గరుడపురాణమ్

ఇహాపరత్రాపి సుఖేతరాణి దాస్యన్తి పశ్చాదధరం వై తమశ్చ । అతో హ్యేతే నైవ పూజ్యా న నమ్యా మోక్షేచ్ఛుభిర్బ్రాహ్మణాద్యైర్ద్విజేన్ద్ర ॥ ౩,౧.

ఈ లోకంలోనూ, పరలోకంలోనూ వారు కొంత సుఖం ఇస్తారు; తరువాత మాత్రం దిగువ అంధకారంలో పడేస్తారు. అందుకే, మోక్షాన్ని కోరేవారు వీరిని పూజించకూడదు, నమస్కరించకూడదు.

తథైవ సర్వాశ్రమిభిశ్చ నిత్యం మహావిపత్తావపి విప్రవర్యాః । శ్రీకామ్య యా యే తు భజన్తి నిత్యం శ్రీబ్రహ్మరుద్రేద్రయమాదిదేవాన్ ॥ ౩,౧.

అలాగే, అన్ని ఆశ్రమస్థులూ, ఎంతటి కష్టమొచ్చినా కూడా, శ్రీదేవిని కోరేవారు బ్రహ్మ, రుద్ర, ఇంద్ర, యముడు మొదలైన దేవతలను పూజిస్తారు.

ఇహేవ భుఞ్జన్తి మహచ్చ దుః ఖం మహాపదః కుష్ఠభగన్దరాదీన్ । నమన్తి యేఽవైష్ణవాన్బ్రహ్మరుద్రవాయు ప్రతీకాన్నైవ తే విష్ణుభక్తాః ॥ ౩,౧.

వారు ఈ లోకంలోనే పెద్ద బాధలు, పెద్ద వ్యాధులు, కుష్టు, భగందరాది రోగాలు అనుభవిస్తారు. బ్రహ్మ, రుద్ర, వాయువు వంటి అవైష్ణవ రూపాలకు నమస్కరించేవారు విష్ణుభక్తులు కారు.

అభిప్రాయం త్వత్ర వక్ష్యే మునీన్ద్రాః పరం గోప్యం హృది ధార్యం హి తద్ధి । వాయోః ప్రతీకం పూజ్యమేవేహ విప్రా న బ్రహ్మరుద్రాదిప్రతీకమేవ ॥ ౩,౧.

ఇప్పుడు నా మనసులోని గోప్యమైన విషయాన్ని చెబుతాను, మహర్షులారా, దీన్ని హృదయంలో ఉంచాలి. బ్రాహ్మణులు వాయుదేవుని రూపాన్నే పూజించాలి, బ్రహ్మ, రుద్ర మొదలైన వారి రూపాలను కాదు.

పూజాకాలే దేవదేవస్య విష్ణోర్వాయోః ప్రతీకం యోగ్యభాగే నిధాయ । అన్తర్గతం తస్య వాయోర్హరిం చ లక్ష్మీపతిం పూజయిత్వా హి సమ్యక్ ॥ ౩,౧.

పూజ సమయంలో, విష్ణువు ప్రతినిధిగా వాయుదేవుని రూపాన్ని యోగ్యమైన స్థలంలో ఉంచి, అందులో అంతర్గతంగా ఉన్న హరిదేవుని, లక్ష్మీపతిని సరిగా పూజించాలి.

పశ్చాద్వాయోః సుప్రతీకం చ సమ్యఙ్నిర్మాల్యశేషేణ హరేః సమర్చయేత్ । పృథక్చ స్రగ్ధూపవిలేపనాదిపూజాం ప్రకుర్వన్తి చ యే విమూఢః ॥ ౩,౧.

తర్వాత, హరిదేవుని పూజలో మిగిలిన పుష్పాదులతో వాయుదేవుని ఉత్తమ రూపాన్ని సరిగా పూజించాలి. పుష్పమాలలు, ధూపం, గంధం వంటివాటితో వేరుగా పూజించే వారు మూర్ఖులు.

తేషాం దుః ఖమిహ లోకే పరత్ర భవిష్యతే నాత్ర విచార్యమస్తి । ప్రాయశ్చిత్తం స్వస్తి విప్రాః కథఞ్చిత్తత్కుర్వన్తు స్మరణం నామ విష్ణోః ॥ ౩,౧.

వారికి ఈ లోకంలోనూ, పరలోకంలోనూ బాధలు తప్పవు; ఇందులో సందేహం లేదు. ప్రాయశ్చిత్తంగా, బ్రాహ్మణులారా, వారు ఏదైనా విధంగా విష్ణునామాన్ని స్మరించాలి.

