గరుడపురాణమ్

సురాప్యస్త్వాత్మఘాతిన్యో నాశౌచోదకభాజనాః । తతో న రోదితవ్యం హి త్వనిత్యా జీవసం స్థితిః ॥ ౧,౧౦౬.

మద్యం తాగినవారు, ఆత్మహత్య చేసుకున్నవారు శుద్ధి లేదా నీళ్ళకార్యానికి అర్హులు కారు. అందువల్ల, జీవితం శాశ్వతం కాదు కాబట్టి, బాధపడకూడదు.

క్రియా కార్యా యథాశక్తి తతో గచ్ఛేద్గృహాన్ప్రతి । విదశ్య నిమ్బపత్రాణి నియతా ద్వారి వేశ్మనః ॥ ౧,౧౦౬.

తన శక్తికి తగిన విధంగా కార్యాలు చేసి, తరువాత ఇంటికి వెళ్లాలి. ఇంటి తలుపు వద్ద నిమ్మపత్రాలు పెట్టాలి.

ఆచమ్యాథాగ్నిముదకం గోమయం గౌరసర్షపాన్ । ప్రవిశేయుః సమాలభ్య కృత్వాశ్మని పదం శనైః ॥ ౧,౧౦౬.

ముఖం కడిగి, అగ్ని, నీరు, గోమయం, ఆవుపేడు, ఆవుపొడి, ఆవుపు నువ్వులు తాకి, రాయి తాకి, నెమ్మదిగా ఇంట్లోకి ప్రవేశించాలి.

ప్రవేశనాదికం కర్మ ప్రేతసంస్పర్శనాదపి । ఈక్షతాం తత్క్షణాచ్ఛుద్ధిః పరేషాం స్నానసంయమాత్ ॥ ౧,౧౦౬.

ప్రవేశం మొదలైన కార్యాలు, మృతుడిని తాకిన తరువాత కూడా, స్నానం చేసి నియమంగా ఉండటం వల్ల వెంటనే శుద్ధి కలుగుతుంది.

క్రీతలబ్ధాశనా భూమౌ స్వపేయుస్తే పృథక్పృథక్ । పిణ్డయజ్ఞకృతా దేయం ప్రేతాయాన్నం దినత్రయమ్ ॥ ౧,౧౦౬.

కొనుగోలు చేసిన అన్నం తిన్నవారు భూమిపై వేరుగా పడుకోవాలి. పిండప్రదానం కోసం చేసిన అన్నాన్ని మూడు రోజులు మృతునికి ఇవ్వాలి.

జలమేకాహమాకాశే స్థాప్యం క్షీరం తు మృన్మయే । వైతానోపాసనాః కార్యాః క్రియాశ్చ శ్రుతిచోదితాః ॥ ౧,౧౦౬.

ఒక రోజు నీటిని బయట ఉంచాలి, పాలను మట్టి పాత్రలో పెట్టాలి. వైతాన పూజలు, శాస్త్రంలో చెప్పిన కార్యాలు చేయాలి.

ఆదన్తజన్మనః సద్యః ఆచూడం నైశికీ స్మృతా । త్రిరాత్రమా వ్రతాదేశాద్దశరాత్రమతః పరమ్ ॥ ౧,౧౦౬.

పుట్టినప్పుడు పళ్ళతో ఉన్నవారికి వెంటనే శుద్ధి చేయాలి. ముండనం చేసినవారికి రాత్రి కాలపు అశౌచం ఉంటుంది. నియమం ప్రకారం మూడు రాత్రులు, తరువాత పది రాత్రులు పాటించాలి.

త్రిరాత్రం దశరాత్రం వా శావమాశౌచముచ్యతే । ఊనద్వివర్ష ఉభయోః సూతకం మాతురేవ హి ॥ ౧,౧౦౬.

మరణం వల్ల మూడు లేదా పది రాత్రులు అశౌచంగా పరిగణిస్తారు. రెండు సంవత్సరాలు లోపు పిల్లలకు జనన మరణ అశౌచం తల్లికే వర్తిస్తుంది.

అన్తరా జన్మమరణే శేషాహోభిర్విశుధ్యతి । దశ ద్వాదశ వర్ణానాం తథా పఞ్చదశైవ చ ॥ ౧,౧౦౬.

జననం, మరణం మధ్య మిగిలిన రోజుల్లో శుద్ధి కలుగుతుంది. వివిధ వర్ణాలకు పది, పన్నెండు, పదిహేను రోజులు పాటించాలి.

త్రింశద్దినాని చ తథా భవతి ప్రేతసూతకమ్ । అహస్త్వదత్తకన్యాసు బాలేషు చ విశోధనమ్ ॥ ౧,౧౦౬.

శిశువుల మరణానికి ముప్పై రోజుల అశౌచం ఉంటుంది. వివాహం లేకుండా ఇచ్చిన అమ్మాయిలకు, చిన్న పిల్లలకు కూడా శుద్ధి చేయాలి.

గుర్వన్తేవాస్యనూచానమాతులశ్రోత్రియేషు చ । అనౌరసేషు పుత్రేషు భార్యాస్వన్యగతాసు చ ॥ ౧,౧౦౬.

