గరుడపురాణమ్

ఏతాసాం హననం నైవ ప్రార్థయామః సదా హరే । అస్తి ప్రతినృషు బ్రహ్మ ప్రకృతీ ద్వే వ్యవస్థితే ॥ ౩,౧౧.

'హరే! వీరి నాశనం మేమెప్పుడూ కోరము. సమస్త ప్రాణుల్లో రెండు విధాల ప్రకృతులు స్థిరంగా ఉన్నాయి.'

ఏకా తు నిత్యసంసారా త్వజశబ్దాభిధాయికా । ద్వితీయా తు తమోఽపోహ్యా అజశబ్దాభిధాయికా ॥ ౩,౧౧.

ఒకటి నిత్య సంసారంగా, 'అజ' అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి. రెండవది, తమస్సుతో కూడినదిగా, అదే పేరుతో పిలవబడుతుంది.

అత ఏవ త్వజే జ్యేష్ఠే ఇతి లోకే ప్రకీర్తితే । సుఖదుః ఖప్రదా చైవ అపరా దుః ఖదైవ తు ॥ ౩,౧౧.

అందుకే, లోకంలో పెద్దది 'జ్యేష్ఠ' అని పిలవబడుతుంది; ఆమె సుఖం, దుఃఖం రెండూ ఇస్తుంది. అపర ప్రకృతి మాత్రం కేవలం దుఃఖమే ఇస్తుంది.

మోక్షాధికారిణామేవ జ్ఞానైశ్వర్యాదయో గణాః । తేషామాచ్ఛాదికా హోకా తమోఙ్గా సా ప్రకీర్తితా ॥ ౩,౧౧.

మోక్షానికి అర్హులైనవారికే జ్ఞానం, ఐశ్వర్యం మొదలైన గుణాలు ఉంటాయి. వాటిని కప్పివేసేది, తమోగుణంతో కూడిన మాయగా ప్రసిద్ధి.

జీవం ప్రతి మహావిష్ణుం పాహ్యాచ్ఛాదయతి ప్రభో । సా పరా ప్రకృతిర్జ్ఞేయా పరమాచ్ఛాదికా స్మృతా ॥ ౩,౧౧.

ఆమె జీవుని, మహావిష్ణువును కూడా కప్పివేస్తుంది, ప్రభూ! ఆమెనే పర ప్రకృతి అని తెలుసుకోవాలి; ఆమె పరమ మాయగా గుర్తించబడింది.

ఏవం సా పరమా దుష్టా హోకా తమోఙ్గా తు ప్రకీర్తితా । జీవవర్గేష్వేవ ఖగ బ్రహ్మాదేర్నాస్తి సా క్వచిత్ ॥ ౩,౧౧.

ఇలా, ఆమెను పరమ మాయ, దుష్ట మాయ, తమోగుణమయిగా పిలుస్తారు. కానీ, ఓ పక్షీరాజా! బ్రహ్మ మొదలైనవారిలో ఆమె ఉండదు.

పిశాచవత్సముద్దిష్టా జీవస్యేత్యధికారిణః । ప్రేరికా తు తయోర్దేవ్యో స్త్వహమాద్యా సుఖాత్మికా ॥ ౩,౧౧.

అర్హులైన జీవుని, పిశాచంలా ఆక్రమించిందని చెప్పబడింది. ఈ ఇద్దరు దేవతల్లో, నేను మొదటిదాన్ని, సుఖస్వరూపిణిని, ప్రేరణచేయునిదాన్ని.

తత్ర విష్ణో మహాభాగ సగుణాచ్ఛాదకో హితః । పరమాచ్ఛాదికాం దుష్టాం వ్యాముచ్యైవ మహాప్రభో ॥ ౩,౧౧.

కాబట్టి, ఓ మహాభాగ విష్ణూ! నీవు గుణమయ మాయను తొలగించేవాడవు. ఆ దుష్ట పరమ మాయను విడిచిపెట్టి—

మోక్షం దేహి మహాదేవ త్వద్భక్తానాం మహాప్రభో । పరమాచ్ఛాదికా హ్యస్మాన్నిత్య సంసారిణో యతః ॥ ౩,౧౧.

'మహాప్రభూ! నీ భక్తులకు మోక్షాన్ని ప్రసాదించు. ఎందుకంటే, ఈ పరమ మాయ వల్లే జీవులు నిత్య సంసారంలో చిక్కుకుంటారు.'

అత ఏవ చ నిత్యత్వాత్తస్మాత్తదపసారణమ్ । కురు దేవ మహాభాగ ఇతి విజ్ఞాయతాం మమ ॥ ౩,౧౧.

'అందుకే, ఆమె నిత్యత్వం వల్ల, ఆమెను తొలగించాలి. ఓ మహాభాగ దేవా! దయచేసి ఇది చేయుము— ఇదే నా ప్రార్థన.'

