గరుడపురాణమ్

పురాణం గారుడం పుణ్యం పవిత్రం పాపనాశనమ్ ౨,౪౯.

గారుడ పురాణం పవిత్రమైనది, పుణ్యప్రదమైనది, పాపాలను నశింపజేసేది.

శ్రుత్వా దానాని దేయాని వాచకాయాఖిలాని చ । పూర్వోక్తశయనాదీని నాన్యథా సఫలం భవేత్ ॥ ౨,౪౯.

దానాలు ఇవ్వాలని విన్నవారు, వాచకునికి ఇవ్వవలసినవన్నీ, ముందుగా చెప్పిన మంచాలు మొదలైనవి ఇవ్వకపోతే, ఫలితం కలగదు.

పురాణం పూజయేత్పూర్వం వాచకం తదనన్తరమ్ । వస్త్రాలఙ్కారగోదానైర్దక్షిణాభిశ్చ సాదరమ్ ॥ ౨,౪౯.

ముందుగా పురాణాన్ని గౌరవంగా పూజించి, తర్వాత వాచకునికి వస్త్రాలు, ఆభరణాలు, ఆవులు, ఇతర దక్షిణలు సాదరంగా ఇవ్వాలి.

అన్నదానైర్హేమదానైర్భమిదానైశ్చ భూరిభిః । పూజయేద్వాచకం భక్త్యా బహుపుణ్యఫలాప్తయే ॥ ౨,౪౯.

అన్నదానం, బంగారం, భూమి వంటి విరాళాలు భక్తితో వాచకునికి ఇచ్చి పూజిస్తే, అనేక పుణ్యఫలాలు లభిస్తాయి.

యశ్చేదం శృణుయాన్మర్త్యో యథాపి పరికీర్తయేత్ । విహాయ యాతనాం ఘోరాం ధూతపాపో దివం వ్రజేత్ ॥ ౨,౪౯.

ఈ కథను ఎవరు వినినా, లేదా చెప్పినా, వారు భయంకరమైన నరకయాతనలను విడిచి, పాపాలు తొలగిపోయి, స్వర్గంలోకి చేరుతారు.

నమో నారాయణాయేతి తస్మై వై మూలరూపిణే । నమస్కృత్య ప్రవక్ష్యామి నారాయణకథామిమామ్ ॥ ౩,౧.

మూలరూపుడైన నారాయణుడికి నమస్కారం. ఆయనకు వందనం చేసి, ఇప్పుడు ఈ నారాయణుని కథను చెప్పబోతున్నాను.

శౌనకాద్యా మహాత్మానో హ్యృషయో బ్రహ్మవాదినః । నైమిషాఖ్యే మహాపుణ్యే తపస్తేపుర్మహత్తరమ్ ॥ ౩,౧.

శౌనకుడు మొదలైన మహాత్ములు, బ్రహ్మవేత్తలు, నైమిశారణ్యంలో ఉన్న పవిత్ర స్థలంలో గొప్ప తపస్సు చేశారు.

జితేన్ద్రియా జితాహారాః సంతః సత్యపరాయణాః । యజన్తః పరయా భక్త్యా విష్ణుమాద్యం జగద్గురుమ్ ॥ ౩,౧.

ఇంద్రియాలను, ఆహారాన్ని జయించిన వారు, సత్యాన్ని ఆశ్రయించిన సద్గుణులు, పరమభక్తితో జగద్గురువైన ఆదివిష్ణువును పూజించారు.

గృణన్తః పరమం బ్రహ్మ జగచ్చక్షుర్మహౌజసః । సర్వశాస్త్రార్థతత్త్వజ్ఞాస్తేపుర్నైమిష కాననే ॥ ౩,౧.

పరమబ్రహ్మను, జగత్తుకు కంటిని, మహాశక్తిని స్తుతిస్తూ, అన్ని శాస్త్రార్థాలను తెలిసిన వారు నైమిశారణ్య అరణ్యంలో నివసించారు.

యజ్ఞైర్యజ్ఞపతిం కేచిజ్జ్ఞానైర్జ్ఞానాత్మకం పరమ్ । కేచిత్పరమయా భక్త్యా నారాయణమపూజయన్ ॥ ౩,౧.

కొంతమంది యజ్ఞాలతో యజ్ఞపతిని, మరికొందరు జ్ఞానంతో జ్ఞానస్వరూపుడైన పరముని, ఇంకొందరు పరమభక్తితో నారాయణుణ్ణి పూజించారు.

ఏకదా తు మహాత్మానః సమాజం చక్రురుత్తమాః । ధర్మార్థకామమోక్షాణాముపాయం జ్ఞాతుమిచ్ఛవః ॥ ౩,౧.

