నమస్తే రక్ష రక్షోఘ్న ! ఐశాన్యాం శరణం గతః 13.
రాక్షసులను సంహరించువాడా! నీకు నమస్కారం. ఈశాన్య దిశలో నేను నీ ఆశ్రయానికి వచ్చాను, నన్ను రక్షించు.
ప్రగృహ్య రక్ష మాం విష్ణో ఆగ్న్యేయ్యాం రక్ష శూకర 13.
నన్ను పట్టుకొని రక్షించు, విష్ణువా! అగ్నేయ దిశలో నన్ను రక్షించు, శూకర రూపుడా!
నైర్ఋత్యాం మాం చ రక్షస్వ దివ్యమూర్త్తే నృకేశరిన్ 13.
నైరుత్య దిశలో నన్ను రక్షించు, దివ్యమూర్తిగా ఉన్న నరసింహా!
వాయవ్యాం రక్ష మాం దేవ హయగ్రీవ నమోఽస్తు తే 13.
వాయవ్య దిశలో నన్ను రక్షించు, దేవా హయగ్రీవా! నీకు నమస్కారం.
మాం రక్షస్వాజిత సదా నమస్తేఽస్త్వపరాజిత 13.
అజితుడా! ఎల్లప్పుడూ నన్ను రక్షించు. అపరాజితుడా! నీకు నమస్కారం.
అకూపార నమస్తుభ్యం మహామీన నమోఽస్తు తే 13.
అకూపారా! నీకు నమస్కారం. మహామీన రూపుడా! నీకు నమస్కారం.
కృత్వా రక్షస్వ మాం విష్ణో నమస్తే పురుషోత్తమ 13.
విష్ణువా! రూపాన్ని ధరించి నన్ను రక్షించు. పురుషోత్తమా! నీకు నమస్కారం.
పురా రక్షార్థమీశాన్యాః కాత్యాయన్యా వృషధ్వజ 13.
ఈశాన్య దిశలో రక్షణ కోసం, వృషధ్వజుడా! కాట్యాయనీ దేవి పూర్వం—
దానవం రక్తబీజం చ అన్యాఁశ్చ సురకణ్టకాన్ 13.
రక్తబీజ అనే దానవుడిని, దేవతలకు బాధ కలిగించే ఇతరులను కూడా—
అథ యోగం ప్రవక్ష్యామి భుక్తిముక్తికరం పరమ్ 14.
ఇప్పుడు భోగమూ మోక్షమూ ఇచ్చే పరమమైన యోగాన్ని నేను చెప్పబోతున్నాను.
తచ్ఛృణుష్వ మహేశాన సర్వపాపవినాశనమ్ 14.
మహేశ్వరా! ఇది అన్ని పాపాలను నశింపజేసేది. దీన్ని విను.
వాసుదేవో జగన్నాథో బ్రహ్మాత్మాస్మ్యహమేవ హి 14.
వాసుదేవుడు, జగన్నాధుడు, బ్రహ్మస్వరూపుడిని నేను.
దేహధర్మ్మవిహీనశ్చ క్షరాక్షరవివర్జితః 14.
నాకు శరీర లక్షణాలు లేవు; నశ్వరమైనదీ, అనశ్వరమైనదీ నాకుండవు.
తద్ధర్మ్మరహితః స్రష్టా నామగోత్రవివర్జితః 14.
ఆ లక్షణాలు లేని సృష్టికర్తను, నాకు పేరు లేదా వంశం లేదు.
మనోధర్మ్మవిహీనశ్చ విజ్ఞానం జ్ఞానమేవ చ 14.
మనస్సు లక్షణాలు లేవు; నేను జ్ఞానం, విజ్ఞానం స్వరూపుడను.
బుద్ధిధర్మ్మవిహీనశ్చ సర్వః సర్వగతో మనః 14.
బుద్ధి లక్షణాలు లేవు; నేను సర్వవ్యాపిగా ఉన్న మనస్సు, అన్నీ నేనే.
ప్రాణప్రాణో మహాశాన్తో భయేన పరివర్జితః 14.
ప్రాణులకు ప్రాణుడను, మహాశాంతుడను, భయానికి దూరంగా ఉన్నవాడను.
తత్సాక్షీ తన్నియన్తా చ పరమానన్దరూపకః 14.
అది చూసేవాడిని, అదిని నియంత్రించేవాడిని, పరమానంద స్వరూపుడను.
తురీయః పరమో ధాతా దృగ్రూపో గుణవర్జితః 14.
నాలుగవవాడు పరమోన్నతుడైన సృష్టికర్త, జ్ఞానస్వరూపుడు, అన్ని లక్షణాలకు అతీతుడు.
ఏవం యే మానవా విజ్ఞా ధ్యాయన్తీశం పరం పదమ్ 14.
ఇలా తెలిసి, ఆ పరమపదమైన ప్రభువును ధ్యానం చేసే మనుషులు—
ఇతి ధ్యానం సమాఖ్యాతం తవ శఙ్కర సువ్రత 14.
శంకరా! నీకు ఈ ధ్యానం వివరంగా చెప్పాను.
సంసారసాగరాద్ధోరాన్ముచ్యతే కిం జపన్ప్రభో 15.
ప్రభూ! ఈ భయంకరమైన సంసారసముద్రం నుంచి విడిపోవడానికి ఏ మంత్రాన్ని జపించాలి?
పరేశ్వరం పరం బ్రహ్మ పరమాత్మానమవ్యయమ్ 15.
ఆ పరమేశ్వరుడు, పరబ్రహ్మ, నాశించని పరమాత్మ—
యత్పవిత్రం పరం జప్యం కథయామి వృషధ్వజ ! 15.
వృషధ్వజా! జపించదగ్గ పవిత్రమైన, పరమమైన మంత్రాన్ని నేను చెబుతాను.
ఓం వాసుదేవో మహావిష్ణుర్వామనో వాసవో వసుః 15.
ఓం! వాసుదేవుడు, మహావిష్ణువు, వామనుడు, వాసవుడు, వసువు—
బలిబన్ధనకృద్వేధా వరేణ్యో వేదవిత్కివిః 15.
బలిని బంధించేవాడు, సృష్టికర్త, ఉత్తముడు, వేదాలను తెలిసినవాడు, జ్ఞానవంతుడు—
వేదాఙ్గవేత్తా వేదేశో బలాధారో బలార్దనః 15.
వేదాంగాలను తెలిసినవాడు, వేదాధిపతి, బలానికి ఆధారం, బలాన్ని నశింపజేసేవాడు—
వీరహా చ బృహద్వీరో వన్దితః పరమేశ్వరః 15.
వీరులను సంహరించేవాడు, మహావీరుడు, అందరికి వందనీయుడు, పరమేశ్వరుడు—
పద్మనాభః పద్మనిధిః పద్మహస్తో గదాధరః 15.
పద్మనాభుడు, పద్మనిధి, పద్మహస్తుడు, గదాధారి—
పద్మజఙ్ఘః పుణ్డరీకః పద్మమాలాధరః ప్రియః 15.
పద్మజంఘుడు, పుండరీకాక్షుడు, పద్మమాల ధరించినవాడు, ప్రియుడు—