గరుడపురాణమ్

వీర్యస్వరూపీ భగవాన్వా సుదేవః సర్వత్ర దేశేపి చ సర్వకాలే । సర్వార్థవాన్యది న స్యాత్ఖగేన్ద్ర తర్హీశ్వరః పురుషో నైవ స స్యాత్ ॥ ౩,౩.

వీర్య స్వరూపుడైన వాసుదేవుడు అన్ని చోట్ల, అన్ని కాలాల్లో, అన్ని విషయాల్లో ఉన్నవాడు. ఓ పక్షిరాజా! ఆయన అన్నిటికీ మూలకారణం కాకపోతే, ఆ ప్రభువు, పురుషుడు ఉండడు.

అచిన్త్యవీర్యైశ్చిన్త్యవీర్యైర్ద్విరూపః స్త్రీరూపమేకం పురుషం తథా పరమ్ । ఉభే రూపే వీర్యవతీ ఖగేన్ద్ర తయోరభేదశ్చిన్తనీయో హి సమ్యకూ ॥ ౩,౩.

అలౌకికమైన శక్తులతో, సాధ్యమైన శక్తులతో కూడి, పరమాత్ముడు ఇద్దరు రూపాలలో కనిపిస్తాడు — ఒకటి స్త్రీరూపం, మరొకటి పురుషరూపం. ఓ పక్షిరాజా, ఈ రెండు రూపాలకూ సమానంగా శక్తి ఉంది. వీటి మధ్య అసలు తేడా లేదని మనసులో బాగా ఆలోచించాలి.

స్త్రీరూపవాన్యది న స్యాత్ఖర్గేద్రస్త్రీణాం కథం ప్రతిబింబత్వమేవ ॥ ౩,౩.

స్త్రీరూపాన్ని పరమాత్ముడు ధరించకపోతే, ఓ పక్షిరాజా, స్త్రీలు ఈ లోకంలో ఎలా ప్రతిబింబించగలుగుతారు?

స్త్రీరూపమస్మాద్బ్రహ్మజం (ద్వాస్తవం) చిన్తనీయం స్వరూపమేతన్నాన్యథా చిన్తనీయమ్ । స్త్రీరూపవన్నైవ విచిన్తనీయం నపుంసకం త్బస్య జన్యం హి విద్ధి ॥ ౩,౩.

స్త్రీరూపం బ్రహ్మం నుండే పుట్టింది. ఇది నిజమైన స్వరూపం, దీన్ని వేరేలా ఊహించకూడదు. స్త్రీరూపాన్ని నపుంసకంగా ఊహించకూడదు, ఎందుకంటే నపుంసకరూపం దాని నుండే పుట్టింది.

నపుంసకం నవైవ స్వరూపభూతమతో హరౌ నాస్తి విచిన్తనీయమ్ । స్త్రీబింబభూతే హరిరూపే ఖగేన్ద్ర శ్రీరూపమస్తీతి విచిన్తనీయమ్ ॥ ౩,౩.

నపుంసకరూపం అసలు స్వరూపం కాదు. అందుకే హరిలో నపుంసకత్వం ఊహించకూడదు. హరి స్త్రీరూపానికి ప్రతిబింబంగా కనిపించినప్పుడు, ఓ పక్షిరాజా, అక్కడ లక్ష్మీదేవి రూపాన్ని మనసులో ఉంచాలి.

గరుడ ఉవాచ । స్త్రియా స్త్రియశ్చ సంయోగం వ్యర్థమహుర్మనీషిణః । స్త్రీరూపభూతే వింబే తు స్త్రీరూపాః సన్తి సర్వదా ॥ ౩,౩.

గరుత్మంతుడు అడిగాడు: స్త్రీకి స్త్రీతో కలయిక వ్యర్థమని పండితులు అంటారు. అయినా, స్త్రీరూపపు ప్రతిబింబంలో ఎప్పుడూ స్త్రీరూపాలే ఉంటాయి.

స్థితౌ తత్ర నిమిత్తం చ బ్రూహి కృష్ణ మమ ప్రభో ॥ ౩,౩.

ఈ స్థితికి కారణం ఏమిటో చెప్పండి, కృష్ణా, నా ప్రభూ.

శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । స్త్రీబింబభూతస్త్రీరూపే లక్ష్మీర్న స్యాత్ఖగేశ్వర । నిత్యావియోగినీ దేవీ కథం స్యాత్పరమాత్మనః ॥ ౩,౩.

శ్రీకృష్ణుడు పలికెను: ఓ పక్షిరాజా, లక్ష్మీదేవి స్త్రీరూపపు ప్రతిబింబంగా లేకపోతే, ఆమె పరమాత్మునితో ఎప్పటికీ విడిపోని దేవిగా ఎలా ఉంటారు?

