గరుడపురాణమ్

నమోనమస్తేఽచ్యుత ! సంక్షయోఽస్తు పాపస్య వృద్ధిం సముపైతు పుణ్యమ్ । ఐశ్వర్యవిత్తాది సదాక్షయం మే తథాస్తు మే సన్తతిరక్షయైవ ॥ ౧,౧౩౭.

నమస్కారం, నమస్కారం అచ్యుతా! నా పాపాలు నశించాలి, పుణ్యం పెరగాలి, ఐశ్వర్యం, ధనం ఎప్పటికీ తగ్గకూడదు, నా వంశం ఎప్పుడూ నిలవాలి.

యథాచ్యుత !త్వం పరతః పరస్మాత్స బ్రహ్మభూతః పరతః పరస్మాత్ । తథాచ్యుతం మే కురు వాఞ్ఛితం సదా మయా కృతం పాపహరాప్రమేయ ॥ ౧,౧౩౭.

అచ్యుతా! నీవు ఎలా పరమాత్మ, బ్రహ్మస్వరూపుడవో, అలాగే నా కోరికలు నీవు తీర్చాలి. పాపాలను తొలగించేవాడవు, అపారుడవు.

అచ్యుతానన్త ! గోవిన్ద ! ప్రసీద యదభీప్సితమ్ । తదక్షయమమేయాత్మన్కురుష్వ పురుషోత్తమ ॥ ౧,౧౩౭.

అచ్యుతా! అనంతా! గోవిందా! దయచూపు. నేను కోరినది, పరిమితిలేని వాడా, పురుషోత్తమా, నశించని వరంగా ప్రసాదించు.

కుర్యాద్వై సప్త వర్షాణి ఆయుః శ్రీసద్గతీర్నరః । ఉపోష్యైకాదశీబ్దమష్టమీం చ చతుర్దశీమ్ ॥ ౧,౧౩౭.

ఏ మనిషి ఏడేళ్లు ఏకాదశి, అష్టమి, చతుర్దశి ఉపవాసాలు చేస్తాడో, అతడికి దీర్ఘాయువు, ఐశ్వర్యం, ఉత్తమ గతి లభిస్తాయి.

సప్తమీం పూజయేద్విష్ణుం దుర్గాం శమ్బుం రవిం క్రమాత్ । తేషాం లోకం సమాప్నోతి సర్వకామాంశ్చ నిర్మలః ॥ ౧,౧౩౭.

ఏడవ తేదీన విష్ణువు, దుర్గ, శంభు, సూర్యుని క్రమంగా పూజిస్తే, వారి లోకాలను, అన్నిరకాల శుభఫలితాలను, పవిత్రతను పొందుతాడు.

ఏకభక్తేన నక్తేన తథైవాయాచితేన చ । ఉపవాసేన శాకాద్యైః పూజయన్తసర్వదేవతాః ॥ ౧,౧౩౭.

ఒకభక్తితో, రాత్రి ఉపవాసంతో, యాచించి తెచ్చిన భోజనంతో, ఆకుకూరలతో లేదా ఇతర పదార్థాలతో దేవతలను పూజిస్తే, అన్ని దేవతల ఆశీర్వాదం లభిస్తుంది.

సర్వః సర్వాసు తిథిషు భుక్తిం ముక్తిమవాప్నుయాత్ । ధనదోఽగ్నిః ప్రతిపది నాసత్యో దస్త్ర అర్చితః ॥ ౧,౧౩౭.

ప్రతి తిథిలో ఇలా ఉపవాసం చేసే వారు భోగం, మోక్షం రెండూ పొందుతారు. ప్రతిపదనాడు కుబేరుడు, అగ్ని, అశ్వినులు పూజించబడతారు.

శ్రీర్యమశ్చ ద్వితీయాయాం పఞ్చమ్యా పార్వతీ శ్రియా । నాగాః షష్ఠ్యాం కార్తికేయః సప్తమ్యాం భాస్కరోర్ఽథదః ॥ ౧,౧౩౭.

రెండవ తేదీన లక్ష్మీ, యముడు; ఐదవ తేదీన పార్వతి, శ్రీ; ఆరవ తేదీన నాగులు; ఏడవ తేదీన కార్తికేయుడు, సూర్యుడు ధనదాతలు.

దుర్గాష్టమ్యాం మాతరశ్చ నవమ్యామథ తక్షకః । ఇన్ద్రో దశమ్యాం ధనద ఏకాదశ్యాం మునీశ్వరాః ॥ ౧,౧౩౭.

దుర్గాష్టమినాడు దుర్గ, మాతృకలు; తొమ్మిదవ తేదీన తక్షకుడు; పదవ తేదీన ఇంద్రుడు; పదకొండవ తేదీన కుబేరుడు, మహర్షులు పూజించాలి.

ద్వాదశ్యాం చ హరిః కామస్త్రయోదశ్యాం మహేశ్వరః । చతుర్దశ్యాం పఞ్చదశ్యాం బ్రహ్మా చ పితరోఽపరే ॥ ౧,౧౩౭.

