గరుడపురాణమ్

నారఙ్గసారం క్రముకస్యాపి సారం ఖర్జూరసారం కదలీఫలస్య । నారాయణో బీజరూపస్య సారం గృహ్ణాతి నిత్యం భక్తవర్యో దయాలుః ॥ ౩,౧౪.

నారింజ, తాంబూలం, ఖర్జూరం, అరటికాయ ఫలాల సారాన్ని — నారాయణుడు, ఎప్పుడూ దయతో భక్తులకు అనుగ్రహించే వాడు, ఎల్లప్పుడూ విత్తనరూపంలో ఉన్న సారాన్ని మాత్రమే స్వీకరిస్తాడు.

తామ్బూలసారం ఖదిరస్య సారం పుష్పస్య సారం చన్దనస్యాపి సారమ్ । గోధూమసారం యవానాం చ సారం మాషస్య సారం హరేణోశ్చ సారమ్ ॥ ౩,౧౪.

తాంబూలంలో ఉన్న మజ్జ, ఖదిరంలో ఉన్న మజ్జ, పువ్వుల్లోని మజ్జ, చందనంలో ఉన్న మజ్జ, గోధుమల్లోని మజ్జ, యవాల్లోని మజ్జ, మినుముల్లోని మజ్జ, జింక కస్తూరిలోని మజ్జ—

శుద్ధం తథా వ్రీహినీవారసారం శ్యామాకసారం శుద్ధధాన్యస్య సారమ్ ॥ ౩,౧౪.

అలాగే, శుద్ధమైన బియ్యంలో ఉన్న మజ్జ, నివారంలో ఉన్న మజ్జ, శ్యామాకంలో ఉన్న మజ్జ, శుద్ధ ధాన్యాల్లోని మజ్జ—

నిషిద్ధాన్సర్వశాకస్య సారాంస్తథా నిపిద్ధాల్లాంవణస్వాపి సారాన్ । గృహ్ణాతి విష్ణుః పరమాదరేణ అన్నస్య సారం భక్ష్యభోజ్యస్య సారమ్ ॥ ౩,౧౪.

నిషిద్ధమైన అన్ని కూరగాయల్లోని మజ్జ, నిషిద్ధ ఉప్పుల్లోని మజ్జ కూడా, అన్నంలో ఉన్న మజ్జ, తినదగిన వాటిలోని మజ్జ— ఇవన్నీ విష్ణువు పరమమైన గౌరవంతో స్వీకరిస్తాడు.

సూపస్య సారం పరమాన్నస్య సారం దుగ్ధస్య సారం దధితక్రస్య సారమ్ । ఘృతస్య సారం రామఠస్యాపి సారం గృహ్ణాతి విష్ణుః సర్షపస్యాపి సారమ్ ॥ ౩,౧౪.

సూపులోని మజ్జ, ఉత్తమ అన్నంలో ఉన్న మజ్జ, పాలలోని మజ్జ, పెరుగు, మజ్జిగల్లోని మజ్జ, నెయ్యిలోని మజ్జ, పెరుగు ముద్దలోని మజ్జ, ఆవాల మజ్జ కూడా— ఇవన్నీ విష్ణువు స్వీకరిస్తాడు.

మరీచసారం జీరకస్యాపి సారం తథా హవిర్ఘృతపక్వస్య సారమ్ । తైలేషు పక్వస్య చ భర్జితస్య గుడస్య సారం నవనీతస్య సారమ్ ॥ ౩,౧౪.

మిరియాల మజ్జ, జీలకర్ర మజ్జ, హవిస్సులో నెయ్యితో వండిన మజ్జ, నూనెలో వేశి వేపిన వాటి మజ్జ, బెల్లంలో ఉన్న మజ్జ, వెన్నలోని మజ్జ—

లవఙ్గసారం శర్కరాయాశ్చ సారమిత్యాదిసారాన్ వాసుదేవస్తు భుక్తే । లక్ష్మీపతిః సర్వజగన్నివా సస్తస్యాజ్ఞయా వాసుదేవోపి నిత్యమ్ ॥ ౩,౧౪.

