గరుడపురాణమ్

అధర్మిష్ఠాశ్చ శూద్రాశ్చ భవిష్యన్తి నృపాస్తతః । స్వర్గాదికృద్ధి భగవాన్సాక్షాన్నారాయణోఽవ్యయః ॥ ౧,౧౪౧.

వారికన్నా తరువాత అధర్మబుద్ధి గల శూద్రవంశ రాజులు వస్తారు. ఆ తరువాత స్వర్గాది సృష్టికర్త అయిన భగవంతుడు, నిత్యుడు, నారాయణుడు స్వయంగా అవతరించతాడు.

నైమిత్తికః ప్రాకృతికస్తథైవాత్యన్తికో లయః । యాతి భూః ప్రలయం చాప్సు హ్యాపస్తేజసి పావకః ॥ ౧,౧౪౧.

ఇక్కడ నైమిత్తిక, ప్రకృతిక, అత్యంతిక అనే మూడు విధాల ప్రళయాలు ఉంటాయి. భూమి నీటిలో కలిసిపోతుంది, నీరు అగ్నిలో, అగ్ని గాలిలో లయమవుతాయి.

వాయౌ వాయుశ్చ వియతి త్వాకాశౌ యాత్యహఙ్కృతౌ । అహం బుద్ధౌ మతిర్జోవే జీవోఽవ్యక్తే తదాత్మని ॥ ౧,౧౪౧.

గాలి ఆకాశంలో కలుస్తుంది, ఆకాశం అహంకారంలో, అహంకారం బుద్ధిలో, బుద్ధి మనస్సులో, మనస్సు జీవనశక్తిలో, జీవుడు అవ్యక్తంలో, ఆ తరువాత పరమాత్మలో లయమవుతాడు.

ఆత్మా పరేశ్వరో విష్ణురేకో నారాయణో నరః । అవినాశ్యపరం సర్వం జగత్స్వర్గాది నాశి హి ॥ ౧,౧౪౧.

ఆత్మే పరమేశ్వరుడు, విష్ణువు, ఒక్క నారాయణుడు, నరుడు. జగత్తు, స్వర్గాది అన్నీ నశించేవే, ఆయన మాత్రం నిత్యుడు, శాశ్వతుడు.

నృపాదయో గతా నాశమతః పాపం వివర్జయేత్ । ధర్మం కుర్యాత్స్థిరం యేన పాపం హిత్వా హరిం వ్రజేత్ ॥ ౧,౧౪౧.

రాజులు మొదలైనవారు అంతా నశించిపోయారు కనుక, పాపాన్ని దూరం చేయాలి. ధర్మాన్ని స్థిరంగా ఆచరిస్తూ, పాపాన్ని విడిచిపెట్టి హరిని పొందాలి.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౧౪౨ బ్రహ్మోవాచ । వింశాదీన్పాలయామాస హ్యవతీర్ణో హరిః ప్రభుః । దైత్యధర్మస్య నాశార్థం వేదధర్మాదిగుప్తయే ॥ ౧,౧౪౨.

బ్రహ్మా ఇలా అన్నాడు: హరి ప్రభువు స్వయంగా అవతరించి, మను మొదలైనవారిని రక్షించాడు. దైత్యధర్మాన్ని నాశనం చేయటానికి, వేదధర్మాన్ని కాపాడటానికి ఆయన అవతరించాడు.

మత్స్యాదికస్వరూపేణ త్వవతారం కరోత్యజః । మత్స్యో భూత్వా హయగ్రీవం దైత్యం హత్వాజికణ్టకమ్ ॥ ౧,౧౪౨.

అజుడు మత్స్యాది రూపాలలో అవతరించాడు. మత్స్యరూపం ధరించి, గుర్రాలలో ముల్లయిన హయగ్రీవ అనే దైత్యుడిని సంహరించాడు.

వేదానానీయ మన్వాదీన్పాలయామాస కేశవః । మన్దరం ధారయామాస కూర్మో భూత్వా హితాయ చ ॥ ౧,౧౪౨.

వేదాలను తిరిగి తెచ్చి, మను మొదలైనవారిని కేశవుడు రక్షించాడు. కూర్మరూపం ధరించి, వారి మేలుకోసం మందరపర్వతాన్ని మోయాడు.

క్షీరోదమథనే వై ద్యో దేవో ధన్వన్తరిర్హ్యర్భూత్ । బిభ్రత్కమణ్డలుం పూర్ణమమృతేన సముత్థితః ॥ ౧,౧౪౨.

పాలసముద్ర మథనంలో, ధన్వంతరి దేవుడు పూర్ణమైన కమండలుతో, అమృతంతో కూడి ప్రబలంగా ప్రकटించాడు.

