గరుడపురాణమ్

సదా పితా ముఖ్యపితా యది స్యాద్గర్భస్థబాలే పాలకః కో వదస్వ । మాతాపిత్రోః పాలకత్వం యది స్యాత్కూర్మాదీనాం పాలకౌ కౌ వదస్వ ॥ ౩,౨౬.

తండ్రే ఎప్పుడూ నిజమైన తండ్రయితే, గర్భంలో ఉన్న శిశువును ఎవరు కాపాడతారు? తల్లిదండ్రులే రక్షకులైతే, కూర్మాది అవతారాలను ఎవరు రక్షించారు చెప్పు.

మాతాపిత్రోః పాలకత్వం యది స్యాత్కృపాదీనాం రక్షకౌ కౌ వదస్వ । పున్నామకాన్నారకాద్దేహ భజాన్తస్మాత్త్రాతాపుత్రవిష్ణుః పురాణః ॥ ౩,౨౬.

తల్లిదండ్రులే రక్షకులైతే, కృపాదులాంటి వారికి ఎవరు రక్షకులయ్యారు చెప్పు. అందుకే తల్లీ, నరకం నుండి కుమారులను రక్షించేవాడు పురాతనుడు అయిన విష్ణువే.

న తారకోహం నరకాచ్చ సుభ్రూర్న వై భర్తా నాపి పిత్రాదయశ్చ । న వై మాతా నానుజాదిశ్చ సర్వః సర్వత్రాతా విష్ణురతో న చాన్యః ॥ ౩,౨౬.

సుందరీ, నేను నరకం నుండి రక్షించేవాడిని కాదు, భర్త కూడా కాదు, తండ్రి మొదలైనవారూ కాదు. తల్లి, తమ్ముడు మొదలైనవారూ కాదు. అన్ని చోట్ల రక్షించేవాడు విష్ణువే, వేరెవ్వరూ కాదు.

మాయాం మదీయాం జ్ఞానశస్త్రేణ చ్ఛిత్వా భక్త్యా హరేః స్మరణం త్వం కురుష్వ । యద్భక్తిరూపూర్వం స్మరణం నామ విష్ణోస్తత్సర్వథా పాపహరం చ మాతః ॥ ౩,౨౬.

నా మాయను జ్ఞానము అనే ఆయుధంతో తొలగించుకొని, భక్తితో హరిను స్మరించు. భక్తితో విష్ణువు నామాన్ని జపించడం ఎల్లప్పుడూ పాపాలను తొలగిస్తుంది, తల్లీ.

యో వా భక్త్యా స్మరణం నామ విష్ణోః కరోత్యసౌ పాపహరో భవిష్యతి । అయం దేహో దుర్ల్లభః కర్మభూమౌ తత్రాపి మధ్యే భజనం విష్ణుమూర్తేః ॥ ౩,౨౬.

ఎవరైనా భక్తితో విష్ణువు నామాన్ని జపిస్తే, వారు పాపాలను తొలగించే వారు అవుతారు. ఈ శరీరం కర్మలకు అనువైనదిగా అరుదుగా లభిస్తుంది; అందులోనూ విష్ణుమూర్తిని భజించడం అత్యంత ముఖ్యమైనది.

ఆయుర్గతం వ్యర్థమేవ త్వదీయం శీఘ్రం భజేః శ్రీనివాసస్య పాదమ్ । ఉపదిశ్యైవం మాతరం పుత్రవర్యో దైత్యావేశాత్సోభవద్వై తపస్వీ ॥ ౩,౨౬.

నీ జీవితం వృథా అయిపోయింది; వెంటనే శ్రీనివాసుని పాదాలను భజించు. ఇలా తన తల్లిని ఉపదేశించిన ఆ గొప్ప కుమారుడు, దైత్య ప్రభావంతో తపస్విగా మారాడు.

చతుర్ముఖం ప్రీణయిత్వైవ భక్త్యా హ్యవధ్యత్వం ప్రాప తస్మాన్మహాత్మా । తతో భూమిం కరవద్వేష్టయిత్వా నిన్యే తదా దైత్యవర్యో మహాత్మా ॥ ౩,౨౬.

