గరుడపురాణమ్

తతః పరం విష్ణుపురాణమాహుస్తతః పరం గారుడసంజ్ఞకం చ । త్రీణ్యేవ ముఖ్యా ని కలౌ నృణాం తు తథా విశేషో గారుడే కిఞ్చిదస్తి ॥ ౩,౧.

దాని తరువాత విష్ణు పురాణం, ఆ తరువాత గారుడ పురాణం అని అంటారు. కలియుగంలో మానవులకు ఈ మూడు మాత్రమే ముఖ్యమైనవి. గారుడ పురాణంలో కొంత ప్రత్యేకత ఉంది.

శృణుధ్వం వై తం విశేషం చ విప్రాస్త్ర్యంశైర్యుక్తం గారుడాఖ్యం పురాణమ్ । ఆద్యాంశం వై కర్మకాణ్డం వదన్తి ద్వితీయాంశం ధర్మకాణ్డం తమాహుః ॥ ౩,౧.

బ్రాహ్మణులారా, ఆ ప్రత్యేకతను వినండి. గారుడ పురాణం మూడు భాగాలుగా ఉంది. మొదటి భాగాన్ని కర్మ కాండంగా, రెండవ భాగాన్ని ధర్మ కాండంగా అంటారు.

తృతీయాంశం బ్రహ్మకాణ్డం వదన్తి తేషాం మధ్యే త్వన్తిమోయం వరిష్ఠః । తృతీయాంశశ్రవణాత్పుణ్యమాహుస్తుల్యం పుణ్యం భాగవతస్య విప్రాః ॥ ౩,౧.

మూడవ భాగాన్ని బ్రహ్మ కాండంగా అంటారు. వాటిలో చివరిది అత్యుత్తమమైనది. మూడవ భాగాన్ని వినడం వల్ల భాగవత పురాణాన్ని వినడానికీ సమానమైన పుణ్యం లభిస్తుందని బ్రాహ్మణులు చెబుతారు.

తృతీయాంశే పఠితే వేదతుల్యం ఫలం భవేన్నాత్ర విచార్యమస్తి । తృతీయాంశశ్రవణాదేవ విప్రాః ఫలం ప్రోక్తం పఠతోప్యర్థమేవమ్ ॥ ౩,౧.

మూడవ భాగాన్ని పఠించినప్పుడు వేదాన్ని చదివిన ఫలితమే లభిస్తుంది, ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. మూడవ భాగాన్ని వినడం వల్ల కూడా అదే ఫలం లభిస్తుంది, చదవడం వల్ల మరింత ఫలం లభిస్తుంది.

తృతీయాంశశ్రవణాదర్థతశ్చ పుణ్యం చాహుః పఠతో వై దశాంశమ్ । తతో వరం మత్స్యపురాణమాహుస్తతో వరం కూర్మపూరాణమాహుః ॥ ౩,౧.

మూడవ భాగాన్ని వినడం లేదా అర్థం చేసుకోవడం వల్ల చదివినదానికి పది వంతు పుణ్యం లభిస్తుంది. ఆ తరువాత మత్స్య పురాణం ఉత్తమమని, తర్వాత కూర్మ పురాణం మరింత ఉత్తమమని అంటారు.

తథైవ వై వాయుపురాణమాహుస్త్రీణ్యేవ చాహుః సాత్త్వికానీతి లోకే । తత్రాపి కిఞ్చిద్వేదితవ్యం భవేచ్చ పురాణషట్కే సత్త్వరూపే మునీన్ద్రాః ॥ ౩,౧.

అలాగే, వాయుపురాణంలో మూడు సాత్త్విక పురాణాలు ఉన్నాయని చెబుతారు. ఈ విషయాన్ని లోకంలో కూడా కొందరు అంటారు. వాటిలో కూడా మరికొన్ని విషయాలు తెలుసుకోవాలి. ఆరు పురాణాల్లోను, మహర్షులారా, సత్త్వగుణం కొంతవరకు ఉంటుంది.

సత్త్వాధమే మాత్స్యకౌర్మే తథాహుర్వాయు చాహుః సాత్త్వికం మధ్యమం చ । విష్ణోః పురాణం భాగవతం పురాణం సత్త్వోత్తమం గారుడం చాహురార్యాః ॥ ౩,౧.