ఒకసారి ఆ మహాత్ములు, శ్రేష్ఠులు, ధర్మం, అర్థం, కామం, మోక్షాలకు మార్గం తెలుసుకోవాలని సమవాయంగా కూడారు.

షద్వింశతిసహస్రాణి మునీనామూర్ధ్వరేతసామ్ । తేషాం శిష్యప్రశిష్యాణాం సంఖ్యా వక్తుం న శఙ్క్యతే ॥ ౩,౧.

అక్కడ ఇరవై ఆరు వేల మంది మునులు బ్రహ్మచర్యంలో నిలకడగా ఉన్నారు. వారి శిష్యులు, శిష్యుల శిష్యుల సంఖ్యను లెక్కించలేం.

మునయో భావితాత్మానో మిలితాస్తే మహోజసః । లోకానుగ్రహకర్తారో వీతరాగా విమత్సరాః ॥ ౩,౧.

ఆ మునులు, శుద్ధహృదయులు, గొప్ప తేజస్సుతో కూడినవారు, లోకానికి మేలుచేసేవారు, రాగద్వేషాలు లేని వారు కూడారు.

కథం హరౌ మనుష్యాణాం భక్తిరవ్యభిచారిణీ । కేన సిధ్యేత్తు సకలం కర్మ త్రివిధమాత్మనః ॥ ౩,౧.

హరిలో అచంచలమైన భక్తి మనుషులకు ఎలా కలుగుతుంది? మనిషి చేసే మూడు విధాల కర్మలు అన్ని ఎలా సిద్ధిస్తాయి?

ఇత్యేవం ప్రష్టుమాత్మానముద్యతాన్ప్రేక్ష్య శౌనకః । సాంజ లిర్వాక్యమాహ స్మ వినయావనతః సుధీః ॥ ౩,౧.

అలా ప్రశ్నించేందుకు సిద్ధంగా ఉన్న వారిని చూసి, శౌనకుడు వినయంగా, మృదువుగా ఇలా అన్నాడు.

శౌనక ఉవాచ । ఆస్తే సిద్ధాశ్రమే పుణ్యే సూతః పౌరాణికోత్తమః । స ఏతదఖిలం వేత్తి వ్యాసశిష్యో యతీశ్వరః ॥ ౩,౧.

శౌనకుడు అన్నాడు: సిద్ధాశ్రమం అనే పవిత్ర స్థలంలో పురాణాలను చెప్పడంలో ప్రావీణ్యం గల సూతుడు నివసిస్తున్నాడు. ఆయన వ్యాసుని శిష్యుడు, యతిశ్రేష్ఠుడు, అన్నీ విషయాలు తెలుసు.

తస్మాత్తమేవ పృచ్ఛామ ఇత్యేవం శౌనకో మునిః । అథ తే ఋషయో జగ్ముః పుణ్యం సిద్ధాశ్రమం తతః ॥ ౩,౧.

అందుకే మనం ఆయనని అడదాం అని శౌనక ముని అన్నాడు. వెంటనే ఆ ఋషులు పవిత్రమైన సిద్ధాశ్రమానికి వెళ్లారు.

పప్రచ్ఛుస్తే సుఖాసీనం నైమిషారణ్యవాసినః । ఋషయ ఊచుః । వయం త్వతిథయః ప్రాప్తాస్త్వాతిథేయోసి సువ్రత ॥ ౩,౧.

వారు నైమిశారణ్యంలో నివసించే సూతుని సుఖంగా కూర్చున్నవాడిని ప్రశ్నించారు. ఋషులు ఇలా అన్నారు: మేము అతిథులుగా వచ్చాము, నీవు మా ఆతిథేయుడవు, ఓ సుశీలుడా.

స్నానదానోపచారేణ పూజయిత్వా యథావిధి । కేన విష్ణుః ప్రసన్నః స్యాత్స కథం పూజ్యతే నరైః ॥ ౩,౧.

స్నానం, దానం, మరియూ యథావిధిగా పూజ చేసి, విష్ణువు ఎలా సంతుష్టుడవుతాడు? మనుషులు ఆయనను ఎలా పూజించాలి?

ముక్తిసాధనభూతం చ బ్రూహి తత్త్వవినిర్ణయమ్ । సూత ఉవాచ । శృణుధ్వమృషయః సర్వే హరిం తత్త్వవినిర్ణయమ్ ॥ ౩,౧.

మోక్షానికి మార్గమైనది ఏమిటో, దాని నిజమైన అర్థాన్ని చెప్పు. సూతుడు చెప్పెను: మహర్షులారా! హరిదేవుని తత్త్వాన్ని నేను వివరంగా చెబుతాను, వినండి.