చతుర్ముఖుడిని భక్తితో సంతోషపెట్టి, అతడు అవధ్యత్వాన్ని పొందాడు. ఆ తరువాత, భూమిని చేతులతో పట్టుకుని, ఆ మహా దైత్యుడు దాన్ని తీసుకెళ్లాడు.

శ్రీముష్టదేశే ప్రాదురాసీద్ధరిస్తు వారాహవిష్ణుస్త్వజనః పురాణః । భిత్త్వాచాబ్ధిం వివిశే తం మహాత్మా రసాతలే సంస్థితం భూతలం చ ॥ ౩,౨౬.

శ్రీముష్ట అనే ప్రాంతంలో హరి వరాహరూపంలో ప్రత్యక్షమయ్యాడు. సముద్రాన్ని చీల్చి, ఆ మహాత్ముడు పాతాళంలో ఉన్న భూమిని చేరాడు.

స్వదంష్ట్రాగ్రే స్థాపయిత్వాఽజగామ తదాగమాదాగతో దైత్యవర్యః । తం కర్ణమూలే తాడయిత్వా జఘాన ప్రసాదయామాస చ పూర్వవద్భువమ్ ॥ ౩,౨౬.

తన దంతంపై భూమిని ఉంచి, హరి వెళ్లిపోయాడు. ఆ సమయంలో దైత్యాధిపతి వచ్చాడు. అతని చెవి వద్ద కొట్టి, హరి అతన్ని సంహరించి, భూమిని మునుపటిలాగే స్థాపించాడు.

సుదిగ్గజాన్స్థాపయిత్వా చ విష్ణుః శ్రీముష్టే వై సంస్థితః శ్రీవరాహః । తదా హరిశ్చిన్తయామాస విష్ణుర్భక్త్యా మదీయం మానుషం దేహమద్య ॥ ౩,౨౬.

దిక్కుల గజాలను స్థాపించి, విష్ణువు వరాహరూపంలో శ్రీముష్టలో నిలిచాడు. ఆ సమయంలో హరి, భక్తితో తన మానవ శరీరాన్ని ధ్యానించాడు.

ఆరాధయిష్యన్తి చ మాం క్వ ఏతే తేషాం దయాం కుత్ర వాహం కరిష్యే । ఏవం హరిశ్చిన్తయిత్వా సుకన్యే వైకుణ్ఠలోకాదచలం శేష సంజ్ఞమ్ । వీన్ద్రస్కన్ధే స్థాపయిత్వా స్వయం చ సమాగతోభూద్భూతలం భూతలేశః ॥ ౩,౨౬.

నన్ను ఆరాధించే వారు ఎక్కడ ఉంటారు? వారికి నేను దయ చూపేది ఎక్కడ? అని హరి ఆలోచించాడు. అప్పుడు, సుకన్యా, వైకుంఠం నుండి శేషుని ఇంద్రుడి భుజంపై ఉంచి, తానే భూతలానికి భూతలాధిపతిగా అవతరించాడు.

సువర్ణముఖరీతీరమారభ్య గరుడధ్వజః । శ్రీకృష్ణవేణీపర్యన్తం స్థాపయామాస తం గిరిమ్ ॥ ౩,౨౬.

సువర్ణముఖరి నది తీరంతో మొదలుకొని, శ్రీకృష్ణవేణి వరకు, గరుడధ్వజుడు ఆ పర్వతాన్ని స్థాపించాడు.

గిరేః పుచ్ఛే తు శ్రీశైలం మధ్యమేఽహోబలం స్మృతమ్ । ముఖం చ శ్రీనివాసస్య క్షేత్రం చ సముదాహృతమ్ ॥ ౩,౨౬.

ఆ పర్వతపు తోక వద్ద శ్రీశైలం, మధ్యలో అహోబలం, ముఖభాగంలో శ్రీనివాసుని క్షేత్రం అని ప్రసిద్ధి.

అల్పేన తపసాభీష్టం సిధ్యత్యస్మిన్నహోబలే । గఙ్గాదిసర్వతీర్థాని పుణ్యాని హ్యత్ర సంతి వై ॥ ౩,౨౬.

అహోబలంలో తక్కువ తపస్సుతోనే కోరిక నెరవేరుతుంది. గంగా మొదలైన అన్ని పవిత్ర తీర్థాలు ఇక్కడే ఉన్నాయి.