సాత్త్విక పురాణాల్లో మత్స్యపురాణం, కూర్మపురాణం తక్కువ సత్త్వగుణంతో ఉన్నవిగా చెప్పబడతాయి. వాయుపురాణం మధ్యస్థంగా ఉంటుంది. విష్ణుపురాణం, భాగవత పురాణం, గారుడపురాణం — వీటిని మహనీయులు అత్యుత్తమ సత్త్వగుణంతో ఉన్నవిగా పేర్కొంటారు.

స్కాన్దం పాద్మం వామనం వై వరాహం తథాగ్రేయం భవిష్యం పర్వసృష్టౌ । ఏతాన్యాహూ రాజసానీతి విప్రాస్తత్రైకదేశః సాత్త్వికస్తామసశ్చ ॥ ౩,౧.

స్కాందపురాణం, పద్మపురాణం, వామనపురాణం, వరాహపురాణం, అగ్నిపురాణం, భవిష్యపురాణం — వీటిని పండితులు రాజస పురాణాలుగా అంటారు. వీటిలో కొన్ని భాగాలు సాత్త్వికంగా, మరికొన్ని తామసంగా ఉంటాయి.

రజః ప్రాచుర్యాద్రాజసానీతి చ హుః శ్రావ్యాణి నైతాని ముముక్షుభిః సదా । తేషాం మధ్యే సాత్త్వికాంశాశ్చ సంతి తేషాం శ్రుతేర్గారుడీయం ఫలం చ ॥ ౩,౧.

రజోగుణం ఎక్కువగా ఉండడం వల్ల వీటిని రాజస పురాణాలు అంటారు. మోక్షాన్ని కోరేవారు వీటిని ఎప్పుడూ వినకూడదు. అయితే, వాటిలో కొన్ని భాగాలు సాత్త్వికంగా ఉంటాయి. వాటిని వినడం వల్ల గారుడపురాణాన్ని విన్న ఫలితానికి సగం ఫలం లభిస్తుంది.

బ్రహ్మాణ్డలైఙ్గ్యే బ్రహ్మవైవర్తకం వై మార్కంణ్డేయం బ్రాహ్మమాదిత్యకం చ । ఏతాన్యా హుస్తామసానీతి విప్రాస్తత్రైకదేశః సాత్త్వికో రాజసశ్చ ॥ ౩,౧.

బ్రహ్మాండపురాణం, లింగపురాణం, బ్రహ్మవైవర్తపురాణం, మార్కండేయపురాణం, బ్రాహ్మపురాణం, ఆదిత్యపురాణం — వీటిని పండితులు తామస పురాణాలుగా అంటారు. వీటిలో కొన్ని భాగాలు సాత్త్వికంగా, మరికొన్ని రాజసంగా ఉంటాయి.

శ్రావ్యాణి నైతాని మనుష్యలోకే తత్త్వేచ్ఛుభిస్తామసానీత్యతో హి । తేషు స్థితాః సాత్త్వికాంశా మునీన్ద్రాస్తేషాం శ్రుతిర్గారుడైకాఙ్ఘ్రితుల్యా ॥ ౩,౧.

ఈ తామస పురాణాలను సత్యాన్ని కోరే వారు మానవ లోకంలో వినకూడదు. అయినా, మహర్షులారా, వాటిలో కొన్ని భాగాలు సాత్త్వికంగా ఉంటాయి. వాటిలో గారుడపురాణాన్ని విన్న ఫలితానికి ఒక పాదం సమానంగా ఫలం లభిస్తుంది.

అల్పాన్యుపపురాణాని వదన్త్యష్టాదశాని చ । విష్ణుధర్మోతరం చైవ తన్త్రం భాగవతం తథా ॥ ౩,౧.

చిన్న పురాణాలు పదిహేడు ఉన్నాయని, వాటిలో విష్ణుధర్మోత్తర పురాణం, తంత్రపురాణం, భాగవత పురాణం కూడా ఉన్నాయి అని చెబుతారు.

తత్త్వసారం నారసింహం వాయుప్రోక్తం తథైవ చ । తథా హంసపురాణం చ షడేతాని మునీశ్వరాః ॥ ౩,౧.

తత్త్వసార పురాణం, నరసింహ పురాణం, వాయువు చెప్పిన పురాణం, హంసపురాణం — ఈ ఆరు పురాణాలను మహర్షులు పేర్కొంటారు.

