గరుడపురాణమ్

రుద్రం మూర్ధ్నా సమాలభ్య ప్రీణాత్యథ శిఖామృషీన్ । బాహూ యమేన్ద్రవరుణకుబేరవసుధానలాన్ ॥ ౧,౨౧౩.

తలపై రుద్రుడిని తాకాలి. శిఖపై ఋషులను తాకాలి. చేతులపై యముడు, ఇంద్రుడు, వరుణుడు, కుబేరుడు, భూమి, అగ్ని దేవతలను తాకాలి.

అభ్యుక్ష్య చరణౌ విష్ణుమిన్ద్రం విష్ణు కరద్వయమ్ । అగ్నిర్వాయుశ్చ సూర్యేన్దుగిరయోఽఙ్గులిపర్వసు ॥ ౧,౨౧౩.

నీటిని చల్లి, కాలిపై విష్ణువును తాకాలి. రెండు చేతులపై ఇంద్రుడు, విష్ణువు. వేళ్ల మడతలపై అగ్ని, వాయువు, సూర్యుడు, చంద్రుడు, పర్వతాలను తాకాలి.

గఙ్గాద్యాః సరితస్తాసు యా రేఖాః కరమధ్యగాః । ఉషః కాలే తు సంప్రాప్తే శౌచం కృత్వా యథార్థవత్ ॥ ౧,౨౧౩.

గంగాది నదులు చేతి మధ్యలో ఉన్న రేఖల్లో ఉంటాయని భావించాలి. ఉదయం వచ్చినప్పుడు, శుద్ధిని సరిగ్గా చేయాలి.

తతః స్నానర్ం ప్కుర్వీత దన్తధావనపూర్వకమ్ । ముఖే పర్యుషితే నిత్యం భవత్యప్రయతో నరః ॥ ౧,౨౧౩.

తర్వాత, ముందుగా పళ్ళు తుడవడం చేసి, స్నానం చేయాలి. నోరు శుభ్రంగా లేకపోతే, ఎప్పుడూ అపవిత్రుడిగానే భావించబడతాడు.

తస్మాత్సర్వప్రయత్నేన కుర్యాద్వై దన్తఘావనమ్ । కదమ్బబిల్వఖదిరకరవీరవటార్జునాః ॥ ౧,౨౧౩.

అందుకే, ఎంత శ్రమైనా పళ్ళు బాగా తుడవాలి. కదంబ, బిల్వ, ఖదిర, కరవీర, వట, అర్జున వంటి చెట్ల కడ్డెలు ఉపయోగించాలి.

యూథీ చ బృహతీ జాతీ కరఞ్జార్కాతిముక్తకాః । జమ్బూమధూకా పామార్గశిరీషోదుమ్బరాసనాః ॥ ౧,౨౧౩.

యూతీ, బృహతీ, జాతీ, కరంజ, అర్క, అతిముక్తక, జంబూ, మధూక, పామార్గ, శిరీష, ఉదుంబర, ఆసన వంటి చెట్లు కూడా మంచివే.

క్షీరికణ్టకివృక్షాద్యాః ప్రశస్తా దన్తధావనే । కటుతిక్తకషాయాశ్చ ధనారోగ్యసుఖప్రదాః ॥ ౧,౨౧౩.

పాలు వచ్చే ముల్లు చెట్లు మొదలైనవి పళ్ళు తుడవడానికి మంచివి. రుచి కారం, చేదు, కషాయం ఉండే చెట్లు ధనం, ఆరోగ్యం, సుఖాన్ని ఇస్తాయి.

ప్రక్షాల్య భుక్త్వా చ శుచౌ దేశే త్యక్త్వా తదాచామేత్ । అమాయాం చ తథా షష్ఠ్యాం నవమ్యాం ప్రతిపద్యపి ॥ ౧,౨౧౩.

భోజనం చేసిన తర్వాత, శుభ్రమైన చోట కడ్డెను పారేసి, నోరు కడగాలి. అమావాస్య, షష్ఠి, నవమి, ప్రతిపద రోజుల్లో కూడా ఇదే విధంగా చేయాలి.

వర్జయేద్దన్తకాష్ఠన్తు తథైవార్కస్య వాసరే । అభావే దన్త కాష్ఠస్య నిషిద్ధాయాం తథా తిథౌ ॥ ౧,౨౧౩.

ఆ రోజుల్లో, అలాగే ఆదివారం కూడా పళ్ళు తుడవడం మానాలి. పళ్ళు తుడవడానికి కడ్డె లేకపోతే లేదా నిషిద్ధమైన తిథిలో అయితే, వాడకూడదు.

అషాం ద్వాదశగణ్డూషైః కుర్వీత ముఖశోధనమ్ । ప్రాతః స్నానం ప్రశంసన్తి దృష్టాదృష్టకరం హితమ్ ॥ ౧,౨౧౩.

