గరుడపురాణమ్

దక్షిణే తు యమాయైవ నైరృత్యాం నిరృతిం యజేత్ । పశ్చిమే వరుణాయైవ వాయవ్యే వాయవే నమః ॥ ౩,౨౪.

దక్షిణ దిక్కులో యముని పూజించాలి. నైరుతి దిక్కులో నిరృతిని, పశ్చిమ దిక్కులో వరుణుని, వాయవ్య దిక్కులో వాయువుని నమస్కరించాలి.

ఉత్తరే చ కుబేరాయ ఈశాన్యే చ శివాయ చ । ఈశానశక్రయోర్మధ్యే బ్రహ్మణే సాయుధాయ చ ॥ ౩,౨౪.

ఉత్తర దిక్కులో కుబేరునికి, ఈశాన్య దిక్కులో శివునికి నమస్కరించాలి. ఈశానుడు, శక్రుడు మధ్యలో బ్రహ్మాయుధధారుడికి నమస్కరించాలి.

నిరృత్యప్యతిమధ్యే తు శేషాయ చ నమోనమః । ఏవం కృత్వా నమస్కారం ప్రణమేచ్చ పునః పునః ॥ ౩,౨౪.

నైరుతి మధ్యలో శేషునికి పునఃపునః నమస్కరించాలి. ఇలా నమస్కారాలు చేసి, మరలా మరలా వందనం చేయాలి.

ఇత్యేతత్సర్వమాఖ్యాతం విధిపూర్వం తు దర్శనమ్ । ఇతః పరన్తు గన్తవ్యం దర్శనార్థం రమాపతే ॥ ౩,౨౪.

ఇలా విధి ప్రకారం అన్ని విధానాలు వివరించబడ్డాయి. ఇప్పుడు లక్ష్మీపతిని దర్శించేందుకు ముందుకు సాగాలి.

ఏవముక్త్వా తు సా దేవీ తైః సార్ధం తు యయౌ ముదా । యదుక్తః శ్రీనివాసస్య దర్శనస్య విధిః ఖగ । కస్యచిన్నైవ వక్తవ్యో గోప్యత్వాచ్చ కదాచన ॥ ౩,౨౪.

ఇలా చెప్పి ఆ దేవి ఆనందంతో వారితో కలిసి వెళ్లింది. ఓ ఖగాధిపతి, శ్రీనివాసుని దర్శన విధిని ఎవరికీ చెప్పకూడదు, ఎప్పుడూ రహస్యంగా ఉంచాలి.

సమాగమో దుర్ఘట ఏవ వీన్ద్ర సతాం చ సత్తత్త్వవిబోధకానామ్ । అనేకజన్మార్జితపుణ్యసంచయాదభూద్గురోః సంగమ ఏవ తస్య ॥ ౩,౨౪.

నిజమైన సద్గుణులు, సత్యస్వరూపాన్ని గ్రహించినవారు కలవడం చాలా అరుదు, ఓ పక్షిరాజా. అనేక జన్మల్లో కూడిన పుణ్యఫలంతోనే అలాంటి గురువు సాంగత్యం లభిస్తుంది.

పయో వికారం చ నిజం జహాతి శేషస్య శేషం నలినస్య షఙ్కజమ్ । భావం చలం పఙ్కజనాభయోగాత్సత్సంగయోగాదశుభాని న స్యుః ॥ ౩,౨౪.

పాలు తన స్వభావాన్ని విడిచిపెట్టి పెరుగు అవుతుంది. కమలంలో మిగిలిన మిగిలిన భాగం సందేహంతో పుడుతుంది. సత్సంగతితో చంచలమైన భావాలు స్థిరపడతాయి; అలాంటి సత్సంగంతో దుష్ఫలితాలు కలుగవు.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౨౫ సా ద్వారదేశే శ్రీనివాసస్య దేవీ స్వామిపుష్కరిణీం దదృశే కైశ్చ సార్ధమ్ । స్వామిన్హరే శ్రీనివాసేతి సా తం బ్రహ్మాదీనాం తారకం సమ్ప్రదధ్యౌ ॥ ౩,౨౫.

శ్రీనివాసుని ఆలయం వద్ద, ఆ దేవి తనతో ఉన్నవారితో కలిసి స్వామి పుష్కరిణిని చూసింది. అక్కడ, బ్రహ్మాదులకు రక్షకుడైన శ్రీనివాసుని ధ్యానించింది.