పాషణ్డరుద్రాదికసం ప్రతిష్ఠితాన్హరేర్వాయోః శఙ్కరస్య ప్రతీకాన్ । నమన్తి యే ఫలబుద్ధ్యా విభూఢాస్తేషాం ఫలం శాశ్వతం దుః ఖమేవ ॥ ౩,౧.

పాశండులు, రుద్రుడు మొదలైనవారి ప్రతిమలకు, లేదా హరి, వాయువు, శంకరుని రూపాలకు ఫలితాన్ని ఆశించి నమస్కరించే వారు నిజంగా మాయలో పడిపోయినవారు. వారికీ వచ్చే ఫలం ఎప్పటికీ ముగియని బాధ మాత్రమే.

వాయోః ప్రతీకం యది విప్రవర్యైః ప్రతిష్ఠితం చేన్నమనం హి కార్యమ్ । నైవేద్యశేషేణ హరేశ్చ విష్ణోః పూజా కృతా చేన్న హి దోషలేశః ॥ ౩,౧.

ఉత్తమ బ్రాహ్మణులు వాయువు ప్రతిమను ప్రతిష్ఠించినట్లయితే, దానిని తప్పక పూజించాలి. అలాగే హరి లేదా విష్ణువు పూజను నైవేద్య శేషంతో చేసినా, ఎలాంటి తప్పు లేదు.

గురుర్హి ముఖ్యో హనుమజ్జనిర్మహాన్రామాఙ్ఘ్రిభక్తో హనుమాన్సదైవ । ఏవం విదిత్వా పరమం హరిం చ పుత్రం పునర్ముఖ్యదేవస్య వాయోః ॥ ౩,౧.

ప్రధాన గురువు వాయుపుత్రుడు హనుమంతుడు. అతను రాముని పాదాలకు ఎప్పుడూ భక్తుడుగా ఉంటాడు. ఇది తెలుసుకొని, పరమ హరిని వాయువు కుమారుడిగా, అలాగే వాయువు యొక్క ప్రధాన దేవుడిగా భావించాలి.

నమస్కారో నాన్యథా విప్రవర్యా ఆధీయతాం హృది సర్వై రహస్యమమ్ । యే వైష్ణవా వైష్ణ వదాసభృత్యాః సర్వేపి తే సర్వదా విష్ణుమేవ ॥ ౩,౧.

ఉత్తమ బ్రాహ్మణులారా, నమస్కారం వేరే విధంగా చేయకూడదు. ఈ రహస్యాన్ని హృదయంలో నిలుపుకోండి. విష్ణువు భక్తులు, విష్ణువు సేవకులు ఎప్పుడూ విష్ణువునే పూజిస్తారు.

నమన్తి యే వై ప్రతిపాదయన్తి తథైవ పుణ్యాని చ సాత్త్వికాని । నమన్తి యే వాసుదేవం హరిం చ సమ్యక్స్వశక్త్యా ప్రతిపాదయన్తి ॥ ౩,౧.

ఎవరైతే నమస్కరించి, సాత్వికమైన పుణ్యాలను స్థాపిస్తారో, వాసుదేవుడు, హరిని తమ శక్తికి తగినట్లు సరిగ్గా పూజిస్తారో, వారు నిజంగా పుణ్యవంతులు.

ప్రవృత్తిమార్గేణ న పూజయన్తి హ్యాపత్కాలే పరదైవం తదన్యమ్ । తే వైష్ణవా వైష్ణవదాసభృత్యా అన్యే చ సర్వేఽవైష్ణవమాత్రకాః స్మృతాః ॥ ౩,౧.

ఎవరైతే కర్మ మార్గాన్ని అనుసరించి, కష్ట సమయంలోనైనా ఇతర దేవతలను పూజించరో, వారు విష్ణువు భక్తులు, విష్ణువు సేవకులు. మిగతావారు అందరూ అవిష్ణువు భక్తులుగా గుర్తించబడతారు.

ఉపక్రమైరుపసంహారస్య లిఙ్గైర్హరిం గురుం హ్యన్తరేణైవ యాన్తి । తానేవాహుః సత్పురాణాని విప్రాః కలౌ యుగే నాభ్యసూయన్తి సర్వే ॥ ౩,౧.

ప్రారంభాలు, ముగింపులు, సంకేతాల ద్వారా వారు హరిని గురువుగా భావించి, ఆయన ద్వారానే చేరుతారు. నిజమైన పురాణాలలో బ్రాహ్మణులు ఇదే చెబుతారు. కలియుగంలో వారిని ఎవరూ నిందించరాదు.

యతో హితాన్యే ప్రతిపాదయన్తి ప్రవృత్తిధర్మాన్స్వస్వవర్ణానురూపాన్ । అతో హ్యసూయన్తి సదా విమూఢాః కలౌ హి విప్రాః ప్రచురా హి తేపి ॥ ౩,౧.