హరేరనన్తరూపాణాం స్త్రీరూపాణాం ఖగేశ్వర । అనన్తానన్తరూపేణ నిత్యం శుశ్రూషణే రతా ॥ ౩,౩.

హరిలో ఎన్నో రూపాలు ఉన్నాయి, ఓ పక్షిరాజా. ఆ రూపాల్లో స్త్రీరూపాలు అనంతమైనవి. ఆ అనంతమైన రూపాల్లో, ఆమె ఎప్పుడూ సేవలో నిమగ్నంగా ఉంటుంది.

అతో లక్ష్మ్యా వియోగస్తు శఙ్కనీయః కథఞ్చన । నారాయణో నామ హరిః స్వతన్త్రః శ్రియా వినా నాస్తి కదాపి తార్క్ష్య । హరేర్ముకున్దస్య పదారవిన్దే శుశ్రూషమాణా పరమాదరేణ ॥ ౩,౩.

అందువల్ల లక్ష్మీదేవి నుండి వేరుపడటం ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ అనుమానించకూడదు. నారాయణుడు, హరి, లక్ష్మీదేవి లేకుండా ఎప్పుడూ ఉండడు, ఓ తార్క్ష్య. హరి ముఖుందుని పద్మపాదాల వద్ద, ఆమె పరమాదరంతో సేవ చేస్తుంది.

హరిం వినా శ్రీరపి దేశకాలే నాస్తీతి మోక్షేచ్ఛుభిరేవ వేద్యమ్ । యస్యామధాద్వీర్యమనుక్షణం చ సా మామికా చేన్ద్రజాలా త్మికేతి ॥ ౩,౩.

హరి లేకుండా లక్ష్మీదేవి కూడా ఎక్కడా, ఎప్పుడూ ఉండదు — దీనిని మోక్షాన్ని కోరేవారు మాత్రమే తెలుసుకోవాలి. ఎవరిలో ఆమె తన శక్తిని ప్రతిక్షణం ఉంచుతుందో, వారు నా వారు, మాయాశక్తి కలవారు.

వదన్తి యే అసురా మూఢరూపా అధంమతః ప్రవిశన్త్యేవ సర్వే । మాయా నామ ప్రకృతిస్త్వేమాహుః సుసూక్ష్మరూపా న తు చేన్ద్రజాలికా ॥ ౩,౩.

అసురులు, మూర్ఖ స్వరూపులు, నీచమైన బుద్ధి కలవారు, అందరూ పతనమవుతారు. ఈ ప్రకృతిని మాయ అని అంటారు, అది చాలా సూక్ష్మమైన రూపంలో ఉంటుంది, ఇది మాయాజాలం మాత్రమే కాదు.

తస్యాభిమానః శ్రీరితి వేదితవ్యో వీర్యాధానం తత్ర తేషాం చ మేలః । కార్యోన్ముఖం మేలనం చాహురార్యా ఇతో రూపం నాహురాయ్యాశ్చ విష్ణోః ॥ ౩,౩.

ఆమెకు శ్రీ అనే భావం ఉండాలి. అక్కడ శక్తి ప్రదానం జరుగుతుంది, వారి కలయిక అనేది కలిసిపోవడమే. ఆ కలయిక కార్యానికి అనుకూలంగా జరుగుతుందని ఆర్యులు అంటారు. కానీ విష్ణువు యొక్క ఈ రూపాన్ని పండితులు అలా పిలవరు.

సానాది నిత్యా సత్యరూపా చ విష్ణోర్మిథ్యా రూపా సా కథం స్యాత్ఖగేన్ద్ర । సత్యా తనుః ప్రకృతేస్తన్నిగూఢా సత్యత్వమాహుర్వ్యవహారార్థరూపమ్ ॥ ౩,౩.

ఆమె ఆదిలేని, నిత్యమైన, నిజమైన స్వరూపం కలది. ఆమె విష్ణువు యొక్క అబద్ధరూపం ఎలా అవుతుంది, ఓ పక్షిరాజా? ఆమె శరీరం నిజమైనదే, కానీ ప్రకృతిలో దాగి ఉంటుంది. ఆమె నిజమైనదని, లోకవ్యవహారానికి అనుగుణంగా ఉందని అంటారు.

వ్యవహారరూపా సత్యతా చేత్ప్రకృత్యాస్తదా కథం స్యాద్యదనాదిభూతా । అనాదినిత్యా యది న స్యాత్ఖగేన్ద్ర సుశూక్ష్మరూపేణ న కారణం స్యాత్ ॥ ౩,౩.

