గరుడపురాణమ్

దుష్కృతం యచ్చ మే కిఞ్చిద్బాఙ్మనః కాయకర్మభిః । పునాతు మే తదిన్ద్రస్తు వరుణః సబృహస్పతిః ॥ ౧,౨౧౩.

నా మాట, మనస్సు, శరీరంతో చేసిన ఏదైనా దోషాన్ని ఇంద్రుడు, వరుణుడు, బృహస్పతి శుద్ధి చేయాలని ప్రార్థించాలి.

సవితా చ భగశ్చైవ మునయః సనకాదయః । ఆబ్రహ్మస్తమ్బపర్యన్తం జగత్తృప్యత్వితి బ్రువన్ ॥ ౧,౨౧౩.

'సవిత, భగ, సనకాది మునులు, బ్రహ్మస్తంభం వరకు ఉన్న జగత్తు అన్నీ తృప్తిపొందాలి' అని ఉచ్చరిస్తూ తర్పణం చేయాలి.

క్షిపేదబఞ్జలీంస్త్రీస్తు కుర్వన్సంక్షేపతర్పణమ్ । సురాణామర్చనం కుర్యాద్బ్రహ్మా దీనామమత్సరీ ॥ ౧,౨౧౩.

మూడు అంజలులను సమర్పిస్తూ సంక్షిప్త తర్పణం చేయాలి. దేవతలను, దయతో, అసూయ లేని బ్రహ్మను పూజించాలి.

బ్రాహ్మవైష్ణవరౌద్రైశ్చ సావిత్రైర్మైత్రవారుణైః । తల్లిఙ్గైరర్చయేన్మన్త్రైః సర్వదేవాన్నమస్య చ ॥ ౧,౨౧౩.

బ్రహ్మ, విష్ణు, రుద్ర, సావిత్రి, మిత్ర, వరుణుని మంత్రాలతో, ఆయా రూపాల్లో, అన్ని దేవతలను పూజించి నమస్కరించాలి.

నమస్కారేణ పుష్పాణి విన్యసేత్తు పృథక్పృథక్ । సర్వదేవమయం విష్ణుం భాస్కరం చాప్యథార్చయేత్ ॥ ౧,౨౧౩.

ప్రతి దేవుడికి వేర్వేరు పుష్పాలను భక్తితో సమర్పించాలి. ఆ తరువాత అన్ని దేవతల సారమైన విష్ణువును, భాస్కరుని కూడా పూజించాలి.

దద్యాత్పురుషసూక్తేన యః పుష్పాణ్యప ఏవ వా । అర్చితం స్యాజ్జగాదిదం తేన సర్వం చరాచరమ్ ॥ ౧,౨౧౩.

పురుషసూక్తంతో పుష్పాలు లేదా నీరు సమర్పించినవాడు, ఈ లోకంలోని చలించే, నిలిచే అన్నిటినీ పూజించినవాడవుతాడు.

అన్యైశ్చ తాన్త్రికైర్మన్త్రైః పూజయేచ్చ జనార్దనమ్ । ఆదావర్ఘ్యం ప్రదాతవ్యం తతః పశ్చాద్విలేపనమ్ ॥ ౧,౨౧౩.

ఇతర తాంత్రిక మంత్రాలతో కూడా జనార్దనుని పూజించాలి. మొదట అర్ఘ్యం సమర్పించి, తరువాత అభిషేకం చేయాలి.

తతః పుష్పాఞ్జలిం ధూపము పహారఫలాని చ । స్నానమన్తర్జలే చైవ మార్జనాచమనం తథా ॥ ౧,౨౧౩.

తర్వాత పుష్పాలు, ధూపం, దీపం, పండ్లు సమర్పించాలి. అంతే కాదు, జలంలో స్నానం చేయించాలి, శుద్ధి చేయాలి, ఆచమనమూ చేయాలి.

జలాభిమన్త్రణం యచ్చ తీర్థస్య పరికల్పయేత్ । అఘమర్షణసూక్తేన త్రివారం త్వేవ నిత్యశః ॥ ౧,౨౧౩.

తీర్థానికి నీటిని అభిమంత్రించాలి. అఘమర్షణ సూక్తాన్ని రోజూ మూడుసార్లు పఠిస్తూ నీటిని పవిత్రం చేయాలి.

స్నానే చరితమిత్యేతత్సముద్దిష్టం మహాత్మభిః । బ్రహ్మక్షత్రవిశాం చైవ మన్త్రవత్స్నానమిష్యతే ॥ ౧,౨౧౩.

స్నానం గురించి ఈ విధానం మహాత్ములు నిర్ణయించారు. బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు, వైశ్యులు మంత్రాలతో స్నానం చేయడం శ్రేయస్కరం.

