శుచిర్భూత్వా శ్రీనివాసం చ దేవాస్తుప్తుం వివిశుః శుద్ధభక్త్యా ఖగేన్ద్ర । యథోపదిష్టం గురుణా తథైవ చక్రే కన్యాశ్చ సర్వం ఖగేన్ద్ర ॥ ౩,౨౫.
శుద్ధులై, దేవతలు పవిత్రమైన భక్తితో శ్రీనివాసుని పూజించేందుకు లోపలికి ప్రవేశించారు, ఓ పక్షిరాజా. గురువు చెప్పినట్లే కన్యకలు కూడా అంతా చేశారు, ఓ పక్షిరాజా.
తదా హరిం దర్శయామాస తస్యై స్వకం రూపం సుప్రతీకే సుపూర్ణమ్ । సా కన్యకా శ్రీనివాసస్య రూపం దదర్శ భక్త్యా స్వమనోభిరామమ్ ॥ ౩,౨౫.
అప్పుడు హరిదేవుడు తన సొంత రూపాన్ని, అందంగా, సంపూర్ణంగా ఆ కన్యకకు చూపించాడు. ఆ కన్యక, భక్తితో తన మనసుకు ఆనందాన్ని కలిగించే శ్రీనివాసుని రూపాన్ని చూసింది.
సువర్ణచిత్రం వసనం వసానం సోష్ణీషకం కఞ్చుకం సందధానమ్ ॥ ౩,౨౫.
బంగారు అలంకారాలతో అలంకరించబడిన వస్త్రాలు ధరించి, తలపై పాగుతో, దేహంపై జాకెట్ వేసుకున్నవాడై ఉన్నాడు.
మృగోత్థమదగన్ధేన సురభీకృతదిఙ్ముఖమ్ । పుణ్డరీకవిశాలాక్షం కంబుగ్రీవం మహాభుజమ్ ॥ ౩,౨౫.
మృగముద్ర సువాసనతో చుట్టూ దిక్కులు పరిమళించగా, అతని కళ్ళు పెద్ద పద్మాలవంటివి, మెడ శంఖంలా వంగినది, భుజాలు బలమైనవి.
హేమయజ్ఞోపవీతాఙ్గం సాక్షాత్కన్దర్పసన్నిభమ్ । జగన్మోహనసైన్దర్యం కోమలాఙ్గం మనోహరమ్ ॥ ౩,౨౫.
బంగారు యజ్ఞోపవీతంతో అలంకరించబడిన దేహంతో, మన్మథుని పోలికతో, జగత్తును ఆకర్షించే అందంతో, మృదువైన అవయవాలతో, చూడటానికి మధురంగా ఉన్నాడు.
దృష్ట్వా చ కన్యా ముముదే రోమాఞ్చితసుగాత్రకా ॥ ౩,౨౫.
అతన్ని చూసి ఆ యువతి ఆనందంతో ఉప్పొంగింది, ఆమె అందమైన దేహం పులకరించిపోయింది.
తద్దర్శనాహ్లాదపరిప్లుతాశయా ప్రేమ్ణాథ రోమాశ్రుకులాకులేక్షణా । ననర్త దేవీ పురతస్తస్య విష్ణోః సా ధ్వస్తదోషా పరమాదరేణ । ఆనన్ద మాం పాహి సుఖం చ దత్త్వా ముకున్దా మాం పాహి విముక్తిదానాత్ ॥ ౩,౨౫.
ఆ దర్శనంతో ఆనందంలో మునిగిపోయి, ప్రేమతో హృదయం ఉప్పొంగి, కన్నీళ్లు కళ్లలో నిండిపోతూ, ఆ దేవత విష్ణువు ఎదుట అత్యంత భక్తితో నాట్యం చేసింది: 'ఆనందమయుడా, నన్ను కాపాడు; సుఖాన్ని ప్రసాదించు, ముకుందా, విముక్తి దాతవు, నన్ను రక్షించు.'
మాం పాహి నిత్యం హ్యరవిన్దనేత్ర ప్రసన్నదృష్ట్యా కరుణాసుధార్ద్ర । గోవిన్ద గోవిన్ద సుదుః ఖితాం మాం జ్ఞానాదిదానేన హి పాహి నిత్యమ్ ॥ ౩,౨౫.
అరవిందనేత్రా, నీ కరుణామృతంతో తడిసిన సానుభూతి చూపుతో నన్ను ఎప్పుడూ కాపాడు. గోవిందా, గోవిందా, నేను తీవ్రమైన బాధలో ఉన్నాను, జ్ఞానం మొదలైన వరాలు ఇచ్చి నన్ను ఎల్లప్పుడూ రక్షించు.