దేవైః సార్ధం పాలనార్థం చ విష్ణురస్త్యేవ నిత్యం పుష్కరిణ్యాం జలేషు । అతః స్వామిపుష్కరిణీతి చాహుస్తత్ర స్నానం కన్యకాన్యాశ్చ చక్రుః ॥ ౩,౨౫.

దేవతల రక్షణకోసం విష్ణువు ఎప్పుడూ పుష్కరిణి నీటిలో ఉంటాడు. అందుకే దానిని స్వామి పుష్కరిణి అంటారు. అక్కడ కన్యకలు స్నానం చేశారు.

శుచిర్భూత్వా శ్రీనివాసం చ దేవాస్తుప్తుం వివిశుః శుద్ధభక్త్యా ఖగేన్ద్ర । యథోపదిష్టం గురుణా తథైవ చక్రే కన్యాశ్చ సర్వం ఖగేన్ద్ర ॥ ౩,౨౫.

శుద్ధులై, దేవతలు పవిత్రమైన భక్తితో శ్రీనివాసుని పూజించేందుకు లోపలికి ప్రవేశించారు, ఓ పక్షిరాజా. గురువు చెప్పినట్లే కన్యకలు కూడా అంతా చేశారు, ఓ పక్షిరాజా.

తదా హరిం దర్శయామాస తస్యై స్వకం రూపం సుప్రతీకే సుపూర్ణమ్ । సా కన్యకా శ్రీనివాసస్య రూపం దదర్శ భక్త్యా స్వమనోభిరామమ్ ॥ ౩,౨౫.

అప్పుడు హరిదేవుడు తన సొంత రూపాన్ని, అందంగా, సంపూర్ణంగా ఆ కన్యకకు చూపించాడు. ఆ కన్యక, భక్తితో తన మనసుకు ఆనందాన్ని కలిగించే శ్రీనివాసుని రూపాన్ని చూసింది.

సువర్ణచిత్రం వసనం వసానం సోష్ణీషకం కఞ్చుకం సందధానమ్ ॥ ౩,౨౫.

బంగారు అలంకారాలతో అలంకరించబడిన వస్త్రాలు ధరించి, తలపై పాగుతో, దేహంపై జాకెట్ వేసుకున్నవాడై ఉన్నాడు.

మృగోత్థమదగన్ధేన సురభీకృతదిఙ్ముఖమ్ । పుణ్డరీకవిశాలాక్షం కంబుగ్రీవం మహాభుజమ్ ॥ ౩,౨౫.

మృగముద్ర సువాసనతో చుట్టూ దిక్కులు పరిమళించగా, అతని కళ్ళు పెద్ద పద్మాలవంటివి, మెడ శంఖంలా వంగినది, భుజాలు బలమైనవి.

హేమయజ్ఞోపవీతాఙ్గం సాక్షాత్కన్దర్పసన్నిభమ్ । జగన్మోహనసైన్దర్యం కోమలాఙ్గం మనోహరమ్ ॥ ౩,౨౫.

బంగారు యజ్ఞోపవీతంతో అలంకరించబడిన దేహంతో, మన్మథుని పోలికతో, జగత్తును ఆకర్షించే అందంతో, మృదువైన అవయవాలతో, చూడటానికి మధురంగా ఉన్నాడు.

దృష్ట్వా చ కన్యా ముముదే రోమాఞ్చితసుగాత్రకా ॥ ౩,౨౫.

అతన్ని చూసి ఆ యువతి ఆనందంతో ఉప్పొంగింది, ఆమె అందమైన దేహం పులకరించిపోయింది.

తద్దర్శనాహ్లాదపరిప్లుతాశయా ప్రేమ్ణాథ రోమాశ్రుకులాకులేక్షణా । ననర్త దేవీ పురతస్తస్య విష్ణోః సా ధ్వస్తదోషా పరమాదరేణ । ఆనన్ద మాం పాహి సుఖం చ దత్త్వా ముకున్దా మాం పాహి విముక్తిదానాత్ ॥ ౩,౨౫.

