కారణేన వినా భృత్యే యస్తు కుప్యతి పార్థివః । స గృహ్ణాతి విషోన్మాదం కృష్ణసర్పవిసర్జితమ్ ॥ ౧,౧౧౧.
ఏ కారణం లేకుండా సేవకులపై కోపపడే రాజు, నల్ల పాము విషం తిన్నవాడిలా పిచ్చితనాన్ని పొందుతాడు.
చాపలాద్వారయేద్దృష్టిం మిథ్యావాక్యఞ్చ వారయేత్ । మానవే శ్రోత్రియే చైవ భృత్యవర్గే సదైవ హి ॥ ౧,౧౧౧.
అవినీతిగా చూపు పెట్టకూడదు, అబద్ధం మాట్లాడకూడదు. మానవులకు, బ్రాహ్మణులకు, సేవకులకు ఎప్పుడూ నిజాయితీగా ఉండాలి.
లీలాం కరోతి యో రాజా భృత్యస్వజనగర్వితః । శాసనే సర్వదా క్షిప్రం రిపుభిః పరిభూయతే ॥ ౧,౧౧౧.
తన సేవకులు, బంధువులపై గర్వంతో రాజ్యాన్ని ఆటగా తీసుకునే రాజు, శత్రువుల చేత త్వరగా ఓడిపోతాడు.
హుఙ్కారే భృకుటీం నైవ సదా కుర్వీత పార్థివః । వినా దోషేణ యో భృత్యాన్రాజాధమణ శాస్తి చ । లీలాసుఖాని భోగ్యాని త్యజేదిహ మహీపతిః ॥ ౧,౧౧౧.
రాజు మాటల్లో కోపాన్ని, చిరునవ్వును చూపకూడదు. తప్పు లేకుండా సేవకులను శిక్షించే వాడు చెడ్డ రాజు. అలసత్వపు సుఖాలను రాజు వదిలేయాలి.
సుఖప్రవృత్తైః సాధ్యన్తై శత్రవో విగ్రహే స్థితైః ॥ ౧,౧౧౧.
సుఖంలో, విజయంలో ఉన్నవారు, యుద్ధంలో ఉన్న శత్రువులను జయించాలి.
ఉద్యోగః సాహసంధైర్యం బుద్ధిః శక్తిః పరాక్రమః । షడ్విధో యస్య ఉత్సాహస్తస్య దేవోఽపి శఙ్కతే ॥ ౧,౧౧౧.
ఉత్సాహం, ధైర్యం, తెలివి, బలం, పరాక్రమం కలవాడిని దేవతలే కూడా భయపడతారు.
ఉద్యోగేన కృతే కార్యే సిద్ధర్యస్య న విద్యతే । దైవం తస్య ప్రమాణం హి కర్తవ్యం పౌరుషం సదా ॥ ౧,౧౧౧.
శ్రమతో పని చేసినా విజయము రాకపోతే అది విధి. అయినా మనుష్యుడు ఎప్పుడూ కృషి చేయాలి.
శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౧౧౨ సూత ఉవాచ । భృత్యా బహువిధా జ్ఞేయా ఉత్తమాధమమధ్యమాః । నియోక్తవ్యా యథార్హేషు త్రివిధేష్వేవ కర్మసు ॥ ౧,౧౧౨.
సూతుడు ఇలా అన్నాడు: సేవకులు అనేకరకాలు. ఉత్తములు, మధ్యములు, అధములు. వీరి యోగ్యతను బట్టి పనులను అప్పగించాలి.
భృత్యే పరిక్షణం వక్ష్యే యస్యయస్య హి యో గుణః । తమిమం సంప్రవక్ష్యామి యే యథాకథితం కిల ॥ ౧,౧౧౨.
ప్రతి సేవకుని లక్షణాలను, పరీక్షను నేను వివరంగా చెప్పబోతున్నాను. ఇవి ఎలా చెప్పబడాయో ఇప్పుడు వివరిస్తాను.
యథా చతుర్భిః కనకం పరీక్ష్యతే నిఘర్షణచ్ఛేదనతాపతాడనైః । తథా చతుర్భిర్భృతకం పరీక్షయేద్వతేన శీలేన కలేన కర్మణా ॥ ౧,౧౧౨.
బంగారాన్ని రుద్దడం, కోయడం, వేడి పెట్టడం, కొట్టడం ద్వారా పరీక్షించినట్లే, సేవకుని నడవడి, స్వభావం, కాలం, పనిని బట్టి పరీక్షించాలి.
కులశీలగుణోపేతః సత్యధర్మపరాయణః । రూపవాన్సుప్రసన్నశ్చ కోశాధ్యక్షో విధీయతే ॥ ౧,౧౧౨.
ఉత్తమ వంశం, మంచి స్వభావం, సద్గుణాలు, సత్యధర్మంలో స్థిరుడు, అందంగా, ఆనందంగా ఉండేవాడు కోశాధికారి అవ్వగలడు.