తూష్ణీమేవ తు శూద్రస్య సనమస్కారకం స్మృతమ్ । అధ్యాపనం బ్రహ్మయజ్ఞః పితృయజ్ఞస్తు తర్పణమ్ ॥ ౧,౨౧౩.

శూద్రులకు మౌనంగా, వినయంతో స్నానం చేయాలని చెప్పబడింది. బోధన, బ్రహ్మయజ్ఞం, పితృయజ్ఞం మాత్రం నీళ్లు పోసి చేయాలి.

హోమో దైవీ బలిర్భౌతో న యజ్ఞోఽతిథిపూజనమ్ । గవా గోష్ఠే దశగుణం అగ్న్యగారే శతాధికమ్ ॥ ౧,౨౧౩.

దేవతలకు హోమం, భూతాలకు బలి, అతిథులకు ఆహ్వానం యజ్ఞం కాదు. గోశాలలో గోవులను దానం చేస్తే పది రెట్లు ఫలం, అగ్నిగృహంలో వంద రెట్లు ఫలం లభిస్తుంది.

సిద్ధక్షేత్రేషు తీర్థేషు దేవతాయతనేషు చ । సహస్రశతకోటీనామనన్తం విష్ణుసన్నిధౌ ॥ ౧,౨౧౩.

పుణ్యక్షేత్రాలలో, తీర్థాలలో, దేవాలయాలలో, ముఖ్యంగా విష్ణువు సమక్షంలో, లక్షలాది కోట్ల పుణ్యం లభిస్తుంది.

పఞ్చమే చ తథా భాగే సంవిభాగో యథార్థతః । పితృదే వమనుష్యాణాం కోటీనాం చోపదిశ్యతే ॥ ౧,౨౧౩.

అలాగే, ఐదవ భాగంలో యథావిధిగా పంచుకోవాలి. పితృదేవతలకు, మనుష్యులకు కూడా కోట్లలో పుణ్యం లభిస్తుందని చెప్పబడింది.

బ్రాహ్మణేభ్యః ప్రదాయాగ్ర యః సుహృద్భిః సహాశ్నుతే । స ప్రేత్య లభతే స్వర్గమన్నదానం సమాచరన్ ॥ ౧,౨౧౩.

ముందుగా బ్రాహ్మణులకు ఆహారం ఇచ్చి, ఆ తరువాత స్నేహితులతో కలిసి భోజనం చేసే వారు, అన్నదానం చేయడం వల్ల మరణానంతరం స్వర్గాన్ని పొందుతారు.

పూర్వం మధురమశ్రీయాల్లవణామ్లౌ చ మధ్యతః । కటుతిక్తకషాయాంశ్చ పయశ్చైవ తథాన్తతః ॥ ౧,౨౧౩.

ముందుగా తీపి పదార్థాలు తినాలి, మధ్యలో ఉప్పు, పులుపు రుచులు, చివర్లో మసాలా, చేదు, కషాయ రుచులు మరియు పాలను తీసుకోవాలి.

శాకం చ రాత్రౌ భూమిష్ఠమత్యన్తం చ వివర్జయేత్ । నచైకరససేవాయాం ప్రసజ్జేత కదాచన ॥ ౧,౨౧౩.

రాత్రి భూమిపై ఉన్న కూరగాయలను పూర్తిగా నివారించాలి. ఒక్క రుచివంటి ఆహారానికి ఎప్పుడూ అలవాటు పడకూడదు.

సమృతం బ్రాహ్మణస్యాన్నం క్షత్రియాన్నం పయః స్మృతమ్ । వైశ్యస్య చాన్నమేవాన్నం శూద్రాన్నం రుధిరం స్మృతమ్ ॥ ౧,౨౧౩.

బ్రాహ్మణులకు అన్నం, క్షత్రియులకు పాలు, వైశ్యులకు అన్నమే, శూద్రులకు రక్తమే ఆహారంగా చెప్పబడింది.

అమావాసీ వసేదత్ర ఏకహాయనమేవ వా ॥ ౧,౨౧౩.

అమావాస్య రోజున ఇక్కడ ఉండాలి లేదా ఒక సంవత్సరం మాత్రమే నివసించాలి.

తత్ర శ్రీశ్చైవ లక్ష్మీశ్చ వసతే నాత్ర సంశయః । ఉదరే గార్హపత్యాగ్నిః పృష్ఠదేశే తు దక్షిణః ॥ ౧,౨౧౩.

అక్కడ శ్రీదేవి, లక్ష్మీదేవి ఇద్దరూ నివసిస్తారు, ఇందులో సందేహం లేదు. కడుపులో గార్హపత్యాగ్ని, వెనుక భాగంలో దక్షిణాగ్ని ఉంటాయి.

