గరుడపురాణమ్

తూష్ణీమేవ తు శూద్రస్య సనమస్కారకం స్మృతమ్ । అధ్యాపనం బ్రహ్మయజ్ఞః పితృయజ్ఞస్తు తర్పణమ్ ॥ ౧,౨౧౩.

శూద్రులకు మౌనంగా, వినయంతో స్నానం చేయాలని చెప్పబడింది. బోధన, బ్రహ్మయజ్ఞం, పితృయజ్ఞం మాత్రం నీళ్లు పోసి చేయాలి.

హోమో దైవీ బలిర్భౌతో న యజ్ఞోఽతిథిపూజనమ్ । గవా గోష్ఠే దశగుణం అగ్న్యగారే శతాధికమ్ ॥ ౧,౨౧౩.

దేవతలకు హోమం, భూతాలకు బలి, అతిథులకు ఆహ్వానం యజ్ఞం కాదు. గోశాలలో గోవులను దానం చేస్తే పది రెట్లు ఫలం, అగ్నిగృహంలో వంద రెట్లు ఫలం లభిస్తుంది.

సిద్ధక్షేత్రేషు తీర్థేషు దేవతాయతనేషు చ । సహస్రశతకోటీనామనన్తం విష్ణుసన్నిధౌ ॥ ౧,౨౧౩.

పుణ్యక్షేత్రాలలో, తీర్థాలలో, దేవాలయాలలో, ముఖ్యంగా విష్ణువు సమక్షంలో, లక్షలాది కోట్ల పుణ్యం లభిస్తుంది.

పఞ్చమే చ తథా భాగే సంవిభాగో యథార్థతః । పితృదే వమనుష్యాణాం కోటీనాం చోపదిశ్యతే ॥ ౧,౨౧౩.

అలాగే, ఐదవ భాగంలో యథావిధిగా పంచుకోవాలి. పితృదేవతలకు, మనుష్యులకు కూడా కోట్లలో పుణ్యం లభిస్తుందని చెప్పబడింది.

బ్రాహ్మణేభ్యః ప్రదాయాగ్ర యః సుహృద్భిః సహాశ్నుతే । స ప్రేత్య లభతే స్వర్గమన్నదానం సమాచరన్ ॥ ౧,౨౧౩.

ముందుగా బ్రాహ్మణులకు ఆహారం ఇచ్చి, ఆ తరువాత స్నేహితులతో కలిసి భోజనం చేసే వారు, అన్నదానం చేయడం వల్ల మరణానంతరం స్వర్గాన్ని పొందుతారు.

పూర్వం మధురమశ్రీయాల్లవణామ్లౌ చ మధ్యతః । కటుతిక్తకషాయాంశ్చ పయశ్చైవ తథాన్తతః ॥ ౧,౨౧౩.

ముందుగా తీపి పదార్థాలు తినాలి, మధ్యలో ఉప్పు, పులుపు రుచులు, చివర్లో మసాలా, చేదు, కషాయ రుచులు మరియు పాలను తీసుకోవాలి.

శాకం చ రాత్రౌ భూమిష్ఠమత్యన్తం చ వివర్జయేత్ । నచైకరససేవాయాం ప్రసజ్జేత కదాచన ॥ ౧,౨౧౩.

రాత్రి భూమిపై ఉన్న కూరగాయలను పూర్తిగా నివారించాలి. ఒక్క రుచివంటి ఆహారానికి ఎప్పుడూ అలవాటు పడకూడదు.

సమృతం బ్రాహ్మణస్యాన్నం క్షత్రియాన్నం పయః స్మృతమ్ । వైశ్యస్య చాన్నమేవాన్నం శూద్రాన్నం రుధిరం స్మృతమ్ ॥ ౧,౨౧౩.

బ్రాహ్మణులకు అన్నం, క్షత్రియులకు పాలు, వైశ్యులకు అన్నమే, శూద్రులకు రక్తమే ఆహారంగా చెప్పబడింది.

అమావాసీ వసేదత్ర ఏకహాయనమేవ వా ॥ ౧,౨౧౩.

