అషాం ద్వాదశగణ్డూషైః కుర్వీత ముఖశోధనమ్ । ప్రాతః స్నానం ప్రశంసన్తి దృష్టాదృష్టకరం హితమ్ ॥ ౧,౨౧౩.
ఈ నీటిని పన్నెండు ముద్దలతో నోటిని శుభ్రంగా చేసుకోవాలి. ఉదయం స్నానం చేయడం ఎంతో మంచిదని, ఇది కనిపించే ఫలితాలు, కనిపించని మేలును ఇస్తుందని ప్రశంసించబడింది.
సర్వమర్హతి శుద్ధాత్మా ప్రాతః స్నాయీ జపాదికమ్ । అత్యన్తమలినః కాయో నవచ్ఛిద్రసమన్వితః ॥ ౧,౨౧౩.
శుద్ధమైన మనస్సున్నవారు, ఉదయం స్నానం చేసే వారు, జపాది పనులు చేసే వారు అందరూ యోగ్యులు. ఎందుకంటే మన శరీరం చాలా అపవిత్రంగా, తొమ్మిది రంధ్రాలతో నిండినదిగా ఉంటుంది.
స్త్రవత్యేష దివా రాత్రౌ ప్రాతః స్నానం విశోధనమ్ । మనః ప్రసాదజననం రూపసౌభాగ్యవర్ధనమ్ ॥ ౧,౨౧౩.
ఇది పగలు, రాత్రి రెండింటిలోనూ ప్రవహిస్తుంది. ఉదయం స్నానం శరీరాన్ని శుభ్రపరుస్తుంది, మనసుకు ప్రశాంతతను ఇస్తుంది, అందాన్ని, అదృష్టాన్ని పెంచుతుంది.
శోకదుః ఖప్రశమనం గఙ్గాస్నానవదాచరేత్ । అద్య హస్తే తు నక్షత్రే దశమ్యాం జ్యేష్ఠకే సితే ॥ ౧,౨౧౩.
ఇది శోకం, బాధలను తొలగిస్తుంది. గంగానదిలో స్నానం చేసినట్లు, ఈ రోజు చేతిలో నక్షత్రం, దశమి, జ్యేష్ఠ నక్షత్రం, శుభమైన చంద్రుడు ఉన్నప్పుడు స్నానం చేయాలి.
దశపాప హరాయాం చ అదత్వా దానకల్మషమ్ । విరుద్ధాచరణం హింసా పరదారోపసేవనమ్ ॥ ౧,౨౧౩.
పది పాపాలను పోగొట్టే రోజున, దానం ద్వారా కలిగే అపవిత్రతను విడిచిపెట్టకుండా, వ్యతిరేకమైన పనులు, హింస, పరస్త్రీ సంయోగాన్ని తప్పుకోవాలి.
పారుష్యానృతపైశున్యమసమ్బద్ధాభిభాషణమ్ । పరద్రవ్యాభిధానం చ మనసానిష్టచిన్తనమ్ ॥ ౧,౨౧౩.
కఠినంగా మాట్లాడడం, అబద్ధం చెప్పడం, నిందించడం, సంబంధం లేని మాటలు మాట్లాడడం, పరధనం ఆశపడడం, మనసులో చెడు ఆలోచనలు పెట్టుకోవడం—
ఏతద్దశాఘఘాతార్థం గఙ్గాస్నానం కరోమ్యహమ్ । ప్రాతః సంక్షేపతః స్నానం వానప్రస్థగృహస్థయోః ॥ ౧,౨౧౩.
ఈ పది పాపాలను తొలగించేందుకు నేను గంగానదిలో స్నానం చేస్తున్నాను. సంక్షిప్తంగా చెప్పాలంటే, ఉదయం స్నానం వానప్రస్థులు, గృహస్థులకు నియమించబడింది.
యతేస్త్రిషవణం స్నానం సకృత్త బ్రహ్మచారిణః । ఆచమ్య తీర్థమావాహ్య స్నాయాత్స్మృత్వావ్యయం హరిమ్ ॥ ౧,౨౧౩.
యతులకు రోజుకు మూడుసార్లు స్నానం చేయాలి. బ్రహ్మచారులకు ఒక్కసారి చాలు. నీరు మ్రొక్కి, తీర్థాన్ని ఆహ్వానించి, అవినాశి హరిని స్మరించుకుంటూ స్నానం చేయాలి.
తిస్రః కోట్యస్తు విజ్ఞేయా మన్దేహా నామ రాక్షసాః । ఉదయన్తం దురాత్మానః సూర్యమిచ్ఛన్తి ఖాదితుమ్ ॥ ౧,౨౧౩.
మూడు కోట్ల మందేహ అనే రాక్షసులు ఉన్నారని తెలుసుకోవాలి. వీరు దుష్టబుద్ధితో ఉదయించే సూర్యుడిని తినాలని ప్రయత్నిస్తారు.