ఆస్యే చాహవనీయోఽగ్నిః సత్యః పర్వ చ మూర్ధని । యః పఞ్చాగ్నీనిమాన్వేద ఆహితాగ్నిః స ఉచ్యతే ॥ ౧,౨౧౩.

నోరులో ఆహవనీయాగ్ని, తలపై సత్యం మరియు పర్వదినం ఉంటాయి. ఈ ఐదు అగ్నులను ఎవరైతే తెలుసుకుంటారో, వారు ఆహితాగ్ని అంటారు.

శరిరమాపః సోమం చ వివిధం చాన్నముచ్యతే । ప్రాణో హ్యగ్నిస్తథాదిత్యస్త్రిభోక్తా ఏక ఏవ తు ॥ ౧,౨౧౩.

శరీరం అంటే నీరు, సోమరసం, వివిధ రకాల ఆహారం. ప్రాణం అంటే అగ్ని, సూర్యుడు. ఈ మూడింటిని అనుభవించే వాడు ఒక్కడే.

అన్నం బలాయ మే భూమేరపామగ్న్యనిలస్య చ । భవత్యేతత్పరిణతౌ మమాప్యవ్యాహతం సుఖమ్ ॥ ౧,౨౧౩.

అన్నం నాకు, భూమికి, నీటికి, అగ్నికి, గాలికి బలాన్ని ఇస్తుంది. ఇది జీర్ణమైన తరువాత నాకు ఎలాంటి ఆటంకం లేకుండా సుఖం కలగాలి.

హస్తేన పరిమార్జ్యాథ కుర్యాత్తామ్బూలభక్షణమ్ । శ్రవణం చేతిహాసస్య తత్కుర్యాత్సుసమాహితః ॥ ౧,౨౧౩.

చేతిని తుడిచిన తరువాత తాంబూలాన్ని నమిలాలి. ఆ తరువాత, ఏకాగ్రతతో ఇతిహాసాన్ని వినాలి.

ఇతిహాసపురాణాద్యైః షష్ఠసప్తమకేనయేత్ । తతః సన్ధ్యాముపాసీత స్నాత్వా వై పశ్చిమాం నరః ॥ ౧,౨౧౩.

ఆరవ లేదా ఏడవ భాగంలో ఇతిహాసాలు, పురాణాలు చదవాలి. తరువాత స్నానం చేసి సాయంత్రపు సంధ్యావందనం చేయాలి.

ఏతద్వా దివసే ప్రోక్తమనుష్ఠానం మయా ద్విజ । ఆచారం యః పఠేద్విద్వాఞ్ఛృణుయాత్స దివంవ్రజేత్ । ఆచారాదిర్ధర్మకర్తా కేశవో హి స్మృతో ద్విజ ॥ ౧,౨౧౩.

ఓ ద్విజుడు! ఈ రోజువారీ ఆచరణను నేను వివరించాను. దీనిని చదివేవారు లేదా వినేవారు స్వర్గాన్ని పొందుతారు. ధర్మానికి, ఆచారానికి ఆద్యుడు కేశవుడే అని గుర్తుంచుకో.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౨౧౪ బ్రహ్మోవాచ । అథ స్నానవిధిం వక్ష్యే స్నానమూలా క్రియా యతః । మృద్గోమయతిలాన్దర్భాన్పుష్పాణి సురభీణి చ ॥ ౧,౨౧౪.

బ్రహ్ముడు ఇలా అన్నాడు: ఇప్పుడు స్నాన విధానాన్ని వివరించను. ఎందుకంటే అన్ని కర్మలు స్నానంలోనే మొదలవుతాయి. మట్టి, గోమయం, నువ్వులు, దర్భ, సువాసన కలిగిన పుష్పాలు ఉపయోగించాలి.

ఆహరేత్స్నానకాలే చ స్నానార్థో ప్రయతః శుచిః । గన్ధోదకాన్తం వివిక్తే (ధం) స్థాపయేత్తాన్యథ క్షితౌ ॥ ౧,౨౧౪.

స్నాన సమయానికి, శుద్ధమైన మనసుతో, అవసరమైన స్నాన సామాగ్రిని తీసుకువచ్చి, అత్తరపు నీళ్ళు వంటి వాటిని శుభ్రమైన, ఒంటరిగా ఉన్న ప్రదేశంలో లేదా నేలపై ఉంచాలి.

త్రిధా కృత్వా మృదం తాం తు గోమయం చ విచక్షణః । అద్భిర్మృద్భిశ్చ చరణౌ ప్రక్షాల్యాథ కరౌ తథా ॥ ౧,౨౧౪.

తెలివైనవాడు మట్టి, గోమయాన్ని మూడు భాగాలుగా చేసి, నీళ్ళతో మట్టి కలిపి ముందుగా కాళ్లు, తరువాత చేతులు బాగా కడగాలి.