ప్రతి ఒక్కరి వర్ణానికి తగిన ధర్మాలను స్థాపించడమే కారణంగా, మాయలో ఉన్న వారు కలియుగంలో ఎప్పుడూ నిందిస్తారు. అలాంటి బ్రాహ్మణులు చాలామందే ఉంటారు.

న చాస్తి విష్ణోః సదృశం చ దైవతం న చాస్తి వాయోః సదృశో గురుశ్చ । న చాస్తి తీర్థం సదృశం విష్ణుపద్యాః న విష్ణుభక్తేన సమోస్తి భక్తః ॥ ౩,౧.

విష్ణువుతో సమానమైన దేవుడు లేడు, వాయువుతో సమానమైన గురువు లేడు, విష్ణుపదతో సమానమైన తీర్థం లేదు, విష్ణుభక్తునితో సమానమైన భక్తుడు లేడు.

అన్యాని విష్ణోః ప్రతిపాదకాని సర్వాణి తే సాత్త్వికానీతి చాహుః । శ్రావ్యాణి తాన్యేవ మనుష్యలోకే శ్రావ్యాణి నాన్యాని చ దుఃఖదాని ॥ ౩,౧.

విష్ణువును స్థాపించే ఇతర ఉపదేశాలన్నీ సాత్వికమని చెబుతారు. మానవ లోకంలో అవే వినాలి, ఇతరవాటిని వినకూడదు, ఎందుకంటే అవి బాధను మాత్రమే ఇస్తాయి.

కలౌ యుగే సర్వ పురాణమధ్యే త్రీణ్యేవ ముఖ్యాని హరిప్రియాణి । ముఖ్యం పురాణం హి కలౌ నృణాం చ శ్రేయస్కరం భాగవతం పురాణమ్ ॥ ౩,౧.

కలియుగంలో అన్ని పురాణాలలో మూడు మాత్రమే ముఖ్యమైనవి, హరికి ప్రియమైనవి. వాటిలో భాగవత పురాణం మానవులకు అత్యుత్తమమైనది, శ్రేయస్సు కలిగించేది.

పూర్వం హి సృష్టిః ప్రతిపాద్యతే త్ర యతో హ్యతో భాగవతం పరం స్మృతమ్ । యస్మిన్పురాణే కథయన్తి సృష్టిం హ్యాదౌ విష్ణోర్బ్రహ్మరుద్రాదికానామ్ ॥ ౩,౧.

ముందుగా సృష్టి వివరించబడింది కనుక భాగవత పురాణం పరమమైనదిగా గుర్తించబడింది. ఆ పురాణంలో ప్రారంభంలోనే విష్ణువు, బ్రహ్మ, రుద్రుడు మొదలైన వారి సృష్టిని వివరించారు.

నానార్థమేవం కథయన్తి విప్ర నీచోచ్చరూపం జ్ఞానమాహుర్మహాన్తః । తేనైవ సిద్ధం ప్రవదన్తి సర్వం హ్యతః పరం భాగవతం పురాణమ్ ॥ ౩,౧.

బ్రాహ్మణులారా, మహనీయులు వివిధ విధాలుగా, ఉన్నతమైనదీ, తక్కువదీ అయిన జ్ఞానాన్ని వివరించారని చెబుతారు. అందువల్ల అన్నీ దానివల్లనే స్థిరపడతాయి. అందుకే భాగవత పురాణం పరమమైనదిగా చెప్పబడింది.

తతః పరం విష్ణుపురాణమాహుస్తతః పరం గారుడసంజ్ఞకం చ । త్రీణ్యేవ ముఖ్యా ని కలౌ నృణాం తు తథా విశేషో గారుడే కిఞ్చిదస్తి ॥ ౩,౧.

దాని తరువాత విష్ణు పురాణం, ఆ తరువాత గారుడ పురాణం అని అంటారు. కలియుగంలో మానవులకు ఈ మూడు మాత్రమే ముఖ్యమైనవి. గారుడ పురాణంలో కొంత ప్రత్యేకత ఉంది.

శృణుధ్వం వై తం విశేషం చ విప్రాస్త్ర్యంశైర్యుక్తం గారుడాఖ్యం పురాణమ్ । ఆద్యాంశం వై కర్మకాణ్డం వదన్తి ద్వితీయాంశం ధర్మకాణ్డం తమాహుః ॥ ౩,౧.

బ్రాహ్మణులారా, ఆ ప్రత్యేకతను వినండి. గారుడ పురాణం మూడు భాగాలుగా ఉంది. మొదటి భాగాన్ని కర్మ కాండంగా, రెండవ భాగాన్ని ధర్మ కాండంగా అంటారు.

తృతీయాంశం బ్రహ్మకాణ్డం వదన్తి తేషాం మధ్యే త్వన్తిమోయం వరిష్ఠః । తృతీయాంశశ్రవణాత్పుణ్యమాహుస్తుల్యం పుణ్యం భాగవతస్య విప్రాః ॥ ౩,౧.

