గరుడపురాణమ్

ఉద్ధతాశ్చ యతో యూయం మానుషీం యోనిమాప్స్యథ । తత్ర స్వభర్తృసంయోగమవాప్స్యథ ఖగేశ్వర ॥ ౩,౧౭.

మీరు నియంత్రణ లేకుండా ప్రవర్తించినందువల్ల, మీరు మానవ జన్మ పొందుతారు. అక్కడ, ఓ పక్షిరాజా, మీ భర్తలతో ఐక్యాన్ని పొందుతారు.

ఏవం శప్తాస్తు తాః సర్వా ఆజగ్ముర్మేరుపర్వతమ్ । తత్రోపవిష్టం బ్రహ్మాణం వఞ్చయామాసురఞ్జసా ॥ ౩,౧౭.

అలా శాపగ్రస్తులైన ఆ దేవతలు అన్నీ మెరు పర్వతానికి వెళ్లి, అక్కడ కూర్చున్న బ్రహ్మను పూర్తిగా మోసం చేశాయి.

తూష్ణీమేవ స్థితే వీన్ద్ర వఞ్చయన్త్యః స్థితాః పునః । తతస్తూష్ణీం స్థితం వీన్ద్ర వఞ్చయామాసురఞ్జసా ॥ ౩,౧౭.

ఇంద్రుడు నిశ్శబ్దంగా ఉండగా, అవి మళ్లీ మౌనంగా నిలబడి, ఆయనను మళ్లీ మోసం చేశాయి, ఓ ఇంద్రా.

త్రివారానన్తరం బ్రహ్మా శప్తవాంస్తా మహాప్రభుః । త్రివారం వఞ్చనం యస్మాదేకవారం చ దర్శనమ్ ॥ ౩,౧౭.

అప్పుడు మహాప్రభువు బ్రహ్మ మూడు సార్లు వరుసగా వాటిని శపించాడు. ఎందుకంటే అవి మూడు సార్లు మోసం చేసి, ఒక్కసారి మాత్రమే ప్రత్యక్షమయ్యాయి.

కిం చాశ్రుత్వాతః పశ్చాచ్చతుర్జన్మసు భూతలే । ఏకదేహాన్మానుషత్వం భవిష్యతి న సంశయః ॥ ౩,౧౭.

అవి వినకపోవడం వల్ల, తరువాత భూమిపై నాలుగు జన్మల్లో ఒకే శరీరంలో మనుష్యులుగా పుట్టాలని శాపం కలిగింది. ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

ద్వితీయే జన్మని తథా అన్యగాత్వమవాప్స్యథ । తృతీయే జన్మని తథా భర్తృసంయోగ మాప్స్యథ ॥ ౩,౧౭.

రెండవ జన్మలో వేరొకరితో కలయిక కలుగుతుంది. మూడవ జన్మలో భర్తతో కలయిక కలుగుతుంది.

జన్మన్యాద్యే చతుర్థే చ నాన్యగాత్వమవాప్స్యథ । తథా స్వభర్తృసంయోగం నావాప్స్యథ చ సర్వశః ॥ ౩,౧౭.

కానీ మొదటి, నాలుగవ జన్మల్లో వేరొకరితో కలయిక ఉండదు. అలాగే, తమ భర్తతో సంపూర్ణంగా కలయిక కూడా కలగదు.

ఏవం శప్తాస్తు తాః సర్వా బ్రహ్మణా పక్షిసత్తమ । తదా విచారయామాసుర్మిలిత్వా మేరుమూర్ధని ॥ ౩,౧౭.

బ్రహ్మ శాపించిన తరువాత, ఓ ఉత్తమ పక్షీ, ఆ దేవతలు అన్నీ మెరు శిఖరంపై చేరి, కలిసి ఆలోచించాయి.

బ్రహ్మశాపస్త్వనిర్వాయ ఉపాయైః శతశోపి చ । నీచైః సమాగమో నిన్ద్యస్తథైవ చ విపత్తిదః ॥ ౩,౧౭.

బ్రహ్మ శాపాన్ని వందల మార్గాలతోనైనా తొలగించలేరు. తక్కువవాళ్లతో స్నేహం చేయడం నిందనీయం, అది అపయశానికి దారితీస్తుంది.

ఉత్తమేన చ సంగేన దైవేనాప్యర్థదో భవేత్ । దేవానాముత్తమో వాయుస్తదర్థం సంగమాచరేత్ ॥ ౩,౧౭.

