గరుడపురాణమ్

విచార్యైవముమాద్యా భారత్యాః సేవాం తు చక్రిరే । సహస్రవత్సరాన్తే సా భారతీ తోషితాబ్రవీత్ ॥ ౩,౧౭.

ఇలా ఆలోచించి, అవి భారతీ సేవ చేయడం మొదలుపెట్టాయి. వెయ్యేళ్ళు గడిచిన తరువాత, భారతీ సంతృప్తిగా మాట్లాడింది.

మత్సేవాం చ కిమర్థం వై హ్యాచరిష్యన్తి సువ్రతాః । తస్యాం రక్తాశ్చ తా దేవ్యస్త్వబ్రువన్స్వచికీర్షితమ్ ॥ ౩,౧౭.

మీరు ఎంత నిష్ఠగా నా సేవ ఎందుకు చేస్తున్నారు? అని అడిగింది. అప్పుడు ఆ దేవతలు, ఆమెను ప్రేమించి, తమ మనసులో ఉన్నదాన్ని చెప్పారు.

పురా వయం తు శప్తాః స్మ బ్రహ్మణా క్రోధరూపిణా । ఏకదేహాన్మానుషత్వమవాప్స్యథ వరాఙ్గనాః ॥ ౩,౧౭.

మునుపు బ్రహ్మ కోపంతో మమ్మల్ని శపించాడు. మేము, మంచి లక్షణాలున్న మహిళలు, ఒకే శరీరంలో మనుష్యులుగా పుట్టాలని శాపం పొందాము.

చతుర్థజన్మన్యప్యేవం ద్వితీయే జన్మని ప్రభో । సమాప్స్యథాన్యగాత్వం చేత్యేవం శప్తా హ భామిని ॥ ౩,౧౭.

నాలుగవ జన్మలో కూడా, రెండవ జన్మలో కూడా, ఓ సుందరిని, వేరొకరితో కలయిక కలుగుతుందని మమ్మల్ని శపించారు.

అస్మాకం వాయునా దేవేనాన్యగాత్వం న దోషభాక్ । అతస్త్వయైకదేహత్వమిచ్ఛామో దేవి జన్మసు ॥ ౩,౧౭.

మాకు వాయుదేవుని ద్వారా వేరొకరితో కలయిక కలిగినా అది పాపం కాదు. అందుకే, ఓ దేవీ, జన్మల్లో మీతో ఒకే శరీరంలో ఉండాలని కోరుకుంటున్నాము.

హత్యుక్తా తాభిరథ చ తథైత్యుక్త్వా ద్విజోత్తమ । సా పార్వత్యాదిభిర్యుక్తా భారతీత్యభవద్భువి ॥ ౩,౧౭.

అవి ఇలా చెప్పగా, ఆమె అంగీకరించి, పార్వతీతో పాటు ఇతరులతో కలసి భూమిపై భారతీగా ప్రసిద్ధి చెందింది.

శివనామ్నో ద్విజస్యైవ గృహే సా తు కుమారికా । కర్మైక్యార్థం తపశ్చక్రేః విష్ణోశ్చ శివసంజ్ఞినః ॥ ౩,౧౭.

ఆమె శివ అనే బ్రాహ్మణుని ఇంట్లో కుమారికగా జన్మించింది. ఒకే కార్యార్థం కోసం, విష్ణువు అనే శివునికి తపస్సు చేసింది.

తపసా తోషితా విష్ణుః శివ సంజ్ఞో మహాప్రభుః । వరం ప్రాదాత్తృతీయేస్మిన్కృష్ణజన్మని భో స్త్రియః ॥ ౩,౧౭.

ఆమె తపస్సు వల్ల సంతుష్టుడైన మహాప్రభువు విష్ణువు, శివునిగా ప్రసిద్ధి చెందినవాడు, మూడవ కృష్ణజన్మలో ఆమెకు వరం ఇచ్చాడు.

సమ్యక్త్వభర్తృసంయోగో భవిష్యతి వినా భవమ్ । యతోనయా చ పార్వత్యా ప్రేరితా ఏవ సర్వశః ॥ ౩,౧౭.

ఆమె భర్తతో సరిగ్గా కలయిక కలుగుతుంది, ఎలాంటి అడ్డంకులు ఉండవు. ఇది అన్నీ పార్వతీ ప్రేరణ వల్ల జరిగింది.

విలాసం దర్శయామాస బ్రహ్మణః పరమేష్ఠినః । అతః సా పార్వాతీ శ్రేష్ఠా బ్రహ్మదేహే న సంశయః ॥ ౩,౧౭.