ఆయుర్వేదమథాష్టాఙ్గం సుశ్రుతాయ స ఉక్తవాన్ । అమృతం పాయయామాస స్త్రీరూపీ చ సురాన్హరిః ॥ ౧,౧౪౨.

ఆయన అష్టాంగ ఆయుర్వేదాన్ని సుశ్రుతునికి బోధించాడు. హరి స్త్రీరూపం ధరించి, అమృతాన్ని దేవతలకు ఇచ్చాడు.

అవతీర్ణో వరాహోఽథ హిరణ్యాక్షం జఘాన హ । పృథివీం ధారయామాస పాలయామాస దేవతాః ॥ ౧,౧౪౨.

తర్వాత వరాహరూపంలో అవతరించి, హిరణ్యాక్షుడిని సంహరించాడు. భూమిని మోయగా, దేవతలను కాపాడాడు.

నరసింహోఽవర్తోర్ణోఽథ హిరణ్యకశిపుంరిపుమ్ । దైత్యాన్నిహతవాన్వేదధర్మాదీనభ్యపాలయత్ ॥ ౧,౧౪౨.

ఆ తర్వాత నరసింహుడు అవతరించి, హిరణ్యకశిపుని, దైత్యుల శత్రువును సంహరించాడు. దైత్యులను నశింపజేసి, వేదాలను, ధర్మాన్ని మరియు ఇతరులను కాపాడాడు.

తతః పరశురామోఽభూజ్జమదగ్నేర్జగత్ప్రభుః । త్రిః సప్తకృత్వః పృథివీం చక్రే నిః క్షత్త్రియాం హరిః ॥ ౧,౧౪౨.

తర్వాత జగత్పతి అయిన పరశురాముడు జమదగ్ని నుండి జన్మించాడు. హరి ఇరవై ఒకసార్లు భూమిని క్షత్రియులేని వాడిగా చేసాడు.

కార్తవీర్యం జఘానాజౌ కశ్యపాయ మహీం దదౌ । యాగం కృత్వా మహాబాహుర్మహేన్ద్రే పర్వతే స్థితః ॥ ౧,౧౪౨.

అతడు యుద్ధంలో కార్తవీర్యుని సంహరించి, భూమిని కశ్యపునికి ఇచ్చాడు. మహాబాహువు యాగం చేసి, మహేంద్రపర్వతంపై నివసించాడు.

తతో రామో భవిష్ణుశ్చ చతుర్ధా దుష్టర్మదనః । పుత్రో దశరథాజ్జజ్ఞే రామశ్చ భరతోఽనుజః ॥ ౧,౧౪౨.

తర్వాత దుష్టులను నశింపజేసే రాముడు నలుగురు రూపాల్లో అవతరించబోయాడు. దశరథుని కుమారుడిగా రాముడు, అతని తమ్ముడిగా భరతుడు జన్మించారు.

లక్ష్మణశ్చాథ శత్రుఘ్నో రామభార్యా చ జానకీ । రామశ్చ పితృసత్యార్థం మాతృభ్యో హితమాచరన్ ॥ ౧,౧౪౨.

తర్వాత లక్ష్మణుడు, శత్రుఘ్నుడు, రాముని భార్య అయిన జానకీ జన్మించారు. రాముడు తన తండ్రి మాటను నిలబెట్టేందుకు, తల్లులకు మేలు చేయడంలో ముందుండేవాడు.

శృఙ్గవేరం చిత్రకూటం దణ్డకారణ్యమాగతః । నాసాం శూర్పణఖాయాశ్చ చ్ఛిత్త్వాథ ఖరదూషణమ్ ॥ ౧,౧౪౨.

అతడు శృంగవేరపురి, చిత్రకూటం, దండకారణ్యం చేరాడు. అక్కడ శూర్పణఖకు ముక్కు కోసి, ఖరుడు, దూషణుడిని సంహరించాడు.

హత్వా స రాక్షసం సీతాపహారిరజనీచరమ్ । రావణం చానుజం తస్య లఙ్కాపుర్యాం విభీషణమ్ ॥ ౧,౧౪౨.

సీతను అపహరించిన రాక్షసుడు రావణుడిని, అతని తమ్ముడిని లంకపట్నంలో సంహరించి, విభీషణునికి పట్టాన్ని ఇచ్చాడు.

రక్షోరాజ్యే చ సంస్థాప్య సుగ్రీవనుమన్ముఖైః । ఆరుహ్య పుష్పకం సార్ధం సీతయా పతిభక్తయా ॥ ౧,౧౪౨.

రాక్షసుల రాజ్యంలో విభీషణుని రాజుగా నియమించి, సుగ్రీవుడు, హనుమంతుడు తోడుగా ఉండగా, భర్తకు అంకితమైన సీతతో కలిసి పుష్పకవిమానంలో ఎక్కాడు.