పన్నెండవ తేదీన హరిదేవుడు; పదమూడవ తేదీన కాముడు, మహేశ్వరుడు; పద్నాలుగవ, పదిహేనవ తేదీల్లో బ్రహ్మ, ఇతర పితృదేవతలు పూజించాలి.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౧౩౮ (ఇతి వ్రతాని సమాప్తాని) । హరిరువాచ । రాజ్ఞాం వంశాన్ప్రవక్ష్యామి వంశానుచరితాని చ । విష్ణునాభ్యబ్జతో బ్రహ్మా దక్షోఽఙ్గుష్ఠాచ్చ తస్య వై ॥ ౧,౧౩౮.

హరి ఇలా అన్నాడు: రాజుల వంశాలను, వారి చరిత్రలను నేను చెప్పుతాను. విష్ణువు నాభిలోంచి బ్రహ్మ, ఆయన వేలి నుండి దక్షుడు పుట్టారు.

తతోఽపితర్వివస్వాంశ్చ తతః సూనుర్వివస్వతః మనురిక్ష్వాకుశర్యాతీ నృగో ధృష్టః ప్రషధ్రకః ॥ ౧,౧౩౮.

ఆయన నుండి పితృదేవతలు, వారినుండి వివస్వాన్, వివస్వాన్ కుమారుని నుండి మనువు, ఇక్ష్వాకు, శర్యాతి, నృగ, ధృష్ట, ప్రశధ్రులు పుట్టారు.

నరిష్యన్తశ్చ నాభాగో దిష్టః శశక ఏవ చ । మనోరాసీదిలా కన్యా సుద్యుమ్నోఽస్య సుతోఽభవత్ ॥ ౧,౧౩౮.

నరిష్యంతుడు, నాభాగుడు, దిష్టుడు, శశకుడు కూడా. మనువుకు ఇలా అనే కుమార్తె, ఆమె కుమారుడు సుద్యుమ్నుడు.

ఇలాయాం తు బుధాజ్జాతో రాజా రుద్ర పురూరవాః । సుతాస్త్రయశ్చ సుద్యుమ్నాదుత్కలో వినతో గయః ॥ ౧,౧౩౮.

ఇలా దేవి, బుధుని నుండి రుద్రుని కుమారుడు పురూరవుడు జన్మించాడు. సుద్యుమ్నుని నుండి ఉత్తకళుడు, వినతుడు, గయుడు అనే ముగ్గురు కుమారులు పుట్టారు.

అభృచ్ఛ్రద్రో గోవధాత్తు పృషధ్రస్తు మనోః సుతః । కరూషాత్క్షత్త్రియా జాతా కారూషా ఇతి విశ్రుతాః ॥ ౧,౧౩౮.

గోవధుని నుండి అభృశ్రద్ధుడు పుట్టాడు. మనువు కుమారుడు పృషధ్రుడు. కరూషుని నుండి క్షత్రియులు పుట్టి, వారిని కారుుషులు అని పిలిచేవారు.

దిష్టపుత్రస్తు నాభాగో వైశ్యాతామగమత్స చ । తస్మాద్భలన్దనః పుత్రో వత్సప్రీతిర్భలన్దనాత్ ॥ ౧,౧౩౮.

దిష్టుని కుమారుడు నాభాగుడు, అతను వైశ్యుడయ్యాడు. అతనికి కుమారుడిగా భలందనుడు, భలందనుని నుండి వత్సప్రీతి పుట్టాడు.

తతః పాంశుః ఖనిత్రోఽభూద్భూపస్తస్మాత్తతః క్షుపః । క్షుపాద్వింశోఽభవత్పుత్రో వింశాజ్జాతో వివింశకః ॥ ౧,౧౩౮.

వత్సప్రీతి తరువాత పాంశుడు పుట్టాడు, అతని తరువాత ఖనిత్రుడు, భూపుడు. భూపుని నుండి క్షుపుడు, క్షుపుని కుమారుడు విష్ణుడు, విష్ణుని కుమారుడు వివింశకుడు.

వివింశాచ్చ ఖనీనేత్రో విభూతిస్తత్సుతః స్మృతః । కరన్ధమో విభూతేస్తు తతో జాతోఽప్యవిక్షితః ॥ ౧,౧౩౮.

వివింశుని నుండి ఖనీ నేత్రుడు, అతని కుమారుడు విభూతి. విభూతి నుండి కరంధముడు, కరంధముని కుమారుడు అవిక్షితుడు.

మరుత్తోఽవిక్షితస్యాపి నరిష్యన్తస్తతః స్మృతః । నరిష్యన్తాత్తమో జాతస్తతోభూద్రాజవర్ధనః ॥ ౧,౧౩౮.

అవిక్షితుని కుమారుడు మరుత్తుడు, మరుత్తుని కుమారుడు నరిష్యంతుడు. నరిష్యంతుని నుండి తముడు, తముని కుమారుడు రాజవర్ధనుడు.

