గరుడపురాణమ్

మహత్తత్త్వాత్పఞ్చగుణైరధికం పరికీర్తితమ్ । తస్మాచ్చ ద్విగుణం జ్ఞేయంరజో హ్యావరణం స్మృతమ్ ॥ ౩,౧౦.

మహత్తత్త్వం కంటే ఐదు రెట్లు ఎక్కువగా ఉన్న పొరను వివరించారు. దాని తరువాత రెండు రెట్లు ఎక్కువగా ఉన్న పొరను 'రజస్సు' అనే పొరగా అంటారు.

తతశ్చ ద్విగుణం జ్ఞేయం సత్త్వావరణముత్తమమ్ । త్రయశ్చైవం మిలిత్వా తు ఏకావరణమీరితమ్ ॥ ౩,౧౦.

ఆ తరువాత రెండు రెట్లు ఎక్కువగా ఉన్న పొరను ఉత్తమమైన 'సత్త్వపు పొర'గా అంటారు. ఈ మూడు కలిసినప్పుడు ఒకే పొరగా చెప్పబడింది.

అవ్యాకృతాఖ్యమాకాశం తదనన్తరమీరితమ్ । మర్యాదారహితశ్చైవం తత్రాస్తే హరిరవ్యయః ॥ ౩,౧౦.

ఆ తరువాత 'అవ్యాకృతం' అనే అవ్యక్తమైన ఆకాశం ఉంది. దానికి ఎలాంటి హద్దు ఉండదు. అక్కడ నశించని హరి నివసిస్తాడు.

అష్టమావరణం వ్యోమ్నోరం తరా విరజా నదీ । పఞ్చయోజనవిస్తీర్ణా సమన్తాత్పరీధీకృతా ॥ ౩,౧౦.

ఆకాశపు ఎనిమిదవ పొరగా విరజా నది ఉంది. అది అయిదు యోజనాల వెడల్పుతో అన్ని వైపులా చుట్టి ఉంటుంది.

అస్తి పుణ్యతమా జ్ఞేయా లోకసంసారనాశినీ । ఏవం చతుర్ముఖేనైవ తదా హృష్యం తి చాణ్డజ ॥ ౩,౧౦.

ఆ నది అత్యంత పవిత్రమైనది, లోకసంసారాన్ని నశింపజేసే శక్తి కలది. అండంలో జన్మించినవాడా, అక్కడే చతుర్ముఖుడు ఆనందిస్తాడు.

తే సర్వే విరజానద్యాం సమ్యక్స్నాత్వా విసర్జ్య చ । లిఙ్గదేహం తతః పశ్చాన్మోక్షం విన్దన్తి తే హరేః ॥ ౩,౧౦.

వారు అందరూ విరజా నదిలో శుద్ధిగా స్నానం చేసి, లింగదేహాన్ని విడిచిపెట్టి, తరువాత హరిలో మోక్షాన్ని పొందుతారు.

అపరోక్షదృశామేవం బ్రహ్మణా సహ గామినామ్ । విరజాతరణం విద్ధి నాన్యేషాం వినతాసుత ॥ ౩,౧౦.

బ్రహ్మతో కలిసి, ప్రత్యక్ష జ్ఞానం కలవారు మాత్రమే విరజాను దాటి పోగలరు. ఇతరులకు అది సాధ్యం కాదు, వినతా కుమారా.

అపరోక్షదృశాం బ్రహ్మన్వ్యాసాదీనాం ఖగేశ్వర । విరజాతరణం నాస్తి భోక్తవ్యత్వాచ్చ కర్మణః ॥ ౩,౧౦.

బ్రహ్మా, వ్యాసుడు మొదలైన ప్రత్యక్ష జ్ఞానం కలవారికీ, పక్షిరాజా, విరజా దాటి పోవడం ఉండదు. ఎందుకంటే వారి కర్మ ఫలితాలను అనుభవించాల్సిన అవసరం ఉంది.

విరిఞ్చేనైవ సాకం తు కల్పేస్మిన్నధికారిణామ్ । తేషాం తు నియమేనైవ సర్వప్రారబ్ధసంక్షయః ॥ ౩,౧౦.

ఈ కల్పంలో, విరంచితో కలిసి, అర్హత ఉన్నవారికి మాత్రమే నియమంగా అన్ని ప్రారంభమైన కర్మలు పూర్తిగా నశించిపోతాయి.

భవత్యేవం న సందేహో నాన్యేషాం సర్వసంక్షయః । అతస్తు విరజాతరణం తేషామేవ భవేత్పటో ॥ ౩,౧౦.

ఇది నిస్సందేహంగా నిజమే; ఇతరులకు మాత్రం సంపూర్ణ నాశనం కలుగుతుంది. అందుకే, విరజా నదిని దాటి పోవడం వారికే సాధ్యం.

విరజాతరణం నాస్తి తేషాం త (తయోస్త)త్సంగినాం తథా । సర్వారబ్ధక్షయో నాస్తి యతస్తేషాం ఖగాధిప ॥ ౩,౧౦.