ఈ నీటిని పన్నెండు ముద్దలతో నోటిని శుభ్రంగా చేసుకోవాలి. ఉదయం స్నానం చేయడం ఎంతో మంచిదని, ఇది కనిపించే ఫలితాలు, కనిపించని మేలును ఇస్తుందని ప్రశంసించబడింది.

సర్వమర్హతి శుద్ధాత్మా ప్రాతః స్నాయీ జపాదికమ్ । అత్యన్తమలినః కాయో నవచ్ఛిద్రసమన్వితః ॥ ౧,౨౧౩.

శుద్ధమైన మనస్సున్నవారు, ఉదయం స్నానం చేసే వారు, జపాది పనులు చేసే వారు అందరూ యోగ్యులు. ఎందుకంటే మన శరీరం చాలా అపవిత్రంగా, తొమ్మిది రంధ్రాలతో నిండినదిగా ఉంటుంది.

స్త్రవత్యేష దివా రాత్రౌ ప్రాతః స్నానం విశోధనమ్ । మనః ప్రసాదజననం రూపసౌభాగ్యవర్ధనమ్ ॥ ౧,౨౧౩.

ఇది పగలు, రాత్రి రెండింటిలోనూ ప్రవహిస్తుంది. ఉదయం స్నానం శరీరాన్ని శుభ్రపరుస్తుంది, మనసుకు ప్రశాంతతను ఇస్తుంది, అందాన్ని, అదృష్టాన్ని పెంచుతుంది.

శోకదుః ఖప్రశమనం గఙ్గాస్నానవదాచరేత్ । అద్య హస్తే తు నక్షత్రే దశమ్యాం జ్యేష్ఠకే సితే ॥ ౧,౨౧౩.

ఇది శోకం, బాధలను తొలగిస్తుంది. గంగానదిలో స్నానం చేసినట్లు, ఈ రోజు చేతిలో నక్షత్రం, దశమి, జ్యేష్ఠ నక్షత్రం, శుభమైన చంద్రుడు ఉన్నప్పుడు స్నానం చేయాలి.

దశపాప హరాయాం చ అదత్వా దానకల్మషమ్ । విరుద్ధాచరణం హింసా పరదారోపసేవనమ్ ॥ ౧,౨౧౩.

పది పాపాలను పోగొట్టే రోజున, దానం ద్వారా కలిగే అపవిత్రతను విడిచిపెట్టకుండా, వ్యతిరేకమైన పనులు, హింస, పరస్త్రీ సంయోగాన్ని తప్పుకోవాలి.

పారుష్యానృతపైశున్యమసమ్బద్ధాభిభాషణమ్ । పరద్రవ్యాభిధానం చ మనసానిష్టచిన్తనమ్ ॥ ౧,౨౧౩.

కఠినంగా మాట్లాడడం, అబద్ధం చెప్పడం, నిందించడం, సంబంధం లేని మాటలు మాట్లాడడం, పరధనం ఆశపడడం, మనసులో చెడు ఆలోచనలు పెట్టుకోవడం—

ఏతద్దశాఘఘాతార్థం గఙ్గాస్నానం కరోమ్యహమ్ । ప్రాతః సంక్షేపతః స్నానం వానప్రస్థగృహస్థయోః ॥ ౧,౨౧౩.

ఈ పది పాపాలను తొలగించేందుకు నేను గంగానదిలో స్నానం చేస్తున్నాను. సంక్షిప్తంగా చెప్పాలంటే, ఉదయం స్నానం వానప్రస్థులు, గృహస్థులకు నియమించబడింది.

యతేస్త్రిషవణం స్నానం సకృత్త బ్రహ్మచారిణః । ఆచమ్య తీర్థమావాహ్య స్నాయాత్స్మృత్వావ్యయం హరిమ్ ॥ ౧,౨౧౩.

యతులకు రోజుకు మూడుసార్లు స్నానం చేయాలి. బ్రహ్మచారులకు ఒక్కసారి చాలు. నీరు మ్రొక్కి, తీర్థాన్ని ఆహ్వానించి, అవినాశి హరిని స్మరించుకుంటూ స్నానం చేయాలి.

తిస్రః కోట్యస్తు విజ్ఞేయా మన్దేహా నామ రాక్షసాః । ఉదయన్తం దురాత్మానః సూర్యమిచ్ఛన్తి ఖాదితుమ్ ॥ ౧,౨౧౩.

మూడు కోట్ల మందేహ అనే రాక్షసులు ఉన్నారని తెలుసుకోవాలి. వీరు దుష్టబుద్ధితో ఉదయించే సూర్యుడిని తినాలని ప్రయత్నిస్తారు.

స హన్తి సూర్యం సన్ధ్యాయాం నోపాస్తిం కురుతే తు యః । దహన్తి మన్త్రపూతేన తోయేనానలరూపిణా ॥ ౧,౨౧౩.

ఉదయసమయంలో పూజ చేయని వారు సూర్యుడికి హానిచేస్తారు. మంత్రశుద్ధి చేసిన నీరు అగ్ని రూపంలో వారిని కాలుస్తుంది.

