గరుడపురాణమ్

మదీయదోషాన్గణయన్న పూర్ణ దయాం కురు త్వం సుద్ధదాస్యాన్ముకున్ద । యావన్తి లోమాని మదీయగాత్రే సంతి ప్రభో సర్వదోర్షర్విదూర ॥ ౩,౨౧.

ముకుందా! నా తప్పులను లెక్కపెట్టి, నాపై సంపూర్ణ కృప చూపించి, నీ సేవ ద్వారా నన్ను శుద్ధి చేయుము. ప్రభూ! నా శరీరంలో ఉన్న ప్రతి వెంట్రుకను లెక్కిస్తే, అంతగా నా తప్పులు ఉన్నాయి, అవన్నీ ధర్మానికి దూరంగా ఉన్నాయి.

తావన్తి పాపాని మదీయగాత్రే కదా ద్రక్ష్యే తవ వక్త్రం ముకున్ద । అనన్తదేహే పతిపుత్రైర్గృహైశ్చ మిత్రైర్ధనైః పశుభృత్యాదికైశ్చ ॥ ౩,౨౧.

ముకుందా! నా శరీరంలో ఉన్నన్ని పాపాలు ఉన్నాయి. నీ ముఖాన్ని నేను ఎప్పుడు దర్శించగలను? ఈ అంతులేని శరీరంలో భర్త, కుమారులు, ఇల్లు, స్నేహితులు, ధనం, పశువులు, సేవకులు ఇలా అనేక బంధువులతో ఉన్నాను.

సుఖం నాప్తం హ్యపుమాత్రం ముకున్ద సేవా ముక్తా తవ దేవస్య విష్ణోః । ఇతః పరం పుత్రమిత్రాదికం చ యాస్యే నాహం తవ దాసీ భవామి ॥ ౩,౨౧.

ముకుందా! నిజమైన ఆనందాన్ని పొందలేదు, నీ సేవ ద్వారా మోక్షాన్ని పొందలేదు. ఇకపై కుమారులు, స్నేహితుల దగ్గరే ఉంటాను; నీ సేవకురాలిని కానేను.

యేయే బ్రూయుః పుత్రమిత్రాదికైశ్చ సమ్యక్సుఖం జాయతే మర్త్యలోకే । తేషామాస్యే మూత్రవిష్ఠాదికం చ సమ్యక్సదా పతితం చేతి జానే ॥ ౩,౨౧.

ఈ మానవ లోకంలో కుమారులు, స్నేహితులతోనే సుఖం లభిస్తుందని చెప్పేవారికి, వారి నోటిలో ఎప్పుడూ మూత్రం, మలాది అపవిత్ర పదార్థాలు పడుతూనే ఉంటాయని నాకు తెలుసు.

మిత్రాదీనాం యత్కృతం ద్రవ్యజాతం వృథా గతం మలరూపం చ జాతమ్ । సద్వైష్ణవానాం యత్కృతం ద్రవ్యజాతం హరిప్రాప్తేః కారణం స్యాత్సదైవ ॥ ౩,౨౧.

స్నేహితుల కోసం సంపాదించిన ధనం వృథా అయి, మలినంగా మారుతుంది. నిజమైన విష్ణుభక్తులు సంపాదించిన ధనం ఎప్పుడూ హరిదేవుని చేరడానికి కారణమవుతుంది.

ఏతాదృశం తత్తు జాతం ముకున్ద అలం హ్యలం తేన దుఃఖం చ భుక్తమ్ । సంగం దత్తాత్సజ్జనానాం సదా త్వం వినా చ త్వం దుర్జనానాం చ సంగాత్ ॥ ౩,౨౧.

ముకుందా! ఇలాంటి అనుభవాలు జరిగిపోయాయి; ఇక చాలు, ఈ బాధలు చాలించు. ఎప్పుడూ మంచి మనుషుల సాంగత్యం కలిగించు, చెడు మనుషుల దగ్గర నుండి దూరంగా ఉంచు.

సంగైః సదా దుర్జనానాం మురారే గాత్రం దగ్ధం న విరాగేణ యుక్తమ్ । ఏతాదృశాహం కాం గాతిం వా ముకున్ద యాస్యే న జానే దయయా మాం చ పాహి ॥ ౩,౨౧.

మురారే! చెడు మనుషులతో సాంగత్యం వల్ల నా శరీరం కాలిపోయింది, విరక్తి లేదు. ఇలాంటి స్థితిలో, ముకుందా! నేను ఏ దిశకు పోతానో నాకు తెలియదు; దయతో నన్ను రక్షించు.

ఏతాదృశో హ్యనుతాపః ఖగేన్ద్ర ప్రాయశ్చిత్తం న చ క్షౌరాదికం చ । భానోః కన్యా హ్యనుతాపం చ కృత్వా విచారయామాస హరేః సుతత్త్వమ్ ॥ ౩,౨౧.