విరజా నదిని దాటి పోవడం వారికి లేదు, అలాగే వారితో కలిసి ఉన్నవారికీ లేదు. పక్షీరాజా! వారి చేసిన అన్ని కర్మలు నశించవు, అందుకే.

అతశ్చ సర్వథా నాస్తి విరజాతరణం ప్రభో । ప్రలయే విరజానద్యా లయో నాస్తి ఖగేశ్వర ॥ ౩,౧౦.

అందువల్ల, ప్రభూ! ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ విరజా నదిని దాటి పోవడం సాధ్యం కాదు. ప్రళయ సమయంలో కూడా విరజా నదిలో లయమవడం జరగదు, పక్షీరాజా!

లక్ష్మ్యాత్మికా తు సా జ్ఞేయా లిఙ్గదేహవిదారిణీ । బ్రహ్మత్వయోగ్యా ఋజవో నామ దేవాః ప్రకీర్తితాః ॥ ౩,౧౦.

ఆ విరజా నదిని లక్ష్మీ స్వరూపంగా, లింగదేహాన్ని చీల్చి వేసే శక్తిగా తెలుసుకోవాలి. బ్రహ్మత్వానికి యోగ్యులైన ఋజవులు అనే దేవతలు ప్రసిద్ధి చెందారు.

తేపి ప్రత్యేకశః సంతి హ్యనన్తాశ్చ పృథగ్గణాః । పృథక్పృథక్చ తైః సాకం మోక్షయోగ్యాః ఖగేశ్వర ॥ ౩,౧౦.

వారు ఒక్కొక్కరుగా, అనేక విభిన్న గుంపులుగా, లెక్కలేనంతగా ఉన్నారు. వారితో కలిసి ముక్తికి యోగ్యులు కూడా పక్షీరాజా, అక్కడే ఉంటారు.

జీవాః సంతి హ్యనేకే చ ప్రతికల్పే సృజన్తి తే । ద్వాత్రింశల్లక్షణైః సమ్యగ్యుక్తా వాయుత్వయోగ్యకాః ॥ ౩,౧౦.

ప్రతి కల్పంలో అనేక జీవులు ఉంటారు; వారు ఇతరులను సృష్టిస్తారు. ముప్పత్తిరెండు లక్షణాలతో కూడినవారు వాయువు స్థితికి యోగ్యులు.

అష్టకా ఋషయః ప్రోక్తాస్తదూనాశ్చక్రవర్తినః । శతజన్మ సమారభ్య బ్రహ్మణః పరమేష్ఠినః ॥ ౩,౧౦.

ఎనిమిది ఋషులు చెప్పబడ్డారు; వారికంటే తక్కువ స్థాయిలో చక్రవర్తులు ఉన్నారు. బ్రహ్మ దేవుడి వంద జన్మల నుండి మొదలుకొని, పరమేశ్వరుడైన ఆయనతో పాటు.

అపరోక్షమితి ప్రోక్తం తథా హ్యారబ్ధసంక్షయః । ఏకేన శతకల్పేన వాయుత్వం యాతి భో ద్విజ ॥ ౩,౧౦.

ఇది ప్రత్యక్ష జ్ఞానంగా పిలవబడుతుంది; అలా చేసినవారికి కర్మఫలాలు పూర్తిగా నశిస్తాయి. ఒక్క వంద కల్పాల్లో, ద్విజుడా! వాయువు స్థితిని పొందుతారు.

శతజన్మని బ్రహ్మత్వం యాతి పశ్చాద్ధరేః పదమ్ । చత్వారింశద్బ్రహ్మకల్పం సమారభ్య ఖగేశ్వర ॥ ౩,౧౦.

వంద జన్మల్లో బ్రహ్మత్వాన్ని పొందుతారు; ఆ తరువాత హరిదేవుని లోకాన్ని చేరుతారు. నలభై బ్రహ్మ కల్పాల నుండి మొదలుకొని, పక్షీరాజా!

రుద్రస్యాప్యాపరోక్ష్యం స్యాత్తథా ప్రారబ్ధసంక్షయః । ఏకచత్వారింశకల్పే శేషత్వం యాతి సువ్రత ॥ ౩,౧౦.

రుద్రునికీ ప్రత్యక్ష జ్ఞానం కలుగుతుంది; అలాగే కర్మఫలాల నాశనం కూడా. నలభై ఒకటి కల్పాల్లో, సువ్రతా! శేషత్వాన్ని పొందుతాడు.

బ్రహ్మణా సహ మోక్షం చ యాతి సమ్యఙ్న చాన్యథా । కల్పవింశతిమారభ్య బ్రహ్మణః పరమేష్ఠినః ॥ ౩,౧౦.

బ్రహ్మతో కలిసి ముక్తిని సంపూర్ణంగా పొందుతాడు; వేరే విధంగా కాదు. ఇరవై కల్పాల నుండి మొదలుకొని, పరమేశ్వరుడైన బ్రహ్మతో పాటు.

