నిత్యం ఛేదస్తృణానం ధరణివిలఖనం పాదయోశ్చాపమార్ష్టిః దన్తానామప్యశౌచం మలినవసనతా రూక్షతా మూర్ధజానామ్ । ద్వే సధ్యే చాపి నిద్రా వివసనశయనం గ్రాసహాసాతిరేకః స్వాఙ్గే పీఠే చ వాద్యం నిధనముపనయేత్కేశవస్యాపి లక్ష్మీమ్ ॥ ౧,౧౧౪.
తరచూ గడ్డి కోయడం, భూమిని త్రవ్వడం, పాదాలను తుడవడం, పళ్లను శుభ్రం చేయకపోవడం, మురికి బట్టలు ధరించడం, తల వెంట్రుకలు రూక్షంగా ఉండడం, రోజుకు రెండు సార్లు నిద్రపోవడం, దుస్తులు లేకుండా పడుకోవడం, ఎక్కువగా తినడం లేదా ఎక్కువగా నవ్వడం, తన శరీరంపై లేదా మంచంపై వాద్యం వాయించడం — ఇవన్నీ కేశవుని లక్ష్మీని కూడా నాశనం చేస్తాయి.
శిరః సుధౌతం చరణౌ సుమార్జితౌ వరాఙ్గనాసేవనమల్పభోజనమ్ । అనగ్నశాయిత్వమపర్వమైథునం చిరప్రనష్టాం శ్రియమానయన్తి షట్ ॥ ౧,౧౧౪.
తలను బాగా కడగడం, కాలులను శుభ్రంగా ఉంచడం, మంచితనంతో ఉన్న స్త్రీలకు సేవ చేయడం, తక్కువగా తినడం, దుస్తులు లేకుండా పడుకోకపోవడం, నిషిద్ధ దినాల్లో మైథునాన్ని నివారించడం — ఈ ఆరు చాలా కాలంగా పోయిన ఐశ్వర్యాన్ని తిరిగి తీసుకువస్తాయి.
యస్య కస్య తు పుష్పస్య పాణాడరస్య విశేషతః । శిరసా ధార్యమాణస్య హ్యలక్ష్మీః ప్రతిహన్యతే ॥ ౧,౧౧౪.
ఏ పువ్వయినా, ముఖ్యంగా పరిమళభరితమైన పాణాడర పుష్పాన్ని తలపై ధరించినవారికి దురదృష్టం దరిచేరదు.
దీపస్య పశ్చిమా ఛాయా ఛాయా శయ్యాసనస్య చ । రజకస్య తు యత్తీర్థలక్ష్మీస్తత్ర తిష్ఠతి ॥ ౧,౧౧౪.
దీపం పడే పడమర నీడ, మంచం లేదా ఆసనం నీడ, దుస్తులు ఉతికే వారివారి ధూళి — వీటిలో లక్ష్మీదేవి నివసిస్తుంది.
బాలాతపః ప్రేతధూమః స్త్రీ వృద్ధా తరుణం దధి । ఆయుష్కామో న సేవేత తథా సంమార్జనీరజః ॥ ౧,౧౧౪.
ఉదయపు ఎండ, మృతదేహాల పొగ, వృద్ధ స్త్రీలు, తాజా పెరుగు, ఊడుస్తున్న ధూళి — దీర్ఘాయువు కోరేవాడు వీటిని దూరంగా ఉంచాలి.
గజాశ్వరథధాన్యానాం గవాఞ్చైవ రజః శుభమ్ । అశుభం చ విజానీయాత్ఖరోష్ట్రజావికేషు చ ॥ ౧,౧౧౪.
ఏనుగులు, గుర్రాలు, రథాలు, ధాన్యాలు, ఆవుల ధూళి శుభప్రదం; కానీ గాడిదలు, ఒంటెలు, మేకల ధూళి అశుభంగా భావించాలి.
