గరుడపురాణమ్

శ్రీధరోఽవ్యాదర్ధరాత్రే పద్మనాభో నిశీథకే । చక్రకౌమోదకీబాణా ఘ్నన్తు శత్రూంశ్చ రాక్షసాన్ ॥ ౧,౧౯౬.

శ్రీధరుడు అర్ధరాత్రిలో, పద్మనాభుడు రాత్రి మధ్యలో నన్ను కాపాడాలి. చక్రం, గద, బాణాలు శత్రువులను మరియు రాక్షసులను నశింపజేయాలి.

శఙ్ఖః పద్మం చ శత్రుభ్యః శార్ఙ్గం వై గరుడస్తథా । బుద్ధీన్ద్రియమనః ప్రాణాన్పాన్తు పార్శ్వవిభూషణః ॥ ౧,౧౯౬.

శంఖం, పద్మం శత్రువుల నుండి, శారంగం విల్లు, గరుడుడు కూడా నన్ను కాపాడాలి. పక్కల అలంకారాలు బుద్ధి, ఇంద్రియాలు, మనస్సు, ప్రాణాలను రక్షించాలి.

శేషః సర్పస్వరూపశ్చ సదా సర్వత్ర పాతు మామ్ । విదిక్షు దిక్షు చ సదా నారసింహశ్చ రక్షతు ॥ ౧,౧౯౬.

శేషుడు పాము రూపంలో ఎప్పుడూ అన్ని చోట్ల నన్ను కాపాడాలి. నరసింహుడు అన్ని దిశల్లో, మధ్య దిశల్లో నన్ను రక్షించాలి.

ఏతద్ధారయమాణశ్చ యం యం పశ్యతి చక్షుషా । స వశీ స్యాద్విపాప్మా చ రోగముక్తో దివం వ్రజేత్ ॥ ౧,౧౯౬.

ఈ మంత్రాన్ని ధరించినవాడు, తన కళ్లతో ఏది చూసినా, అతడు అధికారి అవుతాడు, పాపం, వ్యాధి లేని వాడై స్వర్గాన్ని పొందుతాడు.

thumb|పఞ్చమహాభూతాని ధన్వన్తరిరువాచ । గారుడం సంప్రవక్ష్యామి గరుడేన హ్యుదీరితమ్ । కశ్యపాయ సుమిత్రేణ విషహృద్యేన గారుడః ॥ ౧,౧౯౭.

ధన్వంతరి ఇలా చెప్పాడు: గరుడుడు చెప్పిన గరుడ పురాణాన్ని, కశ్యపుడు, సుమిత్రుడు, విషాన్ని తొలగించే గరుడునికి నేను వివరంగా చెబుతాను.

పృథివ్యాపస్తథా తేజో వాయురాకాశమేవచ । క్షిత్యాదిష్వేవ వర్గాశ్చ హ్యేతే వై మణ్డలాధిపాః ॥ ౧,౧౯౭.

భూమి, నీరు, అగ్ని, వాయువు, ఆకాశం — ఇవే ఐదు మహాభూతాలు. వీటిలో వర్గాలు ఉండి, అవే వలయాధిపతులు.

పఞ్చతత్త్వే స్థితా దేవాః ప్రాప్యన్తే విష్ణుసేవకైః । దీర్ఘస్వరవిభిన్నాశ్చ నపుంసకవివర్జితాః ॥ ౧,౧౯౭.

ఈ ఐదు తత్త్వాల్లో దేవతలు నివసిస్తారు, విష్ణువు సేవకులు వారిని పొందగలరు. వీరు దీర్ఘ స్వరాలతో ఉంటారు, నపుంసక లింగం లేరు.

సషడఙ్గః శివః ప్రోక్తో హృచ్ఛిరశ్చ శిఖా క్రమాత్ । కవచం నేత్రమస్త్రం స్యాన్న్యాసః స్వస్థలసంస్థితిః ॥ ౧,౧౯౭.

శివుడు ఆరు అంగాలతో చెప్పబడ్డాడు: హృదయం, తల, శిఖ, కవచం, నేత్రం, ఆయుధం. ప్రతిదీ తన స్థలంలో న్యాసంగా స్థాపించాలి.

సర్వసిద్ధిప్రదస్యాన్తే కాలవహ్నిర ధోఽనిలః । షష్ఠస్వరసమాయుక్తమర్ధేన్దుసంయుతం పరమ్ ॥ ౧,౧౯౭.

సర్వ సిద్ధులు ఇచ్చేవారి చివర కాలాగ్ని క్రింద, వాయువు ఉంటుంది. ఆరవ స్వరం అర్ధచంద్రంతో కలసి, పరమమైనది.

పరాపరవిభిన్నాశ్చ శివస్యోర్ధ్వాధ ఈరితాః । రేఫేణాఙ్గేషు సర్వత్ర న్యాసం కుర్యాద్యథావిధి ॥ ౧,౧౯౭.