ఆ దర్శనంతో ఆనందంలో మునిగిపోయి, ప్రేమతో హృదయం ఉప్పొంగి, కన్నీళ్లు కళ్లలో నిండిపోతూ, ఆ దేవత విష్ణువు ఎదుట అత్యంత భక్తితో నాట్యం చేసింది: 'ఆనందమయుడా, నన్ను కాపాడు; సుఖాన్ని ప్రసాదించు, ముకుందా, విముక్తి దాతవు, నన్ను రక్షించు.'

మాం పాహి నిత్యం హ్యరవిన్దనేత్ర ప్రసన్నదృష్ట్యా కరుణాసుధార్ద్ర । గోవిన్ద గోవిన్ద సుదుః ఖితాం మాం జ్ఞానాదిదానేన హి పాహి నిత్యమ్ ॥ ౩,౨౫.

అరవిందనేత్రా, నీ కరుణామృతంతో తడిసిన సానుభూతి చూపుతో నన్ను ఎప్పుడూ కాపాడు. గోవిందా, గోవిందా, నేను తీవ్రమైన బాధలో ఉన్నాను, జ్ఞానం మొదలైన వరాలు ఇచ్చి నన్ను ఎల్లప్పుడూ రక్షించు.

జనార్దన త్వం హి సుదుష్టసంగాన్కామాదిరూపాన్సతతం వర్జయిత్వా । హరే హరే మాం సతతం పాహి దైత్యాన్సమాహృత్య ప్రబలాన్విఘ్నరూపాన్ ॥ ౩,౨౫.

జనార్దనా, నీవు ఎప్పుడూ కామాది దుష్టసంగాలను దూరం చేస్తావు; హరే, హరే, శక్తివంతమైన విఘ్నరూపమైన దైత్యులను తొలగించి నన్ను ఎల్లప్పుడూ కాపాడు.

రమేశ మాం పాహి చతుర్ముఖేశ విశ్వేశ మాం పాహి సరస్వతీశ । రమేశ మాం పాహి నిదానమూర్తే వృన్దారవృన్దైర్వన్దితపాదపద్మ ॥ ౩,౨౫.

లక్ష్మీపతీ, నన్ను కాపాడు; బ్రహ్మపతీ, నన్ను కాపాడు; విశ్వపతీ, నన్ను కాపాడు; సరస్వతీపతీ, నన్ను కాపాడు; లక్ష్మీపతీ, సర్వకారణస్వరూపుడా, దేవతలు పాదపద్మాలను వందించే వాడా, నన్ను కాపాడు.

ఏవం తు నత్వా పరమాదరేణ తుష్టావ విష్ణుం పరమం పురాణమ్ । లక్ష్మ్యా సదా యేఽవిదితా గుణాశ్చ అసంఖ్యాతాః సంతి విష్ణౌ చ వీశ ॥ ౩,౨౫.

ఈ విధంగా అత్యంత భక్తితో నమస్కరించి, ఆ పరమ పురాతనుడైన విష్ణువును స్తుతించింది. ప్రభూ, విష్ణువులో లక్ష్మీకి కూడా తెలియని, లెక్కలేనంత గుణాలు ఎప్పుడూ ఉంటాయి.

తేషాం సకాశాదతిబాహుల్యసంఖ్యా గుణా హరౌ తేఽవిదితా వై రమాయాః । అతో హరే స్తవనే క్వాస్తి శక్తిస్తథాపి యత్నం స్తవనే తే కరిష్యే ॥ ౩,౨౫.

ఆ గుణాలు హరిలో ఎన్నో, అవి రమాకూ తెలియవు. అందుచేత హరిని స్తుతించటానికి శక్తి ఎక్కడ ఉంది? అయినా, నీ స్తోత్రంలో నేను ప్రయత్నం చేస్తాను.

తవ ప్రసాదాచ్చ రమాప్రసాదాద్విధిప్రసాదాత్భారతీశప్రసాదాత్ । రుద్రప్రసాదాత్స్తవనం తే కరిష్యే తథాపి విష్ణో మయి శాన్తిం కురుష్వ ॥ ౩,౨౫.

నీ కృపతో, రమా కృపతో, బ్రహ్మ కృపతో, సరస్వతి కృపతో, రుద్ర కృపతో, నీ స్తోత్రం చేస్తాను; అయినా, విష్ణూ, నాలో శాంతిని ప్రసాదించు.

యది ప్రసన్నోసి మయి త్వమీశ త్వత్పాదమూలే దేహి భక్తిం సదైవ । త్వద్దర్శనాద్దేవ శుభాశుభం చ నష్టం మదీయం హ్యశుభం చ నిత్యమ్ ॥ ౩,౨౫.