పక్షిరాజా! ఇలాంటి పశ్చాత్తాపం ప్రాయశ్చిత్తం కాదు, గుండె శుద్ధికి క్షౌరం చేయడం వంటివి కూడా కావు. సూర్యుని కుమార్తె పశ్చాత్తాపంతో హరిదేవుని నిజస్వరూపాన్ని ఆలోచించింది.

సర్వోత్తమో హరిరేకః సదైవ యతః పూర్ణః సర్వగుణైస్తతశ్చ । సృష్టౌ యస్మాజ్జయతే విశ్వజాతమతో హరిః సర్వగుణైశ్చ పూర్ణః ॥ ౩,౨౧.

హరిదేవుడు ఎప్పుడూ అత్యుత్తముడు, ఎందుకంటే ఆయన అన్ని గుణాలతో పరిపూర్ణుడు. సృష్టిలోని అన్నీ ఆయన నుండే పుట్టాయి కాబట్టి, హరిదేవుడు ఎప్పుడూ సమస్త గుణాలతో నిండిపోయి ఉంటాడు.

యో దేవానామాద్య అకార ఏవ యతో బ్రహ్మాద్యా నైవ పూర్ణాః సమస్తాః । లక్ష్మీప్రసాదాచ్చిరపుణ్యేన జాతో యథాయోగ్యం పూర్ణగుణో విరిఞ్చః ॥ ౩,౨౧.

అందరు దేవతలకు మూలకారణుడు ఆయనే. బ్రహ్మ మొదలైనవారు కూడా ఆయనలాంటి పరిపూర్ణులు కారు. లక్ష్మీదేవి కృపతో, దీర్ఘకాలపు పుణ్యఫలంతో బ్రహ్ముడు తగిన గుణాలతో జన్మిస్తాడు.

న లక్ష్మీవద్గుణపూర్ణో విరిఞ్చో న విష్ణువద్గుణపూర్ణా రమాపి । న వాయువద్భారతీ చాపి పూర్ణా న శేషవద్వారుణీ చాపి పూర్ణా ॥ ౩,౨౧.

లక్ష్మీదేవిలా పరిపూర్ణమైన గుణాలు బ్రహ్ముడికి లేవు; విష్ణువులా లక్ష్మీదేవికి కూడా లేవు. వాయుదేవులా భారతి పరిపూర్ణురాలు కాదు; శేషునిలా వారుణి కూడా పరిపూర్ణురాలు కాదు.

న వై రుద్రవత్పార్వతీ పూర్ణరూపా హ్యన్యేప్యేవం నైవ పూర్ణాః సదైవ । ఆలోచనామేవమేషా హి కృత్వా తపశ్చక్రే యమునాయాశ్చ తీరే ॥ ౩,౨౧.

రుద్రుడు పార్థివతితో ఉన్నట్లుగా, మరెవరూ పూర్తిగా సంపూర్ణంగా ఉండరు. దీన్ని గమనించి, ఆమె యమునా తీరంలో కఠిన తపస్సు చేసింది.

తదాచాహం యమునాయాశ్చ తీరం పార్థేన సాకం మృగయాం గతః ఖగ । దృష్ట్వా చ తాం తత్ర తపశ్చరన్తీం తదాబ్రువం మత్సఖాయం చ పార్థమ్ ॥ ౩,౨౧.

అప్పుడు నేను పార్థుడితో కలిసి యమునా తీరానికి వేటకు వెళ్లాను, ఓ పక్షిరాజా! అక్కడ ఆమె తపస్సు చేస్తూ ఉండటాన్ని చూసి, నా స్నేహితుడు పార్థుడికి చెప్పాను.

హే పార్థ శీఘ్రం వ్రజ కన్యాసమీపం త్వం పృచ్ఛ కస్మాదత్ర తపః కరోషి । ఏవం ప్రోక్తస్తత్సమీపం స గత్వా పృష్ట్వా చైతత్కారణం శీఘ్రమేవ ॥ ౩,౨౧.

పార్థా! నీవు వెంటనే ఆ యువతికి దగ్గరికి వెళ్లి, ఇక్కడ ఎందుకు తపస్సు చేస్తుందో అడుగు అని చెప్పాను. అలా చెప్పగానే, అతడు ఆమె దగ్గరకు వెళ్లి, వెంటనే ఆ కారణాన్ని అడిగాడు.

ఆగత్య మామవదత్ఫాల్గునోయం సర్వం వృత్తాంన్తం త్వసౌ మత్సమీపే । తతస్త్వహం సుముహూర్తే చ తస్యాః పాణిగ్రహం కృతవాంస్తత్ర సమ్యక్ ॥ ౩,౨౧.

