

గృహస్థాశ్రమాన్ని వదలకుండానే, గొప్ప తపస్సు చేసినా, ఎవరు తమ మనసును కేశవునికి అర్పిస్తారో వారు మానవ మాయను తొలగించగలరు.

క్షమాం కుర్వన్తి క్రుద్ధేషు దయాం మూర్ఖేషు మానవాః । ముదఞ్చ ధర్మశీలేషు గోవిన్దే హృదయస్థితే ॥ ౧,౨౩౦.

గోవిందుడు హృదయంలో ఉన్నప్పుడు, మనుషులు కోపంగా ఉన్నవారికి సహనం చూపుతారు, మూర్ఖులకు దయ చూపుతారు, ధర్మశీలులకు ఆనందాన్ని చూపుతారు.

ధ్యాయేన్నారాయణం దేవం స్నానదానాదికర్మసు । ప్రాయశ్చితేతేషు సర్వేషు దుష్కృతేషు విశేషతః ॥ ౧,౨౩౦.

స్నానం, దానం వంటి కార్యాల్లో, ముఖ్యంగా పాపపరిహారంలో, నారాయణుని ఎల్లప్పుడూ ధ్యానం చేయాలి.

లాభస్తేషాం జయస్తేషాం కుతస్తేషాం పరాభవః । యేషామిన్దీవరశ్యామో హృదయస్థో జనార్దనః ॥ ౧,౨౩౦.

ఎవరికి హృదయంలో నీలకమలవర్ణుడైన జనార్దనుడు ఉంటాడో, వారికి లాభం, విజయమే; ఓటమి ఎలా వస్తుంది?

కీటపక్షిగణానాఞ్చ హరౌ సంన్యస్తచేతసామ్ । ఊర్ధ్వా హ్యేవ గతిశ్చాస్తి కిం పునర్జ్ఞానినాం నృణామ్ ॥ ౧,౨౩౦.

హరిని ధ్యానించే పురుగులు, పక్షులు కూడా పైకి ఎక్కే మార్గాన్ని పొందుతారు; మరి జ్ఞానమున్న మనుషులకు అది ఎంత సులభం?

వాసుదేవతరుచ్ఛాయా నాతిశీతాతితాపదా । నరకద్వారశమనీ సా కిమర్థం న సేవ్యతే ॥ ౧,౨౩౦.

వాసుదేవుని వృక్షం నీడ చల్లగా, వేడిగా ఉండదు; అది నరక ద్వారాలను శాంతింపజేస్తుంది. అలాంటిది ఎందుకు ఆశ్రయించరు?

న చ దుర్వాససః శాపో రాజ్యఞ్చాపి శచీపతేః । హన్తుం సమర్థం హి సఖే హృత్కృతే మధుసూదనే ॥ ౧,౨౩౦.

దుర్వాసుని శాపం కానీ, శచీపతి రాజ్యం కానీ, హృదయం మధుసూదనుని కోసం ఉన్నవారిని హానిచేయలేవు, సఖా.

వదతస్తిష్ఠతోఽన్యద్వా స్వేచ్ఛయా కర్మ కుర్వతః । నాపయాతి యదా చిన్తా సిద్ధాం మన్యేత ధారణామ్ ॥ ౧,౨౩౦.

మాట్లాడుతూ, నిలబడి, లేదా ఇతర పనులు చేస్తూ కూడా, మనసులో చింత కలగకపోతే, ఆ స్థితినే పరిపూర్ణ ధారణగా భావించాలి.

ధ్యేయః సదా సవితృమణ్డలమధ్యవర్తో నారాయణః సరసిజాసనసన్నివిష్టః । కేయూరవాన్మకరకుణ్డలవాన్కిరీటీ హారీ హిరణ్మయవపుర్ధృతశఙ్ఖచక్రః ॥ ౧,౨౩౦.

సూర్య మండల మధ్యలో, పద్మాసనంపై కూర్చున్న, కంకణాలు, మకరకుండలాలు, కిరీటం, హారం ధరించిన, బంగారు వర్ణంతో, శంఖం చక్రం పట్టుకున్న నారాయణుని ఎల్లప్పుడూ ధ్యానం చేయాలి.

న హి ధ్యానేన సదృశం పవిత్రమిహ విద్యతే । శ్వపచాన్నాని భుఞ్జానో పాపీ నైవాత్ర లిప్యతే ॥ ౧,౨౩౦.

ఇక్కడ ధ్యానం కన్నా పవిత్రమైనది మరొకటి లేదు. పాపి అయినవాడు కూడా, శ్వపచుల ఆహారం తిన్నా, ధ్యానంలో లీనమైతే పాపం అతనికి అంటదు.

సదా చిత్తం సమాసక్తం జన్తోర్విషయగోచరే । యది నారాయణేఽప్యేవం కో న ముచ్యేత బన్ధనాత్ ॥ ౧,౨౩౦.

