గరుడపురాణమ్

కృష్ణే స్ఫురజ్జలధరోదరచారుకృష్ణే లోకాధికారపురుషే పరమప్రమేయే । ఏకో హి భావగుణమాత్రదృఢప్రణామః సద్యః శ్వపాకమపి సాధయితుం సశక్తః

వర్షమేఘపు వర్ణంతో ప్రకాశించే, లోకాల అధిపతిగా, అపరిమితుడిగా ఉన్న కృష్ణునికి ఒక్కసారి హృదయపూర్వక నమస్కారం చేస్తే, అది తక్కువ జాతిలో పుట్టినవాడినీ పవిత్రుణ్ణిగా చేయగలదు.

ప్రణమ్య దణ్డబద్భూమౌ నమస్కారేణ యోర్ఽచయేత్ । స యాం గతిమవాప్నోతి న తాం క్రతుశతైరపి

భూమిపై దండంగా నమస్కరిస్తూ భక్తితో ఆరాధించినవాడు, వంద యజ్ఞాలతో కూడని స్థితిని కూడా పొందుతాడు.

దుర్గసంసారకాన్తారాకూపారేఽపి ప్రధావతామ్ । ఏకః కృష్ణే నమస్కారో ముక్త్యా తాంస్తారయిష్యతి

ఈ కఠినమైన సంసార అరణ్యపు అంచులో ఉన్నా, కృష్ణునికి ఒక్క నమస్కారం చేస్తే ముక్తికి దారి చూపుతుంది.

ఆసీనో వా శయానో వాతిష్ఠన్ వా యత్ర తత్ర వా । నమో నారాయణాయేతి మన్త్రైకశరణో భవేత్

కూర్చుని ఉన్నా, పడుకుని ఉన్నా, నిలబడి ఉన్నా, ఎక్కడ ఉన్నా 'నమో నారాయణాయ' అనే మంత్రాన్ని ఆశ్రయిస్తే చాలు.

నారాయణేతి శబ్దోఽస్తి వాగస్తి వశవర్తినీ । తథాపి నరకే మూఢాః పతన్తీతి కిమద్భుతమ్

'నారాయణ' అనే పదం ఉంది, మన మాట మన చేతిలో ఉంది. అయినా కూడా మూర్ఖులు నరకంలో పడిపోతున్నారు — ఇందులో ఆశ్చర్యమేముంది?

చతుర్ముఖో వా యది కోటివక్త్రో భవేన్నరః కోపి విశుద్ధచేతాః । స వై గుణానామయుతైకదేశం వదేన్న వా దేవవరస్య విష్ణోః

బ్రహ్మదేవుడిలా నాలుగు ముఖాలు ఉన్నా, లేక కోట్ల నోళ్ళు ఉన్నా, ఎంత పవిత్రమైన మనస్సు ఉన్నా, ఎవరూ విష్ణుమూర్తి యొక్క మహిమలలో చిన్న భాగాన్ని కూడా పూర్తిగా వివరించలేరు.

వ్యాసాద్యా మునయః సర్వే స్తువన్తో మధుసూదనమ్ । మతిక్షయాన్నివర్తన్తే న గోవిన్దగుణక్షయాత్

వ్యాసుడు మొదలుకొని అన్ని ఋషులు మధుసూదనుని స్తుతించినా, వారి బుద్ధికి పరిమితి వస్తుంది కానీ, గోవిందుని గుణాలకు అంతం లేదు.

అవశేనాపి యన్నామ్ని కీర్తితే సర్వపాతకైః । పుమాన్ విముచ్యతే సద్యః సింహత్రస్తో మృగా యథా । బద్ధః పరికరస్తేన మోక్షాయ గమనం ప్రతి

ఎవరైనా అనుకోకుండా ఆయన నామాన్ని పలికినా, అన్ని పాపాలు వెంటనే పోతాయి; సింహాన్ని చూసి జంతువులు భయంతో పారిపోవడంలా. ఆ నామాన్ని పలికినవాడు మోక్షానికి బంధితుడవుతాడు.

స్వప్నేఽపి నామ స్పృశతోఽపి పుంసః క్షయం కరోత్యక్షయపాపరాశిమ్ । ప్రత్యక్షతః కిం పునరత్ర పుంసా ప్రకీర్తితే నామ్ని జనార్దనస్య

ఒకవేళ కలలోనైనా ఆ నామాన్ని తాకినా, ఎన్ని పాపాలున్నా అవి నశిస్తాయి; మరి జనార్దనుని నామాన్ని ప్రత్యక్షంగా పలికితే ఎంత గొప్ప ఫలితం కలుగుతుందో!