సాత్త్వికాన్యేవ జానీధ్వం ప్రాయశో నాత్ర సంశయః । ఏతేషాం శ్రవణాదేవ గారుడార్ధఫలం శ్రుతమ్ ॥ ౩,౧.

వీటిని ఎక్కువగా సాత్త్విక పురాణాలుగా గుర్తించాలి; ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. వీటిని వినడం వల్ల గారుడపురాణాన్ని విన్న ఫలితానికి సగం ఫలం లభిస్తుంది.

భవిష్యోత్తరనామానం బృహన్నారదమేవ చ । యమనారదసంవాదం లఘునారదమేవ చ ॥ ౩,౧.

భవిష్యోత్తర పురాణం, బృహన్నారద పురాణం, యముడు-నారదుడు సంభాషణ, లఘునారద పురాణం కూడా చెప్పబడతాయి.

వినాయకపురాణం చ బృహద్బ్రహ్మాణ్డమేవ చ । ఏతాని రాజసాన్యాహుః శ్రవణాద్భుక్తరుత్తమా ॥ ౩,౧.

వినాయక పురాణం, బృహద్ బ్రహ్మాండ పురాణం — వీటిని రాజస పురాణాలుగా అంటారు. వీటిని వినడం వల్ల ఉత్తమమైన అనుభూతి లభిస్తుంది.

గారుడాత్పాదతుల్యం చ ఫలం చాహుర్మనీషిణః । పురాణం భాగవతం శైవం నన్దిప్రోక్తం తథైవ చ ॥ ౩,౧.

వీటిని వినడం వల్ల గారుడపురాణానికి ఒక పాదం సమానంగా ఫలం లభిస్తుందని జ్ఞానులు అంటారు. భాగవత పురాణం, శైవ పురాణం, నంది చెప్పిన పురాణం కూడా చెప్పబడతాయి.

పాశుపత్యం రైణుకం చ భైరవం చ తథైవ చ । ఏతాని తామసాన్యాహుర్హరితత్త్వార్థవేదినః ॥ ౩,౧.

పాశుపత్య పురాణం, రేణుక పురాణం, భైరవ పురాణం — వీటిని హరితత్త్వాన్ని తెలిసినవారు తామస పురాణాలుగా పేర్కొంటారు.

ఏతేషాం శ్రవణాద్విప్రాగారుడాఙ్ఘ్యర్ధ్మేవ చ । సర్వేష్వపి పురాణేషు శ్రేష్ఠం భాగవతం స్మృతమ్ ॥ ౩,౧.

వీటిని వినడం వల్ల, బ్రాహ్మణులారా, గారుడపురాణాన్ని విన్న ఫలితానికి సగం ఫలం లభిస్తుంది. అయితే, అన్ని పురాణాల్లో భాగవత పురాణమే శ్రేష్ఠమైందిగా గుర్తించబడింది.

వేదైస్తుల్య సమ పాఠే శ్రవణే చ తదర్ధకమ్ । అర్థతః శ్రవణే చాస్య పుణ్యం దశగుణం స్మృతమ్ ॥ ౩,౧.

దాన్ని పఠించడం లేదా వినడం వేదాలకు సమానం, వినడం వేదాల ఫలితానికి సగం. దాని అర్థాన్ని వినడం వల్ల పది రెట్లు ఎక్కువ పుణ్యం లభిస్తుందని చెబుతారు.

వక్తుః స్యాద్ద్విగుణం పుణ్యం వ్యాఖ్యాతుశ్చ తథాధికమ్ । అనన్తవేదైఃసామ్యమాహుర్మహాన్తః భారాన్మహత్త్వాద్భారతస్యాపి విప్రాః ॥ ౩,౧.

దాన్ని చదువుతున్నవారికి రెండు రెట్లు పుణ్యం, అర్థాన్ని వివరించేవారికి ఇంకా ఎక్కువ పుణ్యం లభిస్తుంది. గొప్పవారు దాన్ని అనేక వేదాలకు సమానంగా చెబుతారు. దాని గొప్పతనం వల్ల, పండితులు దాన్ని మహాభారతానికన్నా గొప్పదిగా పేర్కొంటారు.

వేదోభ్యోస్య త్వర్థతశ్చాధికత్వం వదన్తి బై విష్ణురహస్యవేదినః ॥ ౩,౧.

