గరుడపురాణమ్

కుర్వన్తి వైరాగ్యమముత్ర లోకే తతః పరం భక్తిదృఢాం తథైవ । తతః పరం చైవ హరేః ప్రసన్నతాం కుర్వన్తి నిత్యం తవ దేవదేవ ॥ ౩,౬.

అవి ఈ లోకంలోను, పరలోకంలోను విరక్తిని కలిగిస్తాయి, ఆ తరువాత దృఢమైన భక్తిని ప్రసాదిస్తాయి. ఆ తరువాత దేవదేవా! నీ అనుగ్రహాన్ని ఎప్పుడూ కలుగజేస్తాయి.

తేనాపరోక్షం చ భవేచ్చ తస్య అతో గుణానాం స్తవనే చ మే రతిః । సా తు ప్రజాతా పురుషస్య నిత్యం సంసారదుఃఖం తు తదాచ్ఛినత్తి ॥ ౩,౬.

దాని ద్వారా ఆ వ్యక్తికి ప్రత్యక్ష అనుభూతి కలుగుతుంది. అందుకే నీ గుణాల స్తుతిలో నాకు ప్రేమ పెరిగింది. ఆ ప్రేమ ఒకసారి జన్మిస్తే, మనిషికి సంసార దుఃఖాన్ని పూర్తిగా తొలగిస్తుంది.

విచ్ఛిన్నదుఃఖస్య తదాధికారిణ ఆనన్దరూపాఖ్యఫలం దదాతి । హరేర్గుణానస్తువతాం చ పాపం తేషాం హి పుణ్యం చ తథా క్షిణోతి ॥ ౩,౬.

ఇలా బాధలు తొలగినవారికి, అది ఆనందరూపమైన ఫలితాన్ని ఇస్తుంది. హరిదేవుని గుణాలను స్తుతించే వారి పాపాన్ని, పుణ్యాన్ని కూడా అది నశింపజేస్తుంది.

ఏవం విదిత్వా పరమో గురుర్మమ వాయుర్దయాలుర్మమ వల్లభశ్చ । హరేర్గుణాన్సర్వగుణప్రసారాన్మమైవ యోగ్యాన్సుఖముఖ్యభూతాన్ ॥ ౩,౬.

ఇలా తెలిసిన తరువాత, నా పరమ గురువు వాయుదేవుడు, ఆయన దయతో నాకు ప్రియుడు. అన్ని గుణాలలోను హరిదేవుని గుణాలే నాకు సరిపోయేవి, అవే సుఖానికి ప్రధాన కారణం.

ఉద్ధృత్య పుణ్యేభ్య ఇవార్తబన్ధుః శివశ్చ నో ద్రుహ్యతి పుణ్యకీర్తిమ్ । తవ ప్రసాదాచ్చ శ్రియః ప్రసాదాద్వాయోః ప్రసాదాచ్చ మమాస్తి నిత్యమ్ ॥ ౩,౬.

బాధలో ఉన్నవారిని స్నేహితుడు ఎలా రక్షిస్తాడో, అలాగే శివుడు పుణ్యాన్ని స్తుతించే వారికి ఎప్పుడూ విరోధం చేయడు. నీ కృపతో, లక్ష్మీదేవి కృపతో, వాయుదేవి కృపతో నాకు ఎప్పుడూ ఇది లభిస్తుంది.

యద్యత్కరోత్యేవ సదైవ వాయుస్తత్తత్కరోత్యేవ సదైవ నిత్యమ్ । వాయోర్విరోధం న కరోతి దేవః స తద్విరోధం చ కరోతి నిత్యమ్ ॥ ౩,౬.

వాయుదేవుడు ఎప్పుడు ఏ పని చేసినా, దేవుడు కూడా అదే పని చేస్తాడు. దేవుడు వాయుదేవునికి విరోధంగా ఏమీ చేయడు, ఎప్పుడూ ఆయనతో ఏకంగా ఉంటాడు.

హరేర్విరోధం న కరోతి వాయుర్వాయోర్విరోధం న కరోతి విష్ణుః । వాయోః ప్రసాదాన్మమ నాస్తి కిఞ్చిదతానభావశ్చ తవ ప్రసాదాత్ ॥ ౩,౬.