ప్రాణి మనస్సు ఎప్పుడూ విషయాల పట్ల ఆకర్షితమై ఉంటుంది. అదే మనస్సు నారాయణునిపై అలా లగ్నమైతే, ఎవరు బంధనాల నుండి విముక్తి పొందరని చెప్పగలం?

సూత ఉవాచ । విష్ణుభక్తిర్యస్య చిత్తే కం వా జీవో నమేత్సదా । స తారయతి చాత్మానం తదైవ దురితార్ణవాత్ ॥ ౧,౨౩౦.

సూతుడు చెప్పాడు: విష్ణువు పట్ల whose హృదయంలో భక్తి ఉంటుందో, ఆత్మ ఎప్పుడూ ఎవరికీ నమస్కరిస్తుందో, అతడు తానే తనను పాపసముద్రం నుండి వెంటనే రక్షించుకుంటాడు.

తఞ్జ్ఞానం యత్ర గోవిన్దః సా కథా యత్ర కాశవః । తత్కర్మ యత్తదర్థాయ కిమన్యైర్బహుభాషితైః ॥ ౧,౨౩౦.

జ్ఞానం గోవిందుడి గురించి ఉన్న చోట, కథలు కేశవుని గురించి చెప్పబడే చోట, కార్యం కూడా ఆయన కోసమే జరిగితే, మరెందుకు అనవసరంగా ఎక్కువ మాటలు?

సా జిహ్వా యా హరిం స్తౌతి తచ్చిత్తం యత్తదర్పితమ్ । తావేవ కేవలౌ శ్లాఘ్యౌ యౌ తత్పూజాకరౌ కరౌ ॥ ౧,౨౩౦.

హరిను స్తుతించే నాలుకే నిజంగా గొప్పది. మనస్సు ఆయనకు అర్పించబడితే అది శ్లాఘనీయం. ఆయనను పూజించే చేతులే నిజంగా ప్రశంసనీయం.

ప్రణామమీశస్య శిరః ఫలం విదుస్తదర్చనం పాణిఫలం దివౌకసః । మనః ఫలం తద్గుణకర్మచిన్తనం వచస్తు గోవిన్దగుణస్తుతిః ఫలమ్ ॥ ౧,౨౩౦.

తలతో ప్రభువుకు నమస్కరించడమే తల ఫలం; చేతులతో పూజ చేయడమే చేతుల ఫలం అని దేవతలు అంటారు; మనస్సు ఆయన గుణాలు, కార్యాలు ధ్యానించడమే ఫలం; మాటలు గోవిందుని మహిమను స్తుతించడమే ఫలం.

మేరుమన్దరమాత్రోఽపి రాశిః పాపస్య కర్మణః । కేశవస్మరణాదేవ తస్య సర్వం వినశ్యతి ॥ ౧,౨౩౦.

మెరు, మందర పర్వతాలంత పెద్ద పాపరాశి ఉన్నా, కేశవుని స్మరణతో అది అంతా నశించిపోతుంది.

యత్కిఞ్చిత్కురుతే కర్మ పురుషః సాధ్వసాధు వా । సర్వం నారాయణే న్యస్య కుర్వన్నపి న లిమ్పతి ॥ ౧,౨౩౦.

మనిషి ఏ పని చేసినా, అది మంచిదైనా చెడ్డదైనా, నారాయణునికి అర్పిస్తే, ఆ పని చేస్తూ ఉన్నా అతనికి పాపం అంటదు.

తృణాదిచతురాస్యాన్తం భూతగ్రామం చతుర్విధమ్ । చరాచరం జగత్సర్వం ప్రసుప్తం మాయయా తవ ॥ ౧,౨౩౦.

తృణం నుండి బ్రహ్మదేవుడు వరకూ, నాలుగు రకాల భూతగణాలు, జడజంగమమయిన ఈ లోకమంతా నీ మాయలో నిద్రిస్తున్నాయి.

యస్మిన్న్యస్తమతిర్న యాతి నరకం స్వర్గోఽపి యచ్చిన్తనే విఘ్నో యత్ర నవా విశేత్కథమపి బ్రాహ్మోఽపిలోకోఽల్పకః । ముక్తిఞ్చేతసి సంస్థితో జడధియాం పుంసాం దదాత్యవ్యయః కిఞ్చిత్రం యదయం ప్రయాతి విలయం తత్రాచ్యుతే కీర్తితే ॥ ౧,౨౩౦.

ఎవరైనా మనస్సు ఆ పరమాత్మలో నిలిపితే, వారు నరకానికి పోరు; ఆయనను ధ్యానించడంలో స్వర్గం కూడా అడ్డుగా వస్తుంది, బ్రహ్మలోకమూ చిన్నదే. మోక్షం మనస్సులో స్థిరమైతే, పరమాత్మ దానిని మూర్ఖులకూ ఇస్తాడు. అచ్యుతుని కీర్తనతో సర్వం లయమవడంలో ఆశ్చర్యం ఏముంది?