స హన్తి సూర్యం సన్ధ్యాయాం నోపాస్తిం కురుతే తు యః । దహన్తి మన్త్రపూతేన తోయేనానలరూపిణా ॥ ౧,౨౧౩.
ఉదయసమయంలో పూజ చేయని వారు సూర్యుడికి హానిచేస్తారు. మంత్రశుద్ధి చేసిన నీరు అగ్ని రూపంలో వారిని కాలుస్తుంది.
అహోరాత్రస్య యః సన్ధిః సా సన్ధ్యా భవతీతి హ । ద్వినాడికా భవేత్సన్ధ్యా యావద్భవతి దర్శనమ్ ॥ ౧,౨౧౩.
పగలు, రాత్రి కలిసే సమయాన్ని సంధ్య అని అంటారు. సంధ్య రెండు నాడికల పాటు ఉంటుంది, సూర్యుడు కనిపించే వరకు కొనసాగుతుంది.
గన్ధ్యాకర్మావసానే తు స్వయం హోమో విధీయతే । స్వయం హోమఫలం యత్తు తదన్యేన న జాయతే ॥ ౧,౨౧౩.
సంధ్యాకర్మ ముగిసిన తర్వాత స్వయంగా హోమం చేయాలి. మనమే చేసిన హోమానికి వచ్చే ఫలితం, ఇతరులు చేసినదానితో రాదు.
ఋత్విక్పుత్రో గురుర్భ్రాతా భాగినేయోఽథ విట్పతిః । ఏభిరేవ హుతం యత్తు తద్ధుతం స్వయమేవ హి ॥ ౧,౨౧౩.
ఋత్విక్, కుమారుడు, గురువు, సోదరుడు, మేనల్లుడు, కుటుంబాధిపతి— వీరే హోమం చేసినప్పుడు, అది మనమే చేసినట్లే ఫలితం కలుగుతుంది.
బ్రహ్మా వై గార్హపత్యాగ్నిర్దక్షిణాగ్నిస్త్రిలోచనః । విష్ణురాహవనీయాగ్నిః కుమారః సత్య ఉచ్యతే ॥ ౧,౨౧౩.
బ్రహ్మ గార్హపత్యాగ్ని, దక్షిణాగ్ని త్రిలోచనుడు, విష్ణువు ఆహవనీయాగ్ని, కుమారుడు సత్యంగా చెప్పబడతారు.
కృత్వా హోమం యథాకాలం సౌరాన్మన్త్రాఞ్జపేత్తతః । సమాహితాత్మా సావిత్రీం ప్రణవం చ యథోదితమ్ ॥ ౧,౨౧౩.
సమయానికి హోమం చేసిన తర్వాత, సూర్య మంత్రాలను, సావిత్రి మంత్రాన్ని, ప్రణవాన్ని మనస్సు ఏకాగ్రతతో జపించాలి.
ప్రణవే నిత్యయుక్తస్య వ్యాహృతీషు చ సప్తసు । త్రిపదాయాం చ సావిత్ర్యాం న భయం విద్యతే క్వచిత్ ॥ ౧,౨౧౩.
ప్రణవంలో, ఏడు వ్యాహృతుల్లో, మూడు పాదాల సావిత్రిలో ఎప్పుడూ నిమగ్నుడై ఉండేవారికి ఎక్కడా ఎలాంటి భయం ఉండదు.
గాయత్త్రీం యో జపేన్నిత్యం కల్యముత్థాయ మానవః । లిప్యతే న స పాపేన పద్మపత్రమివామ్భసా ॥ ౧,౨౧౩.
ప్రతి రోజు శుభసమయంలో లేచి గాయత్రీ మంత్రాన్ని జపించే మనిషికి పాపం అంటదు. అది నీటిలో తడవని తామర ఆకులా ఉంటుంది.
శ్వేతవర్ణా సముద్దిష్టా కౌశైయవసనా తథా । అక్షసూత్రధరా దేవీ పద్మాసనగతా శుభా ॥ ౧,౨౧౩.
ఆమె తెల్లని వర్ణంతో, పట్టు వస్త్రాలు ధరించి, జపమాల ధరించి, పద్మాసనంలో కూర్చున్న శుభమయి దేవతగా వర్ణించబడింది.
ఆవాహ్య యజుపానేన తేజోఽసీతి విధానతః । ఏతద్యజుః పురా దైవైర్దృష్టిదర్శనకాఙ్క్షిభిః ॥ ౧,౨౧౩.
యజుర్వేద మంత్రాలతో నియమానుసారం తేజస్సును ఆహ్వానించి, ఈ యజుర్వేదాన్ని దేవతలు పూర్వం దర్శించాలనే ఆకాంక్షతో చూశారు.
ఆదిత్యమణ్డలాన్తః స్థాం బ్రహ్మలోకస్థితామపి । తత్రావాహ్య జపిత్వాతో నమస్కారాద్విసర్జయేత్ ॥ ౧,౨౧౩.