నిజం అనేది కేవలం లోకవ్యవహారానికి అయితే, ప్రకృతి ఎలా ఆదిలేనిదిగా ఉంటుంది? ఆమె ఆదిలేని, నిత్యమైనదిగా లేకపోతే, ఓ పక్షిరాజా, ఆ సూక్ష్మరూపంలో కారణంగా ఉండలేను.

సూక్ష్మేణ రూపేణ చ కారణం స్యాత్తర్హి ప్రపఞ్చస్య చ కారణం వద । అవిద్యాయా వశతో విష్ణురేవ నానారూపైర్దృశ్యతే విష్ణురేవ ॥ ౩,౩.

ఆమె సూక్ష్మరూపంతో కారణంగా ఉంటుంది. మరి, ఈ జగత్తుకు ఆమె ఎలా కారణమో చెప్పు. అవిద్యాశక్తి వల్ల విష్ణువు అనేక రూపాల్లో కనిపిస్తాడు. కానీ, కనిపించే వారు విష్ణువే.

శాస్త్రజ్ఞానాన్నాశమేతి హ్యవిద్యా న సంశయో హరిణా చైక్యమేతి । ఏవం బ్రూషే యది వాదత్ఖగేన్ద్ర వక్ష్యేహం తే తత్ర యుక్తిం శృణు త్వమ్ ॥ ౩,౩.

శాస్త్రజ్ఞానం వల్ల అవిద్య నశిస్తుంది — ఇందులో సందేహం లేదు. హరిలో ఏకం కలుగుతుంది. నీవు అలా అంటావా, ఓ పక్షిరాజా? అయితే నేను దీనికి కారణాన్ని చెబుతాను, విను.

సర్వజ్ఞరూపస్య హి మే మురారేః కథం హరేర్ఘటతే హ్యజ్ఞతా చ । సూర్యే యథా తమో నాస్తి తథా నారాయణే హరౌ । అజ్ఞానం నాస్తి పక్షీద్ర కథం తత్వం బ్రవీష్యహో ॥ ౩,౩.

నేను మూరారి, సర్వజ్ఞ స్వరూపుడిని. నాలో అవిద్య ఎలా ఉంటుంది? సూర్యునిలో చీకటి లేనట్లు, నారాయణుడు హరిలో అవిద్య ఉండదు, ఓ పక్షిరాజా. ఇది ఎలా అంటావో చెప్పు.

అతో నాహం బ్రాహ్మణస్త్వాదికాలాదుపాధిసంబన్ధవశాదజ్ఞతాచేత్ । సర్వజ్ఞోసౌ కుత్ర పక్షీన్ద్ర విష్ణురల్పజ్ఞజీవో జ్ఞానశూన్యశ్చ కుత్ర ॥ ౩,౩.

అందువల్ల, నేను ఆదికాలం నుండి బ్రాహ్మణుడిని కాను — ఉపాధులతో సంబంధం వల్ల అవిద్య ఉంటే. సర్వజ్ఞుడు అయిన విష్ణువు ఎక్కడ? పరిమితమైన, అవిద్యతో కూడిన జీవుడు ఎక్కడ, ఓ పక్షిరాజా?

విరుద్ధయోశ్చానయోః సర్వదైవ కథం చైక్యం సంవాదిష్యన్తి వేదాః । దేశే కాలే సర్వదా ద్దుః ఖహీనో జగత్కర్తా పూర్ణశక్తిః సదైవ ॥ ౩,౩.

ఈ రెండు విరుద్ధమైన విషయాల మధ్య ఏకత్వం ఎప్పుడూ ఎలా సాధ్యమవుతుందో, వేదాలు ఎప్పుడూ వీటిని వేర్వేరుగా ప్రకటిస్తాయి. ఎక్కడైనా, ఎప్పుడైనా, లోకాన్ని సృష్టించే వాడు ఎప్పుడూ సంపూర్ణశక్తితో, బాధలు లేకుండా ఉంటాడు.

జీవః సదా స్వల్పకర్తాస్తి పూర్ణః సంసారరూపే దుః ఖరూపే చ నిత్యమ్ । విరుద్ధయోశ్చానయోరైక్యమాహురీశస్య మాయావశతో మాయినశ్చ ॥ ౩,౩.

జీవుడు ఎప్పుడూ తక్కువ శక్తి కలవాడే, అతడు సంపూర్ణంగా ఉండేది సంసార రూపంలో, ఎప్పుడూ బాధలతోనే. ఈ రెండు విరుద్ధమైన లక్షణాలు పరమేశ్వరుడి మాయ వల్ల, జీవుని మాయ వల్ల కలిసిపోతాయని చెబుతారు.

