పాదయోర్జానునోరూర్వోరుదరే హృద్యథోరసి । ముఖే శిరస్యానుపూర్వమోఙ్కా రాదీని విన్యసేత్ ॥ ౧,౧౯౬.
పాదాలు, మోకాళ్లు, తొడలు, పొత్తికడుపు, హృదయం, ఛాతీ, నోరు, తల — ఈ క్రమంలో ఓంకారంతో మొదలయ్యే అక్షరాలను ప్రతిష్టించాలి.
నమో నారాయణాయేతి విపర్యాసమథాపి చ । కరన్యాసం తతః కుర్యాద్ద్వాదక్షరవిద్యయా ॥ ౧,౧౯౬.
'నారాయణాయ నమః' అని, తరువాత తిరిగి కూడా, పన్నెండు అక్షరాల మంత్రంతో చేతుల్లో మంత్రన్యాసం చేయాలి.
ప్రణవాదియకారాన్తమఙ్గుల్యం గుష్ఠపర్వసు । న్యసేద్ధృదయ ఓఙ్కారం మనుం మూర్ధ్ని సమస్తకమ్ ॥ ౧,౧౯౬.
ఓం నుండి య వరకు ఉన్న అక్షరాలను బొటనవేలు మడమలపై స్థాపించాలి. హృదయంలో ఓం అక్షరాన్ని, తలపై మంత్రాన్ని స్థాపించాలి.
ఓఙ్కారన్తు భ్రువోర్మధ్యే శికానేత్రాదిమూర్ధతః । ఓం విష్ణవే ఇతి ఇమం మన్త్రన్యాసముదీరయేత్ ॥ ౧,౧౯౬.
ఓం అక్షరాన్ని కళ్ల మధ్య, శిఖపై, కళ్లపై, తలపై స్థాపించాలి. 'ఓం విష్ణవే' అనే మంత్రాన్ని ఇలా న్యాసంగా జపించాలి.
ఆత్మానం పరమం ధ్యాయేచ్ఛేషం యచ్ఛక్తిభిర్యుతమ్ । మమ రక్షాం హరిః కుర్యాన్మత్స్యమూర్తిర్జలేఽవతు ॥ ౧,౧౯౬.
సర్వశక్తులతో కూడిన పరమాత్మను ధ్యానించాలి. హరి నన్ను రక్షించాలి, నీటిలో మత్స్యరూపుడు నన్ను కాపాడాలి.
త్రివిక్రమస్తథాకాశే స్థలే రక్షతు వామనః । అటవ్యాం నరసింహస్తు రామో రక్షతు పర్వతే ॥ ౧,౧౯౬.
ఆకాశంలో త్రివిక్రముడు, భూమిపై వామనుడు, అడవిలో నరసింహుడు, కొండపై రాముడు నన్ను రక్షించాలి.
భూమౌ రక్షతు వారాహౌ వ్యోమ్ని నారాయణోఽవతు । కర్మబన్ధాచ్చ కపిలో దత్తో రోగాచ్చ రక్షతు ॥ ౧,౧౯౬.
భూమిపై వరాహుడు, ఆకాశంలో నారాయణుడు నన్ను కాపాడాలి. కర్మబంధనాల నుండి కపిలుడు, వ్యాధుల నుండి దత్తాత్రేయుడు నన్ను రక్షించాలి.
హయగ్రీవో దేవతాభ్యః కుమారో మకరధ్వజాత్ । నారదోఽన్యార్చనాద్దేవః కూర్మో వై నైరృతే సదా ॥ ౧,౧౯౬.
హయగ్రీవుడు దేవతల నుండి, కుమారస్వామి మన్మథుని నుండి, నారదుడు ఇతర ఆరాధనల నుండి, కూర్ముడు ఎప్పుడూ నైరుతి దిశలో నన్ను కాపాడాలి.
ధన్వన్తీరశ్చాపథ్యాచ్చ నాగః క్రోధవశాత్కిల । యజ్ఞో రోగాత్సమస్తాచ్చ వ్యాసోఽజ్ఞానాచ్చ రక్షతు ॥ ౧,౧౯౬.
ధన్వంతరి అపకారక పదార్థాల నుండి, నాగుడు కోపం నుండి రక్షించాలి. యజ్ఞుడు వ్యాధుల నుండి, అన్ని కష్టాల నుండి, వ్యాసుడు అజ్ఞానంనుండి నన్ను కాపాడాలి.
బుద్ధః పాషణ్డసంఘాతాత్కల్కీ రక్షతు కల్మషాత్ । పాయాన్మధ్యన్దినే విష్ణుః ప్రాతర్నారాయణోఽవతు ॥ ౧,౧౯౬.
బుద్ధుడు పాశండుల నుండి, కల్కి పాపాల నుండి నన్ను కాపాడాలి. మధ్యాహ్నంలో విష్ణువు, ఉదయాన్నే నారాయణుడు నన్ను రక్షించాలి.