శివుడు చెప్పిన పైకీ, క్రిందకీ ఉన్న తేడాలను, 'ర' అక్షరం ఉన్న అన్ని అవయవాలలో, నిర్ణీత విధానంగా న్యాసం చేయాలి.

హృది పాణితలే దేహే కర్ణే నేత్రే కరోతి చ । జపాత్తు సర్వసిద్ధిః స్యాచ్చతుర్వక్త్రసమాయుతామ్ ॥ ౧,౧౯౭.

హృదయంలో, చేతి తేలికల్లో, శరీరంలో, చెవుల్లో, కళ్లలో న్యాసం చేయాలి. మంత్రాన్ని జపిస్తే, బ్రహ్మతో కూడిన అన్ని సిద్ధులు లభిస్తాయి.

చతురశ్రాం సువిస్తారం పీతవర్ణాన్తు చిన్తయేత్ । పృథివీం చేన్ద్రదేవత్యాం మధ్యే వరుణమణ్డలమ్ ॥ ౧,౧౯౭.

భూమిని విశాలంగా, నలుమూలలతో, పసుపు రంగులో, ఇంద్రుడు దేవతగా, మధ్యలో వరుణుడి వలయంతో ధ్యానించాలి.

మధ్యే పద్మం తథాయుక్తమర్ధచన్ద్రం సుశీతలమ్ । ఇన్ద్రనీలద్యుతిం సౌమ్యమథవాగ్నేయమణ్డలమ్ ॥ ౧,౧౯౭.

మధ్యలో చంద్రమండలంతో అలంకరించిన, చల్లని, నీలమణి ప్రకాశంతో మెరిసే, మృదువైన పద్మాన్ని లేదా అగ్ని వలయాన్ని ధ్యానించాలి.

త్రికోణం స్వస్థికైర్యుక్తం జ్వాలామా లానలం స్మరేత్ । భిన్నాఞ్జననిభాకారం స్వవృత్తం బిన్దుభూషితమ్ ॥ ౧,౧౯౭.

త్రికోణాన్ని, స్వస్తికలతో కూడినదిగా, అగ్ని జ్వాలల మాదిరిగా, విభిన్నమైన కాజలపు రంగులో, వృత్తాకారంగా, బిందువుతో అలంకరించబడినదిగా స్మరించాలి.

క్షీరోర్మిసదృశాకారం శుద్ధస్ఫటికవర్చసమ్ । ప్లావయన్తం జగత్సర్వం వ్యోమామృతమనుంస్మరేత్ ॥ ౧,౧౯౭.

పాల తరంగంలా కనిపించే, స్వచ్ఛమైన స్ఫటికపు ప్రకాశంతో, మొత్తం లోకాన్ని నింపే, ఆకాశ అమృతాన్ని ధ్యానించాలి.

వాసుకిః శఙ్ఖపాలశ్చ స్థితౌ పార్థివమణ్డలే । కర్కోటః పద్మనాభశ్చ వారుణే తౌ వ్యవస్థితౌ ॥ ౧,౧౯౭.

వాసుకి, శంఖపాలుడు భూమి వలయంలో స్థిరంగా ఉన్నారు. కర్కోటకుడు, పద్మనాభుడు జల వలయంలో స్థితులై ఉన్నారు.

ఆగ్నేయే చాపి కులికస్తక్షశ్చైవ మహాబ్జకౌ । వాయుమణ్డలసంస్థౌ చ పఞ్చ భూతాని విన్యసేత్ ॥ ౧,౧౯౭.

అగ్ని వలయంలో కులికుడు, తక్షకుడు, మహా పద్మాలు ఉన్నారు. వాయు వలయంలో ఐదు భూతాలను స్థాపించాలి.

అఙ్గుష్ఠాదికనిష్ఠాన్తమనులోమవిలోమతః । పర్వసన్ధిషు చ న్యస్యా జయా చ విజయా తథా ॥ ౧,౧౯౭.

వెయ్యి వేల నుండి చిన్న వేల వరకు, ముందుకు వెనక్కు, వేళ్ల మడతల వద్ద, జయ, విజయలను న్యాసం చేయాలి.

ఆస్యాదిస్వపురస్థానే న్యస్యాచ్ఛివపడఙ్గకమ్ । కనిష్ఠాదౌ హృదాదౌ చ శిఖాయాం కరయోర్న్యసేత్ ॥ ౧,౧౯౭.

తన ముఖం మొదలైన శరీర భాగాలలో శివ అక్షరాలను న్యాసం చేయాలి. చిన్న వేలు, హృదయం మొదలుకొని శిఖ, చేతులపై కూడా న్యాసం చేయాలి.

వ్యాపకన్తు తత్వపూర్వం క్రమాదఙ్గులిపర్వసు । భూతానాఞ్చ పునర్న్యాసః శివాఙ్గాని తథైవ చ ॥ ౧,౧౯౭.