లక్ష్మణేనానుకూలేన హ్యయోధ్యాం స్వపురీం గతః । రాజ్యం చకార దేవాదీన్పాలయామాస స ప్రజాః ॥ ౧,౧౪౨.

సహాయంగా ఉన్న లక్ష్మణునితో కలిసి తన స్వగ్రామమైన అయోధ్యకు వెళ్లాడు. అక్కడ రాజ్యాన్ని పాలించి, ప్రజలను, దేవతలతో సహా, రక్షించాడు.

ధర్మసంరక్షణం చక్రే హ్యశ్వమేధాదికాన్క్రతూన్ । సా మహీపతినా రేమే రామేణైవ యథాసుఖమ్ ॥ ౧,౧౪౨.

ధర్మాన్ని కాపాడుతూ, అశ్వమేధాది యాగాలు నిర్వహించాడు. ఆ భూమి రాముడు రాజుగా ఉన్నప్పుడు సంతోషంగా ఉండింది.

రావణస్య గృహే సీతా స్థితా భేజే న రావణమ్ । కర్మణా మనసా వాచా సా గతా రాఘవం సదా ॥ ౧,౧౪౨.

రావణుడి ఇంట్లో ఉన్నా, సీత అతనిపట్ల ఎప్పుడూ ఆకర్షితురాలవలేదు. ఆమె చేతకర్మలో, మనసులో, మాటల్లో ఎప్పుడూ రాఘవుని పట్లే భక్తిగా ఉండేది.

పతివ్రతా తు సా సీతా హ్యనసూయా యథైవ తు । పతివ్రతాయా మాహాత్మ్యం శృణు త్వం కథయామ్యహమ్ ॥ ౧,౧౪౨.

ఆ సీత నిజంగా తన భర్తకు అంకితభావంతో ఉండేది, అనసూయలా. పతివ్రతా మహాత్మ్యాన్ని నేను చెప్పబోతున్నాను, విను.

కౌశికో బ్రాహ్మణః కుష్ఠీ ప్రతిష్ఠానేఽభవత్పురా । తం తథా వ్యాధితం భార్యా పతిం దేవమివార్చయత్ ॥ ౧,౧౪౨.

ప్రతిష్ఠానపురిలో ఒకసారి కౌశికుడు అనే బ్రాహ్మణుడు కుష్టురోగంతో బాధపడేవాడు. అతని భార్య, భర్తను దేవుడిలా పూజించేది.

నిర్భర్త్సితాపి భర్తారం తమమన్యత దైవతమ్ । భర్త్రోక్తా సానయద్వేశ్యాం శుల్కమాదాయ చాధికమ్ ॥ ౧,౧౪౨.

భర్త ఆమెను నిందించినా కూడా, అతడిని దేవుడిగా భావించింది. భర్త చెప్పినట్లు, ద్వేషించదగిన ఒక మహిళను తీసుకెళ్లి, ఎక్కువ పారితోషికాన్ని తీసుకొచ్చింది.

పథి సూలే తదా ప్రోతమచౌరం చౌరశఙ్కయా । మాణ్డవ్యమతిదుః ఖార్తమన్ధకారేఽథ స ద్విజః ॥ ౧,౧౪౨.

ఆ మార్గంలో దొంగతనం అనుమానంతో ఒక దొంగను సూలపై పొడిచారు. మాండవ్యుడు తీవ్రమైన బాధతో అక్కడ ఉండగా, ఆ బ్రాహ్మణుడు కూడా అక్కడే ఉన్నాడు.

పత్నీస్కన్ధసమారూఢశ్చాలయామాస కౌశికః । పాదావమర్శణత్క్రుద్ధో మాణ్డవ్యస్తమువాచ హ ॥ ౧,౧౪౨.

కౌశికుడు తన భార్యను భుజంపై ఎక్కించుకొని వెళ్లి, మాండవ్యుని పాదాలను తాకాడు. మాండవ్యుడు ఆ స్పర్శకు కోపంతో అతనితో మాట్లాడాడు.

సూర్యోదయే మృతిస్తస్య యేనాహం చాలితః పదా । తచ్ఛ్రుత్వా ప్రాహ తద్భార్యా సూర్యో నోదయమేష్యతి ॥ ౧,౧౪౨.

"నీ పాదంతో నన్ను కదిలించావు కాబట్టి, సూర్యోదయానికి నీవు మరణిస్తావు" అని అన్నాడు. అది విని అతని భార్య, "సూర్యుడు ఉదయించడు" అని చెప్పింది.

తతః సూర్యోదయాభావాద భవత్సతతం నిశా । బహూన్యబ్దప్రమాణాని తతో దేవా భయం యయుః ॥ ౧,౧౪౨.

అప్పుడు సూర్యుడు ఉదయించకపోవడంతో, ఎన్నో సంవత్సరాలు రాత్రే కొనసాగింది. అందువల్ల దేవతలకు భయం కలిగింది.