ఆ పరమేశ్వరుడైన బ్రహ్మకు తన ఆకర్షణను చూపించింది. అందుకే బ్రహ్మదేహంలో పార్వతీదేవి స్త్రీలలో శ్రేష్ఠురాలిగా నిలిచింది, ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

కృష్ణదేహేపి తస్యాస్తు న భవిష్యతి సంగమః । అన్యగాత్వం ద్వితీయేస్మిన్భవిష్యతి న సంశయః ॥ ౩,౧౭.

కృష్ణదేహంలో కూడా ఆమెతో ఏకత్వం కలగదు. రెండవ జన్మలో మాత్రం తప్పకుండా వేరే జననం జరుగుతుంది.

రుద్రాన్తః స్థో హరిశ్చైవ వహం దత్త్వా స్త్రియాం ప్రభుః । అన్తర్ధానం యయౌ శ్రీమాన్స్వలోకం గతవానభూత్ ॥ ౩,౧౭.

రుద్రునిలో నివసిస్తున్న హరిదేవుడు ఆ స్త్రీకి తనను అర్పించి, అక్కడే అంతర్ధానమై తన లోకానికి వెళ్లిపోయాడు.

విసృజ్య తాశ్చ తం దేహం బభూవుర్నలకన్యకాః । ఇన్ద్రసేనేతి సంజ్ఞాం చ లబ్ధ్వా తాశ్చ తపోవనమ్ ॥ ౩,౧౭.

ఆ యువతులు తమ దేహాలను వదిలి, నళకన్యకలుగా ప్రసిద్ధి చెందారు. వారు ఇంద్రసేన అనే పేరుతో తపోవనానికి వెళ్లారు.

యయుస్తత్ర చరన్త్యస్తా దదృశుర్ముద్గలం త్వృషిమ్ । తస్య దర్శనమాత్రేణ బభూవుః కామమోహితాః ॥ ౩,౧౭.

అక్కడ వారు సంచరిస్తూ ఉండగా ముద్గలమహర్షిని చూశారు. ఆయనను చూడగానే వారు కోరికతో మోహితులయ్యారు.

ముద్గలస్యాభిమానం హి నాశయిత్వా చ మారుతః । రమయామాస తత్రస్థా భారత్యాదివరాఙ్గనాః ॥ ౩,౧౭.

ముద్గలుని గర్వాన్ని వాయుదేవుడు తొలగించి, అక్కడ ఉన్న భారతి మరియు ఇతర సతీసాధ్వీలను ఆనందింపజేశాడు.

తద్దేహేన విసృష్టా సా బభూవ ద్రౌపదీతి చ । యస్మాత్సా ద్రుపదాజ్జాతా తస్మాత్సా ద్రౌపదీ స్మృతా ॥ ౩,౧౭.

ఆ దేహాన్ని విడిచిన తరువాత ఆమె ద్రౌపదిగా మారింది. ద్రుపదుని నుండి జన్మించినందున ఆమెను ద్రౌపదిగా పిలుస్తారు.

వేదిమధ్యాత్సముద్భూతా తస్మాత్సాయోనిజా స్మృతా । కృష్ణవర్ణా యతస్తస్మాత్సా కృష్ణా భూతలే స్మృతా ॥ ౩,౧౭.

యజ్ఞవేదిక మధ్య నుంచి అవతరించినందున ఆమెను వేదిక జననిగా గుర్తిస్తారు. ఆమె ముదురు వర్ణం కలిగినందున భూమిపై కృష్ణగా ప్రసిద్ధి చెందింది.

కృష్ణాదేహపి భారత్యా అభిమానః సదా స్మృతః । శచ్యాదేరభిమానస్తు తస్మిన్దేహే కదాచన ॥ ౩,౧౭.

కృష్ణదేహంలో భారతి యొక్క స్వరూపమే ఎప్పుడూ గుర్తించబడుతుంది. శచి మొదలైనవారి స్వరూపం మాత్రం అప్పుడప్పుడు మాత్రమే ఉంటుంది.

యస్యాః స్వభర్తృసంయోగకాలే చ ఖగసత్తమ । అభిమానస్తదైవ స్యాత్తస్యా ఏవ న చాన్యథా ॥ ౩,౧౭.

ఓ పక్షిరాజా! తన భర్తతో కలయిక సమయంలో ఆ స్త్రీ యొక్క స్వరూపమే ఉంటుంది, వేరే స్వరూపం ఉండదు.