గురువు, శిష్యుడు, మామ, విద్యావంతుడు, భార్య కాని సంతానానికి, ఇతర చోటికి వెళ్లిన భార్యలకు కూడా ఇదే వర్తిస్తుంది.

నివాసరాజని తథా తదహః శుద్ధికార(ణ)మ్ । హతానాం నృపగోవిప్రైరన్వక్షం చాత్మఘాతినామ్ ॥ ౧,౧౦౬.

ఇంటి నివాసం లేదా రాజ్యాధికారం వచ్చిన రోజునే శుద్ధి కలుగుతుంది. రాజు, ఆవు, బ్రాహ్మణుడు చంపినవారికి, ఆత్మహత్య చేసుకున్నవారికి వెంటనే శుద్ధి కలుగుతుంది.

విషాద్యైశ్చ హతానాం చ నాశౌచం పృథివీపతేః । సత్రివ్రతిబ్రహ్మచారిదాతృబ్రహ్మవిదాం తథా ॥ ౧,౧౦౬.

విషం వంటి కారణాలతో చనిపోయినవారికి అశౌచం ఉండదు. యజ్ఞకర్తలు, వ్రతధారులు, బ్రహ్మచారులు, దాతలు, బ్రహ్మజ్ఞానులు కూడా అశౌచానికి లోబడరు.

దానే వివాహే యజ్ఞే చ సంగ్రామే దేశవిప్లవే । ఆపద్యపి చ కష్టాయాం సద్యః శౌచం విధీయతే ॥ ౧,౧౦౬.

దానం, వివాహం, యజ్ఞం, యుద్ధం, దేశంలో కలహం, పెద్ద కష్టం వచ్చినప్పుడు కూడా వెంటనే శుద్ధి చేయాలి.

కాలోఽగ్నిః కర్మమృద్వాయుర్మనో జ్ఞానం తపో జపః (లమ్) । పశ్చాత్తాషో నిరాహారః సర్వేషాం శుద్ధిహేతవః ॥ ౧,౧౦౬.

కాలం, అగ్ని, కర్మ, భూమి, గాలి, మనస్సు, జ్ఞానం, తపస్సు, జపం, పశ్చాత్తాపం, ఉపవాసం — ఇవన్నీ అందరికీ శుద్ధికి కారణాలు.

అకార్యకారిణాం దానం వేగో నద్యాస్తు శుద్ధికృత్ । క్షాత్త్రేణ కర్మణా జీవేద్విశాం వాప్యాపది ద్విజః ॥ ౧,౧౦౬.

తప్పు చేసే వారి దానం, నదిలో ప్రవహించే నీటి ప్రవాహం లాంటిది, శుద్ధి చేస్తుంది. బ్రాహ్మణుడు కష్టకాలంలో క్షత్రియుడు లేదా వైశ్యుని పనులు చేసుకొని జీవించవచ్చు.

ఫలసోమక్షౌమవీరుద్దధి క్షీరం ఘృతం జలమ్ । తిలోదనరసక్షారమధు లాక్షా శృతం హవిః ॥ ౧,౧౦౬.

పండ్లు, సోమరసం, వస్త్రాలు, కూరగాయలు, పెరుగు, పాల, నెయ్యి, నీరు, నువ్వుల అన్నం, రసం, ఉప్పు, తేనె, లక్క, వండిన భోజనం, హవిస్సు ఇవన్నీ—

వస్త్రోపలాసవం పుష్పం శాకమృచ్చర్మపాదుకమ్ । ఏణత్వచం చ కౌశేయం లవణం మాసమేవ చ ॥ ౧,౧౦౬.

వస్త్రాలు, రాళ్లు, మద్యం, పువ్వులు, కూరగాయలు, మట్టి, తోలుతో చేసిన చెప్పులు, చిలుక తోలు, పట్టుచీర, ఉప్పు, ముద్దులు ఇవన్నీ కూడా—

పిణ్యాకమూలగన్ధాంశ్చ వైశ్యవృత్తో న విక్రయేత్ । ధర్మార్థం విక్రయం నేయాస్తిలా ధాన్యేన తత్సమాః ॥ ౧,౧౦౬.

వైశ్యుడు నువ్వుల పొడి, మూలికలు, పరిమళ ద్రవ్యాలు అమ్మకూడదు. నువ్వులు, ధాన్యాలు ఇవి కూడా ధర్మార్థం కోసం మాత్రమే అమ్మాలి.

లవణాది న విక్రీయాత్తథా చాపద్గతో ద్విజః । హీనాద్విప్రో విగృహ్ణంశ్చ లిప్యతే నార్కవద్ద్విజః ॥ ౧,౧౦౬.

ఉప్పు మొదలైన వాటిని అమ్మకూడదు. అలాగే, కష్టంలో ఉన్న ద్విజుడు తక్కువవారి నుండి తీసుకున్నా, సూర్యుడిలా అపవిత్రుడు కాడు.