రాజవర్ధాత్సుధృతిశ్చ నరోఽభూత్సుధృతేః సుతః । నరాచ్చ కేవలః పుత్రః కేవలాద్ధున్ధుమానపి ॥ ౧,౧౩౮.

రాజవర్ధనుని నుండి సుధృతి పుట్టాడు, సుధృతికి కుమారుడు నరుడు. నరుని కుమారుడు కేవలుడు, కేవలుని కుమారుడు ధుంధుమాను.

ధున్ధుమతో వేగవాంశ్చ బుధో వేగవతః సుతః । తృణబిన్దుర్బుధాజ్జాతః కాన్యా చైలవిలా తథా ॥ ౧,౧౩౮.

ధుంధుమానుని కుమారుడు వేగవాన్, వేగవానుని కుమారుడు బుధుడు. బుధుని నుండి తృణబిందువు, అలాగే కాన్యా, చైలవిలా పుట్టారు.

విశాలం జనయామాస తృణబిన్దోస్త్వలమ్బుసా । విశాలాద్ధేమచన్ద్రోఽభూద్ధేమ చన్ద్రాచ్చ చన్ద్రకః ॥ ౧,౧౩౮.

తృణబిందువుకు అలంబుసా కుమారుడిగా విశాలుడు పుట్టాడు. విశాలుని నుండి హేమచంద్రుడు, హేమచంద్రుని కుమారుడు చంద్రకుడు.

ధూమ్రాశ్వశ్చైవ చన్ద్రాత్తు ధూమ్రాశ్వాత్సృఞ్జయస్తథా । సఞ్జయాత్సహదేవోఽభూత్కృశాశ్వస్తత్సుతోఽభవత్ ॥ ౧,౧౩౮.

చంద్రకుని నుండి ధూమ్రాశ్వుడు, ధూమ్రాశ్వుని కుమారుడు సృంజయుడు. సృంజయుని కుమారుడు సంజయుడు, సంజయుని కుమారుడు సహదేవుడు, అతని కుమారుడు కృశాశ్వుడు.

కృశాశ్వాత్సోమదత్తస్తుతతోఽభూజ్జనమేజయః । తత్పుత్రశ్చ సుమన్తిశ్చ ఏతే వైశాలకా నృపాః ॥ ౧,౧౩౮.

కృశాశ్వుని కుమారుడు సోమదత్తుడు, సోమదత్తుని కుమారుడు జనమేజయుడు. జనమేజయుని కుమారుడు సుమంతి. వీరంతా వైశాలక రాజులు.

శర్యాతేస్తు సుకన్యాబూత్సా భార్యా చ్యవనస్య తు । అనన్తో నామ శార్యతే రనన్తాద్రేవతోఽభవత్ ॥ ౧,౧౩౮.

శర్యాతికి కుమార్తె సుకన్య పుట్టింది, ఆమె చ్యవనుని భార్య అయ్యింది. శార్యాతికి కుమారుడు అనంతుడు, అనంతుని కుమారుడు రేవతుడు.

రైవతో రేవతస్యాపి రైవతాద్రేవతీ సుతా । ధృష్టస్య ధార్ష్టర్(త) కం క్షేత్రం వైష్ణవం (శ్యకం) తద్వభూవ హ ॥ ౧,౧౩౮.

రేవతుని కుమారుడు రైవతుడు, రైవతుని కుమార్తె రేవతి. ధృష్టుని నుండి ధార్ష్టకులు పుట్టారు, వారి దేశాన్ని వైష్ణవ దేశం అని పిలిచేవారు.

నాభాగపుత్రో నేష్ఠో హ్యమ్బరీషోఽపి తత్సుతః । అమ్బరీషాద్విరూపోఽభూత్పృషదశ్వో విరూపతః ॥ ౧,౧౩౮.

నాభాగుని కుమారుడు నిష్ఠుడు, అతని కుమారుడు అంబరీషుడు. అంబరీషుని కుమారుడు విరూపుడు, విరూపుని కుమారుడు పృషదశ్వుడు.

రథీనరశ్చ తత్పుత్రో వాసుదేవపరాయణః । ఇక్ష్వాకోస్తు త్రయః పుత్రాః వికుక్షినిమిదణ్డకాః ॥ ౧,౧౩౮.

పృషదశ్వుని కుమారుడు రథీనరుడు, అతడు వాసుదేవుని భక్తుడు. ఇక్ష్వాకునికి ముగ్గురు కుమారులు — వికుక్షి, నిమి, దండకుడు.

ఇక్ష్వాకుజో వికుక్షిస్తు శశాదః శశభక్షణాత్ । పురఞ్జయః శశాదాచ్చ కకుత్స్థాఖ్యోఽభవత్సుతః ॥ ౧,౧౩౮.

ఇక్ష్వాకుని కుమారుడు వికుక్షి, అతడు శశాన్ని తినడంతో శశాదుడు అని పిలవబడాడు. శశాదుని కుమారుడు పురంజయుడు, పురంజయుని కుమారుడు కాకుత్థుడు.