వాయుదేవుడు హరిదేవునికి విరోధంగా ఏమీ చేయడు, విష్ణువు కూడా వాయుదేవునికి విరోధంగా ఏమీ చేయడు. వాయుదేవి కృప వల్ల నాకు ఏదీ కొరత లేదు; నీ కృప వల్ల నేను ఎప్పుడూ సంపూర్ణుడిని.

యథైవ మూలం చ తథావతారే దుఃఖాదికం నాస్తి సమీరణస్య । వాయుస్తథాన్యే చ ఉభౌ ముకున్దస్తథావతారేషు న దుఃఖరూపౌ ॥ ౩,౬.

ఎలా గాలికి మూలంలోనూ, దాని ప్రవాహంలోనూ బాధలు లేవో, అలాగే ముకుందుడు మరియు ఇతరులు అవతారాలలో బాధలకు లోనవారు కారు.

అశక్తవద్దృశ్యతే వాయుదేవః యుగానుసారాంల్లోకధర్మాంస్తు రక్షన్ । నరావతారే తత్ర దేవే మురారే హ్యశక్తతా నేతి విచింతనీయమ్ ॥ ౩,౬.

యుగాల ప్రకారం లోకధర్మాలను కాపాడుతూ వాయుదేవుడు శక్తిలేనివాడిగా కనిపించినా, మురారే, మానవ అవతారంలో ఆ దేవునికి అసలు శక్తిలేకపోవడం అనుకోవద్దు.

అవతారరూపే యమదుఃఖాదికం చ న చిన్తనీయం జ్ఞానిభిర్దేవదేవ । అహం కదాచిత్సుఖనాశప్రదేశే దైత్యాంస్తథా మారయితుం గతోస్మి ॥ ౩,౬.

అవతారరూపంలో దేవదేవునికి బాధలు వంటివి ఉన్నాయని జ్ఞానులు అనుకోవద్దు; నేను కొన్నిసార్లు సుఖం లేని చోట్లకు, దైత్యులను సంహరించడానికి వెళ్లాను.

నైతావతా మమ వాయోశ్చ నిత్యం దుః ఖాతనం నైవ సంచితనీయమ్ । ఏతాదృశోహం స్తవనేను కాస్తి శక్తిర్గుణానాం మధుసూదన ప్రభో । వాయోః సకాశాచ్చ గుణేన హీనా సంసారరూపే ముక్తరూపే చ దేవ ॥ ౩,౬.

అందువల్ల నాకు గానీ, వాయువుకి గానీ ఎప్పుడూ బాధలు ఉంటాయని భావించకూడదు. మధుసూదనా ప్రభూ, ఇలాంటి స్తోత్రాలతో గుణాలకు ఏమి శక్తి? వాయువు దగ్గర కూడా గుణాలు లేకుండా ఉంటే, బంధనంలోనూ, ముక్తిరూపంలోనూ అలాగే ఉంటారు దేవా.

ఏవం స్తుత్వా భారతీ తు తూష్ణీమాస ఖగేశ్వర । తదనన్తరజః శేషః ప్రాఞ్జలిః ప్రాహ కేశవమ్ ॥ ౩,౬.

ఇలా స్తుతించిన తరువాత భారతి మౌనంగా నిలిచింది, పక్షిరాజా. ఆ వెంటనే శేషుడు చేతులు జోడించి కేశవునితో మాట్లాడాడు.

శేష ఉవాచ । నాహం చ జానే తవ పాదమూలం రుద్రో న వేత్తి గరుడో న వేద । అహం వాణ్యాః శతగుణాంశహీనో దత్త్వా హ్యాయతనం పాహి మాం వాసుదేవ ॥ ౩,౬.

శేషుడు చెప్పాడు: నీ పాదమూలాన్ని నేను కూడా తెలియను, రుద్రుడు కూడా తెలియడు, గరుడుడు కూడా తెలియడు. నేను వాణి కన్నా నూరంతలు తక్కువవాడిని. నాకు స్థానం ఇచ్చి, నన్ను కాపాడవయ్య వాసుదేవా.

ఏవం స్తుత్వా సశేషస్తు తూష్ణీమాస ఖగేశ్వర । తదనన్తరజో వీశః స్తోతుం సముపచక్రమే ॥ ౩,౬.

ఇలా స్తుతించిన తరువాత శేషుడు కూడా మౌనంగా ఉన్నాడు, పక్షిరాజా. ఆ వెంటనే అతని తరువాత జన్మించిన వీసుడు స్తోత్రం చేయడం ప్రారంభించాడు.