లవంగంలో ఉన్న మజ్జ, సక్కరలోని మజ్జ, ఇంకా ఇలాంటి మజ్జలన్నింటిని వాసుదేవుడు ఆస్వాదిస్తాడు. లక్ష్మీపతి, జగత్తు అంతటినీ ఆవహించిన వాడు, తన ఆజ్ఞతో ఎప్పుడూ వీటిని అనుభవిస్తాడు.

తచ్ఛేషసారానపి చావనీశో మహాత్మనోంశాఞ్ఛృణు శిష్యవర్య । ఏవం విమూఢా వాసుదేవస్య భక్తాః కిం వక్తవ్యం విష్ణుభక్తా హి లోకే ॥ ౩,౧౪.

ఇప్పుడు, శిష్యశ్రేష్ఠా, ఆ మజ్జలలో మిగిలిన వాటి గురించి, భూమిపై ఉన్న మహాత్ముడి భాగాల గురించి విను. వాసుదేవునికి భక్తులైన వారు మాయలో పడితే, విష్ణుభక్తుల గురించి ఇంకేమీ చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు.

కల్యాణాస్తే సారభోక్తార ఏవ నైషాం భవేత్తేన దుః ఖాభివృద్ధిః । భుఞ్జన్తి యే వైశ్వదేవం విహాయ దుష్టాంస్తాన్వై భుక్తిచిన్త్తాంశ్చ విద్ధి ॥ ౩,౧౪.

ఆ మజ్జను ఆస్వాదించే వారు ధన్యులు; వారికి బాధలు పెరగవు. వైశ్వదేవం చేయకుండా, తప్పుగా తినేవారు మాత్రం భోజన ఆందోళనలో మునిగిపోతారు.

వక్ష్యే విశేషం వైశ్వదేవే ఖగేన్ద్ర గోప్యం నో వదాన్యత్ర విద్వాన్ । సూర్యాదీనాం యే చ దానే చ దద్యుర్వినా వాయోరన్తరస్థం హరిం చ ॥ ౩,౧౪.

వైశ్వదేవంలో ఉన్న విశేషాన్ని చెబుతాను, పక్షిరాజా! ఇది మరెక్కడా చెప్పకూడదు, జ్ఞానివా. సూర్యుడు మొదలైనవారికి దానం చేస్తూ, లోపల వాయువులో ఉన్న హరిని పరిగణించని వారు—

తే వై సదా సారభోక్తార ఏవ జ్ఞేయాస్త్వతో విష్ణురేకో మహాత్మా । సారాంశభోక్తా న తు సర్వస్య భోక్తా భునక్తి సర్వం త్వవిరుద్ధశక్తిః ॥ ౩,౧౪.

వారు ఎప్పుడూ మజ్జను ఆస్వాదించేవారిగా గుర్తించాలి. అందుకే, విష్ణువు ఒక్కడే మజ్జ భాగాన్ని అనుభవించేవాడు; అంతా అనుభవించేవాడు కాదు. అయినా, ఆయనకు అడ్డంకులు లేవు కాబట్టి, అన్నిటినీ అనుభవించగలడు.

వక్ష్యే హ సారాన్పునరన్యాన్ఖగేన్ద్ర శృణుష్వ గుహ్యం పరమాదరేణ । ద్రాక్షాదయః సర్వ ఏవ త్వసారాః కాలాదిదుష్టా భావదుష్టాః పదార్థాః ॥ ౩,౧౪.

ఇప్పుడు ఇంకొన్ని మజ్జల గురించి చెబుతాను, పక్షిరాజా! ఈ రహస్యాన్ని ఎంతో గౌరవంతో విను. ద్రాక్ష మొదలైనవి పూర్తిగా మజ్జ లేనివే; కాలం వల్ల లేదా స్వభావం వల్ల చెడిపోయిన పదార్థాలు అపవిత్రమైనవే.

అతిపక్వానన్తరం తు తథా దినచతుష్టయే । అసారాః కలుషా జ్ఞేయాస్తథా జంబూఫలం స్మృతమ్ ॥ ౩,౧౪.