ఉత్తముల సాంగత్యం దైవకృపతోనైనా మంచిదే. అందుకే దేవతల్లో ఉత్తముడైన వాయుదేవుడితో స్నేహం చేయాలి.

విచార్యైవముమాద్యా భారత్యాః సేవాం తు చక్రిరే । సహస్రవత్సరాన్తే సా భారతీ తోషితాబ్రవీత్ ॥ ౩,౧౭.

ఇలా ఆలోచించి, అవి భారతీ సేవ చేయడం మొదలుపెట్టాయి. వెయ్యేళ్ళు గడిచిన తరువాత, భారతీ సంతృప్తిగా మాట్లాడింది.

మత్సేవాం చ కిమర్థం వై హ్యాచరిష్యన్తి సువ్రతాః । తస్యాం రక్తాశ్చ తా దేవ్యస్త్వబ్రువన్స్వచికీర్షితమ్ ॥ ౩,౧౭.

మీరు ఎంత నిష్ఠగా నా సేవ ఎందుకు చేస్తున్నారు? అని అడిగింది. అప్పుడు ఆ దేవతలు, ఆమెను ప్రేమించి, తమ మనసులో ఉన్నదాన్ని చెప్పారు.

పురా వయం తు శప్తాః స్మ బ్రహ్మణా క్రోధరూపిణా । ఏకదేహాన్మానుషత్వమవాప్స్యథ వరాఙ్గనాః ॥ ౩,౧౭.

మునుపు బ్రహ్మ కోపంతో మమ్మల్ని శపించాడు. మేము, మంచి లక్షణాలున్న మహిళలు, ఒకే శరీరంలో మనుష్యులుగా పుట్టాలని శాపం పొందాము.

చతుర్థజన్మన్యప్యేవం ద్వితీయే జన్మని ప్రభో । సమాప్స్యథాన్యగాత్వం చేత్యేవం శప్తా హ భామిని ॥ ౩,౧౭.

నాలుగవ జన్మలో కూడా, రెండవ జన్మలో కూడా, ఓ సుందరిని, వేరొకరితో కలయిక కలుగుతుందని మమ్మల్ని శపించారు.

అస్మాకం వాయునా దేవేనాన్యగాత్వం న దోషభాక్ । అతస్త్వయైకదేహత్వమిచ్ఛామో దేవి జన్మసు ॥ ౩,౧౭.

మాకు వాయుదేవుని ద్వారా వేరొకరితో కలయిక కలిగినా అది పాపం కాదు. అందుకే, ఓ దేవీ, జన్మల్లో మీతో ఒకే శరీరంలో ఉండాలని కోరుకుంటున్నాము.

హత్యుక్తా తాభిరథ చ తథైత్యుక్త్వా ద్విజోత్తమ । సా పార్వత్యాదిభిర్యుక్తా భారతీత్యభవద్భువి ॥ ౩,౧౭.

అవి ఇలా చెప్పగా, ఆమె అంగీకరించి, పార్వతీతో పాటు ఇతరులతో కలసి భూమిపై భారతీగా ప్రసిద్ధి చెందింది.

శివనామ్నో ద్విజస్యైవ గృహే సా తు కుమారికా । కర్మైక్యార్థం తపశ్చక్రేః విష్ణోశ్చ శివసంజ్ఞినః ॥ ౩,౧౭.

ఆమె శివ అనే బ్రాహ్మణుని ఇంట్లో కుమారికగా జన్మించింది. ఒకే కార్యార్థం కోసం, విష్ణువు అనే శివునికి తపస్సు చేసింది.

తపసా తోషితా విష్ణుః శివ సంజ్ఞో మహాప్రభుః । వరం ప్రాదాత్తృతీయేస్మిన్కృష్ణజన్మని భో స్త్రియః ॥ ౩,౧౭.

ఆమె తపస్సు వల్ల సంతుష్టుడైన మహాప్రభువు విష్ణువు, శివునిగా ప్రసిద్ధి చెందినవాడు, మూడవ కృష్ణజన్మలో ఆమెకు వరం ఇచ్చాడు.

సమ్యక్త్వభర్తృసంయోగో భవిష్యతి వినా భవమ్ । యతోనయా చ పార్వత్యా ప్రేరితా ఏవ సర్వశః ॥ ౩,౧౭.

ఆమె భర్తతో సరిగ్గా కలయిక కలుగుతుంది, ఎలాంటి అడ్డంకులు ఉండవు. ఇది అన్నీ పార్వతీ ప్రేరణ వల్ల జరిగింది.

విలాసం దర్శయామాస బ్రహ్మణః పరమేష్ఠినః । అతః సా పార్వాతీ శ్రేష్ఠా బ్రహ్మదేహే న సంశయః ॥ ౩,౧౭.