తరువాత ఫాల్గుణుడు నా దగ్గరకు వచ్చి, జరిగిన సంగతులన్నీ నాకు చెప్పాడు. ఆ తరువాత కొంతసేపటికి, అక్కడే నేను ఆమెను పెళ్లి చేసుకున్నాను.

తస్యాశ్చ తాపాత్సంతతం మద్విచారాత్ప్రసన్నోహం సతతం సుప్రసన్నః । పూర్ణానన్దే రమమాణాస్య నిత్యం తయా చ మే కిం సుఖంస్యాత్ఖగేన్ద్ర ॥ ౩,౨౧.

ఆమె నిరంతర తపస్సు, నన్ను ఎప్పుడూ ధ్యానించడంవల్ల, నేను ఎప్పుడూ ఆమెపై సంతోషంగా ఉంటాను, ఓ పక్షిరాజా! ఆమెతో కలిసి పరిపూర్ణ ఆనందంలో ఉండగా, నాకు ఇంకేం ఆనందం కావాలి?

మయా వివాహోనుగ్రహార్థం హి తస్యా అఙ్గీకృతో న తు సౌఖ్యాయ వీన్ద్ర । తథా వక్ష్యే లక్ష్మణాయాశ్చ రూపం పాణిగ్రాహే కారణం చాపి వీన్ద్రా ॥ ౩,౨౧.

నేను ఆమెను వివాహానికి అంగీకరించడమంటే, కేవలం దయతో మాత్రమే, సుఖం కోసం కాదు, ఓ వీరులలో శ్రేష్ఠుడా! అలాగే, లక్ష్మణా రూపం, ఆమెను పెళ్లి చేసుకోవడానికి కారణం కూడా చెబుతాను, ఓ పక్షిరాజా!

శృణుష్వ తత్తవ వక్ష్యామి గోప్యం సచ్ఛిష్యకే నాస్తి గోప్యం గురోశ్చ ॥ ౩,౨౧.

ఇప్పుడు నేను చెప్పబోయే రహస్యాన్ని శ్రద్ధగా విను. నిజమైన శిష్యుడికి, గురువుకు ఎలాంటి రహస్యాలు ఉండవు.

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౨౨ శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । యా లక్ష్మణా పూర్వసర్గే ఖగేన్ద్ర పుత్రీ హ్యభూద్వహ్నివేదస్య వేత్తుః । సులక్షణైః సంయుతత్వాద్యతః సా సులక్ష్మణేతి ప్రథితా ఖగేన్ద్ర

శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: ఓ పక్షిరాజా! పూర్వ జన్మలో వహ్నివేదుడు అనే యజ్ఞజ్ఞాని కుమార్తె అయిన లక్ష్మణా, మంచి లక్షణాలతో ఉండటంవల్ల సులక్ష్మణగా ప్రసిద్ధి చెందింది.

యథా లక్ష్మీర్లక్షణైః సా సుపూర్ణా యథా హరిర్లక్షణైర్వై సుపూర్ణః । యథా వాయుర్లక్షణైః పూర్ణ ఏవ యథా గాయత్రీ లక్షణైః సా సుపూర్ణా

ఎలా లక్ష్మీదేవి మంచి లక్షణాలతో సంపూర్ణంగా ఉంటుందో, ఎలా హరిదేవుడు లక్షణాలతో సంపూర్ణుడో, ఎలా వాయుదేవుడు లక్షణాలతో సంపూర్ణుడో, అలాగే గాయత్రి కూడా మంచి లక్షణాలతో సంపూర్ణంగా ఉంటుంది.

యథా రుద్రాద్యా లక్షణైర్వై ప్రపూర్ణా రుద్రాదిల్లక్ష్మణా చైవ పూర్ణా । గుణేనైవం ధర్మతః కిఞ్చిదేవ తథానుసంధానాద్వ్రియతే నామ చాపి

ఎలా రుద్రుడు మొదలైనవారు లక్షణాలతో నిండివుంటారో, అలాగే లక్ష్మణా కూడా సంపూర్ణంగా ఉంటుంది. కానీ గుణంలో, ధర్మంలో కొంత తేడా ఉంటుంది. అందుకే, అనుసంధానాన్ని బట్టి పేరును పెడతారు.

తస్మాదాహుర్లక్ష్మణేత్యేవ సర్వే తల్లక్షణం శృణు చాదౌ ఖగేన్ద్ర । నారాయణే పూర్ణగుణే రమేశే ద్వాత్రింశత్సంఖ్యాని సులక్షణాని

అందుకే అందరూ ఆమెను లక్ష్మణా అంటారు. ఇప్పుడు ఆ లక్షణాలను మొదటి నుంచే విను, ఓ పక్షిరాజా! లక్ష్మీదేవి భర్త అయిన నారాయణుడిలో ముప్పై రెండు సులక్షణాలు ఉన్నాయి.