పండ్లు ఎక్కువగా పండిన తర్వాత, లేదా నాలుగు రోజులు గడిచిన తర్వాత, అలాగే జంబూ పండు కూడా— ఇవన్నీ మజ్జ లేనివిగా, అపవిత్రమైనవిగా గుర్తించాలి.

మాసస్యానన్తరం వీన్ద్ర త్వసారం పనసం స్మృతమ్ । షణ్మాసానన్తరం వీన్ద్ర ఖర్జూరం తిక్తవత్స్మృతమ్ ॥ ౩,౧౪.

ఒక నెల తర్వాత, పక్షిరాజా, పనసపండు మజ్జ లేనిదిగా భావించాలి. ఆరు నెలలు గడిచిన తర్వాత, పక్షిరాజా, ఖర్జూరం చేదుగా, మజ్జ లేనిదిగా పరిగణించాలి.

ఆర్ద్రం పూతం నారికేలం స్ఫోటనానన్తరం ప్రభో । అహోరాత్రానన్తరం తు అసారం పరికీర్తితమ్ ॥ ౩,౧౪.

తాజాగా శుద్ధి చేసిన కొబ్బరి, ప్రభూ, పగిలిన తర్వాత, ఒక రాత్రి, ఒక పగలు గడిచిన తర్వాత, అది మజ్జ లేనిదిగా చెప్పబడింది.

శుష్కభూతం నారికేలం ఖజూరం తు యథా తథా । పక్షస్యానన్తరం చూతమసారం పరికీర్తితమ్ ॥ ౩,౧౪.

ఎండిన కొబ్బరి, అలాగే ఖర్జూరం కూడా, పది నాలుగు రోజులు గడిచిన తర్వాత, మామిడి పండు కూడా పది నాలుగు రోజులు గడిచిన తర్వాత మజ్జ లేనిదిగా చెప్పబడింది.

వర్షస్యానన్తరం వీన్ద్ర పూగీఫలముదాహృతమ్ । ఘటికానన్తరం వీన్ద్ర తాంబూలం పరికీర్తితమ్ ॥ ౩,౧౪.

ఒక సంవత్సరం గడిచిన తర్వాత, పక్షిరాజా, పుగీ పండు కూడా అలాగే. ఒక గంట (ఘటిక) గడిచిన తర్వాత, పక్షిరాజా, తాంబూలం కూడా మజ్జ లేనిదిగా చెప్పబడింది.

యామస్యానన్తరం చాన్నం సూపాన్నం పాయసం తథా । భక్ష్యం చ క్వథితం వీన్ద్ర అసారం పరికీర్తితమ్ ॥ ౩,౧౪.

ఒక యామం (మూడు గంటలు) గడిచిన తర్వాత, అన్నం, సూపు, పాయసం, అలాగే వండిన, ఉడికించిన భోజనం, పక్షిరాజా, ఇవన్నీ మజ్జ లేనివిగా చెప్పబడినవి.

త్రిపక్షానన్తరం వీన్ద్ర తైలపక్వం తథా స్మృతమ్ । చతుర్యామానన్తరం చ త్వసారం ఘృతపక్వకమ్ ॥ ౩,౧౪.

మూడు పక్షాలు (పదిహేను రోజులు) గడిచిన తర్వాత, పక్షిరాజా, నూనెలో వండిన భోజనం కూడా అలాగే. నాలుగు యామాలు గడిచిన తర్వాత, నెయ్యితో వండిన భోజనం మజ్జ లేనిదిగా చెప్పబడింది.

త్రియామానన్తరం శాకా నిః సారాః పరికీర్తితాః । జంబీరం శృఙ్గబేరే ధాత్రీ కర్పూరం చ చూతకమ్ ॥ ౩,౧౪.

మూడు యామాలు గడిచిన తర్వాత జంబీరము, శృంగబేరము, ధాత్రి, కర్పూరము, చూతకము అనే పండ్లు తమ సారం కోల్పోతాయని చెప్పబడింది.

వత్సరానన్తరం వీన్ద్ర నిః సారం పరికీర్తితమ్ । పర్పటః పక్షమాత్రేణ నిః సారః పరికీర్తితః ॥ ౩,౧౪.