మూల్యరూపపరీక్షాకృద్భవే ద్రత్నపరీక్షకః । బలాబలపరిజ్ఞాతా సేనాధ్యక్షో విధీయతే ॥ ౧,౧౧౨.
ధనానికి విలువ, రూపాన్ని పరీక్షించడంలో నిపుణుడు రత్నపరిశోధకుడు. బలాబలాలను తెలిసినవాడు సేనాధిపతి అవుతాడు.
ఇఙ్గితాకారతత్త్వజ్ఞో బలవాన్ ప్రియదర్శనః । అప్రమాదీ ప్రమాథీ చ ప్రతీహారః స ఉచ్యతే ॥ ౧,౧౧౨.
మనోభావాలు, ముఖచాయలు తెలుసుకునేవాడు, బలవంతుడు, అందంగా ఉండేవాడు, అప్రమత్తంగా, చురుకుగా ఉండేవాడు ద్వారపాలకుడు.
మేధావీ వాక్పటుః ప్రాజ్ఞః సత్యవాదీ జితేన్ద్రియః । సర్వశాస్త్రసమాలోకీ హ్యేష సాధుః స లేఖకః ॥ ౧,౧౧౨.
తెలివైనవాడు, మాటలో నైపుణ్యమున్నవాడు, జ్ఞానవంతుడు, సత్యవాది, ఇంద్రియాలను జయించినవాడు, అన్ని శాస్త్రాలను తెలిసినవాడు మంచి లేఖకుడు.
బుద్ధిమాన్మతిమాంశ్చైవ పరచిత్తోపలక్షకః । క్రూరో యథోక్తవాదీ చ ఏష దూతో విధీయతే ॥ ౧,౧౧౨.
తెలివైనవాడు, విచక్షణ గలవాడు, ఇతరుల మనసు తెలుసుకునే వాడు, కొంచెం కఠినంగా ఉండేవాడు, చెప్పినట్లే మాట్లాడేవాడు — ఇలాంటి వాడిని దూతగా నియమిస్తారు.
సమస్తస్మృతిశాస్త్రజ్ఞః పణ్డితోఽథ జితేన్ద్రియః । శౌర్యవీర్యగుణోపేతో ధర్మాధ్యక్షో విధీయతే ॥ ౧,౧౧౨.
అన్ని స్మృతి, శాస్త్రాలు తెలిసినవాడు, పండితుడు, ఇంద్రియాలను జయించినవాడు, ధైర్యం, శక్తి, మంచితనంతో ఉన్నవాడు — ఇతడిని ధర్మాధికారి అంటారు.
పితృపైతామహో దక్షః శాస్త్రజ్ఞః సత్యవాచకః । శుచిశ్చ కఠినశ్చైవ సూపకారః స ఉచ్యతే ॥ ౧,౧౧౨.
తండ్రి, తాతల నుంచి నేర్చుకున్న నైపుణ్యం ఉన్నవాడు, శాస్త్రజ్ఞుడు, నిజం మాట్లాడేవాడు, పరిశుద్ధుడు, కఠినంగా ఉండేవాడు — ఇతడిని వంటవాడు అంటారు.
ఆయుర్వేదకృతాభ్యాసః సర్వేషాం ప్రియదర్శనః । ఆయుః శీలగుణోపేతో వైద్య ఏవ విధీయతే ॥ ౧,౧౧౨.
ఆయుర్వేదంలో నైపుణ్యం కలవాడు, అందరికీ ఇష్టమైనవాడు, దీర్ఘాయువు, మంచి స్వభావం, మంచితనంతో ఉన్నవాడు — ఇతడిని వైద్యుడు అంటారు.
వేదవేదాఙ్గతత్త్వజ్ఞో జపహమపరాయణః । ఆశీర్వాదపరో నిత్యమేష రాజపురోహిత ॥ ౧,౧౧౨.
వేదాలు, వేదాంగాల సారాంశం తెలిసినవాడు, జపం, హవనం చేయడంలో నిష్ట గలవాడు, ఎప్పుడూ ఆశీర్వాదాల కోసం ఉండేవాడు — ఇతడే రాజపురోహితుడు.
లేఖకః పాఠకశ్చైవ గణకః ప్రతిరోధకః । ఆలస్యయుక్తశ్చైద్రాజా కర్మ సంవర్జయేత్సదా ॥ ౧,౧౧౨.
ఎవరైనా రచయిత, పాఠకుడు, లెక్కలు వేసేవాడు, ఎదురు చెప్పేవాడు, ఆలస్యంగా పనిచేసేవాడు — ఇలాంటి సేవకులను రాజు ఎప్పుడూ దూరంగా ఉంచాలి.
ద్విజిహ్వముద్వేగకరం క్రూరమేకాన్తదారుణమ్ । ఖలస్యాహేశ్చ వదనమపకారాయ కేవలమ్ ॥ ౧,౧౧౨.
