గరుడపురాణమ్

ప్రతి ఉదయం, మానవుడు తన నోటి శుద్ధి కోసం పన్నెండు ముద్దలు తినాలి. ఉదయం స్నానం చేయడం ఎంతో శ్రేయస్కరం, ఇది మనకు ప్రత్యక్షంగా, అపరత్యక్షంగా ఫలితాలను ఇస్తుంది. స్వచ్ఛతతో ఉండేవాడు, ఉదయం స్నానం చేసేవాడు, జపాదులలో నిమగ్నమయ్యేవాడు – వాడే యోగ్యుడు. ఎందుకంటే మన శరీరం ఎంతో అపవిత్రమైనది, తొమ్మిది రంధ్రాలతో నిండి ఉంటుంది. ఈ అపవిత్రత రాత్రింబవళ్లు నిరంతరం ప్రవహిస్తుంది. ఉదయం స్నానం మనసుకు స్పష్టతను ఇస్తుంది, శరీరాన్ని అందంగా, అదృష్టవంతంగా మారుస్తుంది. ఇది దుఃఖాన్ని, బాధను తొలగిస్తుంది. ముఖ్యంగా ఈ రోజు చంద్రుడు చేతిలో ఉండగా, పది తిథిలో, జ్యేష్ఠ నక్షత్రంలో, చంద్రుడు ప్రకాశవంతంగా ఉన్నప్పుడు గంగలో స్నానం చేయడంలా స్నానం చేయాలి. పది పాపాలను తొలగించే ఈ రోజున, దానం ద్వారా కలిగే అపవిత్రతను విడిచిపెట్టకుండా, వ్యతిరేకమైన ప్రవర్తన, హింస, పరస్త్రీ సంబంధాన్ని నివారించాలి. దుర్వాక్యం, అబద్ధం, అపవాదం, అనవసరమైన మాటలు, పరధనంపై ఆశ, మనస్సులో దురాలోచన – ఇవి పది పాపాలు. ఈ పాపాలను నాశనం చేయడానికి నేను గంగాస్నానం చేస్తాను. సంక్షిప్తంగా చెప్పాలంటే, ఉదయం స్నానం వనవాసులకు, గృహస్తులకు ఆవశ్యకమైనది. వ్రతస్థులకు రోజుకు మూడుసార్లు స్నానం చేయాలి; బ్రహ్మచారులకు ఒక్కసారి చాలు. ఆచమనం చేసి, పవిత్ర ప్రదేశాన్ని ఆహ్వానించి, మరణించని హరిని ధ్యానిస్తూ స్నానం చేయాలి. ఇక, మూడుకోట్ల మందేహ అనే దుష్ట రాక్షసులు ఉన్నారు. వీరు ఉదయస్తమాన సూర్యుణ్ని మింగాలని ప్రయత్నిస్తారు. ఉదయానికి పూజ చేయని వారు సూర్యునికి హాని కలిగిస్తారు; మంత్రంతో పవిత్రమైన నీటిలో అగ్ని రూపంగా వారిని కాల్చుతుంది. పగలు, రాత్రి సంక్రమణాన్ని సంధ్య అని అంటారు. సూర్యుడు కనబడే వరకు రెండు నాడుల పాటు సంధ్య కొనసాగుతుంది. సంధ్యాంతంలో స్వయంగా హోమం చేయాలి. ఇతరులు చేసిన హోమం కన్నా, తానే చేసిన హోమానికి ఫలం ఎక్కువ. పురోహితుడు, కుమారుడు, గురువు, అన్న, మేనల్లుడు, కుటుంబాధిపతి – వీరు హవనం చేస్తే, అది తానే చేసినట్టు ఫలం లభిస్తుంది. బ్రహ్మ గార్హపత్యాగ్ని, దక్షిణ త్రినేత్రుడు, విష్ణువు ఆహవనీయాగ్ని, కుమారుడు సత్యంగా చెప్పబడతారు. యోగ్య సమయంలో హోమం చేసిన తర్వాత, సూర్యునికి సంబంధించిన మంత్రాలను, సావిత్రి, ప్రణవాన్ని ఏకాగ్రతతో జపించాలి. ప్రణవ, ఏడు వ్యాహృతులు, మూడు పాదాల సావిత్రిలో ఎల్లప్పుడూ నిమగ్నమైనవారికి ఎక్కడా భయం ఉండదు. ప్రతిరోజూ శుభ సమయంలో లేచి గాయత్రీ మంత్రాన్ని జపించే వాడు పాపానికి లోనవడు, నీటిలో తడిచిన తామరాకు నీరు అంటని విధంగా. ఆ గాయత్రీ దేవి తెల్లని వర్ణంతో, పట్టు వస్త్రాలు ధరించి, జపమాల పట్టుకుని, పద్మంపై కూర్చున్న శుభదాయిని. యజుః మంత్రంతో ఆ ప్రకాశాన్ని ఆహ్వానించినప్పుడు, దేవతలు కూడా