అమావాస్య రోజున ఇక్కడ ఉండాలి లేదా ఒక సంవత్సరం మాత్రమే నివసించాలి.

తత్ర శ్రీశ్చైవ లక్ష్మీశ్చ వసతే నాత్ర సంశయః । ఉదరే గార్హపత్యాగ్నిః పృష్ఠదేశే తు దక్షిణః ॥ ౧,౨౧౩.

అక్కడ శ్రీదేవి, లక్ష్మీదేవి ఇద్దరూ నివసిస్తారు, ఇందులో సందేహం లేదు. కడుపులో గార్హపత్యాగ్ని, వెనుక భాగంలో దక్షిణాగ్ని ఉంటాయి.

ఆస్యే చాహవనీయోఽగ్నిః సత్యః పర్వ చ మూర్ధని । యః పఞ్చాగ్నీనిమాన్వేద ఆహితాగ్నిః స ఉచ్యతే ॥ ౧,౨౧౩.

నోరులో ఆహవనీయాగ్ని, తలపై సత్యం మరియు పర్వదినం ఉంటాయి. ఈ ఐదు అగ్నులను ఎవరైతే తెలుసుకుంటారో, వారు ఆహితాగ్ని అంటారు.

శరిరమాపః సోమం చ వివిధం చాన్నముచ్యతే । ప్రాణో హ్యగ్నిస్తథాదిత్యస్త్రిభోక్తా ఏక ఏవ తు ॥ ౧,౨౧౩.

శరీరం అంటే నీరు, సోమరసం, వివిధ రకాల ఆహారం. ప్రాణం అంటే అగ్ని, సూర్యుడు. ఈ మూడింటిని అనుభవించే వాడు ఒక్కడే.

అన్నం బలాయ మే భూమేరపామగ్న్యనిలస్య చ । భవత్యేతత్పరిణతౌ మమాప్యవ్యాహతం సుఖమ్ ॥ ౧,౨౧౩.

అన్నం నాకు, భూమికి, నీటికి, అగ్నికి, గాలికి బలాన్ని ఇస్తుంది. ఇది జీర్ణమైన తరువాత నాకు ఎలాంటి ఆటంకం లేకుండా సుఖం కలగాలి.

హస్తేన పరిమార్జ్యాథ కుర్యాత్తామ్బూలభక్షణమ్ । శ్రవణం చేతిహాసస్య తత్కుర్యాత్సుసమాహితః ॥ ౧,౨౧౩.

చేతిని తుడిచిన తరువాత తాంబూలాన్ని నమిలాలి. ఆ తరువాత, ఏకాగ్రతతో ఇతిహాసాన్ని వినాలి.

ఇతిహాసపురాణాద్యైః షష్ఠసప్తమకేనయేత్ । తతః సన్ధ్యాముపాసీత స్నాత్వా వై పశ్చిమాం నరః ॥ ౧,౨౧౩.

ఆరవ లేదా ఏడవ భాగంలో ఇతిహాసాలు, పురాణాలు చదవాలి. తరువాత స్నానం చేసి సాయంత్రపు సంధ్యావందనం చేయాలి.

ఏతద్వా దివసే ప్రోక్తమనుష్ఠానం మయా ద్విజ । ఆచారం యః పఠేద్విద్వాఞ్ఛృణుయాత్స దివంవ్రజేత్ । ఆచారాదిర్ధర్మకర్తా కేశవో హి స్మృతో ద్విజ ॥ ౧,౨౧౩.

ఓ ద్విజుడు! ఈ రోజువారీ ఆచరణను నేను వివరించాను. దీనిని చదివేవారు లేదా వినేవారు స్వర్గాన్ని పొందుతారు. ధర్మానికి, ఆచారానికి ఆద్యుడు కేశవుడే అని గుర్తుంచుకో.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౨౧౪ బ్రహ్మోవాచ । అథ స్నానవిధిం వక్ష్యే స్నానమూలా క్రియా యతః । మృద్గోమయతిలాన్దర్భాన్పుష్పాణి సురభీణి చ ॥ ౧,౨౧౪.