జనార్దన త్వం హి సుదుష్టసంగాన్కామాదిరూపాన్సతతం వర్జయిత్వా । హరే హరే మాం సతతం పాహి దైత్యాన్సమాహృత్య ప్రబలాన్విఘ్నరూపాన్ ॥ ౩,౨౫.
జనార్దనా, నీవు ఎప్పుడూ కామాది దుష్టసంగాలను దూరం చేస్తావు; హరే, హరే, శక్తివంతమైన విఘ్నరూపమైన దైత్యులను తొలగించి నన్ను ఎల్లప్పుడూ కాపాడు.
రమేశ మాం పాహి చతుర్ముఖేశ విశ్వేశ మాం పాహి సరస్వతీశ । రమేశ మాం పాహి నిదానమూర్తే వృన్దారవృన్దైర్వన్దితపాదపద్మ ॥ ౩,౨౫.
లక్ష్మీపతీ, నన్ను కాపాడు; బ్రహ్మపతీ, నన్ను కాపాడు; విశ్వపతీ, నన్ను కాపాడు; సరస్వతీపతీ, నన్ను కాపాడు; లక్ష్మీపతీ, సర్వకారణస్వరూపుడా, దేవతలు పాదపద్మాలను వందించే వాడా, నన్ను కాపాడు.
ఏవం తు నత్వా పరమాదరేణ తుష్టావ విష్ణుం పరమం పురాణమ్ । లక్ష్మ్యా సదా యేఽవిదితా గుణాశ్చ అసంఖ్యాతాః సంతి విష్ణౌ చ వీశ ॥ ౩,౨౫.
ఈ విధంగా అత్యంత భక్తితో నమస్కరించి, ఆ పరమ పురాతనుడైన విష్ణువును స్తుతించింది. ప్రభూ, విష్ణువులో లక్ష్మీకి కూడా తెలియని, లెక్కలేనంత గుణాలు ఎప్పుడూ ఉంటాయి.
తేషాం సకాశాదతిబాహుల్యసంఖ్యా గుణా హరౌ తేఽవిదితా వై రమాయాః । అతో హరే స్తవనే క్వాస్తి శక్తిస్తథాపి యత్నం స్తవనే తే కరిష్యే ॥ ౩,౨౫.
ఆ గుణాలు హరిలో ఎన్నో, అవి రమాకూ తెలియవు. అందుచేత హరిని స్తుతించటానికి శక్తి ఎక్కడ ఉంది? అయినా, నీ స్తోత్రంలో నేను ప్రయత్నం చేస్తాను.
తవ ప్రసాదాచ్చ రమాప్రసాదాద్విధిప్రసాదాత్భారతీశప్రసాదాత్ । రుద్రప్రసాదాత్స్తవనం తే కరిష్యే తథాపి విష్ణో మయి శాన్తిం కురుష్వ ॥ ౩,౨౫.
నీ కృపతో, రమా కృపతో, బ్రహ్మ కృపతో, సరస్వతి కృపతో, రుద్ర కృపతో, నీ స్తోత్రం చేస్తాను; అయినా, విష్ణూ, నాలో శాంతిని ప్రసాదించు.
యది ప్రసన్నోసి మయి త్వమీశ త్వత్పాదమూలే దేహి భక్తిం సదైవ । త్వద్దర్శనాద్దేవ శుభాశుభం చ నష్టం మదీయం హ్యశుభం చ నిత్యమ్ ॥ ౩,౨౫.
ప్రభూ, నీవు నాపై ప్రసన్నుడైతే, నీ పాదపద్మాలలో ఎప్పుడూ భక్తిని ప్రసాదించు. దేవా, నీ దర్శనంతో నా శుభాశుభాలు నశించిపోతాయి, నా దురదృష్టం ఎప్పుడూ తొలగిపోతుంది.
త్వన్మాయయా నష్టమిమం చ లోకం మదేన మత్తం బధిరం చాన్ధభూతమ్ । ఐశ్వర్యయోగేన చ యో హి మూకో జాతః సదా దీనాగుర్వాదికేషు ॥ ౩,౨౫.
నీ మాయ వల్ల ఈ లోకం మత్తులో మునిగి, మదంతో మత్తుగా, చెవికికూడదు, కళ్లకూడదు అయింది. ఐశ్వర్యబలంతో ఎవరైనా మూగవాడై, పెద్దల మధ్య ఎప్పుడూ దయనీయంగా ఉంటారు.
మా దేహి ఐశ్వర్యమనుత్తమం త్వత్పాదారవిన్దస్య విరుద్ధభూతమ్ । త్వం దేవ మే దేహి సతాం చ సంగం తవ స్వరూపప్రతిపాదకానామ్ ॥ ౩,౨౫.
