గరుడపురాణమ్

కదిన్ద్రియార్థం హి ధనాదికం చ త్యజన్తి చ సర్వే విషయేషు నిష్ఠాః । త్వన్మాయయా మోహితాన్నష్టబుద్ధీన్కదా చైతాన్ముఞ్చసే విశ్వమూర్తే ॥ ౩,౧౮.

ఇంద్రియసుఖాల కోసం ధనం మొదలైన వాటిని వదిలిపెట్టి, విషయాలలోనే పూర్తిగా మునిగిపోతారు. నీ మాయ వల్ల మోహితులై, బుద్ధి పోయిన వీరిని విశ్వరూపుడా! నీవు ఎప్పుడు విమోచించగలవు?

స్మృత్వాస్మృత్వా వాసుదేవస్య మాయాం రురోద చౌర్వో భయకంపితాఙ్గః । అతీవ కష్టేన చ లోకవృత్త్యా శ్రితా దైన్యం స్వీయకార్యం విహాయ ॥ ౩,౧౮.

వాసుదేవుని మాయను గుర్తుచేసుకుంటూ, మళ్లీ మరచిపోతూ, ఔర్వుడు భయంతో శరీరం వణికిస్తూ ఏడ్చాడు. లోకవ్యవహారంలో తీవ్రమైన కష్టాలు అనుభవిస్తూ, వారు తమ ధర్మాన్ని వదిలిపెట్టి దైన్యాన్ని ఆశ్రయిస్తారు.

అతీవ దైన్యేన ధనాదికం చ సంపాద్య సర్వేఽపి సుపాపశీలాః । కష్టార్జితం ద్రవ్యధనాదికం చ త్యజన్తి సర్వే పశవో వ్యర్థమేవ ॥ ౩,౧౮.

తీవ్రమైన దైన్యంతో ధనం, వస్తువులు సంపాదించి, పాపకర్మలు చేసే వారు, కష్టపడి సంపాదించిన ధనాన్ని, వస్తువులను చివరికి పశువుల్లా వ్యర్థంగా వదిలిపెడతారు.

సత్పాత్రభూతే విష్ణుబుద్ధ్యా కదాపి త్యజన్తి నైతే మాయయా వై మురారేః । ఏషామాయుర్వ్యర్థమాహుర్మహాన్తః కథం నష్టా ఇతి సమ్యగ్రురోద ॥ ౩,౧౮.

విష్ణుబుద్ధితో సత్పాత్రుడు ఎదురైనా, మురారి మాయ వల్ల వీరు ఏదీ వదిలిపెట్టరు. వీరి జీవితం వ్యర్థమైందని మేధావులు అంటారు. ఎలా నశించిపోయిందో అని ఔర్వుడు లోతుగా ఏడ్చాడు.

ఏషామాయుర్వ్యర్థమేవం గతం చ ఏషాం దృష్ట్వా యౌవనం తు ధ్రువం చ । స్కన్ధస్థమృత్యుర్హసతే కృష్ణ విష్ణో తం వై న జానన్తి విమూఢచేతసః ॥ ౩,౧౮.

వీరి ఆయుషు ఇలా వ్యర్థమైంది; వీరి యవ్వనం, స్థిరత్వాన్ని చూసి, మరణం భుజాలపై నిలబడి నవ్వుతుంది, కృష్ణా! విష్ణూ! కానీ మూర్ఖబుద్ధులు దీన్ని గ్రహించరు.

గృహం మదీయం శతవర్షం చ జీవేత్పుత్రా మదీయా శవతవర్షం తథైవ । అహం చ జీవే శతవర్షం సుఖేన మదీయభార్యాపి సులక్షణాఽస్తే ॥ ౩,౧౮.

నా ఇల్లు నూరు సంవత్సరాలు ఉండాలి; నా కుమారులు కూడా నూరు సంవత్సరాలు బతకాలి. నేనూ సుఖంగా నూరు సంవత్సరాలు బతకాలి; నా భార్య కూడా మంచి లక్షణాలతో నా వద్ద ఉండాలి.

గావశ్చ మే సంతి సదుగ్ధపూర్ణా మిత్రాణి మే సంతి ముదా హి యుక్తాః । దాస్యే సుతం వారణార్థం తు వధ్వై పుత్రీం వివాహార్థమహం దదామి ॥ ౩,౧౮.

