గరుడపురాణమ్

సర్వం వ్యర్థం వైష్ణవానాం చ దీక్షా కథాం వినా సమ్యగనుష్ఠితాం వై । యైర్న శ్రుతం భాగవతం పురాణం ససంప్రదాయైర్గురుభిః సంయుతైశ్చ ॥ ౩,౨౦.

విష్ణువు మార్గంలో దీక్ష తీసుకున్నవారికి కూడా, కథలు సరిగ్గా చేయకపోతే అన్నీ వ్యర్థమే. భాగవత పురాణాన్ని గురుపరంపరతో కూడి వినని వారికి అదృష్టం ఉండదు.

యైర్న శ్రుతం భాగవతం పురాణం యైర్న శ్రుతం బ్రహ్మకాణ్డం పురాణమ్ । తేషాం జన్మ వ్యర్థమాహుర్మమహాన్తస్తస్మాచ్ఛ్రావ్యా హరివార్తా సదైవ ॥ ౩,౨౦.

భాగవత పురాణం వినని వారు, బ్రహ్మకాండం వినని వారు—వారి జన్మం వృథా అని మహాత్ములు అంటారు. అందుకే హరి కథలు ఎప్పుడూ వినాలి.

న యత్ర గోవిన్దకథామహానదీ న యత్ర నారాయణపాదసంశ్రయః । న యత్ర విష్ణోః సతతం వచోస్తి న సంవసేత్తత్క్షణమాత్రం కథఞ్చిత్ ॥ ౩,౨౦.

యేచోట గోవిందుని కథలు ప్రవహించే మహానది లేని చోట, నారాయణుని పాదాల ఆశ్రయం లేని చోట, విష్ణువు మాటలు ఎప్పుడూ లేని చోట, అక్కడ క్షణమంతైనా ఉండకూడదు.

యస్మిన్ గ్రామే భాగవతం న శాస్త్రం న వర్తతే భాగవతా రసజ్ఞాః । యస్మిన్ గృహే నాస్తి గీతార్థసారః యస్మిన్ గ్రామే నామ సహస్రకం వా ॥ ౩,౨౦.

ఏ గ్రామంలో భాగవత శాస్త్రం లేకపోతే, భాగవత రసజ్ఞులు లేకపోతే, ఏ ఇంట్లో గీతా సారం లేకపోతే, ఏ ఊరిలో సహస్రనామం లేకపోతే,

తయో రసజ్ఞా యత్ర న సన్తి తత్ర న సంవసేత్క్షణమాత్రం కథఞ్చిత్ । యస్మిన్ దినే దివ్యకథా చ విష్ణోర్న వాస్తి జన్తోస్తస్య చాయుర్వృథైవ ॥ ౩,౨౦.

అలాంటి చోట రసజ్ఞులు లేనప్పుడు, అక్కడ క్షణమంతైనా ఉండకూడదు. ఏ రోజున విష్ణువు దివ్యకథ లేదు, ఆ ప్రాణికి ఆయుషు వృథానే.

గర్భే గతే నాత్ర విచార్యమస్తి తన్మన్యతే దుర్లభం మర్త్యలోకే । కర్ణం కల్పైర్భూషితం సుందరం చ న సుందరం చాహురార్యా రసజ్ఞాః ॥ ౩,౨౦.

ఒకసారి గర్భంలోకి వచ్చాక, ఇక ఆలోచన అవసరం లేదు; మానవ జన్మం చాలా అరుదైనది. చెవులు అందమైన ఆభరణాలతో అలంకరించినా, నిజంగా అందంగా ఉండవని పెద్దలు అంటారు.

విష్ణోః కథాఖ్యాభరణైశ్చ యుక్తం తదేవ కర్ణం సుందరం చాహురార్యాః । తస్మాత్సదా భాగవతార్థసారం శృణ్వన్తి యే సతతం వాచయన్తి ॥ ౩,౨౦.

విష్ణువు కథల ఆభరణాలతో అలంకరించిన చెవులే నిజంగా అందమైనవని పెద్దలు అంటారు. అందుకే ఎప్పుడూ భాగవత సారం వినేవారు, చదివేవారు ధన్యులు.

తేషాం జన్మ స్వస్థమాహుర్మహాన్తో మహత్ఫలం చాస్తి తథైవ తేషామ్ । సోష్ణీషకఞ్చుకయుతాశ్చ హరేః కథాం వై శృణ్వన్తి యేపి చ పఠన్తి సదైవ మర్త్యాః ॥ ౩,౨౦.