ఆ పరమేశ్వరుడైన బ్రహ్మకు తన ఆకర్షణను చూపించింది. అందుకే బ్రహ్మదేహంలో పార్వతీదేవి స్త్రీలలో శ్రేష్ఠురాలిగా నిలిచింది, ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

కృష్ణదేహేపి తస్యాస్తు న భవిష్యతి సంగమః । అన్యగాత్వం ద్వితీయేస్మిన్భవిష్యతి న సంశయః ॥ ౩,౧౭.

కృష్ణదేహంలో కూడా ఆమెతో ఏకత్వం కలగదు. రెండవ జన్మలో మాత్రం తప్పకుండా వేరే జననం జరుగుతుంది.

రుద్రాన్తః స్థో హరిశ్చైవ వహం దత్త్వా స్త్రియాం ప్రభుః । అన్తర్ధానం యయౌ శ్రీమాన్స్వలోకం గతవానభూత్ ॥ ౩,౧౭.

రుద్రునిలో నివసిస్తున్న హరిదేవుడు ఆ స్త్రీకి తనను అర్పించి, అక్కడే అంతర్ధానమై తన లోకానికి వెళ్లిపోయాడు.

విసృజ్య తాశ్చ తం దేహం బభూవుర్నలకన్యకాః । ఇన్ద్రసేనేతి సంజ్ఞాం చ లబ్ధ్వా తాశ్చ తపోవనమ్ ॥ ౩,౧౭.

ఆ యువతులు తమ దేహాలను వదిలి, నళకన్యకలుగా ప్రసిద్ధి చెందారు. వారు ఇంద్రసేన అనే పేరుతో తపోవనానికి వెళ్లారు.

యయుస్తత్ర చరన్త్యస్తా దదృశుర్ముద్గలం త్వృషిమ్ । తస్య దర్శనమాత్రేణ బభూవుః కామమోహితాః ॥ ౩,౧౭.

అక్కడ వారు సంచరిస్తూ ఉండగా ముద్గలమహర్షిని చూశారు. ఆయనను చూడగానే వారు కోరికతో మోహితులయ్యారు.

ముద్గలస్యాభిమానం హి నాశయిత్వా చ మారుతః । రమయామాస తత్రస్థా భారత్యాదివరాఙ్గనాః ॥ ౩,౧౭.

ముద్గలుని గర్వాన్ని వాయుదేవుడు తొలగించి, అక్కడ ఉన్న భారతి మరియు ఇతర సతీసాధ్వీలను ఆనందింపజేశాడు.

తద్దేహేన విసృష్టా సా బభూవ ద్రౌపదీతి చ । యస్మాత్సా ద్రుపదాజ్జాతా తస్మాత్సా ద్రౌపదీ స్మృతా ॥ ౩,౧౭.

ఆ దేహాన్ని విడిచిన తరువాత ఆమె ద్రౌపదిగా మారింది. ద్రుపదుని నుండి జన్మించినందున ఆమెను ద్రౌపదిగా పిలుస్తారు.

వేదిమధ్యాత్సముద్భూతా తస్మాత్సాయోనిజా స్మృతా । కృష్ణవర్ణా యతస్తస్మాత్సా కృష్ణా భూతలే స్మృతా ॥ ౩,౧౭.

యజ్ఞవేదిక మధ్య నుంచి అవతరించినందున ఆమెను వేదిక జననిగా గుర్తిస్తారు. ఆమె ముదురు వర్ణం కలిగినందున భూమిపై కృష్ణగా ప్రసిద్ధి చెందింది.

కృష్ణాదేహపి భారత్యా అభిమానః సదా స్మృతః । శచ్యాదేరభిమానస్తు తస్మిన్దేహే కదాచన ॥ ౩,౧౭.

కృష్ణదేహంలో భారతి యొక్క స్వరూపమే ఎప్పుడూ గుర్తించబడుతుంది. శచి మొదలైనవారి స్వరూపం మాత్రం అప్పుడప్పుడు మాత్రమే ఉంటుంది.

యస్యాః స్వభర్తృసంయోగకాలే చ ఖగసత్తమ । అభిమానస్తదైవ స్యాత్తస్యా ఏవ న చాన్యథా ॥ ౩,౧౭.

ఓ పక్షిరాజా! తన భర్తతో కలయిక సమయంలో ఆ స్త్రీ యొక్క స్వరూపమే ఉంటుంది, వేరే స్వరూపం ఉండదు.