నా వద్ద మంచి పాలతో నిండిన ఆవులు ఉన్నాయి; నా స్నేహితులు ఆనందంగా ఉన్నారు. కుమారుడికి పెళ్లి చేయిస్తాను, కుమార్తెను వివాహానికి ఇస్తాను.

దాస్యే చాహం సత్సు పుత్రీం ధనం వా దాస్యే చాహం ధనికేష్వేవ నిత్యమ్ । అదృష్టశూన్యాన్ భగవాన్వాసుదేవో దృష్ట్వాదృష్ట్వా హసతే సర్వదైవ ॥ ౩,౧౮.

ఉత్తములలో కుమార్తెను, ధనవంతులకు ధనాన్ని ఎప్పుడూ ఇస్తాను. నిజమైన దృష్టి లేని వారిని చూసి, చూడకపోయినా, వాసుదేవుడు ఎప్పుడూ నవ్వుతుంటాడు.

నాహం కరిష్యే శ్రవణం కథాయా మద్భాగ్యనా శశ్చ భవిష్యతీతి । నాహం హరిం పూజయిష్యే సదైవ పుత్రాదినాశశ్చ భవిష్యతీతి ॥ ౩,౧౮.

నేను కథలు వినను; నా అదృష్టం పోదు. నేను ఎప్పుడూ హరిని పూజించను; కుమారుల నష్టం జరగదు అని అనుకుంటారు.

కాలేకాలే దిష్టనామా హరిస్తు ఫలప్రదో వాసుదేవోఽఖిలస్య । ఏతాదృశాన్మూర్ఖజనాంశ్చ దృష్ట్వా రురోద చౌర్వో వాసుదేవైకనిష్ఠః ॥ ౩,౧౮.

ప్రతి సమయానికి, విధి ప్రకారం హరి ఫలితాలను ప్రసాదిస్తాడు; వాసుదేవుడు అన్నిటికీ దాత. అలాంటి అజ్ఞానులను చూసి, వాసుదేవునికి మాత్రమే నమ్మకంగా ఉన్న ఔర్వుడు కన్నీరు పెట్టాడు.

అతస్త్వౌర్వో రుద్రరూపీ ఖగేన్ద్ర జానీహి నిత్యం కృష్ణసుశిక్షితార్థః । యదా సతీ దక్షపుత్రీ ఖగేన్ద్ర దక్షాధ్వరే స్వశరీరం విసృజ్య ॥ ౩,౧౮.

అందుకే, పక్షిరాజా, ఔర్వుడు రుద్రుని రూపం ధరించాడు. అతడు ఎప్పుడూ కృష్ణుని బోధనలను తెలుసుకున్నవాడు. దక్షుని కుమార్తె సతీ, దక్షయజ్ఞంలో తన శరీరాన్ని విడిచినప్పుడు—

జజ్ఞే పునర్మేనకాయాం హిమాద్రేస్తదా రుద్రస్త్వౌర్వసంజ్ఞా మవాప । ఊర్ధ్వరేతా భవేత్యుక్త్వా ఊర్ధ్వరేతా బభూవ హ ॥ ౩,౧౮.

ఆమె మళ్లీ హిమవంతుని కుమార్తెగా, మేనకలో పుట్టింది. అప్పుడప్పుడు రుద్రుడు ఔర్వ అనే పేరును పొందాడు. 'ఇతడు ఊర్ధ్వరేతసు కావాలి' అని చెప్పి, నిజంగా అలానే అయ్యాడు.

పాణిగ్రాహం రుద్రదేవో మహాత్మా యదా హిమాద్రేః కన్యకాయాశ్చకార । తస్యాం పరం లంపటః సంబభూవ అతో రుద్రః పరసంజ్ఞామవాప ॥ ౩,౧౮.

హిమవంతుని కుమార్తెను రుద్రుడు పెళ్లి చేసుకున్నప్పుడు, అతడు ఆమెతో చాలా ఆసక్తిగా ఉండిపోయాడు. అందుకే రుద్రుడు 'పర' అనే పేరును పొందాడు.