ఇలాంటి వారి జన్మం శుభమయమని మహాత్ములు అంటారు, వారికి గొప్ప ఫలం లభిస్తుంది. తలపాగా, కంచుకం ధరించినవారు కూడా హరి కథలు ఎప్పుడూ వినినా, చదివినా ధన్యులే.

సర్వేపి తే పూజనీయా హి లోకే న వై శిశ్రే చోదరే చైవ సక్తాః । యే దాక్షిణ్యాదర్థలోభాద్వదన్తి సదా పురాణం భగవత్తత్త్వసారమ్ ॥ ౩,౨౦.

వాళ్లందరూ లోకంలో పూజించదగినవారు, పిల్లలకోసం లేదా పొట్టకోసం మక్కువ ఉన్నవారు కాదు. దయతోనో, ధనలోభంతోనో ఎప్పుడూ భగవత్ తత్త్వసారమైన పురాణాన్ని చెప్పేవారు పూజ్యులు.

ప్రచ్ఛాదయన్తే తత్త్వగోప్యాని యే తు తేషాం గతిః సూర్యసూనుః సదైవ । యే ధర్మకాణ్డే కర్మకాణ్డే సదైవ ఉత్పాదయన్తే సురుచిం తత్ర నిత్యమ్ ॥ ౩,౨౦.

తత్త్వాన్ని దాచేవారికి, వారి గమ్యం ఎప్పుడూ సూర్యుని కుమారుడే. ధర్మకాండం, కర్మకాండం విషయాల్లో ఎప్పుడూ ఆసక్తిని కలిగించేవారు సదా ప్రశంసించదగినవారు.

మౌల్యేన యే కథయేయుః పురాణం తేషాం గతిః సూర్య సునః సదైవ । మౌల్యేన యే భాగవతం పురాణం శృణ్వన్తి వై హరిశాస్త్రార్థతత్త్వమ్ ॥ ౩,౨౦.

ధనం కోసం పురాణం చెప్పేవారికి, వారి గమ్యం ఎప్పుడూ సూర్యుని కుమారుడే. ధనం కోసం భాగవత పురాణం వినేవారు నిజంగా హరి శాస్త్రార్ధాన్ని గ్రహిస్తారు.

మౌల్యేన వేదాధ్యయనం ప్రకుర్వతే తేషాం గతిః సూర్యసూనుః సదైవ । యదృచ్ఛయా ప్రాప్తధనేన యే తు సంతుష్టాస్తే హ్యత్ర యోగ్యాః సదైవ ॥ ౩,౨౦.

ధనం కోసం వేదాలు చదివేవారికి, వారి గమ్యం ఎప్పుడూ సూర్యుని కుమారుడే. యథాచ్ఛయా వచ్చిన ధనంతో సంతృప్తిగా ఉండేవారు మాత్రం ఎప్పుడూ యోగ్యులు.

ధనార్జనే యే త్వతితృష్ణాభియుక్తాస్తేషాం న వై భాగవతేధికారః । మత్వా లోకే హరిరేవతి నిత్యమన్తర్యామీ నాస్తి తదన్య ఈశః ॥ ౩,౨౦.

ధనాన్ని సంపాదించడంలో అధిక లోభం ఉన్నవారికి భాగవతంపై హక్కు లేదు. హరి మాత్రమే ఎప్పుడూ అంతర్యామిగా ఉన్నాడని తెలుసుకుని, వేరే ఇశ్వరుడు లేడని గ్రహించాలి.

ఏవం సదా యే ప్రవిచిన్తయన్తి యోగక్షేమం బిభృయాద్విష్ణురేషామ్ । సద్వైష్ణవానామశుభం నాస్తి నాస్తి ప్రదృశ్యతే సంశయజ్ఞానరూపాత్ ॥ ౩,౨౦.

ఇలా ఎప్పుడూ ఆలోచించే వారికి, వారి యోగక్షేమాన్ని విష్ణువు చూసుకుంటాడు. నిజమైన వైష్ణవులకు దురదృష్టం ఉండదు, అవిద్య వల్ల సంశయం ఉండదు.