అహోరాత్రస్య యః సన్ధిః సా సన్ధ్యా భవతీతి హ । ద్వినాడికా భవేత్సన్ధ్యా యావద్భవతి దర్శనమ్ ॥ ౧,౨౧౩.

పగలు, రాత్రి కలిసే సమయాన్ని సంధ్య అని అంటారు. సంధ్య రెండు నాడికల పాటు ఉంటుంది, సూర్యుడు కనిపించే వరకు కొనసాగుతుంది.

గన్ధ్యాకర్మావసానే తు స్వయం హోమో విధీయతే । స్వయం హోమఫలం యత్తు తదన్యేన న జాయతే ॥ ౧,౨౧౩.

సంధ్యాకర్మ ముగిసిన తర్వాత స్వయంగా హోమం చేయాలి. మనమే చేసిన హోమానికి వచ్చే ఫలితం, ఇతరులు చేసినదానితో రాదు.

ఋత్విక్పుత్రో గురుర్భ్రాతా భాగినేయోఽథ విట్పతిః । ఏభిరేవ హుతం యత్తు తద్ధుతం స్వయమేవ హి ॥ ౧,౨౧౩.

ఋత్విక్, కుమారుడు, గురువు, సోదరుడు, మేనల్లుడు, కుటుంబాధిపతి— వీరే హోమం చేసినప్పుడు, అది మనమే చేసినట్లే ఫలితం కలుగుతుంది.

బ్రహ్మా వై గార్హపత్యాగ్నిర్దక్షిణాగ్నిస్త్రిలోచనః । విష్ణురాహవనీయాగ్నిః కుమారః సత్య ఉచ్యతే ॥ ౧,౨౧౩.

బ్రహ్మ గార్హపత్యాగ్ని, దక్షిణాగ్ని త్రిలోచనుడు, విష్ణువు ఆహవనీయాగ్ని, కుమారుడు సత్యంగా చెప్పబడతారు.

కృత్వా హోమం యథాకాలం సౌరాన్మన్త్రాఞ్జపేత్తతః । సమాహితాత్మా సావిత్రీం ప్రణవం చ యథోదితమ్ ॥ ౧,౨౧౩.

సమయానికి హోమం చేసిన తర్వాత, సూర్య మంత్రాలను, సావిత్రి మంత్రాన్ని, ప్రణవాన్ని మనస్సు ఏకాగ్రతతో జపించాలి.

ప్రణవే నిత్యయుక్తస్య వ్యాహృతీషు చ సప్తసు । త్రిపదాయాం చ సావిత్ర్యాం న భయం విద్యతే క్వచిత్ ॥ ౧,౨౧౩.

ప్రణవంలో, ఏడు వ్యాహృతుల్లో, మూడు పాదాల సావిత్రిలో ఎప్పుడూ నిమగ్నుడై ఉండేవారికి ఎక్కడా ఎలాంటి భయం ఉండదు.

గాయత్త్రీం యో జపేన్నిత్యం కల్యముత్థాయ మానవః । లిప్యతే న స పాపేన పద్మపత్రమివామ్భసా ॥ ౧,౨౧౩.

ప్రతి రోజు శుభసమయంలో లేచి గాయత్రీ మంత్రాన్ని జపించే మనిషికి పాపం అంటదు. అది నీటిలో తడవని తామర ఆకులా ఉంటుంది.

శ్వేతవర్ణా సముద్దిష్టా కౌశైయవసనా తథా । అక్షసూత్రధరా దేవీ పద్మాసనగతా శుభా ॥ ౧,౨౧౩.

ఆమె తెల్లని వర్ణంతో, పట్టు వస్త్రాలు ధరించి, జపమాల ధరించి, పద్మాసనంలో కూర్చున్న శుభమయి దేవతగా వర్ణించబడింది.

ఆవాహ్య యజుపానేన తేజోఽసీతి విధానతః । ఏతద్యజుః పురా దైవైర్దృష్టిదర్శనకాఙ్క్షిభిః ॥ ౧,౨౧౩.

యజుర్వేద మంత్రాలతో నియమానుసారం తేజస్సును ఆహ్వానించి, ఈ యజుర్వేదాన్ని దేవతలు పూర్వం దర్శించాలనే ఆకాంక్షతో చూశారు.

ఆదిత్యమణ్డలాన్తః స్థాం బ్రహ్మలోకస్థితామపి । తత్రావాహ్య జపిత్వాతో నమస్కారాద్విసర్జయేత్ ॥ ౧,౨౧౩.

ఆ ఆదిత్య మండలంలో ఉన్నదాన్నైనా, బ్రహ్మలోకంలో స్థిరంగా ఉన్నదాన్నైనా అక్కడ ఆహ్వానించి జపం చేసి, నమస్కారం చేసి, మరల విడిచిపెట్టాలి.