విష్ణువు యొక్క రహస్యాన్ని తెలిసినవారు, అర్థ పరంగా అది రెండు వేదాలకన్నా అధికమని అంటారు.

తత్ర శ్రేష్ఠాం గీతికామాహురార్యాస్తథైవ విష్ణోర్నామసాహస్రక చ । తయోస్తత్ర శ్రవణాద్భారతస్య దశాధికం ఫలమాహుర్మహాన్తః ॥ ౩,౧.

వాటిలో గీతికా, విష్ణువు యొక్క సహస్రనామాలను మహనీయులు శ్రేష్ఠమైనవిగా చెబుతారు. వాటిని వినడం వల్ల, మహర్షులు, భరతానికి పది రెట్లు ఎక్కువ ఫలం లభిస్తుందని అంటారు.

దైత్యాః సర్వ విప్రకులేషు భూత్వా కృతే యుగే భారతే షట్సహస్ర్యామ్ । నిష్కాస్య కాంశ్చిన్నవనిర్మితానాం నివేశనం తత్ర కుర్వన్తి నిత్యమ్ ॥ ౩,౧.

కృతయుగంలో, బ్రాహ్మణ కుటుంబాల్లో దైత్యులు జన్మించి, భారతంలో ఆరు వేల సంవత్సరానికి, కొంతమంది కొత్తగా పుట్టినవాళ్లను బయటకు పంపించి, అక్కడే ఎప్పుడూ తమ నివాసాన్ని ఏర్పరచుకుంటారు.

మత్వా హరిం భగవాన్వ్యాసరూపీ చక్రే తదా భాగవతం పురాణమ్ । తథా సమాఖ్యాయ చ వైష్ణవం తత్తతః పరం గారుడాఖ్యం స చక్రే ॥ ౩,౧.

హరిను ధ్యానిస్తూ, భగవంతుడు వ్యాసరూపంలో భాగవత పురాణాన్ని రచించాడు. అలాగే, వైష్ణవ పురాణాన్ని చెప్పి, తర్వాత గరుడ పురాణాన్ని కూడా సృష్టించాడు.

అతో హి గారుడం ముఖ్యం పురాణం శాస్త్రసంమతమ్ । గారుడేన సమం నాస్తి విష్ణుధర్మప్రదర్శనే ॥ ౩,౧.

అందువల్ల గరుడ పురాణం ప్రధానమైన పురాణంగా, శాస్త్రాలు గౌరవించే పురాణంగా నిలిచింది. విష్ణు ధర్మాన్ని వివరించడంలో గరుడ పురాణానికి సమానం మరొకటి లేదు.

యథా సురాణాం ప్రవరో జనార్దనో యథాయుధానాం ప్రవరః సుదర్శనమ్ । యథాశ్వమేధః ప్రవరః క్రతూనాం ఛిన్నేషు భక్తేషు తథైవ రుద్రః ॥ ౩,౧.

దేవతల్లో జనార్దనుడు ముఖ్యుడు అయినట్లు, ఆయుధాల్లో సుదర్శనం, యజ్ఞాల్లో అశ్వమేధం, భక్తి కోల్పోయినవాళ్లలో రుద్రుడు ముఖ్యుడు అయినట్లు, ఇదే విధంగా ఉంది.

నదీషు గఙ్గా జలజేషు పద్మమచ్ఛిన్నభక్తేషు తథైవ వాయుః । తథా పురాణేషు చ గారుడం చ ముఖ్యం తదాహుర్హరితత్త్వదర్శనే ॥ ౩,౧.

నదుల్లో గంగా, నీటిలో పుట్టే మొక్కల్లో కమలం, భక్తి కోల్పోయినవాళ్లలో వాయువు ముఖ్యుడు. అలాగే, పురాణాల్లో హరి తత్వాన్ని వివరించడంలో గరుడ పురాణమే ప్రధానమని చెబుతారు.

గారుడాఖ్యపురాణే తు ప్రతిపాద్యో హరిః స్మృతః । అతో హరిర్నమస్కార్యో గమ్యో యోగ్యో హరిః స్మృతః ॥ ౩,౧.

గరుడ పురాణంలో హరిని బోధించాలి, స్మరించాలి. అందువల్ల హరిని పూజించాలి, చేరుకోవాలి, యోగానికి యోగ్యుడిగా భావించాలి.