గరుడపురాణమ్

బభూవ దైత్యయోనౌ చ దేవానాం కణ్టకో బలీ । సంజీవో విజయః ప్రోక్తో హరిభక్తో మహాప్రభుః ॥ ౩,౨౬.

ఆ హిరణ్యాక్షుడు రాక్షస వంశంలో జన్మించి, దేవతలకు పెద్ద అడ్డంగా మారాడు. అతడిని సంజీవుడు, విజయుడు అని కూడా పిలిచేవారు. అతడు హరిభక్తుడు, మహాప్రభువు.

హరిణ్యాక్షః స్వయం దైత్యో హరిభక్తవిదూషకః । ఏతాదృశో హిరణ్యాక్షస్తపస్తప్తుం సముద్యతః ॥ ౩,౨౬.

హిరణ్యాక్షుడు తానే ఒక దైత్యుడు, హరిభక్తులను అపహాస్యం చేసే వాడు. అలాంటి హిరణ్యాక్షుడు తపస్సు చేయాలని సంకల్పించాడు.

తదా మాతా దితిర్దేవీ హిరణ్యాక్షమువాచ సా । దితిరువాచ । వత్సలస్త్వం మహాభాగమా తపస్వాష్టహాయనః ॥ ౩,౨౬.

అప్పుడు అతని తల్లి దితి దేవి, హిరణ్యాక్షునితో ఇలా చెప్పింది: నా కుమారుడా, నీవు మహాభాగ్యవంతుడవు. ఎనిమిది సంవత్సరాలు తపస్సు చేయకు.

త్వం మా దదస్వ దుః ఖం మే పాలయిష్యతి కోవిదః । క్షణమాత్రం న జీవామి త్వాం వినా జీవనం న హి ॥ ౩,౨౬.

నాకు బాధ కలిగించవద్దు. నన్ను ఎవరు చూసుకుంటారు? నీవు లేకుండా నేను క్షణమైనా బ్రతకలేను. నిజంగా, నీవు లేక జీవితం నాకు లేదు.

మా తప త్వం మహాభాగ మమ జీవనహేతవే । ఏవముక్తస్తు మాత్రా స విజయోవశతోబ్రవీత్ ॥ ౩,౨౬.

మహాభాగ్యవంతుడా, నా బ్రతుకుకోసం తపస్సు చేయవద్దు. తల్లి ఇలా చెప్పిన తర్వాత, విజయుడు ఆమె మాట విని ఇలా అన్నాడు.

హిరణ్యాక్షో మాతరం ప్రాహ జాలం హిత్వా విష్ణోర్భజనేఽలం కురుష్వ । మయిస్నేహం పుత్రహేతోర్విరూఢం సుఖదుః ఖే చేహ లోకే పరత్ర ॥ ౩,౨౬.

హిరణ్యాక్షుడు తన తల్లితో ఇలా అన్నాడు: మమకారం వదిలి, విష్ణువు సేవలో నిమగ్నమవు. నా మీద నీకు పెరిగిన మమకారం, ఈ లోకంలోనూ, పరలోకంలోనూ సుఖదుఃఖాలను ఇస్తుంది.

యావత్స్నేహం మయి మాతః కరోషి తావత్క్లేశం శాశ్వతం యాస్యసి త్వమ్ । మాతశ్చ తే మయి పుత్రత్వబుద్ధిస్త్వయ్యప్యేషా మాతృబుద్ధిర్మమాపి ॥ ౩,౨౬.

అమ్మా, నాపై నీవు ప్రేమ చూప solange చేస్తే, అంతవరకూ నీవు ఎప్పటికీ బాధను అనుభవిస్తావు. నీవు నన్ను కుమారుడిగా భావించడంలా, నేనూ నిన్ను తల్లిగా భావిస్తున్నాను.

తాతే పూజ్యే పితృబుద్ధిర్మమాస్తి తస్మింస్తుతే భర్తృబుద్ధిర్హి మిథ్యా । నిర్మాతి యస్మాద్ధరిరేవ సర్వం సమ్యక్పాతా నియతోఽసౌ మురారిః ॥ ౩,౨౬.