దాన్ని దర్శించాలనే కోరికతో చూడగలిగారు. సూర్య మండలంలో ఉన్నది, బ్రహ్మలోకంలో స్థాపించబడినదాన్ని ధ్యానించి, జపించి, భక్తితో ఉపసంహరించాలి. పూర్వాహ్నంలో దేవతలను పూజించాలి; విష్ణువుకంటే గొప్ప దేవుడు లేడు కనుక ఎల్లప్పుడూ ఆయనను పూజించాలి. బ్రహ్మ, విష్ణు, శివులను వేర్వేరు దేవతలుగా చూడకూడదు. ఈ లోకంలో ఎనిమిది శుభదాయకమైనవాటి లెక్క: బ్రాహ్మణుడు, ఆవు, అగ్ని, బంగారం, నెయ్యి, సూర్యుడు, నీరు, ఎనిమిదవదిగా రాజు. బంగారం, నెయ్యి, సూర్యుడు, నీరు, రాజును ఎల్లప్పుడూ దర్శించి, ప్రదక్షిణ చేయాలి. వేదాధ్యయనం ఐదు విధాలుగా జరుగుతుంది: అధ్యయనం, ఆలోచన, పునఃపఠనం, జపం, శిష్యులకు బోధించడం. వేదార్థాన్ని, యజ్ఞశాస్త్రాలను, ధర్మగ్రంథాలను వ్రాసి, విక్రయించినవాడు వేదవిద్వాంసుడిగా భావించబడతాడు. ఇతిహాసాలు, పురాణాలను వ్రాసి దానం చేసినవాడు జ్ఞానదానంతో సమానమైన, రెండింతల పుణ్యాన్ని పొందతాడు. మూడవ భాగంలో ఆధారపడినవారిని పోషించడాన్ని వివరించారు: తల్లి, తండ్రి, గురువు, సోదరుడు, పిల్లలు, పేదలు, ఆశ్రయం కోరినవారు. అతిథి, అగ్ని కూడా ఆధారపడినవారిలోకి వస్తారు. ఆధారపడినవారిని పోషించడం స్వర్గానికి దారితీసే మార్గంగా ప్రశంసించబడింది. కాబట్టి, ఆధారపడినవారిని పోషించడంలో శ్రమించాలి. ఒకడు బ్రతుకుతాడు, అనేక మంది అతని ద్వారా బ్రతుకుతారు. ఇతరులు తమకే తాము పోషించుకుంటే, వారు బ్రతికినట్టే కాదు; కుక్క కూడా తన కడుపునే నింపుకుంటుంది. ధనం పెరిగినప్పుడు, అనేక మార్గాల్లో వచ్చినప్పుడు, అన్ని కార్యాలు దాని ద్వారా జరుగుతాయి. పర్వతాల నుంచి నదులు ప్రవహించినట్టు. భూమి – అందులో రత్నాలు, ధాన్యాలు, పశువులు, స్త్రీలు – ఇవన్నీ ఉన్నందున, కార్యసాధనకు అనుకూలమైనదిగా 'ధనం' అని పిలుస్తారు. ప్రాణుల్ని హింసించకుండా, లేకపోతే తక్కువ హాని కలిగించి బ్రాహ్మణుడు తన జీవనాన్ని కొనసాగించాలి – కష్టకాలంలో తప్ప. ధనం మూడు విధాలుగా తెలుసుకోవాలి: శుద్ధం, మిశ్రమం, తిమిరం. ఇది ఏడువిధాలుగా వేరు వేరు విభజించబడుతుంది. వారసత్వంగా వచ్చిన ధనం, ప్రేమతో ఇచ్చినది, భార్యతో కలిసి వచ్చినది – ఈ మూడు ధనాలు అన్ని వర్ణాలకూ సమానంగా ఉంటాయి. బ్రాహ్మణునికి ప్రత్యేకంగా మూడు రకాల ధనం: యజ్ఞంలో ఆచార్యత్వం ద్వారా, బోధన ద్వారా, శుద్ధమైన దానాల ద్వారా. క్షత్రియునికి మూడు రకాల ధనం: శుద్ధధనం, పన్నుల ద్వారా వచ్చినది, విజయంలో సంపాదించినది. వైశ్యునికి: వ్యవసాయం, పశుపోషణ, వ్యాపారం. శూద్రునికి ఇవన్నీ ఇతరుల అనుగ్రహంతోనే లభిస్తాయి. బ్రాహ్మణుడు కష్టకాలంలో వడ్డీ వ్యాపారం, వ్యవసాయం, వ్యాపారం చేయవచ్చు; అలాంటి సమయంలో స్వయంగా చేస్తే పాపం లేదు. జీవనోపాధికి అనేక మార్గాలు ఉన్నాయని ఋషులు చెప్పారు. వాటిలో వడ్డీ వ్యాపారమే శ్రేష్ఠమైనదిగా పేర్కొన్నారు.