నీ పాదారవిందానికి విరుద్ధంగా ఉన్న అపూర్వ ఐశ్వర్యాన్ని నాకు ఇవ్వవద్దు. దేవా, నీ స్వరూపాన్ని తెలియజేసే సద్భక్తుల సాంగత్యాన్ని నాకు ప్రసాదించు.
పుత్రాదీనామైహికం వాసుదేవ దగ్ధ్వా చ మే దేహి పాదారవిన్దే । సద్వష్ణవే క్రియమాణం చ కోపం దగ్ధ్వా చ మే దేహి పాదరవిన్దే ॥ ౩,౨౫.
వాసుదేవా, నా కుమారులు మొదలైన వారిపై ఉన్న మమకారాన్ని దహించి, నీ పాదారవిందాన్ని నాకు ప్రసాదించు. నిజమైన వైష్ణవునిలో కూడా కలిగే కోపాన్ని దహించి, నీ పాదారవిందాన్ని నాకు ప్రసాదించు.
ద్రవ్యాదికే క్రియమాణం చ లోభం దగ్ధ్వా వై మే దేహి పాదాబ్జమూలే । పుత్రాదికే క్రియమాణం చ మోహం దగ్ధ్వా చ మే దేహి పాదాబ్జమూలే ॥ ౩,౨౫.
ద్రవ్యాది విషయాలలో కలిగే లోభాన్ని దహించి, నీ పాదపద్మ మూలాన్ని నాకు ప్రసాదించు. కుమారులు మొదలైన వారిపై కలిగే మోహాన్ని దహించి, నీ పాదపద్మ మూలాన్ని నాకు ప్రసాదించు.
విద్యాం పుత్రం ద్రవ్యజాతం మదం చ దగ్ధ్వా చ మే దేహి పాదాబ్జమూలే । సద్వైష్ణవాసహమానస్వరూపం దగ్ధ్వా మాత్సర్యం పాహి మాం వేఙ్కటేశ ॥ ౩,౨౫.
విద్య, కుమారులు, ద్రవ్య సంపదపై కలిగే మదాన్ని దహించి, నీ పాదపద్మ మూలాన్ని నాకు ప్రసాదించు. వేంకటేశా, సద్భక్తులపై కలిగే అసూయను దహించి, నన్ను కాపాడు.
మన్త్రం చ మే దేహి నిదానమూర్తే యేనైవ మే స్యాత్తవ సంగశ్చ భూయః । నాన్యం వృణే తవ పాదాబ్జసంగాత్తదేవ మే దేహి మమ ప్రసన్నః ॥ ౩,౨౫.
సర్వకారణమూర్తీ, నీ సాంగత్యం మరల కలిగే విధంగా నాకు మంత్రాన్ని ప్రసాదించు. నీ పాదపద్మాల సాంగత్యం తప్ప నాకు మరొకటి అవసరం లేదు; నీవు ప్రసన్నుడైతే అదే నాకు ప్రసాదించు.
ఇతీరితః శ్రీనివాసః ప్రసన్న ఉవాచ దేవో హ్యమృతస్త్రవం చ । అత్రైవ కన్యే ప్రజపస్వ మన్త్రం సుగోప్యరూపం పరమాదరేణ ॥ ౩,౨౫.
ఇలా అడిగినప్పుడు, శ్రీనివాసుడు సంతోషంతో ఇలా అన్నాడు: "ఓ కన్యకా, ఇక్కడే, అత్యంత గోప్యంగా, పరమమైన భక్తితో ఆ మంత్రమును జపించు."
వక్ష్యామి మన్త్రం పరమాదరేణ శృణ్వద్య భక్త్యా పరమాదరేణ । అన్తః స్థమన్త్యం హ్యాద్యసంయుక్తమేవ సబిన్దు తద్వత్స్పర్శకాద్యేన యుక్తమ్ ॥ ౩,౨౫.
నేను ఇప్పుడు ఆ మంత్రమును పరమమైన గౌరవంతో చెప్పబోతున్నాను. నీవు భక్తితో, శ్రద్ధతో విను. ఆ మంత్రము అంతర్గతంగా ఉంటుంది, 'అ'తో ముగుస్తుంది, మొదటి అక్షరంతో కలిసిఉంటుంది, బిందువుతో కూడి, మొదటి స్పర్శాక్షరంతో కూడి ఉంటుంది.
ఏకారయుక్తం ప్రథమాన్తః స్థయుక్తం సమత్రికోణే చోష్మణా సంయుతం చ । తకారసక్తం స్వర్శమన్తః స్థయుక్తమాద్యన్త ఓంకారసమన్వితం చ ॥ ౩,౨౫.