గరుడ ఉవాచ । తవ పదోః స్తుతిం కిం కరోమ్యహం మమ పదాంబుజే హ్యర్పితం మనః । కథమహం ముఖే పక్షియోనిజః కథమేవఙ్గుణానీడితుం క్షమః ॥ ౩,౬.

గరుడుడు చెప్పాడు: నీ పాదాలను నేను ఎలా స్తుతించగలను? నా మనసు నీ పద్మపాదాలపై నిలిచిపోయింది. పక్షులలో పుట్టిన నేను, నోటితో నీ గొప్పతనాన్ని ఎలా స్తుతించగలను?

ఏవం స్తుత్వా తు గరుడస్తూష్ణీమాస నయాన్వితః । తదనన్తరజో రుద్రస్తోతుం సముపచక్రమే ॥ ౩,౬.

ఇలా స్తుతించిన తరువాత, జ్ఞానంతో నిండిన గరుడుడు మౌనంగా ఉన్నాడు. ఆ వెంటనే రుద్రుడు, అతని తరువాత జన్మించినవాడు, స్తోత్రం చేయడం ప్రారంభించాడు.

రుద్ర ఉవాచ । యా వై తవేశ భగవన్న విదామ భూమన్ భక్తిర్మమాస్తు శివపాదసరోజమూలే । ఛన్నాపి సా నను సదా న మమాస్తి దేవ తేనాద్రుహం తవ విరుద్ధమతః కరోమి ॥ ౩,౬.

రుద్రుడు చెప్పాడు: ప్రభూ, భగవంతుడా, అనంతుడా! నీ భక్తిని నేను తెలియను; అది శివుని పద్మపాదాల వద్ద ఉండాలి. అది దాగి ఉన్నా, నాకది ఎప్పుడూ లేదు దేవా, అందుకే నీకు విరుద్ధంగా నేను చేస్తాను.

సర్వాన్న బుద్ధిసహితస్య హరే మురారే కా శక్తిరస్తి వచనే మమ మూఢబుద్ధేః । వాణ్యా సదా శతగుణేన విహీనమేనం మాం పాహి చేశ మమ చాయతనం చ దత్త్వా ॥ ౩,౬.

హరి, మురారిప్రభూ, నా బుద్ధి మాయలో పడిపోయినప్పుడు నీ ముందు నా మాటలకు ఏమి శక్తి? వాణి కన్నా నేను ఎప్పుడూ నూరంతలు తక్కువవాడిని. నన్ను కాపాడు ప్రభూ, నాకు స్థానం కూడా ఇవ్వు.

ఏవం స్తుత్వా స రుద్రస్తు తూష్ణీమాస ద్విజోత్తమః । శేషానన్తరజా దేవీ వారుణీ వాక్యమబ్రవీత్ ॥ ౩,౬.

ఇలా స్తుతించిన తరువాత, ద్విజోత్తముడైన రుద్రుడు మౌనంగా ఉన్నాడు. ఆ వెంటనే శేషుని తరువాత పుట్టిన దేవి, వారుణి మాటలు చెప్పింది.

వారుణ్యువాచ । లక్ష్మీపతే బ్రహ్మపతే మనోః పతే గిరఃపతే రుద్రపతే నృణాం పతే । గుణాంస్తవ స్తోతుమహం సమర్థా న పార్వతీ నాపి సుపర్ణపత్నీ ॥ ౩,౬.

వారుణి చెప్పింది: లక్ష్మీపతీ, బ్రహ్మపతీ, మనుపతీ, వాక్పతీ, రుద్రపతీ, మానవుల అధిపతీ! నీ గుణాలను స్తుతించడానికి నేను, పార్వతీ గానీ, సుపర్ణుని భార్య గానీ, ఎవ్వరూ సాక్షాత్తుగా శక్తివంతులు కారు.

శేషాదహం దశగుణైర్విహీనా మాం పాహి నిత్యం జగతామధీశ ॥ ౩,౬.

శేషుని కన్నా నేను పది రెట్లు తక్కువవాడిని. నన్ను ఎల్లప్పుడూ కాపాడు జగతాధీశా.

ఏవం స్తుత్వా వారుణీ తు తూష్ణీమాస ఖగేశ్వర । తదనన్తరజా బ్రాహ్మీ సౌపర్ణీ హ్యుపచక్రమే ॥ ౩,౬.