సంత్యేవ పక్షీన్ద్ర వదామ్యనుక్రమాన్మత్తః శ్రుత్వా మోక్షమాప్నోతి నిత్యమ్ । యః సప్తపాదః షణ్ణవత్యఙ్గులోఙ్గశ్చతుర్హస్తః పురుషస్తీక్ష్ణదన్తః

అవి నిజంగా ఉన్నాయి, ఓ పక్షిరాజా! నేను వాటిని వరుసగా చెబుతాను. ఇవి వినేవారు ఎప్పుడూ మోక్షాన్ని పొందుతారు. ఏడడుగుల ఎత్తు, తొంభై ఆరు వేలుల పొడవైన అవయవాలు, నాలుగు చేతులు, పదునైన దంతాలు కలవాడు.

య ఏతత్సర్వం మిలితం చైకమేవ హరేర్విష్ణోర్లక్షణం చాహురార్యాః । ముఖం స్త్రిగ్ధం వర్తులం పుష్టిరూపం ద్వితీయం తల్లక్షణం చాహురార్యాః

ఇవి అన్నీ కలిసే, హరివిష్ణువు లక్షణాలు అని గొప్పవారు చెబుతారు. మెత్తగా, గుండ్రంగా, బలంగా ఉన్న ముఖం రెండవ లక్షణమని గొప్పవారు చెబుతారు.

హనుర్యస్యానున్నతం చాస్తి వీన్ద్ర తల్లక్షణం ప్రాహురార్యాస్తృతీయమ్ । యద్దన్తా వై తీక్ష్ణసూక్ష్మాశ్చ సంతి తల్లక్షణం చాహురార్యాశ్చతుర్థమ్

ఎవరికి దవడ ఉబ్బినట్టు లేకుండా ఉంటుందో, అది మూడవ లక్షణమని గొప్పవారు అంటారు, ఓ పక్షిరాజా! ఎవరికి దంతాలు పదునుగా, సన్నగా ఉంటాయో, అది నాలుగవ లక్షణమని గొప్పవారు చెబుతారు.

యస్యాధరే రక్తిమా త్వస్తి వీన్ద్ర తల్లక్షణం పఞ్చమం చాహురార్యాః । యస్య హస్తా అతిరక్తాః ఖగేన్ద్ర తల్లక్షణం ప్రాహురార్యాశ్చ షష్ఠమ్

ఎవరికి కింద పెదవి ఎర్రగా ఉంటుందో, అది ఐదవ లక్షణమని గొప్పవారు చెబుతారు, ఓ పక్షిరాజా! ఎవరికి చేతులు చాలా ఎర్రగా ఉంటాయో, అది ఆరవ లక్షణమని గొప్పవారు చెబుతారు.

యస్మిన్నఖాః సంతి రక్తాః సుశోభాస్తల్లక్షణం సప్తమం చాహురార్యాః । యస్మిన్కపోలే రక్తిమా త్వస్తి వీన్ద్ర తల్లక్షణం హ్యష్టమం ప్రాహురార్యా

ఎవరికి గోళ్లు ఎర్రగా, అందంగా ఉంటాయో, అది ఏడవ లక్షణమని గొప్పవారు చెబుతారు. ఎవరికి చెంపలు ఎర్రగా ఉంటాయో, అది ఎనిమిదవ లక్షణమని గొప్పవారు చెబుతారు, ఓ పక్షిరాజా!

యస్మిన్కరే శఙ్ఖచక్రాదిరేఖా వర్తన్తే తన్నవమం ప్రాహురార్యాః । యస్యోదరం తన్తురూపం సుపుష్టం వలిత్రయైరఙ్కితం సుందరం చ

ఎవరికి చేతిలో శంఖ, చక్రాది రేఖలు ఉంటాయో, అది తొమ్మిదవ లక్షణమని గొప్పవారు అంటారు. ఎవరికి పొట్ట సన్నగా, బలంగా, మూడు మడతలతో అందంగా ఉంటుందో, అది కూడా గొప్ప లక్షణం.

తల్లక్షణం దశమం ప్రాహురార్యా ఏకాదశం నిమ్ననాభిం తదాహుః । ఊరుద్వయం యస్య చ మాంసలం వై తల్లక్షణం ద్వాదశం ప్రాహురార్యాః

దాన్ని పదవ లక్షణమని గొప్పవారు అంటారు. పదకొండవ లక్షణం లోతైన నాభి. ఎవరికి రెండు తొడలు మాంసంతో నిండిగా ఉంటాయో, అది పన్నెండవ లక్షణమని గొప్పవారు చెబుతారు.