ఇన్ద్రస్యాప్యాపరోక్ష్యం స్యాత్తథా ప్రారబ్ధసంక్షయః । బ్రహ్మణైవ సహాయాతి హరిం నారాయణం పరమ్ ॥ ౩,౧౦.

ఇంద్రునికీ ప్రత్యక్ష జ్ఞానం కలుగుతుంది; అలాగే కర్మఫలాల నాశనం కూడా. బ్రహ్మతో కలిసి మాత్రమే, హరిదేవుడైన నారాయణుని చేరుతాడు.

గరుడ ఉవాచ । పఞ్చాశీతిబ్రహ్మకల్పం సమారభ్య మహాప్రభో । రుద్రస్యాప్యాపరోక్ష్యం స్యాత్తథా ప్రారబ్ధసంక్షయః ॥ ౩,౧౦.

గరుడుడు ఇలా అడిగాడు: మహాప్రభూ! ఎనభై ఐదు బ్రహ్మ కల్పాల నుండి మొదలుకొని, రుద్రునికీ ప్రత్యక్ష జ్ఞానం, కర్మఫలాల నాశనం కలుగుతాయా?

ఇతి శ్రుతం మయా బ్రహ్మన్బ్రహ్మణోక్తం హరేః ప్రియాత్ । ఇత్థం త్వయోక్తం శ్రీకృష్ణ సంశయోబాధతే మమ ॥ ౩,౧౦.

బ్రహ్మన్! హరిదేవునికి ప్రియమైన బ్రహ్మ చెప్పిన మాటలు నేను విన్నాను. కానీ శ్రీకృష్ణా! నీవు ఇలా చెప్పినప్పుడు నాకు సందేహం కలుగుతోంది.

అతో మే సంశయం ఛిన్ధి యథా న స్యాత్తథా పునః । ఇతి తద్వచనం శ్రుత్వా కృష్ణో వచనమబ్రవీత్ ॥ ౩,౧౦.

కాబట్టి, నా సందేహాన్ని పూర్తిగా తొలగించు, మళ్లీ రాకుండా చూడు. ఆ మాటలు విని, కృష్ణుడు ఇలా పలికాడు.

శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । బ్రహ్మోక్తస్య మయోక్తస్య వివాదో నాస్తి సర్వథా । సందేహస్త్వజ్ఞదృష్టీనాం జ్ఞానినాం నాస్తి సర్వథా ॥ ౩,౧౦.

శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: బ్రహ్మ చెప్పినది, నేను చెప్పినదానికీ ఎలాంటి వ్యత్యాసం లేదు. సందేహం అజ్ఞానులకే కలుగుతుంది, జ్ఞానులకెప్పుడూ ఉండదు.

అశీతిహ్యష్టకా ప్రోక్తా అష్టపఞ్చ ఖగేశ్వర । చత్వారింశద్బ్రహ్మకల్ప ఏవం ప్రాహ చతుర్ముఖః ॥ ౩,౧౦.

ఎనభై ఎనిమిది ఋషులు, ఎనభై ఐదు ఋషులు అని కూడా పక్షీరాజా! నలభై బ్రహ్మ కల్పాల్లో నాలుగు ముఖాలవాడు ఇలా వివరించాడు.

తత్త్వానాం బహుగోప్యత్వాత్తథోక్తం బ్రహ్మణా పురా । అభిప్రాయస్త్వేవమేవ జ్ఞాతవ్యో నాత్ర సంశయః ॥ ౩,౧౦.

ఈ తత్త్వాలు చాలా రహస్యమైనవి కనుక, బ్రహ్మ పురాతన కాలంలో ఇలా అన్నాడు. కానీ అర్థం మాత్రం నేను చెప్పినట్టే తెలుసుకోవాలి; ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

పఞ్చా శీతిబ్రహ్మకల్పం యే విజానన్తి భో ద్విజ । తేన్ధం తమః ప్రవిశన్తి సత్యంసత్యం మయోదితమ్ ॥ ౩,౧౦.

ఓ ద్విజులారా, యెవరైతే యాభై బ్రహ్మకాల్పాలను తెలుసుకుంటారో, వారు నిస్సందేహంగా లోతైన అంధకారంలోకి ప్రవేశిస్తారు — ఇది నిజం, నిజమే అని నేను చెబుతున్నాను.

విరజానన్తరం విప్రం తథా వ్యాకృతమంబరమ్ । అనన్తపారం తదపి లక్ష్మీస్తస్యాభిమానినీ ॥ ౩,౧౦.

పవిత్రమైనదాన్ని దాటి, విప్రా, ఆ అవ్యక్తమైన ఆకాశం ఉంది. అది అంతులేని, అపారమైనదైనా, అది లక్ష్మీదేవికి చెందినదే — ఆమె దానిని తనదిగా భావిస్తుంది.