ఒక సంవత్సరం గడిచిన తర్వాత వీంద్రము సారం లేనిదిగా చెప్పబడింది. పర్పటము అరపక్షం కాలంలోనే సారం కోల్పోతుందని చెప్పబడింది.

తులసీ సర్వదా సారా ఏకాదశ్యామపి ద్విజ । ఆర్ద్రా వాప్యథవా శుష్కా సార్ద్రా సారవతీ స్మృతా ॥ ౩,౧౪.

తులసి ఎప్పుడూ సారంతోనే ఉంటుంది, ద్విజుడా! పదకొండవ తిథిన కూడా. అది తాజాగా ఉన్నా, ఎండిపోయినా, తాజా తులసి సారముతోనే ఉందని గుర్తించబడింది.

ఏకాదశ్యాం తు తులసీ సారా గ్రాహ్యా మనీషిభిః । త్వచా నాసేంద్రియేణాపి న తు జిహ్వేన్ద్రియేణ చ ॥ ౩,౧౪.

పదకొండవ తిథిన తులసిని జ్ఞానులు సారంతో ఉన్నదిగా స్వీకరించాలి. కానీ దానిని వాసన లేదా స్పర్శతో మాత్రమే, రుచి కోసం మాత్రం కాదు.

ఏకాదశ్యాం హరేరన్నం నిః సారం పరికీర్తితమ్ । ఏకాదశ్యాం హరేస్తీర్థం మనుష్యాణాం ఖగేశ్వర ॥ ౩,౧౪.

పదకొండవ తిథిన హరివారి భోజనం సారం లేనిదిగా చెప్పబడింది. అదే రోజు హరివారి తీర్థజలం మాత్రం మనుషులకు అనుకూలమైందిగా చెప్పబడింది, పక్షిరాజా!

ఏకవారే చ సారం స్యాద్ద్వివారే చ తతోధికమ్ । ఏకాదశ్యాం మహాభాగ తీర్థం గన్ధాదిమిశ్రితమ్ ॥ ౩,౧౪.

ఒక్కసారి సమర్పిస్తే అది సారముగా ఉంటుంది; రెండుసార్లు సమర్పిస్తే మరింత సారంగా ఉంటుంది. పదకొండవ తిథిన సుగంధాదులు కలిపిన తీర్థము, మహాభాగా—

అసారమితి సంప్రోక్తం తథా స్వాదూదమిశ్రితమ్ । ఏకాదశ్యాం హరేః సారం క్షీరం సర్పిర్మధూదకమ్ ॥ ౩,౧౪.

—అది కూడా సారం లేనిదిగా చెప్పబడింది; అలాగే తీపి పదార్థాలు కలిపినదీ సారం లేనిదే. పదకొండవ తిథిన హరివారి సారం పాలు, నెయ్యి, తేనె, నీరు మాత్రమే.

నిః సారం మనుజేన్ద్రాణామితి వేదవిదాం మతమ్ । ఆషాఢమాసే గరుడ శాకో నిః సార ఉచ్యతే ॥ ౩,౧౪.

వేదజ్ఞులు మనుషులకు ఇవన్నీ సారం లేనివని భావిస్తారు. ఆషాఢమాసంలో, గరుడా, శాకము కూడా సారం లేనిదిగా చెప్పబడింది.

మాసి భాద్రపదే వీన్ద్ర హ్యసారం దధి చోచ్యతే । క్షీరం తు హ్యాశ్వినే మాసే నిః సారం పరికీర్తితమ్ ॥ ౩,౧౪.

భాద్రపద మాసంలో, వీంద్రా, పెరుగు సారం లేనిదిగా చెప్పబడింది. ఆశ్వయుజ మాసంలో పాలు కూడా సారం లేనిదిగా చెప్పబడింది.

ఊర్ధ్వపుణ్డ్రగదాహీనా నార్యసారేతి గీయతే । హరిభక్తివిహీనా యే హ్యసురాః పరికీర్తితాః ॥ ౩,౧౪.

నిటారుగా తిలకం, గదా లేని స్త్రీలు సారం లేనివారిగా పిలవబడతారు. హరిభక్తి లేని వారు అసురులుగా చెప్పబడతారు.