గరుడపురాణమ్

విరజాతరణం నాస్తి తేషాం త (తయోస్త)త్సంగినాం తథా । సర్వారబ్ధక్షయో నాస్తి యతస్తేషాం ఖగాధిప ॥ ౩,౧౦.

విరజా నదిని దాటి పోవడం వారికి లేదు, అలాగే వారితో కలిసి ఉన్నవారికీ లేదు. పక్షీరాజా! వారి చేసిన అన్ని కర్మలు నశించవు, అందుకే.

అతశ్చ సర్వథా నాస్తి విరజాతరణం ప్రభో । ప్రలయే విరజానద్యా లయో నాస్తి ఖగేశ్వర ॥ ౩,౧౦.

అందువల్ల, ప్రభూ! ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ విరజా నదిని దాటి పోవడం సాధ్యం కాదు. ప్రళయ సమయంలో కూడా విరజా నదిలో లయమవడం జరగదు, పక్షీరాజా!

లక్ష్మ్యాత్మికా తు సా జ్ఞేయా లిఙ్గదేహవిదారిణీ । బ్రహ్మత్వయోగ్యా ఋజవో నామ దేవాః ప్రకీర్తితాః ॥ ౩,౧౦.

ఆ విరజా నదిని లక్ష్మీ స్వరూపంగా, లింగదేహాన్ని చీల్చి వేసే శక్తిగా తెలుసుకోవాలి. బ్రహ్మత్వానికి యోగ్యులైన ఋజవులు అనే దేవతలు ప్రసిద్ధి చెందారు.

తేపి ప్రత్యేకశః సంతి హ్యనన్తాశ్చ పృథగ్గణాః । పృథక్పృథక్చ తైః సాకం మోక్షయోగ్యాః ఖగేశ్వర ॥ ౩,౧౦.

వారు ఒక్కొక్కరుగా, అనేక విభిన్న గుంపులుగా, లెక్కలేనంతగా ఉన్నారు. వారితో కలిసి ముక్తికి యోగ్యులు కూడా పక్షీరాజా, అక్కడే ఉంటారు.

జీవాః సంతి హ్యనేకే చ ప్రతికల్పే సృజన్తి తే । ద్వాత్రింశల్లక్షణైః సమ్యగ్యుక్తా వాయుత్వయోగ్యకాః ॥ ౩,౧౦.

ప్రతి కల్పంలో అనేక జీవులు ఉంటారు; వారు ఇతరులను సృష్టిస్తారు. ముప్పత్తిరెండు లక్షణాలతో కూడినవారు వాయువు స్థితికి యోగ్యులు.

అష్టకా ఋషయః ప్రోక్తాస్తదూనాశ్చక్రవర్తినః । శతజన్మ సమారభ్య బ్రహ్మణః పరమేష్ఠినః ॥ ౩,౧౦.

ఎనిమిది ఋషులు చెప్పబడ్డారు; వారికంటే తక్కువ స్థాయిలో చక్రవర్తులు ఉన్నారు. బ్రహ్మ దేవుడి వంద జన్మల నుండి మొదలుకొని, పరమేశ్వరుడైన ఆయనతో పాటు.

అపరోక్షమితి ప్రోక్తం తథా హ్యారబ్ధసంక్షయః । ఏకేన శతకల్పేన వాయుత్వం యాతి భో ద్విజ ॥ ౩,౧౦.

ఇది ప్రత్యక్ష జ్ఞానంగా పిలవబడుతుంది; అలా చేసినవారికి కర్మఫలాలు పూర్తిగా నశిస్తాయి. ఒక్క వంద కల్పాల్లో, ద్విజుడా! వాయువు స్థితిని పొందుతారు.

శతజన్మని బ్రహ్మత్వం యాతి పశ్చాద్ధరేః పదమ్ । చత్వారింశద్బ్రహ్మకల్పం సమారభ్య ఖగేశ్వర ॥ ౩,౧౦.

వంద జన్మల్లో బ్రహ్మత్వాన్ని పొందుతారు; ఆ తరువాత హరిదేవుని లోకాన్ని చేరుతారు. నలభై బ్రహ్మ కల్పాల నుండి మొదలుకొని, పక్షీరాజా!

రుద్రస్యాప్యాపరోక్ష్యం స్యాత్తథా ప్రారబ్ధసంక్షయః । ఏకచత్వారింశకల్పే శేషత్వం యాతి సువ్రత ॥ ౩,౧౦.

రుద్రునికీ ప్రత్యక్ష జ్ఞానం కలుగుతుంది; అలాగే కర్మఫలాల నాశనం కూడా. నలభై ఒకటి కల్పాల్లో, సువ్రతా! శేషత్వాన్ని పొందుతాడు.

బ్రహ్మణా సహ మోక్షం చ యాతి సమ్యఙ్న చాన్యథా । కల్పవింశతిమారభ్య బ్రహ్మణః పరమేష్ఠినః ॥ ౩,౧౦.