మధుహా చాపరాహ్నే చ సాయం రక్షతు మాధవః । హృషీకేశః ప్రదోషేఽవ్యాత్ప్రత్యూషేఽవ్యాజ్జనార్దనః ॥ ౧,౧౯౬.
మధుసూదనుడు అపరాహ్నంలో, మాధవుడు సాయంత్రంలో నన్ను కాపాడాలి. హృషీకేశుడు సంధ్యాసమయంలో, జనార్దనుడు ప్రాతఃకాలంలో నన్ను రక్షించాలి.
శ్రీధరోఽవ్యాదర్ధరాత్రే పద్మనాభో నిశీథకే । చక్రకౌమోదకీబాణా ఘ్నన్తు శత్రూంశ్చ రాక్షసాన్ ॥ ౧,౧౯౬.
శ్రీధరుడు అర్ధరాత్రిలో, పద్మనాభుడు రాత్రి మధ్యలో నన్ను కాపాడాలి. చక్రం, గద, బాణాలు శత్రువులను మరియు రాక్షసులను నశింపజేయాలి.
శఙ్ఖః పద్మం చ శత్రుభ్యః శార్ఙ్గం వై గరుడస్తథా । బుద్ధీన్ద్రియమనః ప్రాణాన్పాన్తు పార్శ్వవిభూషణః ॥ ౧,౧౯౬.
శంఖం, పద్మం శత్రువుల నుండి, శారంగం విల్లు, గరుడుడు కూడా నన్ను కాపాడాలి. పక్కల అలంకారాలు బుద్ధి, ఇంద్రియాలు, మనస్సు, ప్రాణాలను రక్షించాలి.
శేషః సర్పస్వరూపశ్చ సదా సర్వత్ర పాతు మామ్ । విదిక్షు దిక్షు చ సదా నారసింహశ్చ రక్షతు ॥ ౧,౧౯౬.
శేషుడు పాము రూపంలో ఎప్పుడూ అన్ని చోట్ల నన్ను కాపాడాలి. నరసింహుడు అన్ని దిశల్లో, మధ్య దిశల్లో నన్ను రక్షించాలి.
ఏతద్ధారయమాణశ్చ యం యం పశ్యతి చక్షుషా । స వశీ స్యాద్విపాప్మా చ రోగముక్తో దివం వ్రజేత్ ॥ ౧,౧౯౬.
ఈ మంత్రాన్ని ధరించినవాడు, తన కళ్లతో ఏది చూసినా, అతడు అధికారి అవుతాడు, పాపం, వ్యాధి లేని వాడై స్వర్గాన్ని పొందుతాడు.
thumb|పఞ్చమహాభూతాని ధన్వన్తరిరువాచ । గారుడం సంప్రవక్ష్యామి గరుడేన హ్యుదీరితమ్ । కశ్యపాయ సుమిత్రేణ విషహృద్యేన గారుడః ॥ ౧,౧౯౭.
ధన్వంతరి ఇలా చెప్పాడు: గరుడుడు చెప్పిన గరుడ పురాణాన్ని, కశ్యపుడు, సుమిత్రుడు, విషాన్ని తొలగించే గరుడునికి నేను వివరంగా చెబుతాను.
పృథివ్యాపస్తథా తేజో వాయురాకాశమేవచ । క్షిత్యాదిష్వేవ వర్గాశ్చ హ్యేతే వై మణ్డలాధిపాః ॥ ౧,౧౯౭.
భూమి, నీరు, అగ్ని, వాయువు, ఆకాశం — ఇవే ఐదు మహాభూతాలు. వీటిలో వర్గాలు ఉండి, అవే వలయాధిపతులు.
పఞ్చతత్త్వే స్థితా దేవాః ప్రాప్యన్తే విష్ణుసేవకైః । దీర్ఘస్వరవిభిన్నాశ్చ నపుంసకవివర్జితాః ॥ ౧,౧౯౭.
ఈ ఐదు తత్త్వాల్లో దేవతలు నివసిస్తారు, విష్ణువు సేవకులు వారిని పొందగలరు. వీరు దీర్ఘ స్వరాలతో ఉంటారు, నపుంసక లింగం లేరు.
సషడఙ్గః శివః ప్రోక్తో హృచ్ఛిరశ్చ శిఖా క్రమాత్ । కవచం నేత్రమస్త్రం స్యాన్న్యాసః స్వస్థలసంస్థితిః ॥ ౧,౧౯౭.
శివుడు ఆరు అంగాలతో చెప్పబడ్డాడు: హృదయం, తల, శిఖ, కవచం, నేత్రం, ఆయుధం. ప్రతిదీ తన స్థలంలో న్యాసంగా స్థాపించాలి.
సర్వసిద్ధిప్రదస్యాన్తే కాలవహ్నిర ధోఽనిలః । షష్ఠస్వరసమాయుక్తమర్ధేన్దుసంయుతం పరమ్ ॥ ౧,౧౯౭.
సర్వ సిద్ధులు ఇచ్చేవారి చివర కాలాగ్ని క్రింద, వాయువు ఉంటుంది. ఆరవ స్వరం అర్ధచంద్రంతో కలసి, పరమమైనది.