యే వైష్ణవా వైష్ణవదాసవశ్యాస్తేషాం ద్రోహం సర్వదా సంచరేద్యః । హరిప్రీతిస్తేన భవేన్న నిత్యమానన్దవృద్ధిస్తేన భవేన్న ముక్తౌ ॥ ౩,౩.

విష్ణువు భక్తులు, విష్ణువుని సేవించే వారు, వారిపై ఎప్పుడూ ద్వేషాన్ని పెంచుకోకూడదు. అలాంటి వారికీ హరిలో ఆనందం కలగదు, ముక్తిలో ఆనందం పెరగదు.

మాయీ సదా మాయిభృత్యస్తథాపి భేదజ్ఞానాన్నిన్ద్యతే కార్యతే చ । తేనాపి తేషాం దుః ఖవృద్ధిర్భవేచ్చ హ్యధం తమః పునరావృత్తిహీనమ్ ॥ ౩,౩.

జీవుడు ఎప్పుడూ మాయకు బానిస, భగవంతుడు మాయకు అధిపతి అయినా, భేద జ్ఞానం వల్ల జీవుడు నిందించబడతాడు, బంధించబడతాడు. అందువల్ల వారికి బాధలు పెరుగుతాయి, వారు చీకటిలో పడిపోతారు, తిరిగి బయటపడే మార్గం ఉండదు.

ఖగేన్ద్రాతః ప్రకృతిః సూక్ష్మరూపా సా నిత్యా సా సత్యభూతా సదైవ । ఏవం స్వయం కాలవాయ్వాదికానాం పరా (రమా)ణవః సత్యరూపాశ్చ సన్తి ॥ ౩,౩.

పక్షిరాజా! ప్రకృతి చాలా సూక్ష్మంగా, శాశ్వతంగా, ఎప్పుడూ నిజంగా ఉంటుంది. అలాగే కాలం, గాలి మొదలైన వాటిలో ఉన్న పరమాణువులు కూడా నిజమైన స్వరూపంతో ఉంటాయి.

పరా (మాణూ)నాం లక్షణం వేదితవ్యం జ్ఞానేచ్ఛుభిర్నాన్యథా వేదితవ్యమ్ । పదార్థానాం పార్థివానాం ఖగేన్ద్ర విశేషాణాం చరమాఖ్యో విశేషః ॥ ౩,౩.

పరమాణువుల లక్షణాలు తెలుసుకోవాలనుకునేవారు అవి తెలుసుకోవాలి, వేరే విధంగా తెలుసుకోలేరు. పదార్థాలలో, ఓ పక్షిరాజా! చివరి భేదాన్ని పరమాణువు అంటారు.

స ఏవః స్యాత్పరమాణుర్ద్విజేన్ద్ర యోన్త్యోవి (వ) శేషోవయవశ్చ స స్మృతః ॥ ౩,౩.

ఓ ద్విజశ్రేష్ఠా! ఏది చివరి భేదంగా, అతి చిన్న భాగంగా గుర్తించబడుతుందో, అదే పరమాణువు.

గరుడ ఉవాచ । హే కృష్ణ హే మాధవ సాత్త్వతాం పతే పదార్థానాం చరమాంశః పరాణు ॥ ౩,౩.

గరుత్మంతుడు అడిగాడు: ఓ కృష్ణా! ఓ మాధవా! సాత్త్వతుల అధిపతీ! పదార్థాలలో చివరి భాగమే పరమాణువు కదా.

ఇతి ప్రోక్తం తత్ర మే సంశయోస్తి యోన్త్యో విశేషః స తు నాంశయుక్తః । యో హ్యంశయుక్తో న తు సోంత్యో విశేష ఏవం మమాభాతి వచస్తు తథ్యమ్ ॥ ౩,౩.

ఇలా చెప్పినా నాకు సందేహం ఉంది. చివరి భేదం అంటే భాగాలు లేనిది, కానీ భాగాలు ఉన్నదాన్ని చివరి భేదం అంటారు కాదు. మీ మాటలు నాకు నిజంగా ఇలానే అనిపిస్తున్నాయి.

శ్రీకృష్ణ ఉవాచ । య ఏవ లోకే సంస్థితా మానుషాస్తు విశేషాణాం దర్శనే శక్తియుక్తాః । తథాపి తే యస్య చాంశిత్వమేవ విశేషం వై నైవ ద్రష్టుం సమర్థాః ॥ ౩,౩.

శ్రీకృష్ణుడు పలికాడు: లోకంలో ఉన్న మనుషులు భేదాలను గ్రహించే శక్తి ఉన్నా, ఏదైనా భాగాలున్నదైతే వారు చివరి భేదాన్ని చూడలేరు.