నమః కృష్ణాచ్యుతానన్తవాసుదేవేత్యుదీరితమ్ । యైర్భావభావితైర్విప్రన తే యమపురం యయుః

ఓ బ్రాహ్మణా! భక్తితో 'కృష్ణ, అచ్యుత, అనంత, వాసుదేవ' అని నామాలు పలికినవారు యమపురికి వెళ్ళారు.

క్షయో భవేద్యథా వహ్నేస్తమసో భాస్కరోదయే । తథైవ కలుషౌఘస్య నామసంకీర్తనాద్ధరేః

సూర్యోదయంతో చీకటి పోయినట్టు, హరినామసంకీర్తనతో పాపాలన్నీ నశిస్తాయి.

క్వ నాకపృష్ఠగమనం పునరాయాతి న క్షయమ్ । గచ్ఛతాం దూరమధ్వానం కృష్ణమూర్ఛితచేతసామ్

కృష్ణుని ధ్యానంలో లీనమైనవారికి, స్వర్గానికి వెళ్ళిన ప్రయాణం తిరిగి రాదు, అది ఎప్పటికీ తగ్గదు.

పాథేయం పుణ్డరీకాక్షనామసంకీర్తనం హరేః । సంసారసర్పసందష్టవిషచేష్టైకభేషజమ్ । కృష్ణేతి వైష్ణవం క్షాన్తం జప్త్వా ముక్తో భవేన్నరః

పుండరీకాక్షుని నామసంకీర్తనమే ఈ జీవయాత్రకు బట్ట; సంసారసర్పం కాటుతో వచ్చిన విషానికి ఒక్కటే ఔషధం. 'కృష్ణ' అని క్షమతో జపించినవాడు ముక్తుడవుతాడు.

ధ్యాయన్ కృతే జపేన్మన్త్రైస్త్రేతాయాం ద్వాపరేర్ఽచయన్ । యదాప్నోతి తదాప్నోతి తదాప్నోతి కలౌ సంస్మృత్యకేశవమ్

కృతయుగంలో ధ్యానంతో, త్రేతాయుగంలో మంత్రాలతో, ద్వాపరయుగంలో పూజతో పొందేది, కలియుగంలో కేశవుని స్మరణతోనే పొందవచ్చు.

జిహ్వాగ్రే వర్తతే యస్య హరిరిత్యక్షరద్వయమ్ । సంసారసాగరం తీర్త్వా స గచ్ఛేద్వైష్ణవం పదమ్

ఎవరైనా నోటి మీద 'హరి' అనే రెండు అక్షరాలు ఉంటే, సంసారసాగరాన్ని దాటి, వైష్ణవ పదాన్ని చేరతాడు.

విజ్ఞాతదుష్కృతిసహస్రసమావృతోఽపిశ్రేయః పరన్తు పరిశుద్ధిమ భీప్సమానః । స్పప్నాన్తరే న హి పునశ్చ భవం స పశ్యేన్నారాయణస్తుతికథాపరమో మనుష్యః

ఎన్ని పాపాలు చుట్టూ ఉన్నా, పవిత్రతను కోరుతూ నారాయణుని స్తుతి చేసే మనిషికి, కలలోనైనా మళ్లీ జన్మ ఉండదు.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౨౨౯ సూత ఉవాచ । అశేషలోకనాథస్య సారమారాధనం హరేః । దద్యాతు పురుషసూక్తేణ యః పుష్పాణ్యప ఏవ చ ॥ ౧,౨౨౯.

సూతుడు చెప్పాడు: అన్ని లోకాలకు అధిపతైన హరిని, పురుషసూక్తంతో పుష్పాలు, నీటితో ఆరాధించినవాడు, ఆరాధనలో అసలైన తాత్పర్యాన్ని అందిస్తాడు.

అర్చితం స్యాజ్జగదిదం తేన సర్వం చరాచరమ్ । యో న పూజయతే విష్ణుం తం విద్యాద్బ్రహ్మఘాతకమ్ ॥ ౧,౨౨౯.

అలా ఆరాధించినవాడివల్ల ఈ జగత్తులోని చరాచరమంతా పూజించబడినట్లే. విష్ణువును పూజించని వాడిని బ్రాహ్మణహంతకుడిగా తెలుసుకోవాలి.

యతః ప్రవృత్తిర్భూతానాం యేన సర్వమిదం తతమ్ । తం యో న ధ్యాయతే విష్ణుం స విష్ఠాయాం క్రిమిర్భవేత్ ॥ ౧,౨౨౯.

ప్రపంచంలోని అన్ని జీవులు యావత్తు ఆయన నుండే పుట్టాయి, ఆయనతోనే అన్నీ నిండిపోయాయి. అలాంటి విష్ణువును ధ్యానం చేయని వాడు మలంలో పురుగవుతాడు.