నత్వా విష్ణుం శ్రియం వాయుం భారతీం శేషసంజ్ఞకమ్ । ద్వైపాయనం గురుం కృష్ణం ప్రవక్ష్యామి యథామతి ॥ ౩,౧.

విష్ణువుకు, శ్రీదేవికి, వాయుదేవునికి, భారతి దేవికి, శేషునికి, ద్వైపాయన వ్యాసునికి, గురువుకు, కృష్ణునికి నమస్కరించి, నాకు తెలిసినంతవరకు నేను వివరంగా చెబుతాను.

నాస్తి నారాయణసమం న భూతం న భవిష్యతి । ఏతేన సత్యవాక్యేన సర్వార్థాన్సాధయామ్యహమ్ ॥ ౩,౧.

నారాయణునికి సమానుడు ఎవ్వరూ లేరు, లేరు, ఎప్పుడూ ఉండరు. ఈ సత్యవాక్యంతోనే నేను అన్నీ సాధించగలను.

శౌనక ఉవాచ । కిమర్థం నమనం విష్ణోర్గ్రన్థాదౌ మునిసత్తమ । కర్తవ్యం బ్రూహి మే బ్రహ్మన్కృపయా మమ సువ్రత ॥ ౩,౧.

శౌనకుడు అడిగాడు: మునిశ్రేష్ఠా! గ్రంథం ప్రారంభంలో విష్ణువుకు నమస్కారం చేయడం ఎందుకు అవసరం? దయచేసి, బ్రహ్మన్, నాకు చెప్పండి.

తతః శ్రియం తతో వాయుం భారతీం చ తతః పరమ్ । అన్తే వ్యాసం కిమర్థం చ త్వం నమస్కృతవానసి । సూతసూత మహాభాగ బ్రూహి కారణమత్ర చ ॥ ౩,౧.

తరువాత శ్రీదేవికి, తరువాత వాయుదేవునికి, తరువాత భారతి దేవికి, చివరగా వ్యాసునికి నమస్కరించావు. దీనికి కారణం ఏమిటో, సూత మహాభాగా, దయచేసి చెప్పు.

సూత ఉవాచ । ఆదౌ వన్ద్యః సర్వవేదైకవేద్యో వేదే శాస్త్రే సేతిహాసే పురాణే । సత్తాం ప్రాయో విష్ణురేవైక ఏవ ప్రకాశతేఽతో నమ్య ఏకో హరిర్హి ॥ ౩,౧.

సూతుడు చెప్పెను: అన్ని వేదాలలో, శాస్త్రాలలో, ఇతిహాసాలలో, పురాణాలలో కూడా ఒక్క విష్ణువే తెలుసుకోదగినవాడు. ఆయనే సర్వత్రా ఉన్నవాడు. అందుకే హరిదేవుని ఒక్కరినే పూజించాలి.

సర్వత్ర ముఖ్యస్త్వధికోన్యతోపి స ఏవ నమ్యో న చ శఙ్కరాద్యాః । నమన్తి యేఽవినయాచ్ఛఙ్కరం తు వినాయకం చణ్డికాం రేణుకాం చ ॥ ౩,౧.

ప్రతి చోటా విష్ణువే ప్రధానుడు, ఇతరులకన్నా గొప్పవాడు. ఆయనను తప్ప మరెవ్వరిని పూజించకూడదు. శంకరుడు, వినాయకుడు, చండికా, రేణుకా మొదలైనవారిని పూజించేవారు తెలియక అలా చేస్తారు.

తథా సూర్యం భైరవం మాతారశ్వ తథా వాణీం గిరిజాం వై శ్రియం చ । సర్వేపి తే వైష్ణవా నైవ లోకే న తద్భక్తా వేతి చార్యా వదన్తి ॥ ౩,౧.

అలాగే సూర్యుడు, భైరవుడు, మాతరశ్వ, వాణీ, గిరిజ, శ్రీదేవి — వీళ్లందరూ విష్ణువుకు సంబంధించినవారే. వీరు స్వతంత్ర దేవతలు కావు, వీరి భక్తులు కూడా కాదు అని ఆచార్యులు చెబుతారు.

న పార్థిక్యాన్నమనం కార్యమేవ ప్రీణన్తి నైతా దేవతాః పూజనేన । పూజాం గృహీత్వా దేవతాశ్చైవ సర్వాః కిఞ్చిద్దత్వా ఫలదానేన తాంశ్చ ॥ ౩,౧.

పార్థునికి సంబంధం లేని దేవతలకు నమస్కరించకూడదు; వారు అలాంటి పూజతో సంతోషించరు. పూజను స్వీకరించినా, వారు కొద్దిగా ఫలమే ఇస్తారు.