గవాం రజో ధాన్యరజః పుత్రస్యాఙ్గభవం రజః । ఏతద్రజో మహాశస్తం మహాపాతకనాశనమ్ ॥ ౧,౧౧౪.
ఆవుల ధూళి, ధాన్యాల ధూళి, కుమారుని శరీరపు ధూళి — ఈ ధూళి ఎంతో శుభకరం, మహాపాతకాలను నాశనం చేస్తుంది.
అజారజః ఖరరజో యత్తు సంమార్జనీరజః । ఏతద్రజో మహాపాపం మహాకిల్బిషకారకమ్ ॥ ౧,౧౧౪.
మేకల ధూళి, గాడిద ధూళి, ఊడుస్తున్న ధూళి — ఈ ధూళి మహాపాపానికి, తీవ్రమైన కల్మషానికి కారణమవుతుంది.
శూర్పవాతో నఖాగ్రామ్బు స్నానవస్త్రమృజోదకమ్ । కేశామ్బు మార్జనీరేణుర్హన్తి పుణ్యం పురా కృతమ్ ॥ ౧,౧౧౪.
వడకట్టే గాలి, పాదాల నఖాలకు కడిగిన నీరు, స్నానబట్టల నీరు, తల కడిగిన నీరు, ఊడుస్తున్న ధూళి — ఇవి పూర్వం సంపాదించిన పుణ్యాన్ని నాశనం చేస్తాయి.
విప్రయోర్విప్రవహ్న్యోశ్చ దమ్పత్యోః స్వామినోస్తథా । అన్తరేణ న గన్తవ్యం హయస్య వృషభస్య చ ॥ ౧,౧౧౪.
రెండు బ్రాహ్మణుల మధ్య, బ్రాహ్మణుడు మరియు అగ్ని మధ్య, dampatulu మధ్య, యజమాని మరియు సేవకుడి మధ్య, గుర్రం మరియు ఎద్దు మధ్య — వీటి మధ్యలో పోకూడదు.
స్త్రీషు రాజాగ్నిసర్పేషు స్వాధ్యాయే శత్రుసేవనే । భోగాస్వాదేషు విశ్వాసం కః ప్రాజ్ఞః కర్తుమర్హతి ॥ ౧,౧౧౪.
స్త్రీలు, రాజులు, అగ్ని, పాములు, పఠనం, శత్రువుల సేవ, భోగాల ఆస్వాదన — వీటిలో ఎవరు తెలివైనవాడు నమ్మకం ఉంచుతాడు?
న విశ్వసేదవిశ్వస్తం విశ్వస్తం విశ్వస్తం నాతివిశ్వసేత్ । విశ్వాసాద్భయముత్పన్నం మూలాదపి నికృన్తతి ॥ ౧,౧౧౪.
నమ్మకానికి అర్హత లేని వాడిని నమ్మకూడదు. నమ్మదగినవాడిని కూడా ఎక్కువగా నమ్మకూడదు. ఎందుకంటే, నమ్మకం వల్ల భయం పుడుతుంది; అది వేర్లు కోసేస్తుంది.
వైరిణా సహ సన్ధాయ విశ్వస్తో యది తిష్ఠతి । స వృక్షాగ్రే ప్రసుప్తో హి పతితః ప్రతిబుధ్యతే ॥ ౧,౧౧౪.
శత్రువుతో ఒప్పందం చేసుకుని, అతడిని నమ్ముతూ ఉంటే, అది చెట్టు మీద నిద్రపోయినట్టు — పడిపోయిన తర్వాతే మేలుకొంటారు.
నాత్యన్తం మృదునా భావ్యం నాత్యన్తం కూరకర్మణా । మృదునైవ మృదుం హన్తి దారుణేనైవ దారుణమ్ ॥ ౧,౧౧౪.
ఎక్కువగా మృదువుగా ఉండకూడదు, ఎక్కువగా కఠినంగా కూడా చేయకూడదు. మృదువైనవాడిని మృదువు ఓడిస్తాడు, కఠినుడిని కఠినతే జయిస్తుంది.