ఆ ఆదిత్య మండలంలో ఉన్నదాన్నైనా, బ్రహ్మలోకంలో స్థిరంగా ఉన్నదాన్నైనా అక్కడ ఆహ్వానించి జపం చేసి, నమస్కారం చేసి, మరల విడిచిపెట్టాలి.
పూర్వాహ్న ఏవ కుర్వీత దేవతానాం చ పూజనమ్ । న విష్ణోః పరమో దేవస్తస్మాత్తం పూజయేత్సదా ॥ ౧,౨౧౩.
దేవతల పూజను ఉదయం ముందే చేయాలి. విష్ణువు కన్నా గొప్ప దేవుడు లేడు కనుక ఎప్పుడూ ఆయనను పూజించాలి.
బ్రహ్మవిష్ణుశివాన్దేవాన్న పృథగ్భావయేత్సుధీః । లోకేఽస్మిన్మఙ్గలాన్యష్టౌ బ్రాహ్మణో గౌర్హుతాశనః ॥ ౧,౨౧౩.
బ్రహ్మ, విష్ణు, శివులను వేర్వేరు దేవతలుగా భావించకూడదు. ఈ లోకంలో ఎనిమిది మంగళకరమైనవే: బ్రాహ్మణుడు, ఆవు, అగ్ని, బంగారం, నెయ్యి, సూర్యుడు, నీరు, ఎనిమిదవదిగా రాజు.
హిరణ్యం సర్పిరాదిత్య ఆపో రాజా తథాష్టమః । ఏతాని సతతం పశ్యేదర్చయేచ్చ ప్రదక్షిణమ్ ॥ ౧,౨౧౩.
బంగారం, నెయ్యి, సూర్యుడు, నీరు, రాజు—ఈ ఎనిమిది ఎప్పుడూ చూడాలి, పూజించాలి, వాటిని ప్రదక్షిణగా తిరగాలి.
వేదస్యాధ్యయనం పూర్వం విచారోభ్యసనం జపః । తద్దానం చైవ శిష్యభ్యో వేదాభ్యాసో హి పఞ్చధా ॥ ౧,౨౧౩.
వేదాన్ని చదవడం, ఆలోచించడం, పునఃపఠనం, జపం, శిష్యులకు దానం—ఇవి ఐదు విధాలుగా వేదాభ్యాసం.
వేదార్థం యజ్ఞశాస్త్రాణి ధర్మశాస్త్రాణి చైవ హి । మూల్యేన లేఖయిత్వా యో దద్యాద్యాతి స వైదికమ్ ॥ ౧,౨౧౩.
వేదార్థం, యజ్ఞశాస్త్రాలు, ధర్మశాస్త్రాలను వ్రాసి, వాటిని ధరతో ఇచ్చినవాడు వేదపండితుడిగా పరిగణించబడతాడు.
ఇతిహా సపురాణాని లిఖిత్వాయః ప్రయచ్ఛతి । బ్రహ్మదానసమం పుణ్యం ప్రాప్నోతి ద్విగుణీకృతమ్ ॥ ౧,౨౧౩.
ఇతిహాసాలు, పురాణాలు వ్రాసి దానం చేసినవాడు, బ్రహ్మజ్ఞాన దానంతో సమానమైన, రెండింతలు పుణ్యం పొందుతాడు.
మృతీయే చ తథా భాగే పోష్యవర్గార్థసాధనమ్ । మాతా పితా గురుర్భ్రాతా ప్రజా దీనాః సమాశ్రితాః ॥ ౧,౨౧౩.
మూడవ భాగంలో కూడా పోషించవలసినవారు: తల్లి, తండ్రి, గురువు, అన్న, సంతానం, పేదలు, ఆశ్రయించేవారు—వీరి పోషణకు అవసరమైన వనరులు కలిగి ఉండాలి.
అభ్యాగతోఽతిథిశ్చాగ్నిః పోష్యవర్గా ఉదాహృతః । భరణం పోష్యవర్గస్య ప్రశస్తం స్వర్గసాధనమ్ ॥ ౧,౨౧౩.
అతిథి, అగ్ని కూడా పోషించవలసినవారిలోకి వస్తారు. వీరి పోషణ పరలోక ప్రాప్తికి ఉత్తమ మార్గంగా చెప్పబడింది.
భరణం పోష్య వర్గస్య తస్మాద్యత్నేన కారయేత్ । స జీవతి వరశ్చైకో బహుభిర్యోపజీవ్యతి ॥ ౧,౨౧౩.
కాబట్టి పోషించవలసినవారి సంరక్షణకు శ్రమించాలి. ఒకడు బతికితే, అతని ద్వారా అనేక మంది జీవించగలుగుతారు.
జీవన్తో మృతకాస్త్వన్యే పురుషాః స్వోదరమ్భరాః । స్వకీయోదరపూర్తిశ్చ కుక్కురస్యాపి విద్యతే ॥ ౧,౨౧౩.
తమ కడుపు నింపుకునే వారు, బతికున్నా, చనిపోయినవారితో సమానం. తమ కడుపు నింపుకోవడం కుక్కకూ తెలుసు.