య ఏనం సేవతే నిత్యం శ్రద్ధాభక్తిసమన్వితః । జ్ఞానార్థీ జ్ఞానమాప్నోతి ద్రవ్యార్థీ ద్రవ్యమాప్నుయాత్ ॥ ౩,౨౬.

ఎవరైనా ఈ స్థలాన్ని నిత్యం శ్రద్ధాభక్తులతో సేవిస్తే, జ్ఞానం కోరేవారికి జ్ఞానం, ధనం కోరేవారికి ధనం లభిస్తుంది.

పుత్రార్థీ పుత్రమాప్నోతి నృపో రాజ్యం చ విన్దతి । యంయం కామయతే మర్త్యస్తన్తమాప్నోతి సర్వథా ॥ ౩,౨౬.

పిల్లల కోరిక ఉన్నవారు పిల్లలను పొందుతారు; రాజు రాజ్యాన్ని పొందుతాడు. మానవుడు ఏదైనా కోరుకున్నా, అది అన్ని విధాలా సిద్ధిస్తుంది.

చిన్తితం సాధ్యతే యస్మాత్తస్మాచ్చిన్తామణిం విదుః । పుష్కరిణ్యాశ్చ బాహుల్యాద్గిరావస్మిన్సరః సు చ । పుష్కరాద్రిరితి ప్రాహురేవం తత్త్వార్థవేదినః ॥ ౩,౨౬.

ఇక్కడ ఏది ఆలోచించినా అది నెరవేరుతుంది కాబట్టి దీనిని చింతామణి అని అంటారు. ఇక్కడ పుష్కరిణులు అధికంగా ఉండటంతో, ఈ పర్వతంలో సరస్సు ఉంది. అందుకే దీనిని పుష్కరాద్రి అని సత్యాన్ని తెలిసినవారు అంటారు.

శాతకుంభస్వరూపత్వాత్కనకాద్రిం చ తం విదుః । వైకుణ్ఠాదాగతేనైవ వైకుణ్ఠాద్రిరితి స్మృతః ॥ ౩,౨౬.

ఇది బంగారు పాత్ర రూపంలో ఉండటంతో కనకాద్రి అని పిలుస్తారు. వైకుంఠం నుండి వచ్చినందున దీనిని వైకుంఠాద్రి అని కూడా అంటారు.

అమృతైశ్వర్యసంయుక్తో వ్యఙ్కటాద్రిరితి స్మృతః । వ్యఙ్కటేశస్య శైలస్య మాహాత్మ్యం యావదస్తి హి ॥ ౩,౨౬.

అమృతంతో, ఐశ్వర్యంతో కూడినందున దీనిని వెంకటాద్రి అని పిలుస్తారు. వెంకటేశుని పర్వత మహిమ ఎంతకాలం ఉన్నదో, అంతకాలం దీని గొప్పతనం నిలుస్తుంది.

తావద్వక్తుం సమగ్రేణ న సమర్థశ్చతుర్ముఖః । వ్యఙ్కటాద్రౌ పరాం భక్తిం యే కుర్వన్తి దినేదినే । పఙ్గర్జఙ్ఘాల ఏవ స్యాదచక్షుః పద్మలోచనః ॥ ౩,౨౬.

ఈ పర్వత మహిమను పూర్తిగా చెప్పడానికి బ్రహ్ముడికీ సాధ్యం కాదు. వెంకటాద్రిపై ప్రతిరోజూ పరమభక్తి చేసే వారికి పదాలు పద్మాలా, కళ్ళు పద్మనేత్రునివి అవుతాయి.

మూకో వాగ్మీ భవేదేవ బధిరః శ్రావకో భవేత్ । వన్ధ్యా స్యాద్బహుపుత్రా చ నిర్ధనః సధనో భవేత్ ॥ ౩,౨౬.

మూగవాడు వాగ్మిగా మారతాడు, చెవిటివాడు వినగలడు; వంధ్యకు అనేక మంది పిల్లలు కలుగుతారు, దరిద్రుడు ధనవంతుడవుతాడు.

ఏతత్సర్వం గిరౌ భక్తిమాత్రేణైవ భవేద్ధ్రువమ్ । తత్త్వతో వ్యఙ్కటాద్రేస్తు స్వరూపం వేత్తి కో భువి ॥ ౩,౨౬.