బ్రహ్ముడు ఇలా అన్నాడు: ఇప్పుడు స్నాన విధానాన్ని వివరించను. ఎందుకంటే అన్ని కర్మలు స్నానంలోనే మొదలవుతాయి. మట్టి, గోమయం, నువ్వులు, దర్భ, సువాసన కలిగిన పుష్పాలు ఉపయోగించాలి.

ఆహరేత్స్నానకాలే చ స్నానార్థో ప్రయతః శుచిః । గన్ధోదకాన్తం వివిక్తే (ధం) స్థాపయేత్తాన్యథ క్షితౌ ॥ ౧,౨౧౪.

స్నాన సమయానికి, శుద్ధమైన మనసుతో, అవసరమైన స్నాన సామాగ్రిని తీసుకువచ్చి, అత్తరపు నీళ్ళు వంటి వాటిని శుభ్రమైన, ఒంటరిగా ఉన్న ప్రదేశంలో లేదా నేలపై ఉంచాలి.

త్రిధా కృత్వా మృదం తాం తు గోమయం చ విచక్షణః । అద్భిర్మృద్భిశ్చ చరణౌ ప్రక్షాల్యాథ కరౌ తథా ॥ ౧,౨౧౪.

తెలివైనవాడు మట్టి, గోమయాన్ని మూడు భాగాలుగా చేసి, నీళ్ళతో మట్టి కలిపి ముందుగా కాళ్లు, తరువాత చేతులు బాగా కడగాలి.

ఉపవీతీ బద్ధశిఖః సమ్యగాచమ్య వాగ్యతః । ఉరుం రాజేత్యృచా తోయముపస్థాయ ప్రదక్షిణమ్ ॥ ౧,౨౧౪.

యజ్ఞోపవీతాన్ని సరిగ్గా ధరించి, జటను బంధించి, నీళ్లు ముక్కున పెట్టి, మౌనంగా ఉండి, 'ఉరుం రాజేత్' మంత్రాన్ని పఠిస్తూ, నీటిని ప్రదక్షిణగా చుట్టాలి.

ఆవర్తయేత్తదుదకం యే తే శతమితిత్ర్యృచా ॥ ౧,౨౧౪.

'యే తే శతం' మంత్రాన్ని పఠిస్తూ నీటిని తిప్పాలి.

ఓం ఉరుం హి రాజా వరుణశ్చకార సూర్యాయ పన్థానమన్వేత వా । ప్రతిధాతా చ వక్తారస్తాహృదయావిపశ్చిత్ । నమోఽగ్న్యరుణాయా భిష్టుతోవరుణస్య పాశః । వరుణాయ నమః ॥ ౧,౨౧౪.

ఓం. వరుణుడు సూర్యునికి విశాలమైన మార్గాన్ని ఏర్పరిచాడు; రక్షకులు, మాట్లాడేవారు, హృదయపూర్వకంగా జ్ఞానులు ఆ మార్గాన్ని అనుసరిస్తారు. అగ్ని, అరుణులకు నమస్కారం. వరుణుని పాశం మాకు విడిపడాలని ప్రార్థిస్తూ, వరుణునికి నమస్కారం.

ఓం యే తే శతం వరుణయే సహస్రం యజ్ఞియాః పాశా వితతా మహాన్తః । తేభిర్నో అద్య సవితోత విష్ణుర్విశ్వే ముఞ్చన్తు మరుతః స్వర్కాః స్వాహా । సుమిత్రియాన ఇత్యబఞ్జలిమాకృత్యోత్తరేణ తోయం పశ్చాద్విరాజ్య చైవ వినిః క్షిపేత్ । ఓం సుమిత్రియా న ఆప ఓషధయః సన్తు । దుర్మిత్రియాస్తస్మై సన్తు యోఽస్మాన్ద్వేష్టి యఞ్చ వయం ద్విష్మః ॥ ౧,౨౧౪.