బ్రహ్మతో కలిసి ముక్తిని సంపూర్ణంగా పొందుతాడు; వేరే విధంగా కాదు. ఇరవై కల్పాల నుండి మొదలుకొని, పరమేశ్వరుడైన బ్రహ్మతో పాటు.

ఇన్ద్రస్యాప్యాపరోక్ష్యం స్యాత్తథా ప్రారబ్ధసంక్షయః । బ్రహ్మణైవ సహాయాతి హరిం నారాయణం పరమ్ ॥ ౩,౧౦.

ఇంద్రునికీ ప్రత్యక్ష జ్ఞానం కలుగుతుంది; అలాగే కర్మఫలాల నాశనం కూడా. బ్రహ్మతో కలిసి మాత్రమే, హరిదేవుడైన నారాయణుని చేరుతాడు.

గరుడ ఉవాచ । పఞ్చాశీతిబ్రహ్మకల్పం సమారభ్య మహాప్రభో । రుద్రస్యాప్యాపరోక్ష్యం స్యాత్తథా ప్రారబ్ధసంక్షయః ॥ ౩,౧౦.

గరుడుడు ఇలా అడిగాడు: మహాప్రభూ! ఎనభై ఐదు బ్రహ్మ కల్పాల నుండి మొదలుకొని, రుద్రునికీ ప్రత్యక్ష జ్ఞానం, కర్మఫలాల నాశనం కలుగుతాయా?

ఇతి శ్రుతం మయా బ్రహ్మన్బ్రహ్మణోక్తం హరేః ప్రియాత్ । ఇత్థం త్వయోక్తం శ్రీకృష్ణ సంశయోబాధతే మమ ॥ ౩,౧౦.

బ్రహ్మన్! హరిదేవునికి ప్రియమైన బ్రహ్మ చెప్పిన మాటలు నేను విన్నాను. కానీ శ్రీకృష్ణా! నీవు ఇలా చెప్పినప్పుడు నాకు సందేహం కలుగుతోంది.

అతో మే సంశయం ఛిన్ధి యథా న స్యాత్తథా పునః । ఇతి తద్వచనం శ్రుత్వా కృష్ణో వచనమబ్రవీత్ ॥ ౩,౧౦.

కాబట్టి, నా సందేహాన్ని పూర్తిగా తొలగించు, మళ్లీ రాకుండా చూడు. ఆ మాటలు విని, కృష్ణుడు ఇలా పలికాడు.

శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । బ్రహ్మోక్తస్య మయోక్తస్య వివాదో నాస్తి సర్వథా । సందేహస్త్వజ్ఞదృష్టీనాం జ్ఞానినాం నాస్తి సర్వథా ॥ ౩,౧౦.

శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: బ్రహ్మ చెప్పినది, నేను చెప్పినదానికీ ఎలాంటి వ్యత్యాసం లేదు. సందేహం అజ్ఞానులకే కలుగుతుంది, జ్ఞానులకెప్పుడూ ఉండదు.

అశీతిహ్యష్టకా ప్రోక్తా అష్టపఞ్చ ఖగేశ్వర । చత్వారింశద్బ్రహ్మకల్ప ఏవం ప్రాహ చతుర్ముఖః ॥ ౩,౧౦.

ఎనభై ఎనిమిది ఋషులు, ఎనభై ఐదు ఋషులు అని కూడా పక్షీరాజా! నలభై బ్రహ్మ కల్పాల్లో నాలుగు ముఖాలవాడు ఇలా వివరించాడు.

తత్త్వానాం బహుగోప్యత్వాత్తథోక్తం బ్రహ్మణా పురా । అభిప్రాయస్త్వేవమేవ జ్ఞాతవ్యో నాత్ర సంశయః ॥ ౩,౧౦.

ఈ తత్త్వాలు చాలా రహస్యమైనవి కనుక, బ్రహ్మ పురాతన కాలంలో ఇలా అన్నాడు. కానీ అర్థం మాత్రం నేను చెప్పినట్టే తెలుసుకోవాలి; ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

పఞ్చా శీతిబ్రహ్మకల్పం యే విజానన్తి భో ద్విజ । తేన్ధం తమః ప్రవిశన్తి సత్యంసత్యం మయోదితమ్ ॥ ౩,౧౦.

ఓ ద్విజులారా, యెవరైతే యాభై బ్రహ్మకాల్పాలను తెలుసుకుంటారో, వారు నిస్సందేహంగా లోతైన అంధకారంలోకి ప్రవేశిస్తారు — ఇది నిజం, నిజమే అని నేను చెబుతున్నాను.

విరజానన్తరం విప్రం తథా వ్యాకృతమంబరమ్ । అనన్తపారం తదపి లక్ష్మీస్తస్యాభిమానినీ ॥ ౩,౧౦.