నాన్నను గౌరవిస్తూ, ఆయనను తండ్రిగా భావిస్తున్నాను. నీవు భర్తను భర్తగా భావించడం తప్పు. ఎందుకంటే, హరిదేవుడు మాత్రమే సృష్టికర్త, మురారి ఎల్లప్పుడూ రక్షకుడు.

అతో హి మాతా హరిరేవ సర్వదా త్వన్యాసాం వై మాతృతా చోపచారాత్ । నిర్మాతృత్వం యది ముఖ్యం త్వయి స్యాద్ద్రోణాదీనాం జననీ కా వదస్వ ॥ ౩,౨౬.

కాబట్టి తల్లీ, హరిదేవుడే నిజమైన తల్లి. మిగతావారి తల్లితనం కేవలం రూపకమే. నీవే నిజమైన తల్లివైతే, ద్రోణాది వారికి తల్లి ఎవరో చెప్పు.

మాతృత్వం వై యది ముఖ్యం త్వయి స్యాద్ధాత్రాదీనాం జననీ కా వదస్వ । యతః సదా యాతి జగత్తత్తో హరిః సదా పితా విష్ణురజః పురాణః ॥ ౩,౨౬.

నీవే నిజమైన తల్లివైతే, బ్రహ్మాదులకు తల్లి ఎవరో చెప్పు. ఎందుకంటే, హరిదేవుడు, శాశ్వతమైన విష్ణువు, ఎప్పుడూ జగత్తుకు మూలమైనవాడు, ఎప్పుడూ తండ్రే.

సదా పితా ముఖ్యపితా యది స్యాద్గర్భస్థబాలే పాలకః కో వదస్వ । మాతాపిత్రోః పాలకత్వం యది స్యాత్కూర్మాదీనాం పాలకౌ కౌ వదస్వ ॥ ౩,౨౬.

తండ్రే ఎప్పుడూ నిజమైన తండ్రయితే, గర్భంలో ఉన్న శిశువును ఎవరు కాపాడతారు? తల్లిదండ్రులే రక్షకులైతే, కూర్మాది అవతారాలను ఎవరు రక్షించారు చెప్పు.

మాతాపిత్రోః పాలకత్వం యది స్యాత్కృపాదీనాం రక్షకౌ కౌ వదస్వ । పున్నామకాన్నారకాద్దేహ భజాన్తస్మాత్త్రాతాపుత్రవిష్ణుః పురాణః ॥ ౩,౨౬.

తల్లిదండ్రులే రక్షకులైతే, కృపాదులాంటి వారికి ఎవరు రక్షకులయ్యారు చెప్పు. అందుకే తల్లీ, నరకం నుండి కుమారులను రక్షించేవాడు పురాతనుడు అయిన విష్ణువే.

న తారకోహం నరకాచ్చ సుభ్రూర్న వై భర్తా నాపి పిత్రాదయశ్చ । న వై మాతా నానుజాదిశ్చ సర్వః సర్వత్రాతా విష్ణురతో న చాన్యః ॥ ౩,౨౬.

సుందరీ, నేను నరకం నుండి రక్షించేవాడిని కాదు, భర్త కూడా కాదు, తండ్రి మొదలైనవారూ కాదు. తల్లి, తమ్ముడు మొదలైనవారూ కాదు. అన్ని చోట్ల రక్షించేవాడు విష్ణువే, వేరెవ్వరూ కాదు.

మాయాం మదీయాం జ్ఞానశస్త్రేణ చ్ఛిత్వా భక్త్యా హరేః స్మరణం త్వం కురుష్వ । యద్భక్తిరూపూర్వం స్మరణం నామ విష్ణోస్తత్సర్వథా పాపహరం చ మాతః ॥ ౩,౨౬.

నా మాయను జ్ఞానము అనే ఆయుధంతో తొలగించుకొని, భక్తితో హరిను స్మరించు. భక్తితో విష్ణువు నామాన్ని జపించడం ఎల్లప్పుడూ పాపాలను తొలగిస్తుంది, తల్లీ.

యో వా భక్త్యా స్మరణం నామ విష్ణోః కరోత్యసౌ పాపహరో భవిష్యతి । అయం దేహో దుర్ల్లభః కర్మభూమౌ తత్రాపి మధ్యే భజనం విష్ణుమూర్తేః ॥ ౩,౨౬.