ఆ మంత్రము 'ఎ'తో ప్రారంభమై, మొదటి స్వరంతో ముగుస్తుంది, లోపల కలిసిఉంటుంది, త్రికోణాకారంగా, ఉష్ణతతో కూడి ఉంటుంది, 'త'తో కలిసిఉంటుంది, శ్వాస్యంతో ముగుస్తుంది, మొదట, చివర 'ఓం'తో కూడి ఉంటుంది.
అనేన మన్త్రేణ తవేప్సితం చ భవేద్ధి కన్యే నాన్త్ర విచార్యమస్తి । ఏవం స ఉక్త్వా శ్రీనివాసో హరిస్తు ప్రతీకవద్దర్శయామాస రూపమ్ ॥ ౩,౨౫.
ఈ మంత్రముతో నీవు కోరినది నిశ్చయంగా సిద్ధిస్తుంది, ఓ కన్యకా. ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. ఇలా చెప్పి, శ్రీనివాసుడు, హరి, తన రూపాన్ని ప్రతిమలా చూపించాడు.
నత్వా తు సా శ్రీనివాసం చ దేవీ ఉవాస హ స్వామిసరః సమీపే । తస్మిన్దినే బ్రాహ్మణాదీంశ్చ సర్వాన్సంతర్పయామాస చ షడ్రసాన్నైః ॥ ౩,౨౫.
ఆమె శ్రీనివాసునికి నమస్కరించి, తన ప్రభువు సరస్సు వద్దే ఉండింది. ఆ రోజు బ్రాహ్మణులు సహా అందరికీ ఆరు రుచుల భోజనాలతో తృప్తి పరచింది.
సాయఙ్కాలే శ్రీనివాసస్య దృష్ట్వా ఉత్సాహరూపైః శ్రీనివాసప్రతీకైః । సాకం భక్త్యా సంప్రణమ్యాథ దేవీ ప్రదక్షిణం శ్రీనివాసస్య సుష్ఠు ॥ ౩,౨౫.
సాయంత్రం, ఉత్సాహంతో ప్రకాశించే శ్రీనివాసుని రూపాలను చూసి, భక్తితో నమస్కరించి, శ్రీనివాసుని చక్కగా ప్రదక్షిణ చేసింది.
ననర్త దేవీ సుప్రతీకస్య చాగ్రే లజ్జాం త్యక్త్వా జయ దేవేతి చోక్త్వా । ఆనృత్తకాలే చ హరేశ్చ వక్త్రం దృష్ట్వా చ దృష్ట్యా తు పరం ననర్త ॥ ౩,౨౫.
అందమైన ప్రతిమ ముందు, ఆ దేవి సిగ్గు విడిచిపెట్టి 'జయ దేవా' అని పలుకుతూ నాట్యం చేసింది. నాట్యం చేస్తూ, హరివదనాన్ని చూస్తూ, తన చూపుతో మరింత ఆనందంగా నాట్యం చేసింది.
మమాద్య గాత్రం పావితం శ్రీనివాస మమాద్య నేత్రం సఫలం సంబభూవ । మమాద్య పాదౌ సార్థకౌ చైవ జాతౌ ప్రదక్షిణం శ్రీనివాసేశ కృత్వా ॥ ౩,౨౫.
శ్రీనివాసా, ఈ రోజు నా శరీరం పవిత్రమైంది. ఈ రోజు నా కళ్ళు ఫలప్రదమయ్యాయి. ఈ రోజు నా పాదాలు ప్రదక్షిణ చేసి సార్థకమయ్యాయి.
హస్తౌ చ మే సార్థకావద్య జాతౌ అగ్రే కృత్వా హస్తశబ్దం మురారేః । ఏవం వదన్తీ ప్రీణయన్తీ చ దేవం జగామసా స్తోత్రవచః కదమ్బైః ॥ ౩,౨౫.
ఈ రోజు నా చేతులు కూడా ముందుకు చాపి మురారి ముందు చేతి శబ్దం చేయడం వల్ల సార్థకమయ్యాయి. ఇలా మాట్లాడుతూ, దేవుని సంతోషపరిచింది. ఆ తరువాత స్తోత్రాల గుచ్చులతో పాడింది.
దేవాస్తదా దున్దుంభయో వినేదిరే తన్మస్తకే పుష్పవృష్టిం చ చక్రుః । తస్మిన్కాలే ఉభయోః పార్శ్వయోశ్చ నృత్యం చక్రుర్దేవతావారనార్యః ॥ ౩,౨౫.
అప్పుడు దేవతలు డుండుభి వాయిద్యాలు మోగించారు, ఆమె తలపై పుష్పవర్షం కురిపించారు. ఆ సమయంలో, రెండు వైపులా దేవతా స్త్రీలు నాట్యం చేశారు.