పవిత్రమైనదాన్ని దాటి, విప్రా, ఆ అవ్యక్తమైన ఆకాశం ఉంది. అది అంతులేని, అపారమైనదైనా, అది లక్ష్మీదేవికి చెందినదే — ఆమె దానిని తనదిగా భావిస్తుంది.

సంఖ్యానుగణనం నామ యస్య నాస్తి మహాప్రభో । న దానం జాతిప్రోక్తం సర్వదా నాస్తి సంశయః ॥ ౩,౧౦.

ఓ మహాబలశాలి, యెవరికి లెక్కలు, గణనలు అవసరం లేవో, వర్ణం ప్రకారం దానం చేయడం అవసరం లేనివారికి ఎప్పుడూ సందేహం ఉండదు.

అణ్డాభిమానీ బ్రహ్మా తు విరాడాఖ్యో హ్యభూత్తదా । ఏవం మతం స నిర్మాయ భగవాన్హరిఖ్యయః ॥ ౩,౧౦.

అండానికి అధిపతిగా బ్రహ్మ, అప్పట్లో విరాట్ అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందాడు. ఇలా భావించాలి — ఆ బ్రహ్మను సృష్టించినవాడు భగవంతుడు హరిదేవుడే.

విశేషాత్తత్ర గరుడ దేవైస్తత్త్వాభిమానిభిః । అధశ్చోర్ధ్వం తదాక్రమ్య హరిస్తిష్ఠతి సర్వదా ॥ ౩,౧౦.

ఓ గరుడా, భూతాలకు అధిపతులైన దేవతలతో పాటు, హరిదేవుడు అక్కడ ఎప్పుడూ పైకి, కిందకి నిలిచివుంటాడు.

ఏవం ప్రాకృతసర్గోక్తిర్వైకృతం శృణు పక్షిరాట్ ॥ ౩,౧౦.

ఇలా ప్రాకృత సృష్టి వివరించబడింది; ఇప్పుడు వైకృత సృష్టి గురించి విను, ఓ పక్షిరాజు.

గరుడ ఉవాచ । సృష్టిరుక్తా త్వయా పూర్వం శ్రుతా సమ్యఙ్మయా హరే ॥ ౩,౧౦.

గరుడుడు ఇలా అన్నాడు: హరిదేవా, మీరు ముందే సృష్టిని వివరించారు, నేను దాన్ని బాగా వినాను.

కిం నామ ప్రాకృతం జ్ఞేయం తథా కిం వైకృతం ప్రభో । ఏతద్విస్తీర్య మే బ్రూహి శ్రోతుం కౌతూహలం హి మే ॥ ౩,౧౦.

ప్రభూ, ప్రాకృత సృష్టి అంటే ఏమిటి? అలాగే వైకృత సృష్టి అంటే ఏమిటి? దయచేసి దీన్ని నాకు విస్తృతంగా వివరించండి; వినడానికి నాకు ఆసక్తి ఉంది.

శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । అవ్యక్తాద్యాః పృథివ్యన్తా అణ్డాచ్చ బహిరుద్భవాః । తే సర్వే ప్రాకృతాః ప్రోక్తాస్తేషాం జ్ఞానాద్విమచ్యతే ॥ ౩,౧౦.

శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: అవ్యక్తం నుండి భూమివరకు, అండం వెలుపల ఏర్పడినవన్నీ ప్రాకృత సృష్టిగా పిలవబడతాయి; అవి జ్ఞానంతో తెలుసుకోవచ్చు.

బ్రహ్మాడం వికృతం జ్ఞేయం బ్రహ్మాణ్డాన్తః ఖగేశ్వర । యా సృష్టిరుచ్యతే సద్భిః సైవోక్తా వికృతేతి చ ॥ ౩,౧౦.

ఓ పక్షిరాజా, బ్రహ్మాండంలో జరిగే మార్పును వైకృత సృష్టిగా తెలుసుకోవాలి; జ్ఞానులు బ్రహ్మాండంలో జరిగే సృష్టినే వైకృత సృష్టి అని అంటారు.

సృష్టిశ్చ ప్రలయశ్చైవ సంసారో భక్తిరేవ చ । దేవతా ఋషిముఖ్యాశ్చ లోకా భూరాదయస్తథా ॥ ౩,౧౦.

సృష్టి, లయం, సంసారం, భక్తి, ప్రధాన దేవతలు, ఋషులు, భూ మొదలైన లోకాలు — ఇవన్నీ కలిసే...

అనాద్యనన్తకాలీనాః సర్వదైకప్రకారకాః । జగత్ప్రవాహః సత్యోఽయం నైవ మిథ్యా కథఞ్చన ॥ ౩,౧౦.

ఇవి ఆదిలేని, అంతులేని కాలంగా ఒకే విధంగా కొనసాగుతున్నవి; ఈ జగత్తు ప్రవాహం నిజమైనదే, ఎప్పుడూ అబద్ధం కాదు.