ఓం. వరుణా! నీ యజ్ఞ పాశాలు వందలు, వేలుగా విస్తరించి ఉన్నాయి. ఇవి ద్వారా సవిత, విష్ణువు, మారు తులు, ప్రకాశించే దేవతలు నేడు మమ్మల్ని విడిపించాలి. స్వాహా. చేతులు జోడించి ఉత్తర దిశలో, తరువాత పడమర దిశలో నీళ్లు పోయాలి. ఓం. నీళ్లు, ఔషధాలు మాకు మిత్రంగా ఉండాలి; మనపై ద్వేషం ఉన్నవారికి అవి శత్రువులుగా ఉండాలి.

పాదౌ కటిం చైవ పూర్వం మృద్భిస్త్రిభిస్త్రిభిః । ప్రక్షాల్య హస్తా వాచమ్య నమస్కృత్య జలం తతః ॥ ౧,౨౧౪.

ముందుగా మట్టితో మూడు సార్లు కాళ్లు, నడుము కడిగి, తరువాత చేతులు కడిగి, నీళ్లు ముక్కున పెట్టి, నమస్కరించి, ఆ తరువాత నీళ్లు తీసుకోవాలి.

ఓం ఇదం విష్ణుర్విచక్రమే త్రేధా నిధే పదం సమూఢమస్య పాంసురే । మహావ్యాహృతిభిః పశ్చాదాచామేత్ప్రయతోఽపి సన్ ॥ ౧,౨౧౪.

ఓం. విష్ణువు ఈ లోకాన్ని మూడు అడుగులతో త్రవేశించాడు; ఆయన అడుగులు మట్టిలో స్థిరంగా ఉన్నాయి. తరువాత మహావ్యాహృతులతో శుద్ధంగా నీళ్లు ముక్కున పెట్టాలి.

మార్జయేద్వై మృదాఙ్గాని ఇదం విష్ణురితి త్వృచా । భాస్కరాభిముఖో మజ్జేదాపో అస్మానితిత్యృచా ॥ ౧,౨౧౪.

'ఇదం విష్ణురితి' మంత్రాన్ని పఠిస్తూ మట్టితో అవయవాలను శుభ్రం చేయాలి. భాస్కరుని వైపు తిరిగి, 'ఆపో అస్మానితి' మంత్రాన్ని పఠిస్తూ నీటిలో మునగాలి.

ఓం ఆపో అస్మాన్మాతరః శున్ధయన్తు ఘృతేన నో ఘృతష్వః పునన్తు । విశ్వం హి రిప్రం ప్రవహన్తి దేవీరుదిదాభ్యః శుచిరాపూత ఏమి ॥ ౧,౨౧౪.

ఓం. నీళ్లు, మా తల్లులు, మమ్మల్ని శుద్ధి చేయాలి; అవి నెయ్యితో మమ్మల్ని శుభ్రం చేయాలి, నెయ్యిలా మమ్మల్ని పవిత్రులను చేయాలి. దేవతల నీళ్లు అన్ని మలినాలను పారదీస్తాయి; నేను శుద్ధమైన నీళ్లలో ప్రవేశిస్తున్నాను.

తతోఽవృఘృష్య పాత్రాణి నిమజ్యోన్మజ్య వై శనైః । గోమయేన విలిప్యాథ మానస్తోక ఇత్యృచా ॥ ౧,౨౧౪.

తరువాత పాత్రలను తాకకుండా మెల్లగా నీటిలో ముంచి, పైకి తీసి, గోమయంతో పూసి, 'మానస్తోక' మంత్రాన్ని పఠించాలి.

ఓం మానస్తోకే తనయే మా న ఆయుషి మా నో గోషు మా నో అశ్వేషు రీరిషః । మా నో వీరాన్రుద్రభామినోఽబధీర్హవిష్మన్తః సదమిత్వా హవామహే ॥ ౧,౨౧౪.

ఓం. మన పిల్లల్లో, ఆయుష్షులో, ఆవుల్లో, గుర్రాల్లో మనకు నష్టం కలగకూడదు; రుద్రుడు మన వీరులను హానిచేయకూడదు. హవిస్సులతో మేము నిన్ను ఎప్పుడూ పిలుస్తూ ఉంటాము.