ఏవం స్తుతో హరిః కృష్ణో సుప్రబుద్ధోఽపి సర్బదా । ఉద్వుద్ధవన్మహా విష్ణురభూదజ్ఞపరీక్షయా ॥ ౩,౧౧.

ఇలా స్తుతించబడిన హరి కృష్ణుడు, ఎప్పుడూ జ్ఞానవంతుడై ఉన్నా, జ్ఞానాన్ని పరీక్షించేందుకు నిద్రలో ఉన్నట్టుగా ప్రవర్తించాడు, ఓ ఉత్తమ పక్షీ!

తస్య నాభేరభూత్పద్మం సౌవర్ణం భువనాశ్రయమ్ । తత్ప్రాకృతం చ విజ్ఞేయం భూదేవీ త్వభిమానినీ ॥ ౩,౧౧.

ఆయన నాభి నుండి బంగారు పద్మం పుట్టింది; అది లోకాల ఆధారంగా నిలిచింది. అది ప్రకృతిసంబంధమైనదిగా తెలుసుకోవాలి; భూదేవి దానిలో తానని భావించింది.

అనన్తసూర్యవచ్చైవ ప్రకాశకరమీరితమ్ । చిదానన్దమయో విష్ణుస్తస్మాద్భిన్నో న సంశయః ॥ ౩,౧౧.

అనంతమైన సూర్యుడు వెలుతురును ప్రసరించునట్లు, అది కూడా ప్రకాశించింది. చైతన్యానందమయుడు అయిన విష్ణువు దానికంటే వేరు — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

విష్ణోః స్వరూపభూతం చ యే విజానన్తి తే నరాః । తే యాన్తి హ్యధరం లోకం తథా తత్సంగిసంగినః ॥ ౩,౧౧.

విష్ణువు యొక్క నిజమైన స్వరూపాన్ని తెలుసుకున్న వారు, అలాగే అలాంటి వారితో కలిసినవారు, వారు దిగువ లోకాలకు వెళ్తారు.

కిరీటాదికవచ్చైవ జ్ఞాతవ్యం చ ఖగేశ్వర । కిరీటాద్యా అపి హరేర్ద్విధా సంతి న సంశయః ॥ ౩,౧౧.

పక్షిరాజా, మకుటాది అలంకారాల విషయమై కూడా తెలుసుకో. హరిదేవునికి మకుటాదులు కూడా రెండు రకాలు ఉంటాయి, దీనిలో ఎలాంటి సందేహమూ లేదు.

స్వరూపా హ్యస్వరూపాశ్చ స్వస్వరూపని దర్శనే । గృహీతా ఇతి విజ్ఞేయా న స్వరూపాః ఖగేశ్వర ॥ ౩,౧౧.

నిజమైన స్వరూపాలు, అప్రకృత స్వరూపాలు రెండూ ఉంటాయి. ఎవరి స్వరూపంగా కనిపిస్తాయో, అవి స్వీకరించబడినవే కానీ, నిజమైన స్వరూపాలు కావు, పక్షిరాజా.

భ్మాణ్డం హ్యసృజత్తత్ర సర్వలోకవిధాయకమ్ । ప్రలయే ముక్తిహీనశ్చ సుప్త ఇత్యుచ్యతే బుధః ॥ ౩,౧౧.

అక్కడ ఆయన బ్రహ్మాండాన్ని సృష్టించాడు, అది అన్ని లోకాల ఏర్పాటుకు కారణం. ప్రళయంలో ముక్తి లేని వాడు 'నిద్రించిపోతున్నాడు' అని జ్ఞానులు అంటారు.

తస్య సమివస్త్రివం చ న జ్ఞాతవ్యా ఖగేశ్వర । ప్రలయోపి మహాభాగ బ్రహ్మవాయ్వోర్న చాస్తి హి ॥ ౩,౧౧.

దాని అసలు స్వరూపం తెలుసుకోలేము, పక్షిరాజా. ప్రళయంలో కూడా, మహాభాగా, బ్రహ్మ మరియు వాయువు యొక్క నిజమైన స్థితి ఉండదు.

వృత్తిరూపం పరం జ్ఞానం పాద్యార్ఘ్యం నాత్ర సంశయః । ఇన్ద్రియాణాముపరతిః సుప్తిరిత్యుచ్యతే బుధైః ॥ ౩,౧౧.

ప్రపంచ విషయాల నుంచి ఉపశమనం కలిగిన పరమ జ్ఞానం పాద్యార్ఘ్యాల వంటిది, ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. ఇంద్రియాలు నిశ్చలమయ్యే స్థితిని 'నిద్ర' అని జ్ఞానులు అంటారు.

బ్రహ్మవాయ్వోశ్చ పాసగ్ని వాస్తవం స్యాత్ఖగేశ్వర । కథం తర్హి తయోర్వర్తే హ్యవిలత్యత్వముచ్యతే ॥ ౩,౧౧.