ఈ పర్వతంపై భక్తితో మాత్రమే ఇవన్నీ నిస్సందేహంగా పొందవచ్చు. కానీ, వ్యఙ్కటాద్రి యొక్క అసలు స్వరూపాన్ని ఈ భూమిపై ఎవరు నిజంగా తెలుసుకుంటారు?

యస్మాదస్య గిరేః పుణ్యం మాహాత్మ్యం వేత్తి యః పుమాన్ । మాయావీ పరమానన్దం త్యక్త్వా వైకుణ్ఠముత్తమమ్ । స్వామిపుష్కరిణీతీరే రమయా సహమోదతే ॥ ౩,౨౬.

ఈ పర్వత మహిమను ఎవరైనా తెలుసుకుంటే, వారు మాయ అయిన పరమానందాన్ని, అత్యున్నతమైన వైకుంఠాన్నికూడా వదిలిపెట్టి, స్వామిపుష్కరిణి తీరంలో లక్ష్మీదేవితో కలిసి ఆనందంగా ఉంటారు.

కల్యాణాద్భుతగాత్రాయ కామితార్థప్దాయినే । శ్రీమద్వ్యఙ్కటనాథాయ శ్రీనివాసాయ తే నమః ॥ ౩,౨౬.

కల్యాణమైన, అద్భుతమైన రూపాన్ని కలిగి, కోరిన ఫలితాలను ప్రసాదించే శ్రీ వ్యఙ్కటనాథుడైన శ్రీనివాసుడికి నమస్కారం.

శ్రీస్వామిపుష్కరిణ్యాశ్చ మాహాత్మ్యం శృణు కన్యకే । స్వామిపుష్కరిణీమధ్యే శ్రీనివాసోస్తి సర్వదా ॥ ౩,౨౬.

ఓ కన్యకా! శ్రీ స్వామిపుష్కరిణి మహిమను విను. ఆ స్వామిపుష్కరిణి మధ్యలో శ్రీనివాసుడు ఎప్పుడూ ఉన్నాడు.

స్నానం కుర్వన్తి యే తత్ర తేషాం ముక్తిః కరే స్థితా । తిస్రః కోట్యోర్ధకోటిశ్చ తీర్థాని భువనత్రయే । తాని సర్వాణి తత్రైవ సంతి తీర్థే హరేః సదా ॥ ౩,౨౬.

ఎవరైనా అక్కడ స్నానం చేస్తే, వారికి మోక్షం చేతిలోనే ఉంటుంది. మూడు కోట్లూ, పదకొండు కోట్లూ తీర్థాలు మూడు లోకాలలో ఉన్నా, అవన్నీ ఆ హరిచేత పవిత్రమైన స్థలంలో ఎప్పుడూ ఉంటాయి.

తత్తీర్థం శ్రీనివాసాఖ్యం సర్వదేవనమస్కృతమ్ । తదేవ శ్రీనివాసస్య మన్దిరం పరికీర్తితమ్ ॥ ౩,౨౬.

శ్రీనివాసుని పేరుతో ఉన్న ఆ తీర్థాన్ని అన్ని దేవతలు పూజిస్తారు. అదే శ్రీనివాసుని ఆలయంగా ప్రసిద్ధి చెందింది.

తద్దర్శనాదేవ కన్యే యాన్తి పాపాని భస్మసాత్ । ఏకైకస్నానమాత్రేణ సత్సంగో భవతి ధ్రువమ్ ॥ ౩,౨౬.

ఓ కన్యకా! ఆ స్థలాన్ని కళ్లతో చూసిన వెంటనే పాపాలు బూడిదవైపోతాయి. ఒక్కసారి స్నానం చేసినా, మంచి వారి సాంగత్యం తప్పక లభిస్తుంది.

సత్సంగాజ్జ్ఞానమాసాద్య జ్ఞానాన్మోక్షం చ విన్దతి । అధికారిణాం భవేదేవం విపరీతమయోగినామ్ ॥ ౩,౨౬.

మంచివారి సాంగత్యంతో జ్ఞానం కలుగుతుంది. ఆ జ్ఞానంతో మోక్షం లభిస్తుంది. ఇది అర్హులకు మాత్రమే జరుగుతుంది; అర్హత లేనివారికి దీనికి విరుద్ధంగా ఫలితం వస్తుంది.