మూడవ భాగాన్ని బ్రహ్మ కాండంగా అంటారు. వాటిలో చివరిది అత్యుత్తమమైనది. మూడవ భాగాన్ని వినడం వల్ల భాగవత పురాణాన్ని వినడానికీ సమానమైన పుణ్యం లభిస్తుందని బ్రాహ్మణులు చెబుతారు.

తృతీయాంశే పఠితే వేదతుల్యం ఫలం భవేన్నాత్ర విచార్యమస్తి । తృతీయాంశశ్రవణాదేవ విప్రాః ఫలం ప్రోక్తం పఠతోప్యర్థమేవమ్ ॥ ౩,౧.

మూడవ భాగాన్ని పఠించినప్పుడు వేదాన్ని చదివిన ఫలితమే లభిస్తుంది, ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. మూడవ భాగాన్ని వినడం వల్ల కూడా అదే ఫలం లభిస్తుంది, చదవడం వల్ల మరింత ఫలం లభిస్తుంది.

తృతీయాంశశ్రవణాదర్థతశ్చ పుణ్యం చాహుః పఠతో వై దశాంశమ్ । తతో వరం మత్స్యపురాణమాహుస్తతో వరం కూర్మపూరాణమాహుః ॥ ౩,౧.

మూడవ భాగాన్ని వినడం లేదా అర్థం చేసుకోవడం వల్ల చదివినదానికి పది వంతు పుణ్యం లభిస్తుంది. ఆ తరువాత మత్స్య పురాణం ఉత్తమమని, తర్వాత కూర్మ పురాణం మరింత ఉత్తమమని అంటారు.

తథైవ వై వాయుపురాణమాహుస్త్రీణ్యేవ చాహుః సాత్త్వికానీతి లోకే । తత్రాపి కిఞ్చిద్వేదితవ్యం భవేచ్చ పురాణషట్కే సత్త్వరూపే మునీన్ద్రాః ॥ ౩,౧.

అలాగే, వాయుపురాణంలో మూడు సాత్త్విక పురాణాలు ఉన్నాయని చెబుతారు. ఈ విషయాన్ని లోకంలో కూడా కొందరు అంటారు. వాటిలో కూడా మరికొన్ని విషయాలు తెలుసుకోవాలి. ఆరు పురాణాల్లోను, మహర్షులారా, సత్త్వగుణం కొంతవరకు ఉంటుంది.

సత్త్వాధమే మాత్స్యకౌర్మే తథాహుర్వాయు చాహుః సాత్త్వికం మధ్యమం చ । విష్ణోః పురాణం భాగవతం పురాణం సత్త్వోత్తమం గారుడం చాహురార్యాః ॥ ౩,౧.

సాత్త్విక పురాణాల్లో మత్స్యపురాణం, కూర్మపురాణం తక్కువ సత్త్వగుణంతో ఉన్నవిగా చెప్పబడతాయి. వాయుపురాణం మధ్యస్థంగా ఉంటుంది. విష్ణుపురాణం, భాగవత పురాణం, గారుడపురాణం — వీటిని మహనీయులు అత్యుత్తమ సత్త్వగుణంతో ఉన్నవిగా పేర్కొంటారు.

స్కాన్దం పాద్మం వామనం వై వరాహం తథాగ్రేయం భవిష్యం పర్వసృష్టౌ । ఏతాన్యాహూ రాజసానీతి విప్రాస్తత్రైకదేశః సాత్త్వికస్తామసశ్చ ॥ ౩,౧.

స్కాందపురాణం, పద్మపురాణం, వామనపురాణం, వరాహపురాణం, అగ్నిపురాణం, భవిష్యపురాణం — వీటిని పండితులు రాజస పురాణాలుగా అంటారు. వీటిలో కొన్ని భాగాలు సాత్త్వికంగా, మరికొన్ని తామసంగా ఉంటాయి.

రజః ప్రాచుర్యాద్రాజసానీతి చ హుః శ్రావ్యాణి నైతాని ముముక్షుభిః సదా । తేషాం మధ్యే సాత్త్వికాంశాశ్చ సంతి తేషాం శ్రుతేర్గారుడీయం ఫలం చ ॥ ౩,౧.

రజోగుణం ఎక్కువగా ఉండడం వల్ల వీటిని రాజస పురాణాలు అంటారు. మోక్షాన్ని కోరేవారు వీటిని ఎప్పుడూ వినకూడదు. అయితే, వాటిలో కొన్ని భాగాలు సాత్త్వికంగా ఉంటాయి. వాటిని వినడం వల్ల గారుడపురాణాన్ని విన్న ఫలితానికి సగం ఫలం లభిస్తుంది.