బ్రహ్మ, వాయువులకు ఉన్నది తాడు, అగ్ని లాంటి మాయ స్వరూపమే, పక్షిరాజా. మరి, వారి స్థితి ఎందుకు అసలైనదిగా పరిగణించబడదు?

తస్మాత్తద్వాస్తవం నాస్తి బ్రహ్మవాయ్వోః ఖగేశ్వర । స్వప్నావస్థాయాః సదృశీ హ్యవస్థా సుప్తిసంజ్ఞికా ॥ ౩,౧౧.

కాబట్టి, బ్రహ్మ, వాయువులకు నిజమైన స్వరూపం లేదు, పక్షిరాజా. 'నిద్ర' అనే స్థితి, కలల స్థితికి సమానంగా ఉంటుంది.

బ్రహ్మణ్యముఖ్యయా వృత్త్యా హ్యస్తీత్యేవం నిబోధ మే । అతో న వాస్తవమిదమఙ్గీకార్యం ఖగేశ్వర ॥ ౩,౧౧.

బ్రహ్మ యొక్క ప్రధాన స్వరూపం వల్ల అది ఉందని అంటారు; అందువల్ల, పక్షిరాజా, ఇది నిజమైనదిగా అంగీకరించకూడదు.

వాస్తవం యే విజానన్తి తేషాం నిత్యం ధనం తపః । శ్రీగరుడ ఉవాచ । సుప్తిస్త్వజ్ఞానకార్యత్వాత్సుప్తిర్నాస్తీత్యుదీరితా ॥ ౩,౧౧.

నిజాన్ని తెలిసినవారికి ధనం, తపస్సు ఎప్పటికీ ఉంటాయి. శ్రీగరుడుడు పలికాడు: 'నిద్ర' అనేది అజ్ఞానం వల్ల కలిగింది కాబట్టి, అది నిజంగా లేదు అని చెప్పబడింది.

యదా హి కారణం చాస్తి తదా కార్యమితి ప్రభో । ఇత్యభిప్రాయగర్భేణ త్వం సమాధాస్య తే యది ॥ ౩,౧౧.

ప్రభూ, కారణం ఉన్నప్పుడు ఫలితమూ ఉంటుంది. ఈ భావంతో నీవు దీనిని విచారిస్తే—

తర్హి తస్య మహాభాగ కథం బ్రూహి భయాదికమ్ । భయాదికం హ్యస్తు నామ కా వాస్మాకం క్షతిర్భవేత్ ॥ ౩,౧౧.

మహాభాగా, అలాంటప్పుడు భయం మొదలైనవి ఎలా కలుగుతాయో చెప్పు. భయం వంటివి ఉన్నా, మనకు ఏమి నష్టం కలుగుతుంది?

ఏవముక్తస్తు గోవిన్దోబ్రవీత్తత్రాపి కారణమ్ । భయం త్వజ్ఞానకార్యం స్యాత్కార్యాకారణమత్ర హి ॥ ౩,౧౧.

ఇలా అడిగినప్పుడు, గోవిందుడు ఇలా అన్నాడు: అక్కడ కూడా కారణం ఉంది. భయం అనేది అజ్ఞానం వల్ల కలిగింది, ఎందుకంటే ఇక్కడ ఫలితానికి కారణం లేదు.

ప్రీయతే మత్వా బ్రహ్మ తస్మాత్సుప్తిశ్చ తత్ర హి । అజ్ఞాదికం యది బ్రహ్మ తస్య న స్యాత్కథఞ్చన ॥ ౩,౧౧.

బ్రహ్మను ధ్యానిస్తే ఆనందం కలుగుతుంది; అందుకే అక్కడ నిద్ర ఉంటుంది. బ్రహ్మ అజ్ఞానం వంటిది అయితే, అలాంటిది ఎప్పుడూ ఉండదు.

కథం సుఖీ ప్రదృశ్యేత న కథఞ్చిత్కరిష్యతి । కథం వా ముక్తిపర్యన్తం జ్ఞానవ్యక్తిర్వదస్వ మే ॥ ౩,౧౧.

ఎలా ఒకడు సంతోషంగా ఉండగలడు? ఏ విధంగా పనులు చేయగలడు? ముక్తి వరకు జ్ఞానం ఎలా వెలుగుతుందో చెప్పు.

యద్యజ్ఞానం తస్య సత్యం న స్యాత్తర్హి మహాప్రభో । అత్యాదరాత్కథం బ్రహ్మఞ్ఛ్రవణం కురుతే వద ॥ ౩,౧౧.

అజ్ఞానం నిజంగా దానికి ఉంటే, మహాప్రభూ, బ్రహ్మ ఎందుకు అంత ఆదరంతో శ్రవణం చేస్తుంది? చెప్పు.