కుర్యాత్కృష్యాదికం తద్వదవిక్రేయా హయాస్తథా । బుభుక్షితస్త్ర్యం స్థిత్వా దృష్ట్వా వృత్తివివర్జితమ్ । రాజా ధర్మ్యాం ప్రకుర్వీత వృత్తిం విప్రాదికస్య చ ॥ ౧,౧౦౬.

వ్యవసాయం వంటి పనులు చేయవచ్చు, కానీ గుర్రాలను అమ్మకూడదు. బ్రాహ్మణుడు, క్షత్రియుడు, వైశ్యుడు జీవనోపాధి లేక దరిద్రుడైతే, రాజు వారికి ధర్మబద్ధమైన ఉపాధి కల్పించాలి.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౧౦౭ సూత ఉవాచ । పరాశరోఽబ్రవీద్వ్యాసం ధర్మం వర్ణాశ్రమాదికమ్ । కల్పేకల్పే క్షయోత్పత్త్యా క్షీయన్తే ను ప్రజాదయః ॥ ౧,౧౦౭.

శ్రీగరుడమహాపురాణం 107. సూతుడు ఇలా అన్నాడు: పరాశరుడు వ్యాసునికి వర్ణాశ్రమ ధర్మాన్ని వివరించాడు. ప్రతి కల్పంలో సృష్టి, లయంతో పాటు ప్రజలు తగ్గిపోతారా, లేక కొత్తగా పుడతారా అని అడిగాడు.

శ్రుతిః స్మృతిః సదాచరో యః కశ్చిద్వే దకర్తృకః । వేదాః స్మృతా బ్రాహ్మణాదౌ ధర్మా మన్వాదిభిః సదా ॥ ౧,౧౦౭.

వేదం, స్మృతి, సద్ఆచారం—వేదం ద్వారా నిర్ణయించబడినవి—ఇవి బ్రాహ్మణాది వర్గాలకు మనువు మొదలైనవారు ధర్మంగా ఎప్పుడూ గుర్తించారు.

దానం కలియుగే ధర్మః కర్తారం చ కలౌ త్యజేత్ । పాపకృత్యం తు తత్రైవ శాపం ఫలతి వర్షతః ॥ ౧,౧౦౭.

కలియుగంలో దానం చేయడం ధర్మం. కానీ కలియుగంలో దాతను పట్టించుకోరు. పాపకార్యాలకు అక్కడ శాపంగా సంవత్సరాల పాటు ఫలితం కలుగుతుంది.

ఆచారాత్ప్రాప్నుయాత్సర్వం షట్కర్మాణి దినేదినే । సన్ధ్యా స్నానం జపో హోమో దేవాతిథ్యాదిపూజనమ్ ॥ ౧,౧౦౭.

సద్ఆచారం వల్ల ప్రతిరోజూ ఆరు విధుల పనులను సాధించవచ్చు: సాయంకాల, ప్రాతఃకాల పూజ, స్నానం, జపం, హోమం, దేవతలు, అతిథులు మొదలైనవారికి పూజ చేయడం.

అపూర్వః సువ్రతీ విప్రో హ్యపూర్వా యతయస్తదా । క్షత్త్రియః పరసైన్యాని జిత్వా పృథ్వీం ప్రపాలయేత్ ॥ ౧,౧౦౭.

ఉత్తమ వ్రతాలు పాటించే బ్రాహ్మణుడు అరుదైనవాడు, అలాగే యతులు కూడా. క్షత్రియుడు శత్రు సైన్యాలను జయించి భూమిని పాలించాలి.

వణిక్కృష్యాది వైశ్యే స్యాద్ద్విజభక్తిశ్చ శూద్రకే । అభక్ష్యభక్షణాచ్చౌర్యాదగమ్యా గమనాత్పతేత్ ॥ ౧,౧౦౭.

వైశ్యుడు వ్యాపారం, వ్యవసాయం చేయాలి. శూద్రుడు ద్విజులకు భక్తిగా ఉండాలి. నిషిద్ధమైనవి తినడం, దొంగతనం చేయడం, నిషిద్ధ సంబంధాలు కలిగి ఉంటే పతనం కలుగుతుంది.

కృషిం కుర్వన్ద్విజః శ్రాన్తం బలీవర్దం న వాహయేత్ । దినార్ధం స్నానయోగాదికారీ విప్రాంశ్చ భోజయేత్ ॥ ౧,౧౦౭.

ద్విజుడు వ్యవసాయం చేస్తూ అలసిన ఎద్దును ఎక్కువగా పని చేయించకూడదు. పగటి అర్ధం స్నానం, ఇతర కర్తవ్యాలు చేయాలి. బ్రాహ్మణులను భోజనం పెట్టాలి.

నిర్వపేత్పఞ్చ యజ్ఞాని క్రూరే నిన్దాం చ కారయేత్ । తిలాజ్యం న విక్రీణిత సూనాయజ్ఞమఘాన్వితః ॥ ౧,౧౦౭.

ఐదు యజ్ఞాలు చేయాలి, దుష్టులను నిందించకూడదు. నువ్వుల నెయ్యి అమ్మకూడదు. మాంసహార స్థలంలో యజ్ఞం చేయడం పాపం.