ఇలా స్తుతించిన తరువాత వారుణి మౌనంగా నిలిచింది, పక్షిరాజా. ఆ వెంటనే శేషుని తరువాత పుట్టిన బ్రాహ్మీ, సౌపర్ణీ ప్రారంభించింది.

సౌపర్ణ్యువాచ । స్తోతుం గుణాంస్తవ హరే జగదీశవాచా శ్రోతుం హరే తవ కథాం శ్రవణే న శక్తిః । యస్తత్త్వనుం స్మరతి దేవ తవ స్వరూపం కో వై ను వేద భువి తం భగవత్పదార్థమ్ ॥ ౩,౬.

సౌపర్ణీ చెప్పింది: హరే, జగదీశా! నీ గుణాలను మాటతో స్తుతించడానికి, నీ కథలను వినడానికి శక్తి లేదు. నీ స్వరూపాన్ని ఎవడు తత్వంగా ధ్యానిస్తాడో, భూమిపై ఆ భగవత్‌పాదార్థాన్ని ఎవరు తెలుసుకోగలరు?

అతో గుణస్తవనే నాస్తి శక్తిర్వీన్ద్రాదహం దశగుణైరవరా చ నిత్యమ్ ॥ ౩,౬.

అందువల్ల నీ గుణాలను స్తుతించడానికి నాకు శక్తి లేదు; నేను ఎల్లప్పుడూ ఇంద్రాణి కన్నా పది రెట్లు తక్కువవాడిని.

ఏవం స్తుత్వా తు సౌపర్ణీ తూష్ణీమాస ఖగేశ్వర । రుద్రానన్తరజా స్తోతుం గిరిజా తూపచక్రమే ॥ ౩,౬.

ఇలా స్తుతించిన తరువాత సౌపర్ణీ మౌనంగా నిలిచింది, పక్షిరాజా. ఆ వెంటనే రుద్రుని తరువాత పుట్టిన గిరిజా స్తోత్రం చేయడం ప్రారంభించింది.

పార్వత్యువాచ గోవిన్ద నారాయణ వాసుదేవ త్వయా హి మే కిఞ్చిదపి ప్రయోజనమ్ । నాస్త్యేవ స్వామిన్న చ నామ వాచా సౌభాగ్యరూపః సర్వదా ఏక ఏవ ॥ ౩,౬.

పార్వతీ దేవి ఇలా అన్నది: గోవిందా, నారాయణా, వాసుదేవా! నీ వల్ల నాకు ఏదైనా అవసరం లేదు ప్రభూ. అదృష్టానికి వేరే పేరే లేదు, ఎప్పుడూ ఒక్కటే ఉంది.

నారాయణేతి తవ నామ చ ఏకమేవ వైరాగ్యభక్తివిభవే పరమం సమర్థామ్ । అసంఖ్యబ్రహ్మాదికహత్యనాశానే గుర్వఙ్గనాకోటివినాశనే చ ॥ ౩,౬.

నారాయణ అనే నీ ఒక్క పేరే వైరాగ్యానికీ భక్తికీ గొప్ప శక్తిని ఇస్తుంది. అది అనేక బ్రాహ్మణ హత్యల పాపాలను, గురువుల భార్యల నాశనాన్ని కూడా తొలగిస్తుంది.

నామాధికారిణీ చాహం గుణానాం చ మహాప్రభో । స్తవనే నాస్తి మే శక్తీ రుద్రాద్దశగుణైరహమ్ ॥ ౩,౬.

ప్రభూ! నీ గుణాలకు నేను అర్హురాలు కాదు, నీ నామస్మరణకే మాత్రమే అర్హురాలిని. రుద్రునికన్నా పది రెట్లు శక్తి ఉన్నా, నీను స్తుతించడానికీ నాకు బలం లేదు.

అవరా చ సదాస్మ్యేవ నాత్ర కార్యా విచారణా । ఏవం స్తుత్వా సా గిరిజాస్తూష్ణీమాస ఖగేశ్వర ॥ ౩,౬.

నేను ఎప్పుడూ తక్కువదానినే, దీనిలో సందేహం లేదు. ఇలా స్తుతించి, గిరిజా మౌనంగా నిలిచింది, పక్షిరాజా!