తత్త్వాలతో కూడిన వ్యాప్తమైన మంత్రాన్ని, వేళ్ల మడతలపై క్రమంగా న్యాసం చేయాలి. మళ్లీ భూతాల న్యాసం, అలాగే శివాంగాల న్యాసం చేయాలి.

ప్రణవాదినమశ్చాన్తే నామ్నైవ చ సమన్వితః । సర్వమన్త్రేషు కథితో విధిః స్థాపనపూజనే ॥ ౧,౧౯౭.

ప్రణవాది పేరుతో, ఆ పేరుతో కూడిన మంత్రాన్ని చివరగా స్థాపన పూజలో ఇలా చేయాలని అన్ని మంత్రాలకు ఈ విధానం చెప్పబడింది.

ఆద్యాక్షరం తన్నామ్నశ్చ మన్త్రోఽయం పరికీర్తితః । అష్టానాం నాగజాతీనాం మన్త్రః సాన్నిధ్యకారకః ॥ ౧,౧౯౭.

ఆ పేరులో మొదటి అక్షరమే మంత్రంగా చెప్పబడింది. ఇది ఎనిమిది నాగ జాతులకు సన్నిధానం కలిగించే మంత్రం.

ఓం స్వాహా క్రమశశ్చైవ పఞ్చభూతపురోగతమ్ । ఏష సాక్షాద్భవేత్తార్క్ష్యః సర్వకర్మప్రసాధకః ॥ ౧,౧౯౭.

'ఓం స్వాహా'ను, ఐదు భూతాల క్రమంలో ఉచ్చరించి, ఇది నిశ్చయంగా, తార్క్ష్యా, అన్ని కార్యాలను సిద్ధించేది అవుతుంది.

కరన్యాసం స్వరైః కృత్వా శరీరే తు పునర్న్యసేత్ । జ్వలన్తం చిన్తయేత్ప్రాణమాత్మసంశుద్ధికారకమ్ ॥ ౧,౧౯౭.

స్వరాలతో కరన్యాసం చేసి, శరీరంలో మళ్లీ న్యాసం చేయాలి. ప్రాణాన్ని అగ్నిలా మండుతూ, ఆత్మను పవిత్రం చేసేలా ధ్యానించాలి.

బీజన్తు చిన్తయేత్పశ్చాద్వర్షాన్తమమృతాత్మకమ్ । ఏవఞ్చాప్యాయనం కృత్వా మూర్ధ్ని సఞ్చిన్త్య చాత్మనః ॥ ౧,౧౯౭.

తర్వాత, బీజాన్ని సంవత్సరం అంతా అమృత స్వరూపంగా ధ్యానించాలి. ఈ విధంగా పూరణ చేసి, తలపై దాన్ని ధ్యానించాలి.

పృథివీం పాదయోర్దద్యాత్తప్తకాఞ్చనసప్రభామ్ । అశేషభువనాకీర్ణాం లోకపాలసమన్వితామ్ ॥ ౧,౧౯౭.

పాదాల వద్ద భూమిని, వేడైన బంగారం వలె ప్రకాశిస్తూ, అన్ని లోకాలతో నిండినదిగా, దిక్పాలకులతో కూడినదిగా స్థాపించాలి.

ఏతాం భగవతీం పృథ్వీం స్వదేహే విన్యసేద్బుధః । శ్యామవర్ణమయం ధ్యాయేత్పృథివీద్విగుణం భవేత్ ॥ ౧,౧౯౭.

ఈ భగవతీ భూమిని జ్ఞాని తన శరీరంలో స్థాపించాలి. దాన్ని నలుపు రంగులో ధ్యానిస్తే, భూమికి రెట్టింపు శక్తి వస్తుంది.

జ్వాలామాలాకులం దీప్తమాబ్రహ్మభువనాన్తకమ్ । నాభిగ్రీవాన్తరే న్యస్య త్రికోణం మణ్డలం రవేః ॥ ౧,౧౯౭.

నాభి నుంచి గొంతు వరకు మధ్యభాగంలో, అగ్నికాంతులతో చుట్టబడి, ప్రకాశవంతంగా, బ్రహ్మలోకం వరకు అన్నింటినీ కాల్చగలిగే త్రికోణాకార సూర్య మండలాన్ని స్థాపించాలి.

భిన్నాఞ్జననిభాకారం నిఖిలం వ్యాప్య సంస్థితమ్ । ఆత్మమూర్తిస్థితం ధ్యాయేద్వాయవ్యం తీక్ష్ణమణ్డలమ్ ॥ ౧,౧౯౭.

విభజించిన కాజలు వలె నలుపుగా కనిపిస్తూ, సమస్తాన్ని వ్యాపించి, ఆత్మరూపంగా నిలిచిన, గట్టిగా ఉన్న వాయుమండలాన్ని ధ్యానం చేయాలి.