కర్మానుసారేణ హరిర్దదాతి ఫలం శుభానామశుభస్య చైవ । అతస్తదర్థం నైవ యత్నం చ కుర్యాద్ధనార్థం వై హరితత్త్వే చ కుర్యాత్ ॥ ౩,౨౦.

ప్రతి ఒక్కరి కర్మను బట్టి హరి ఫలితాన్ని ఇస్తాడు, అది మంచి అయినా, చెడు అయినా. అందుకే ధనానికి కష్టపడకూడదు; హరి తత్త్వం కోసం మాత్రమే శ్రమించాలి.

అతః స్నాత్వా దివ్యమన్త్రం జపిత్వా విసర్జయిత్వా విష్ణునిర్మాల్యగన్ధమ్ । శుచిర్భూత్వా భాగవతం పురాణం సంశ్రావయేత్సర్వవేత్తాపి నిత్యమ్ ॥ ౩,౨౦.

కాబట్టి, స్నానం చేసి, దివ్య మంత్రాన్ని జపించి, విష్ణువు అలంకరించిన పుష్పహారాన్ని, గంధాన్ని సమర్పించి, పవిత్రుడై, భాగవత పురాణాన్ని ఎవరైనా ప్రతిరోజూ వినిపించించాలి — ఎంతటి జ్ఞానవంతుడైనా ఇదే విధంగా చేయాలి.

కర్మానుసారేణ ధనార్జనం చ వేదార్జనం శాస్త్రసమార్జనం చ । భవిష్యతి శ్రవణం చాపి విష్ణోరత్యాదరాచ్ఛ్రవణం దుర్ఘటం చ ॥ ౩,౨౦.

మన పనుల ప్రకారం ధనం సంపాదించవచ్చు, వేదాలు నేర్చుకోవచ్చు, శాస్త్రాలు అధ్యయనం చేయవచ్చు. కానీ విష్ణువు గురించి ఎంతో భక్తితో వినడం మాత్రం చాలా అరుదైనది, సాధించడానికి కష్టం.

అత్యాదరాద్భాగవతస్య సారమాస్వాదయేద్దుర్ఘటం మర్త్యలోకే । ఆస్వాద్య తద్భాగవతం పురాణమానన్దబాష్పైర్యుక్తతా దుర్ఘటా చ ॥ ౩,౨౦.

భాగవత పురాణం యొక్క సారాన్ని ఎంతో భక్తితో ఆస్వాదించడం ఈ మానవ లోకంలో చాలా అరుదైనది. ఆ భాగవత పురాణాన్ని ఆస్వాదించి ఆనందబాష్పాలతో నిండిపోవడం కూడా చాలా అరుదు.

శ్రుత్వా తత్త్వా నాం నిర్ణయం ధారణం చ సుదుర్ఘటం చాహురార్యాః సమస్తమ్ । శ్రుత్వా తత్త్వానాం ధారణానన్తరం చ కామక్రుధోర్జారణం దుర్ఘటం చ ॥ ౩,౨౦.

తత్త్వాలను వినడం, వాటి నిజమైన అర్థాన్ని గ్రహించి మనసులో నిలుపుకోవడం చాలా కష్టం అని మహానుభావులు అంటారు. ఆ తత్త్వాలను వినిపించి, గుర్తుంచుకున్న తర్వాత కోరికను, కోపాన్ని జయించడం కూడా చాలా కష్టం.

శ్రుత్వా తత్త్వానాం ధారణానం తరం త తథా యోగే దుర్ఘటం సంగతం చ ॥ ౩,౨౦.

తత్త్వాలను వినిపించి, గుర్తుంచుకున్న తర్వాత యోగంలో స్థిరంగా ఉండటం కూడా అంతే కష్టం, అరుదైనది.

శ్రుత్వా తత్త్వానాం ధారణానన్తరం చ కామక్రుధోర్జారణం దుర్ఘటం చ । ఏతే దోషా జ్ఞానపూతానపీహ కుర్వన్తి సందేహయుతాన్సదైవ ॥ ౩,౨౦.

తత్త్వాలను వినిపించి, గుర్తుంచుకున్న తర్వాత కోరిక, కోపాలను జయించడం చాలా కష్టం. ఈ లోకంలో జ్ఞానంతో పవిత్రులైనవారు కూడా ఈ లోపాల వల్ల ఎప్పుడూ సందేహంతోనే ఉంటారు.