ప్రభూ, నీవు నాపై ప్రసన్నుడైతే, నీ పాదపద్మాలలో ఎప్పుడూ భక్తిని ప్రసాదించు. దేవా, నీ దర్శనంతో నా శుభాశుభాలు నశించిపోతాయి, నా దురదృష్టం ఎప్పుడూ తొలగిపోతుంది.

త్వన్మాయయా నష్టమిమం చ లోకం మదేన మత్తం బధిరం చాన్ధభూతమ్ । ఐశ్వర్యయోగేన చ యో హి మూకో జాతః సదా దీనాగుర్వాదికేషు ॥ ౩,౨౫.

నీ మాయ వల్ల ఈ లోకం మత్తులో మునిగి, మదంతో మత్తుగా, చెవికికూడదు, కళ్లకూడదు అయింది. ఐశ్వర్యబలంతో ఎవరైనా మూగవాడై, పెద్దల మధ్య ఎప్పుడూ దయనీయంగా ఉంటారు.

మా దేహి ఐశ్వర్యమనుత్తమం త్వత్పాదారవిన్దస్య విరుద్ధభూతమ్ । త్వం దేవ మే దేహి సతాం చ సంగం తవ స్వరూపప్రతిపాదకానామ్ ॥ ౩,౨౫.

నీ పాదారవిందానికి విరుద్ధంగా ఉన్న అపూర్వ ఐశ్వర్యాన్ని నాకు ఇవ్వవద్దు. దేవా, నీ స్వరూపాన్ని తెలియజేసే సద్భక్తుల సాంగత్యాన్ని నాకు ప్రసాదించు.

పుత్రాదీనామైహికం వాసుదేవ దగ్ధ్వా చ మే దేహి పాదారవిన్దే । సద్వష్ణవే క్రియమాణం చ కోపం దగ్ధ్వా చ మే దేహి పాదరవిన్దే ॥ ౩,౨౫.

వాసుదేవా, నా కుమారులు మొదలైన వారిపై ఉన్న మమకారాన్ని దహించి, నీ పాదారవిందాన్ని నాకు ప్రసాదించు. నిజమైన వైష్ణవునిలో కూడా కలిగే కోపాన్ని దహించి, నీ పాదారవిందాన్ని నాకు ప్రసాదించు.

ద్రవ్యాదికే క్రియమాణం చ లోభం దగ్ధ్వా వై మే దేహి పాదాబ్జమూలే । పుత్రాదికే క్రియమాణం చ మోహం దగ్ధ్వా చ మే దేహి పాదాబ్జమూలే ॥ ౩,౨౫.

ద్రవ్యాది విషయాలలో కలిగే లోభాన్ని దహించి, నీ పాదపద్మ మూలాన్ని నాకు ప్రసాదించు. కుమారులు మొదలైన వారిపై కలిగే మోహాన్ని దహించి, నీ పాదపద్మ మూలాన్ని నాకు ప్రసాదించు.

విద్యాం పుత్రం ద్రవ్యజాతం మదం చ దగ్ధ్వా చ మే దేహి పాదాబ్జమూలే । సద్వైష్ణవాసహమానస్వరూపం దగ్ధ్వా మాత్సర్యం పాహి మాం వేఙ్కటేశ ॥ ౩,౨౫.

విద్య, కుమారులు, ద్రవ్య సంపదపై కలిగే మదాన్ని దహించి, నీ పాదపద్మ మూలాన్ని నాకు ప్రసాదించు. వేంకటేశా, సద్భక్తులపై కలిగే అసూయను దహించి, నన్ను కాపాడు.

మన్త్రం చ మే దేహి నిదానమూర్తే యేనైవ మే స్యాత్తవ సంగశ్చ భూయః । నాన్యం వృణే తవ పాదాబ్జసంగాత్తదేవ మే దేహి మమ ప్రసన్నః ॥ ౩,౨౫.

సర్వకారణమూర్తీ, నీ సాంగత్యం మరల కలిగే విధంగా నాకు మంత్రాన్ని ప్రసాదించు. నీ పాదపద్మాల సాంగత్యం తప్ప నాకు మరొకటి అవసరం లేదు; నీవు ప్రసన్నుడైతే అదే నాకు ప్రసాదించు.