ఏతాసాం రమణే కాలే ఉమాయాః పక్షిసత్తమ । అభిమానశ్చ నాస్త్యేవ స్వాప ఏవ రతాః సదా ॥ ౩,౧౭.

ఓ పక్షిశ్రేష్ఠా! ఉమాదేవితో కలయిక సమయంలో ఎలాంటి స్వరూపమూ ఉండదు. ఎప్పుడూ నిద్ర మాత్రమే ఉంటుంది.

పార్థస్య రమణే కాలే ద్రౌపద్యాశ్చ కలేవరే । భారత్యాశ్చ తథా శచ్యా అభిమానద్వయం స్మృతమ్ ॥ ౩,౧౭.

పార్థునితో కలయిక సమయంలో, ద్రౌపదీదేహంలో, అలాగే భారతి, శచిలతో కలయికలో రెండు స్వరూపాలు గుర్తించబడతాయి.

ఉమాదేః శ్యామ లాదేశ్చ అభిమానక్షతిస్తదా । సర్వాసాం స్వాప ఏవ స్యాన్నాత్ర కార్యా విచారణా ॥ ౩,౧౭.

ఉమా, శ్యామలాదేవులు ఉన్నప్పుడు వారి స్వరూపాలు తగ్గిపోతాయి. అందరిలోనూ నిద్ర మాత్రమే ఉంటుంది. దీనిపై మరింత విచారణ అవసరం లేదు.

అర్జునం వీరరూపేణ ప్రవిష్టో వాయురేవ చ । భారతీం రమతే నిత్యం శామలాం చ యుధిష్ఠిరః ॥ ౩,౧౭.

వాయుదేవుడు అర్జునునిలో వీరరూపంలో ప్రవేశించాడు. అతను ఎప్పుడూ భారతిని ఆనందించేవాడు. యుధిష్ఠిరుడు శ్యామలతో ఆనందించేవాడు.

సుందరేణ చ రూపేణ ప్రవిష్టో నకులే మరుత్ । రమతే భారతీం నిత్యం నకులశ్చాప్యుషాం ఖగ ॥ ౩,౧౭.

వాయుదేవుడు నకులునిలో అందమైన రూపంలో ప్రవేశించాడు. నకులు ఎప్పుడూ భారతిని, అలాగే ఉషను కూడా ఆనందించేవాడు, ఓ పక్షిరాజా.

నీతిరూపేణ చావిష్టో సహదేవే చ మారుతః । ద్రౌపదీం రమతే నిత్యం సహదేవోప్యుషాం ఖగ ॥ ౩,౧౭.

వాయుదేవుడు సహదేవునిలో నీతి రూపంలో ప్రవేశించాడు. సహదేవుడు ఎప్పుడూ ద్రౌపదిని, అలాగే ఉషను కూడా ఆనందించేవాడు, ఓ పక్షిరాజా.

శచ్యాద్యా ద్రౌపదీదేహే నాపుః సంగం చ మారుతః । తాసామతోన్యగామిత్వం కృష్ణాదేహే న చిన్తయేత్ ॥ ౩,౧౭.

శచి మొదలైనవారు ద్రౌపదీదేహంలో వాయుదేవునితో కలయిక పొందలేదు. కృష్ణదేహంలో వారి కలయికను వేరే జన్మగా భావించకూడదు.

ధర్మాదిదేహసంగం చ భారత్యా నైవ చిన్తయేత్ । మనుజస్య చ దేహస్య తాసాం సంగం చిన్తయేత్ ॥ ౩,౧౭.

ధర్మాది దేహాలతో భారతి కలయికను మనం ఊహించకూడదు. కానీ మానవ దేహంతో ఆ స్త్రీల కలయికను మాత్రం గుర్తించాలి.

అపరోక్షవతీనాం తు తాసాం లేపో న సర్వథా । అథవా ముద్గలస్యేవ రతికాలే ఖగేశ్వర ॥ ౩,౧౭.

ప్రత్యక్ష జ్ఞానం ఉన్నవారికి ఎలాంటి మలినత కూడా ఉండదు. లేదా, పక్షిరాజా, ముద్గలుడు రతి సమయంలో ఎలా మలినతను అనుభవించడో, అలాగే.

రమణం చక్రురేవం తా అతో దోషో న విద్యతే । ఏకస్మిన్దివసే వీన్ద్ర ధర్మో వాయుశ్చ తావుభౌ ॥ ౩,౧౭.

వారు అలా రమణం చేశారు కనుక దోషం లేదు. ఒక రోజు, ఉత్తమ పక్షిరాజా, ధర్ముడు మరియు వాయువు ఇద్దరూ అలాగే చేశారు.