నాత్యన్తం సరలైర్భావ్యం నాత్యన్తం మృదునా తథా । సరలాస్తత్ర ఛిద్యన్తే కుబ్జాస్తిష్ఠన్తి పాదపాః ॥ ౧,౧౧౪.
చాలా నేరుగా ఉండకూడదు, ఎక్కువగా మృదువుగా కూడా ఉండకూడదు. నేరుగా ఉన్న చెట్లు కోసేస్తారు, వంకరగా ఉన్నవే నిలబడతాయి.
నమన్తి ఫలినో వృక్షా నమన్తి గుణినో జనాః । శుష్కవృక్షాశ్చ మూర్ఖాశ్చ భిద్యన్తే న నమన్తి చ ॥ ౧,౧౧౪.
పండ్లు కట్టే చెట్లు వంగుతాయి, మంచివారు వినయంగా ఉంటారు. ఎండిపోయిన చెట్లు, మూర్ఖులు వంగరు, కానీ విరిగిపోతారు.
అప్రార్థితాని దుః ఖాని యథైవాయాన్తి యాన్తి చ । మార్జార ఇవ లుమ్పేత తథా ప్రార్థయితార నరః ॥ ౧,౧౧౪.
అడగకుండానే బాధలు వచ్చి పోతాయి. అలాగే, మనిషి అవకాశాన్ని పిల్లి మాంసాన్ని పట్టుకునట్టు పట్టుకోవాలి.
పూర్వం పశ్చాచ్చరన్త్యార్యే సదైవ బహుసమ్పదః । విపరీతమనార్యే చ యథేచ్ఛసి తథా చర ॥ ౧,౧౧౪.
మంచి వారితో ముందు, తరువాతా జాగ్రత్తగా, సంపదతో వ్యవహరించాలి. చెడు వారితో మన ఇష్టం వచ్చినట్లు ఉండవచ్చు.
షట్కర్ణో భిద్యతే మన్త్రశ్చతుః కర్ణశ్చధార్యతే । ద్వికర్ణస్య తు మన్త్రస్య బ్రహ్మాప్యన్త న బుధ్యతే ॥ ౧,౧౧౪.
ఆరు చెవులకు తెలిసిన రహస్యం బయటపడిపోతుంది. నాలుగు చెవులకు తెలిసినదాన్ని కాపాడవచ్చు. రెండు చెవుల మధ్య ఉన్న రహస్యం బ్రహ్మదేవుడికీ తెలియదు.
తయా గవా కిం క్రియతే యా న దోగ్ధ్రీ న గర్భిణీ । కోర్ఽథ పుత్రేణ జాతేన యో న విద్వాన్న ధార్మికః ॥ ౧,౧౧౪.
పాలు ఇవ్వని, గర్భం ధరించని ఆవు ఏం ఉపయోగం? విద్య లేని, ధర్మం లేని కుమారుడు ఏ విలువ?
ఏకేనాపి సుపుత్రేణ విద్యాయుక్తేన ధీమతా । కులం పురుషసింహేన చన్ద్రేణ గగనం యథా ॥ ౧,౧౧౪.
ఒక మంచి కుమారుడు, జ్ఞానంతో, తెలివితో ఉన్నవాడు కుటుంబాన్ని పైకి తీసుకెళ్తాడు — ఆకాశాన్ని చంద్రుడు ప్రకాశింపజేసినట్టు.
ఏకేనాపి సువృక్షేణ పుష్పితేన సుగన్ధినా । వనం సువాసితం సర్వం సుపుత్రేణ కులం యథా ॥ ౧,౧౧౪.
ఒకే ఒక పువ్వులు పూసిన, సువాసనతో ఉన్న చెట్టు అడవిని పరిమళింపజేస్తుంది. అలాగే, మంచి కుమారుడు కుటుంబానికి కీర్తి తెస్తాడు.