రెండు నాలుకలతో, కలహం కలిగించే, అత్యంత క్రూరంగా, పూర్తిగా కఠినంగా మాట్లాడే వాడి మాటలు నిర్దోషులకు కేవలం హాని కలిగించడానికే ఉంటాయి.
దుర్జనః పరిహర్తవ్యో విద్యయాలఙ్కృతోఽపిసన్ । మణినా భూషితః సర్పః కిమసౌ న భయఙ్కరః ॥ ౧,౧౧౨.
చదువు ఉన్నా, చెడ్డవాడిని తప్పక దూరంగా ఉంచాలి. రత్నం ధరించిన పాము కూడా భయంకరమే కదా!
అకారణవిష్కృతకోపధారిణః ఖలాద్భయం కస్య న నామ జాయతే । విషం మహాహేర్విషమస్య దుర్వచః సదుః సహం సన్నిపతేత్సదా ముఖే ॥ ౧,౧౧౨.
ఏ కారణం లేకుండా కోపపడే దుష్టుడిని ఎవరు భయపడరని చెప్పగలరు? పెద్ద పాములోని విషం, అలాంటి వాడి దుర్మార్గ మాటలు ఎప్పుడూ కలిసే ఉంటాయి.
తుల్యార్థం తుల్యసామర్థ్యం మర్మజ్ఞం వ్యవసాయినమ్ । అర్ధరాజ్యహరం భృత్యం యో హన్యాత్స న హన్యతే ॥ ౧,౧౧౨.
ధనం, సామర్థ్యం, రహస్యాలు తెలుసుకోవడం, పట్టుదల — ఇవన్నీ సమానంగా ఉండి, రాజ్యం అర భాగాన్ని తీసుకునే సేవకుడిని చంపినవాడిని ఎవరూ హతమార్చరు.
శూరత్వయుక్తా మృదుమన్దవాక్యా జితేన్ద్రియాః సత్యపరాక్రమాశ్చ । ప్రాగేవ పశ్చాద్విపరీ తరుపా యే తే తు భృత్యా న హితా భవన్తి ॥ ౧,౧౧౨.
ధైర్యంగా ఉండి, మృదువుగా, నెమ్మదిగా మాట్లాడే వారు, ఇంద్రియాలను జయించినవారు, నిజమైన పరాక్రమం కలవారు — మొదట ఒకలా, తరువాత మరోలా మారిపోతే, అలాంటి సేవకులు ఉపయోగపడరు.
నిరాలస్యాః సుసన్తుష్టాః ప్రతిబోధకాః । సుఖదుః ఖసమా ధీరా భృత్యా లోకేషు దుర్లభాః ॥ ౧,౧౧౨.
ఆలస్యం లేని వారు, సంతృప్తిగా ఉండేవారు, అప్రమత్తంగా ఉండేవారు, సుఖదుఃఖాల్లో సహనంగా ఉండేవారు, ధైర్యంగా ఉండేవారు — ఇలాంటి సేవకులు లోకంలో అరుదు.
క్షాన్తిస్తయవిహీనశ్చ క్రూరబుద్ధిశ్చ నిన్దకః । దామ్భికః కపటీ చైవ శఠశ్చ స్పృహయాన్వితః । అశక్తో భయభీతశ్చ రాజ్ఞా త్యక్తవ్య ఏవ సః ॥ ౧,౧౧౨.
క్షమ, లజ్జ లేని వాడు, క్రూరమైన మనసు గలవాడు, నిందించేవాడు, మాయగాడు, ద్వేషపూరితుడు, కపటుడు, లోభి, అసమర్థుడు, భయపడేవాడు — ఇలాంటి వాడిని రాజు తప్పక వదిలేయాలి.
సుసన్ధానాని చాస్త్రాణి శస్త్రాణి వివిధాని చ । దుర్గే ప్రవేశితవ్యాని తతః శత్రుం నిపాతయేత్ ॥ ౧,౧౧౨.
బాగా సిద్ధం చేసిన ఆయుధాలు, వివిధ రకాల ఆయుధాలను కోటలో చేర్చాలి. తరువాత శత్రువును సంహరించాలి.
షణ్మాసమథ వర్షం వా సన్ధిం కుర్యాన్నరాధిపః । పశ్యన్సఞ్చితమాత్మానం పునః శత్రుం నిపాతయేత్ ॥ ౧,౧౧౨.
ఆరు నెలలు లేదా ఒక సంవత్సరం ఒప్పందం చేసుకుని, తనను తాను జాగ్రత్తగా చూసుకుంటూ, తరువాత మళ్లీ శత్రువును సంహరించాలి.
మూర్ఖాన్నియోజయేద్యస్తు త్రయోఽప్యేతే మహీపతేః । అయశశ్చార్థనాశశ్చ నరకే చైవ పాతనమ్ ॥ ౧,౧౧౨.
మూడు రకాల మూర్ఖులను ఎవరు రాజుకు నియమిస్తే, అతడికి అపఖ్యాతి, ధనం నష్టం, నరకంలో పతనం కలుగుతాయి.