పరాపరవిభిన్నాశ్చ శివస్యోర్ధ్వాధ ఈరితాః । రేఫేణాఙ్గేషు సర్వత్ర న్యాసం కుర్యాద్యథావిధి ॥ ౧,౧౯౭.
శివుడు చెప్పిన పైకీ, క్రిందకీ ఉన్న తేడాలను, 'ర' అక్షరం ఉన్న అన్ని అవయవాలలో, నిర్ణీత విధానంగా న్యాసం చేయాలి.
హృది పాణితలే దేహే కర్ణే నేత్రే కరోతి చ । జపాత్తు సర్వసిద్ధిః స్యాచ్చతుర్వక్త్రసమాయుతామ్ ॥ ౧,౧౯౭.
హృదయంలో, చేతి తేలికల్లో, శరీరంలో, చెవుల్లో, కళ్లలో న్యాసం చేయాలి. మంత్రాన్ని జపిస్తే, బ్రహ్మతో కూడిన అన్ని సిద్ధులు లభిస్తాయి.
చతురశ్రాం సువిస్తారం పీతవర్ణాన్తు చిన్తయేత్ । పృథివీం చేన్ద్రదేవత్యాం మధ్యే వరుణమణ్డలమ్ ॥ ౧,౧౯౭.
భూమిని విశాలంగా, నలుమూలలతో, పసుపు రంగులో, ఇంద్రుడు దేవతగా, మధ్యలో వరుణుడి వలయంతో ధ్యానించాలి.
మధ్యే పద్మం తథాయుక్తమర్ధచన్ద్రం సుశీతలమ్ । ఇన్ద్రనీలద్యుతిం సౌమ్యమథవాగ్నేయమణ్డలమ్ ॥ ౧,౧౯౭.
మధ్యలో చంద్రమండలంతో అలంకరించిన, చల్లని, నీలమణి ప్రకాశంతో మెరిసే, మృదువైన పద్మాన్ని లేదా అగ్ని వలయాన్ని ధ్యానించాలి.
త్రికోణం స్వస్థికైర్యుక్తం జ్వాలామా లానలం స్మరేత్ । భిన్నాఞ్జననిభాకారం స్వవృత్తం బిన్దుభూషితమ్ ॥ ౧,౧౯౭.
త్రికోణాన్ని, స్వస్తికలతో కూడినదిగా, అగ్ని జ్వాలల మాదిరిగా, విభిన్నమైన కాజలపు రంగులో, వృత్తాకారంగా, బిందువుతో అలంకరించబడినదిగా స్మరించాలి.
క్షీరోర్మిసదృశాకారం శుద్ధస్ఫటికవర్చసమ్ । ప్లావయన్తం జగత్సర్వం వ్యోమామృతమనుంస్మరేత్ ॥ ౧,౧౯౭.
పాల తరంగంలా కనిపించే, స్వచ్ఛమైన స్ఫటికపు ప్రకాశంతో, మొత్తం లోకాన్ని నింపే, ఆకాశ అమృతాన్ని ధ్యానించాలి.
వాసుకిః శఙ్ఖపాలశ్చ స్థితౌ పార్థివమణ్డలే । కర్కోటః పద్మనాభశ్చ వారుణే తౌ వ్యవస్థితౌ ॥ ౧,౧౯౭.
వాసుకి, శంఖపాలుడు భూమి వలయంలో స్థిరంగా ఉన్నారు. కర్కోటకుడు, పద్మనాభుడు జల వలయంలో స్థితులై ఉన్నారు.
ఆగ్నేయే చాపి కులికస్తక్షశ్చైవ మహాబ్జకౌ । వాయుమణ్డలసంస్థౌ చ పఞ్చ భూతాని విన్యసేత్ ॥ ౧,౧౯౭.
అగ్ని వలయంలో కులికుడు, తక్షకుడు, మహా పద్మాలు ఉన్నారు. వాయు వలయంలో ఐదు భూతాలను స్థాపించాలి.
అఙ్గుష్ఠాదికనిష్ఠాన్తమనులోమవిలోమతః । పర్వసన్ధిషు చ న్యస్యా జయా చ విజయా తథా ॥ ౧,౧౯౭.
వెయ్యి వేల నుండి చిన్న వేల వరకు, ముందుకు వెనక్కు, వేళ్ల మడతల వద్ద, జయ, విజయలను న్యాసం చేయాలి.
ఆస్యాదిస్వపురస్థానే న్యస్యాచ్ఛివపడఙ్గకమ్ । కనిష్ఠాదౌ హృదాదౌ చ శిఖాయాం కరయోర్న్యసేత్ ॥ ౧,౧౯౭.
తన ముఖం మొదలైన శరీర భాగాలలో శివ అక్షరాలను న్యాసం చేయాలి. చిన్న వేలు, హృదయం మొదలుకొని శిఖ, చేతులపై కూడా న్యాసం చేయాలి.