ఏకో హి గుణవాన్పుత్రో నిర్గుణేన శతేన కిమ్ । చన్ద్రో హన్తి తమాంస్యేకో న చ జ్యోతిః సహస్రకమ్ ॥ ౧,౧౧౪.
గుణం లేని వంద మంది కుమారులు ఎందుకు? ఒక్క మంచివాడు చాలు, చంద్రుడు చీకటిని పోగొట్టినట్టు; వెయ్యి నక్షత్రాలకంటే మంచిది.
లాలయేత్పఞ్చ వర్షాణి దశ వర్షాణి తాడయేత్ । ప్రాప్తే తు షోడశే వర్షే పుత్రం మిత్రవదాచరేత్ ॥ ౧,౧౧౪.
ఐదు సంవత్సరాలు కుమారుణ్ని లాలించాలి. పది సంవత్సరాలు శిక్షించాలి. పదహారు సంవత్సరాలు వచ్చిన తర్వాత కుమారుణ్ని స్నేహితుడిలా చూడాలి.
జాయమానో హరేద్దారాన్ వర్ధమానో హరేద్ధనమ్ । మ్రియమాణో హరేత్ప్రాణాన్నాస్తి పుత్రసమో రిపుః ॥ ౧,౧౧౪.
పుట్టినప్పుడు కుమారుడు తండ్రి భార్యను దూరం చేస్తాడు. పెరిగే కొద్దీ ధనం తీసుకుంటాడు. చనిపోతే ప్రాణాన్ని తీసుకుంటాడు. కుమారుడిలాంటి శత్రువు లేడు.
కేచిన్మృగముఖా వ్యాఘ్రాః కేచిద్వ్యాఘ్రముఖా మృగాః । తత్స్వరూపపహిజ్ఞానే హ్యవిశ్వాసః పదేపదే ॥ ౧,౧౧౪.
కొంతమంది పులులు జింక ముఖంతో ఉంటారు, కొంతమంది జింకలు పులి ముఖంతో ఉంటారు. వారి అసలు స్వభావం తెలియకపోతే, ప్రతి అడుగులోనూ అప్రమత్తంగా ఉండాలి.
ఏకః క్షమావతాం దోషో ద్వితీయో నోపపద్యతే । యదేనం క్షమయా యుక్తమశక్తం మన్యతే జనః ॥ ౧,౧౧౪.
క్షమగలవారిలో ఒక్క తప్పు మాత్రమే ఉంటుంది, రెండవది లేదు. వారు సహనంగా ఉన్నందుకు, జనాలు వారిని బలహీనులని అనుకుంటారు.
ఏతదేవానుమన్యేత భోగా హి క్షణభఙ్గినః । స్నిగ్ధేషు చ విదగ్ధస్య మతయో వై హ్యనాకులాః ॥ ౧,౧౧౪.
ఇది గుర్తుపెట్టుకోవాలి — భోగాలు క్షణకాలమే ఉంటాయి. ప్రేమగలవారి మధ్య, తెలివిగలవారి మనస్సు ఎప్పుడూ స్థిరంగా ఉంటుంది.
జ్యేష్ఠః పితృసమో భ్రాతా మృతే పితరి శౌనక । సర్వేషాం స పితా హి స్యాత్సర్వేషామనుపాలకః ॥ ౧,౧౧౪.
ఓ శౌనకా, తండ్రి మరణించిన తర్వాత పెద్ద అన్నయ్య తండ్రి లాంటివాడు. అతడు అందరికీ తండ్రిగా, అందరిని కాపాడేవాడిగా ఉండాలి.
కనిష్ఠేషు చ సర్వేషు సమత్వేనానువర్తతే । సమాపభోగజీవేషు యథైవం తనయేషు చ ॥ ౧,౧౧౪.
అతడు చిన్నవాళ్లందరితోను, సమానంగా జీవించే వారితోను, అలాగే తన కుమారులతోను సమానంగా ప్రవర్తించాలి.