నరకే పచ్యమానస్తు యమేన పరిభాషితః । కిన్త్వయా నార్చితో దేవః కేశవః క్లేశనాశనః ॥ ౧,౨౨౯.

నరకంలో యముడు నిందిస్తూ శిక్షిస్తున్నప్పుడు, 'క్లేశాన్ని పోగొట్టే కేశవుని నీవు ఎందుకు పూజించలేదా?' అని అడుగుతాడు.

ఉదకేనాప్యభావేన ద్రవ్యాణామర్చితః ప్రభుః । యో దదాతి స్వకం లోకం స త్వయా కిం న చార్చితః ॥ ౧,౨౨౯.

నీటి ద్వారా అయినా, లేక ఇతర వస్తువులు లేకపోయినా, ప్రభువును పూజించవచ్చు. తన లోకాన్ని కూడా ఇచ్చే వాడిని నీవు ఎందుకు పూజించలేదని అడుగుతారు.

న తత్కరోతి సా మాతా న పితా నాపి బాన్ధవః । యత్కరోతి హృషీకేశః సన్తుష్టః శ్రద్ధయార్చితః ॥ ౧,౨౨౯.

తల్లి, తండ్రి, బంధువులు కూడా చేయలేని దానిని, విశ్వాసంతో పూజించినప్పుడు హృషీకేశుడు సంతోషపడి చేస్తాడు.

వర్ణాశ్రమాచారవతా పురుషేణ పరః పుమాన్ । విష్ణురారాధ్యతే పన్థా నాన్యస్తత్తోషకారకః ॥ ౧,౨౨౯.

వర్ణాశ్రమ ధర్మాన్ని పాటించే మనిషి విష్ణువును ఆరాధిస్తే, అదే సంతృప్తిని కలిగించే మార్గం. మరొకటి లేదు.

న దానైర్వివిధైర్దత్తైర్న పుష్పైర్నానులేపనైః । తోషమేతి మహాత్మాసౌ యథా భక్త్యా జనార్దనః ॥ ౧,౨౨౯.

వివిధమైన దానాలు, పుష్పాలు, గంధాలు ఇచ్చినా, మహాత్ముడైన జనార్దనుడు భక్తితో చేసిన సేవతో కలిగే సంతృప్తి వేరే దేనితోనూ రాదు.

సమ్పదైశ్వర్యమాహాత్మ్యైః సన్తత్యా న చ కర్మణా । విముక్తైశ్చైకతా లభ్యా మూలమారాధనం హరేః ॥ ౧,౨౨౯.

సంపద, ఐశ్వర్యం, గొప్పతనం, సంతానం, చేసే పనులు, లేదా విముక్తి కూడా, హరిదేవుని ఆరాధనలోని ఏకత్వాన్ని ఇవ్వలేవు.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౨౩౦ సూత ఉవాచ । ఆలోక్య సర్వశాస్త్రాణి విచార్య చ పునః పునః । ఇదమేకం సునిష్పన్నం ధ్యేయో నారాయణః సదా ॥ ౧,౨౩౦.

సూతుడు చెప్పాడు: అన్ని శాస్త్రాలను పరిశీలించి, మళ్లీ మళ్లీ ఆలోచించిన తర్వాత ఒకే ఒక నిశ్చయం స్పష్టమవుతుంది — నారాయణుడిని ఎప్పుడూ ధ్యానించాలి.

కిం తస్య దానైః కిన్తీర్థైః కిం తపోభిః కిమధ్వరైః । యో నిత్యం ధ్యాయతే దేవం నారాయణమనన్యధీః ॥ ౧,౨౩౦.

ఎవరైనా నారాయణుడిని ఏకాగ్రంగా ఎల్లప్పుడూ ధ్యానిస్తే, అతనికి దానం, తీర్థయాత్ర, తపస్సు, యజ్ఞాలు అవసరం లేదు.

షష్టిస్తీర్థసహస్రాణి షష్టిస్తీర్థశతాని చ । నారాయణప్రణామస్య కలాం నార్హన్తి షోడశీమ్ ॥ ౧,౨౩౦.

అరవై వేల తీర్థాలు, అరవై వందల తీర్థాలు కలిపినా, నారాయణుడికి నమస్కరించడానికొచ్చే పుణ్యానికి పదహారు వంతు కూడా సమానం కావు.

ప్రయశ్చిత్తాన్యశేషాణి తపః కర్మాణి యాని వై । విద్ధి తేషామశేషాణాం కృష్ణానుస్మరణం పరమ్ ॥ ౧,౨౩౦.

ఎన్ని ప్రాయశ్చిత్తాలు, తపస్సులు, పనులు చేసినా, వాటన్నిటిలోకీ కృష్ణుని స్మరణే అత్యుత్తమం అని తెలుసుకో.