అగ్నికార్యం జపః స్నానం విష్ణోర్ధ్యానఞ్చ పూజనమ్ । గన్తుం దుః ఖోదధేః కుర్యుర్యే చ తత్ర నరన్తి తే ॥ ౧,౨౩౦.

అగ్నికార్యాలు, జపం, స్నానం, విష్ణుద్ధ్యానం, పూజ—ఇవిOcean బాధలను దాటి వెళ్లేందుకు చేసే వారు, వారు ఆ లక్ష్యాన్ని చేరుకుంటారు.

రాష్ట్రస్య శరణం రాజా పితరో బాలకస్య చ । ధర్మశ్చ సర్వమర్త్యానాం సర్వస్య శరణం హరిః ॥ ౧,౨౩౦.

రాష్ట్రానికి రాజు ఆశ్రయం, పిల్లలకు తండ్రులు ఆశ్రయం, మానవులకు ధర్మం ఆశ్రయం, అందరికీ హరి ఆశ్రయం.

యే నమన్తి జగద్యోనిం వాసుదేవం సనాతనమ్ । న యేభ్యో విద్యతే తీర్థమధికం మునిసత్తమ్ ॥ ౧,౨౩౦.

ఈ జగత్తుకు మూలమైన, శాశ్వతుడైన వాసుదేవునికి నమస్కరించే వారికి, ఓ మునిశ్రేష్ఠా, వారి కన్నా గొప్ప తీర్థం లేదు.

అనర్ఘరత్నపూజాఞ్చ కుర్యాత్స్వాధ్యాయమేవ చ । తమేవోద్దిశ్య గోవిన్దం ధ్యాయన్నిత్యమతన్ద్రితః ॥ ౧,౨౩౦.

అమూల్యమైన రత్నాలతో పూజ చేయాలి, స్వాధ్యాయం చేయాలి, ఆ గోవిందుని ధ్యానంలో ఎప్పుడూ అలసట లేకుండా ఉండాలి.

శూద్రం వా భగవద్భక్తం నిషాదం శ్వపచం తథా । ద్విజజాతి సమంమన్యో న యాతి నరకం నరః ॥ ౧,౨౩౦.

శూద్రుడైనా, భగవద్భక్తుడైనా, నిషాదుడైనా, శ్వపచుడైనా, వారిని ద్విజులతో సమానంగా భావించే మనిషి నరకానికి పోడు.

ఆదరేణ సదా స్తౌతి ధనవన్తం ధనేచ్ఛయా । తథా విశ్వస్య కర్తారం కో న ముచ్యేత బన్ధనాత్ ॥ ౧,౨౩౦.

ధనం కోసం ధనవంతుడిని గౌరవంగా ఎప్పుడూ స్తుతిస్తారు. అలాగే, సృష్టికర్తను స్తుతిస్తే ఎవరు బంధనాల నుండి విముక్తి పొందరు?

యథా ప్రాప్తవనో వహ్నిర్దహత్యార్ద్రమపీన్ధనమ్ । తథావిధః స్థితో విష్ణుర్యోగినాం సర్వకిల్విషమ్ ॥ ౧,౨౩౦.

ఎలా వానిపడిన కట్టెలను అగ్ని తగిలిన వెంటనే కాల్చేస్తుందో, అలాగే విష్ణువు యోగులకు ఉన్నపుడు వారి పాపాలన్నీ కాల్చేస్తాడు.

ఆదీప్తం పర్వతం యద్వన్నాశ్రయన్తి మృగాదయః । తద్వత్పాపని సర్వాణి యోగాభ్యాసరతం నరమ్ ॥ ౧,౨౩౦.

ఎలా అగ్నితో మండుతున్న కొండవద్దకు జంతువులు దగ్గరకి రారు, అలాగే యోగాభ్యాసంలో నిమగ్నుడైన మనిషిని పాపాలు దగ్గర పడవు.

యస్య యావాంశ్చ విశ్వాసస్తస్య సిద్ధిస్తు తావతీ । ఏతవానేవ కృష్ణస్య ప్రభావః పరిమీయతే ॥ ౧,౨౩౦.

ఎవరికి ఎంత విశ్వాసముంటుందో, వారికి అంత ఫలితం లభిస్తుంది. శ్రీకృష్ణుని మహిమను కూడా ఇంతవరకే అంచనా వేయాలి.

విద్వేషాదపి గోవిన్దం దమఘోషాత్మజః స్మరన్ । శిశుపాలో గతస్తత్త్వం కిం పునస్తత్పరాయణః ॥ ౧,౨౩౦.

ద్వేషంతో అయినా గోవిందుని స్మరించిన దమఘోషుని కుమారుడు శిశుపాలుడు పరమార్థాన్ని పొందాడు. మరి ఆయనను భక్తితో సేవించే వారికి ఎంత గొప్ప ఫలం దక్కుతుందో చెప్పనక్కర్లేదు.