ఎవరైనా భక్తితో విష్ణువు నామాన్ని జపిస్తే, వారు పాపాలను తొలగించే వారు అవుతారు. ఈ శరీరం కర్మలకు అనువైనదిగా అరుదుగా లభిస్తుంది; అందులోనూ విష్ణుమూర్తిని భజించడం అత్యంత ముఖ్యమైనది.

ఆయుర్గతం వ్యర్థమేవ త్వదీయం శీఘ్రం భజేః శ్రీనివాసస్య పాదమ్ । ఉపదిశ్యైవం మాతరం పుత్రవర్యో దైత్యావేశాత్సోభవద్వై తపస్వీ ॥ ౩,౨౬.

నీ జీవితం వృథా అయిపోయింది; వెంటనే శ్రీనివాసుని పాదాలను భజించు. ఇలా తన తల్లిని ఉపదేశించిన ఆ గొప్ప కుమారుడు, దైత్య ప్రభావంతో తపస్విగా మారాడు.

చతుర్ముఖం ప్రీణయిత్వైవ భక్త్యా హ్యవధ్యత్వం ప్రాప తస్మాన్మహాత్మా । తతో భూమిం కరవద్వేష్టయిత్వా నిన్యే తదా దైత్యవర్యో మహాత్మా ॥ ౩,౨౬.

చతుర్ముఖుడిని భక్తితో సంతోషపెట్టి, అతడు అవధ్యత్వాన్ని పొందాడు. ఆ తరువాత, భూమిని చేతులతో పట్టుకుని, ఆ మహా దైత్యుడు దాన్ని తీసుకెళ్లాడు.

శ్రీముష్టదేశే ప్రాదురాసీద్ధరిస్తు వారాహవిష్ణుస్త్వజనః పురాణః । భిత్త్వాచాబ్ధిం వివిశే తం మహాత్మా రసాతలే సంస్థితం భూతలం చ ॥ ౩,౨౬.

శ్రీముష్ట అనే ప్రాంతంలో హరి వరాహరూపంలో ప్రత్యక్షమయ్యాడు. సముద్రాన్ని చీల్చి, ఆ మహాత్ముడు పాతాళంలో ఉన్న భూమిని చేరాడు.

స్వదంష్ట్రాగ్రే స్థాపయిత్వాఽజగామ తదాగమాదాగతో దైత్యవర్యః । తం కర్ణమూలే తాడయిత్వా జఘాన ప్రసాదయామాస చ పూర్వవద్భువమ్ ॥ ౩,౨౬.

తన దంతంపై భూమిని ఉంచి, హరి వెళ్లిపోయాడు. ఆ సమయంలో దైత్యాధిపతి వచ్చాడు. అతని చెవి వద్ద కొట్టి, హరి అతన్ని సంహరించి, భూమిని మునుపటిలాగే స్థాపించాడు.

సుదిగ్గజాన్స్థాపయిత్వా చ విష్ణుః శ్రీముష్టే వై సంస్థితః శ్రీవరాహః । తదా హరిశ్చిన్తయామాస విష్ణుర్భక్త్యా మదీయం మానుషం దేహమద్య ॥ ౩,౨౬.

దిక్కుల గజాలను స్థాపించి, విష్ణువు వరాహరూపంలో శ్రీముష్టలో నిలిచాడు. ఆ సమయంలో హరి, భక్తితో తన మానవ శరీరాన్ని ధ్యానించాడు.

ఆరాధయిష్యన్తి చ మాం క్వ ఏతే తేషాం దయాం కుత్ర వాహం కరిష్యే । ఏవం హరిశ్చిన్తయిత్వా సుకన్యే వైకుణ్ఠలోకాదచలం శేష సంజ్ఞమ్ । వీన్ద్రస్కన్ధే స్థాపయిత్వా స్వయం చ సమాగతోభూద్భూతలం భూతలేశః ॥ ౩,౨౬.

నన్ను ఆరాధించే వారు ఎక్కడ ఉంటారు? వారికి నేను దయ చూపేది ఎక్కడ? అని హరి ఆలోచించాడు. అప్పుడు, సుకన్యా, వైకుంఠం నుండి శేషుని ఇంద్రుడి భుజంపై ఉంచి, తానే భూతలానికి భూతలాధిపతిగా అవతరించాడు.