అతో హ్యహం శ్రవణం సత్కథాయాః సదా కరిష్యే నాత్ర విచార్యమస్తి । తేనాప్యహం హరినామాభివాఞ్ఛా నిశ్చిత్య చిత్తం శ్రవణే వై చకార । ఆదేహమేవం శ్రవణం చ కృత్వా త్యక్త్వా దేహం భూతలే సంప్రజాతా ॥ ౩,౨౦.

అందుకే నేను ఎప్పుడూ సత్కథనలను వినడంలో నిమగ్నుడవుతాను — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. హరినామాన్ని కోరుతూ, నా మనసును వినడంలో స్థిరపరిచాను. అలా చేసి, నా శరీరాన్ని విడిచిపెట్టి భూమిపై మళ్ళీ జన్మించాను.

నివస్తుం వసుదేవస్య భగిన్యా ఉదరే ఖగ । సుమిత్రా సంజ్ఞకాయాం చ జాతా వై మిత్రవిన్దికా ॥ ౩,౨౦.

పక్షిరాజా! వసుదేవుని అక్క గర్భంలో, సుమిత్ర అనే శరీరంలో, మిత్రవింద అనే అమ్మాయి జన్మించింది.

శ్రవణేన హరిం మిత్రం ప్రాప్తా సా మిత్రవిన్దికా । అతః సా మిత్రవిన్దేతి సంజ్ఞయా సంబభూవ హ ॥ ౩,౨౦.

వినడం వల్ల మిత్రవింద హరిని తన మిత్రుడిగా పొందింది. అందుకే ఆమె పేరు మిత్రవిందగా ప్రసిద్ధి చెందింది.

స్వయంవరే మిత్రవిన్దా రాజ్ఞాం మధ్యే తు భామినీ । మమాంసే వ్యసృజన్మాలాం తాం గృహీత్వా ఖగేశ్వర । విధూయ నృపతీన్సర్వాన్పురీం ప్రాప్తాః ఖగేశ్వర ॥ ౩,౨౦.

స్వయంవరంలో, రాజుల మధ్య అందమైన మిత్రవింద నా మెడలో హారాన్ని వేసింది, ఓ పక్షిరాజా! అందరు రాజులను జయించి, మనం పట్టణానికి చేరుకున్నాము, ఓ పక్షిరాజా!

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౨౧ శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । కాలిన్ద్యా అపి చోత్పత్తిం ప్రవక్ష్యామి ఖగేశ్వర । వివస్వాన్నామ సూర్యోభత్తస్య పుత్రీ వ్యజాయత ॥ ౩,౨౧.

శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: పక్షిరాజా! ఇప్పుడు కాలిందీ జననాన్ని కూడా చెబుతాను. వివస్వాన్ అనే సూర్యునికి కాలిందీ అనే కుమార్తె జన్మించింది.

కాలిన్దీసంజ్ఞకా వీన్ద్ర యమునా యానుజా స్మృతా । కృష్ణపత్నీత్వకామేన చచార తప ఉత్తమమ్ ॥ ౩,౨౧.

ఆమె పేరు కాలిందీ, ఓ పక్షిరాజేంద్రా! ఆమెను యమునా చెల్లెలుగా కూడా గుర్తిస్తారు. కృష్ణుని భార్య కావాలనే కోరికతో ఆమె గొప్ప తపస్సు చేసింది.

తప ఆలోచనం ప్రోక్తం తత్త్వానాం చ వినిర్ణయః । పూర్వార్జితానాం పాపానామనుతాపస్తపః స్మృతమ్ ॥ ౩,౨౧.

తపస్సు అంటే తత్త్వాలను ఆలోచించడం, వాటి నిజమైన అర్థాన్ని తెలుసుకోవడం. గతంలో చేసిన పాపాలకు పశ్చాత్తాపపడడాన్ని కూడా తపస్సు అంటారు.

ప్రాయో నామ తపః ప్రోక్తం చిత్తనిగ్రహ ఉచ్యతే । ప్రాయశ్చిత్తమితి ప్రోక్తం న తు క్షౌరం ఖగేశ్వర ॥ ౩,౨౧.

ప్రాయ అనే తపస్సు అంటే మనస్సును నియంత్రించడమే. దాన్ని ప్రాయశ్చిత్తం అంటారు, కానీ తల ముండనం మాత్రం కాదు, ఓ పక్షిరాజా!