సదాశివాద్యా దశ రుద్రభ్రాతరః సౌమిత్రేయో హౌహిణేయస్త్రయశ్చ । సమా ఏతే మోక్షకాలే సృతౌ చ శతైర్గుణైర్న్యూనభూతాశ్చ తాభ్యామ్ ॥ ౩,౧౮.

సదాశివుడు మొదలైన పది మంది రుద్రుని అన్నదమ్ములు, సుమిత్రుని కుమారుడు, హౌహిణి కుమారులు ముగ్గురు— వీరందరూ మోక్ష సమయంలో, సృష్టి సమయంలో సమానమే. కానీ ఆ ఇద్దరితో పోలిస్తే వందల గుణాలు తక్కువ.

గరుడ ఉవాచ । ఆనన్దనిర్ణయం బ్రూహి కృష్ణ పూర్ణదయానిఘే । నిర్ణేతుం జ్ఞానినాం యద్వజ్జ్ఞాపనార్థం తథా మమ ॥ ౩,౧౮.

గరుడుడు ఇలా అడిగాడు: పరిపూర్ణ కరుణాసముద్రుడైన కృష్ణా, ఆనందానికి నిర్ణయాన్ని చెప్పు. జ్ఞానులకు తెలిసేలా, అలాగే నాకు కూడా అర్థమయ్యేలా వివరించు.

బ్రూహి శిష్యాయ దయయా ఉద్ధర్తుం మాం చ సర్వదా । పూర్ణకామస్య తే కృష్ణ కా స్పృహా విద్యతే ప్రభో ॥ ౩,౧౮.

దయతో నీ శిష్యుడైన నన్ను ఎప్పుడూ పైకి లేపుతూ ఉపదేశించు. కృష్ణా, నీ కోరికలు అన్నీ నిండిపోయినవే; ప్రభూ, నీకు ఇంకేం ఆశ ఉంది?

ఏవముక్తో హృషీకేశః పక్షీశేన మహాత్మనా । ఉవాచ కృపయా కృష్ణః ప్రసన్నః కమలేక్షణః ॥ ౩,౧౮.

అలా గొప్ప మనసున్న పక్షిరాజు అడిగినప్పుడు, హృషీకేశుడు, కమలనేత్రుడు కృష్ణుడు, కరుణతో, సంతోషంగా ఇలా పలికాడు.

శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । గాయత్ర్యాశ్చ శతానన్ద ఏకానన్దస్తు వేధసః ఏతాదృశః శతానన్దో బ్రహ్మణః పరికీర్తితః ॥ ౩,౧౮.

శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: గాయత్రీ నుండి శతానందుడు, సృష్టికర్త నుండి ఏకానందుడు పుట్టారు. ఇలాంటి శతానందుడు బ్రహ్మకు చెందినవాడిగా ప్రసిద్ధి పొందాడు.

శేషాదేశ్చ శతానన్దః సరస్వత్యాః ఖగోత్తమ । ఏకానన్దస్తు విజ్ఞేయో భారత్యా వినతాసుత ॥ ౩,౧౮.

శేషుని నుండి శతానందుడు, సరస్వతీ నుండి పుట్టాడు, పక్షిరాజా. ఏకానందుడు భారతీ నుండి పుట్టాడని తెలుసుకో, వినతా కుమారుడా.

ఏవం తు నిర్ణయో జ్ఞేయ ఆనన్దస్య సదా ఖగ । ఏవముక్తం మయా సర్వం కిమన్యచ్ఛ్రోతుమిచ్ఛసి ॥ ౩,౧౮.

ఇలా ఆనందానికి నిర్ణయం ఎప్పుడూ తెలుసుకోవాలి, పక్షీ. నేను అన్నీ చెప్పేశాను; ఇంకేం వినాలని ఉంది?

శ్రీగరుడమహాపురాణమ్ ౧౯ గరుడ ఉవాచ । త్వయోక్తం కృష్ణ గోవిన్ద రుద్రాచ్ఛతగుణాదపి । బ్రహ్మాణీ భారతీ చోభే అధికే దేవసత్తమ ॥ ౩,౧౯.