సువర్ణముఖరీతీరమారభ్య గరుడధ్వజః । శ్రీకృష్ణవేణీపర్యన్తం స్థాపయామాస తం గిరిమ్ ॥ ౩,౨౬.

సువర్ణముఖరి నది తీరంతో మొదలుకొని, శ్రీకృష్ణవేణి వరకు, గరుడధ్వజుడు ఆ పర్వతాన్ని స్థాపించాడు.

గిరేః పుచ్ఛే తు శ్రీశైలం మధ్యమేఽహోబలం స్మృతమ్ । ముఖం చ శ్రీనివాసస్య క్షేత్రం చ సముదాహృతమ్ ॥ ౩,౨౬.

ఆ పర్వతపు తోక వద్ద శ్రీశైలం, మధ్యలో అహోబలం, ముఖభాగంలో శ్రీనివాసుని క్షేత్రం అని ప్రసిద్ధి.

అల్పేన తపసాభీష్టం సిధ్యత్యస్మిన్నహోబలే । గఙ్గాదిసర్వతీర్థాని పుణ్యాని హ్యత్ర సంతి వై ॥ ౩,౨౬.

అహోబలంలో తక్కువ తపస్సుతోనే కోరిక నెరవేరుతుంది. గంగా మొదలైన అన్ని పవిత్ర తీర్థాలు ఇక్కడే ఉన్నాయి.

య ఏనం సేవతే నిత్యం శ్రద్ధాభక్తిసమన్వితః । జ్ఞానార్థీ జ్ఞానమాప్నోతి ద్రవ్యార్థీ ద్రవ్యమాప్నుయాత్ ॥ ౩,౨౬.

ఎవరైనా ఈ స్థలాన్ని నిత్యం శ్రద్ధాభక్తులతో సేవిస్తే, జ్ఞానం కోరేవారికి జ్ఞానం, ధనం కోరేవారికి ధనం లభిస్తుంది.

పుత్రార్థీ పుత్రమాప్నోతి నృపో రాజ్యం చ విన్దతి । యంయం కామయతే మర్త్యస్తన్తమాప్నోతి సర్వథా ॥ ౩,౨౬.

పిల్లల కోరిక ఉన్నవారు పిల్లలను పొందుతారు; రాజు రాజ్యాన్ని పొందుతాడు. మానవుడు ఏదైనా కోరుకున్నా, అది అన్ని విధాలా సిద్ధిస్తుంది.

చిన్తితం సాధ్యతే యస్మాత్తస్మాచ్చిన్తామణిం విదుః । పుష్కరిణ్యాశ్చ బాహుల్యాద్గిరావస్మిన్సరః సు చ । పుష్కరాద్రిరితి ప్రాహురేవం తత్త్వార్థవేదినః ॥ ౩,౨౬.

ఇక్కడ ఏది ఆలోచించినా అది నెరవేరుతుంది కాబట్టి దీనిని చింతామణి అని అంటారు. ఇక్కడ పుష్కరిణులు అధికంగా ఉండటంతో, ఈ పర్వతంలో సరస్సు ఉంది. అందుకే దీనిని పుష్కరాద్రి అని సత్యాన్ని తెలిసినవారు అంటారు.

శాతకుంభస్వరూపత్వాత్కనకాద్రిం చ తం విదుః । వైకుణ్ఠాదాగతేనైవ వైకుణ్ఠాద్రిరితి స్మృతః ॥ ౩,౨౬.

ఇది బంగారు పాత్ర రూపంలో ఉండటంతో కనకాద్రి అని పిలుస్తారు. వైకుంఠం నుండి వచ్చినందున దీనిని వైకుంఠాద్రి అని కూడా అంటారు.

అమృతైశ్వర్యసంయుక్తో వ్యఙ్కటాద్రిరితి స్మృతః । వ్యఙ్కటేశస్య శైలస్య మాహాత్మ్యం యావదస్తి హి ॥ ౩,౨౬.

అమృతంతో, ఐశ్వర్యంతో కూడినందున దీనిని వెంకటాద్రి అని పిలుస్తారు. వెంకటేశుని పర్వత మహిమ ఎంతకాలం ఉన్నదో, అంతకాలం దీని గొప్పతనం నిలుస్తుంది.