గరుడుడు ఇలా అన్నాడు: కృష్ణా, గోవిందా, నువ్వు చెప్పినదాని ప్రకారం, బ్రహ్మాణీ, భారతీ ఇద్దరూ రుద్రుని కన్నా వంద రెట్లు గొప్పవారు, దేవతలలో శ్రేష్ఠుడా.

మయా శ్రుతం విరిఞ్చేన ఉమాపర్యన్తమేవ చ । అనన్తాంశైర్విహీనత్వం విరిఞ్చోక్తం సురాధిప ॥ ౩,౧౯.

విరించిని నుండి ఉమా వరకు నేను విన్నాను. అంతే కాదు, విరించే అనేక భాగాలు లేనివారు అని కూడా చెప్పాడు, దేవతాధిపతీ.

సహస్రాంశైర్విహీనత్వం త్వయోక్తం కృష్ణ మాధవ । సర్వేషాం చైవ పూర్వేషామవేక్ష్యైవ హరే విభో ॥ ౩,౧౯.

కృష్ణా, మాధవా, నువ్వు చెప్పినదాని ప్రకారం, వందల భాగాలు లేనివారు అన్నావు. హరే, ప్రభూ, ముందున్న వారందరినీ పరిశీలించి చెప్పావు.

జ్ఞానానన్దబలాదీనాం వాయుపర్యన్తమేవ చ । సహస్రాంశైర్విహీనత్వం జ్ఞానాదీనాం మహేశ్వర ॥ ౩,౧౯.

జ్ఞానం, ఆనందం, బలం మొదలైనవాటిలో, వాయువు వరకు కూడా, వందల భాగాలు లేనివారు అని, మహేశ్వరా, జ్ఞానం మొదలైన వాటికి వర్తించేది.

నిర్ణయం బ్రృహి గోవిన్ద సర్వజ్ఞోసి న సంశయః । గరుడేనైవముక్తస్తు వాసుదేవోబ్రవీద్ధ్రువమ్ ॥ ౩,౧౯.

గోవిందా, నిర్ణయాన్ని చెప్పు; నువ్వు అన్నీ తెలిసినవాడివి, సందేహమే లేదు. గరుడుడు ఇలా అడిగినప్పుడు, వాసుదేవుడు నిశ్చయంగా సమాధానం ఇచ్చాడు.

శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । ఆనన్దాంశైర్విహీనత్వమపేక్ష్యైవ ఖగాధిప । ఉత్తరేషాముత్తరేషాం యోగాదేవమితి స్ఫుటమ్ ॥ ౩,౧౯.

శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: ఆనంద భాగాలు లేనివారిని పరిశీలిస్తే, పక్షిరాజా, ఇది ఉత్తములలో ఉత్తములకు సంబంధించిన యోగం, ఇది స్పష్టంగా అర్థం.

పరిమాణే శతగుణే ఆనన్దే స్ఫుటతావశాత్ । అనన్తగుణవత్త్వం చ బ్రహ్మణా సముదీరితమ్ ॥ ౩,౧౯.

పరిమాణంలో వంద రెట్లు, ఆనందంలో స్పష్టత వల్ల, అనంతమైన గుణాలు బ్రహ్మ ద్వారా ప్రకటించబడ్డాయి.

సహస్రగుణితత్వం చ వాయునా సముదీరితమ్ । యథానన్దే తథా జ్ఞానే విష్ణౌ భక్తౌ బలాధికే ॥ ౩,౧౯.

వాయువు ఊదినప్పుడు, దాని శక్తి వెయ్యిరెట్లు పెరుగుతుంది. ఆనందంలో ఎలా ఉంటుందో, జ్ఞానంలోనూ, విష్ణువు మీద భక్తిలోనూ, బలమే ఎక్కువగా ఉంటుంది.

సర్వే గుణైః శతగుణాః క్రమేణోక్తా ను తేఽఖిలాః । భారత్యాశ్చ శతం జ్ఞానం సుఖం భక్తిబలాధికే ॥ ౩,౧౯.

ప్రతి గుణం, వరుసగా చెప్పినప్పుడు, వంద రెట్లు పెరుగుతాయి. భారతిలో కూడా, జ్ఞానం, సుఖం, భక్తి, బలాలు వంద రెట్లు బలంగా ఉంటాయి.