ఒకప్పుడు, సూతుడు శిష్యులకు సంస్కృత వ్యాకరణం, meters, సంధి, సమాసాలు, లింగాలు, మరియు meters విశేషాలను వివరించాడు. ఆయన ఇలా చెప్పాడు: “మన మధ్య నుండి ఒక వ్యక్తి వెళ్ళిపోతున్నాడు, వెళ్ళిపోతున్నాడు, వెళ్ళిపోయాడు. గుడిసె యొక్క నీడ, అలాగే ఇతర సంబంధాలు కూడా అలాగే ఉంటాయి. ఆరు సమాసాలను పండితులు వివరించారు: కర్మధారయ, ద్విగు, త్రివేది, గ్రామ, మరియు ఇది తత్పురుష సమాసం అని పిలుస్తారు. తయారైనది, దానికి సంబంధించినది, వృక భయం, ఆ సంపద—ఇవి అన్నీ సమాసాలలో వస్తాయి. జ్ఞాన నిపుణుడు, సత్యాన్ని తెలిసినవాడు, బహువ్రీహి, అవ్యయి కూడా ఇందులో ఉన్నాయి. స్థితి, అధికరణం, ద్వంద్వ సమాసం, దివ్య ఋషులు మరియు మనుషులు, తదిత్త రూపాలు—పాండవ, శైవ, బ్రాహయ, బ్రహ్మతా మరియు మరెన్నో. దివ్య, అగ్ని, స్నేహం, అధికారం, శుక్ర, ఋష్టు, స్వయంభువ, తండ్రి—ఇవి కూడా వివరించబడ్డాయి. కదిలే జీవులు, ఆవు, ఎద్దు, మరియు పురుషులు ప్రశంసించబడరు. ‘హల్’తో ముగిసే పదాలు—గుర్రం, జూగు, భూమి, వాయువు, మాంసాహారి, జింక, ఆత్మ, రాజు, యువకుడు, మార్గం, పూషా, బ్రహ్మహంత, మరియు ‘హల్’ కూడా. విసర్జన, మూత్రం, శుక్రం, తేనె, నూనె, శ్మశాన వృక్షం, అడవి, నీరు, ఎముకలు, మరియు లోక వస్తువులు—all ఇవి స్త్రీలింగంగా పరిగణించబడతాయి. క్రియ, ఘృతం, శరీరం, అగ్ని, విషం, నపుంసక లింగం; భార్య, ముదురు, నది, అదృష్టం, ఐశ్వర్యం, భూమి, వధువు—all ఇవి స్త్రీలింగం. భ్రూవులు, punarjanma, ఆవు, సోదరి, తల్లి, వాక్కు, రక్తం, దిక్కు, కోపం, యువతి, నడుము—all ఇవి కూడా స్త్రీలింగం. స్వర్గం, రోజు, వర్షాకాలం, సోమ, ఉష్ణిక్ ఛందస్సు—ఇవి గుణం, పదార్థం, క్రియ ఆధారంగా స్త్రీలింగంగా ఉంటాయి. ఇలా నేను స్త్రీలింగ రూపాలు వివరించాను. వెండ, నలుపు, ఎరుపు, శుద్ధ, గ్రామాధిపతి, జ్ఞాని, చతురుడు, పద్మజ, కర్త, బుద్ధిమంతుడు, అనేక, మంచి కుమారుడు—ఇవి 모두 పుంసలింగం. నిజమైనవాడు, పాము, అగ్ని—పుంసలింగం; తినదగినవి కాదు, దూరంగా పడేవి, అన్నీ, విశ్వం, రెండు, ఒకటి తక్కువ, మరొకటి—పుంసలింగం. డటర, డటమ, నేమ, త్వహ్, సమ, సిమేతర; పూర్వ, ఆధర, దక్షిణ, ఉత్తరావర—ఇవి 모두 పుంసలింగం. పర, అంతర కూడా అలాగే; యత్, తత్, కిమ్, అదస్—నపుంసక లింగం; యుష్మత్, అస్మత్, తత్—మొదటి, రెండవ, మూడవ వ్యక్తులు—ద్వివచనం. అలాగే, కొంత, రెండు, మొదలైనవి, అన్ని సంఖ్యలు; శృణోతి (వింటాడు), జుహోతి (అర్పించాడు), జహాతి (వదిలాడు), దధాతి (పెడతాడు). దీప్యతి (ప్రకాశిస్తుంది), స్తూయతి (ప్రశంసించబడుతుంది), పుత్రీయతి (పుత్రాన్ని కోరుతుంది), ధనీయతి (ధనాన్ని కోరుతుంది), త్రుట్యతి (పగులుతుంది), మ్రియతే (చనిపోతుంది), చిచీషతి (సేకరించాలనుకుంటుంది), నినీషతి (నడిపించాలనుకుంటుంది). అన్నీ నిలబడతాయి, అన్నీ కోసం, అన్నీ నుండి, అన్నీతో ముగిసే పదాలు; అన్నీకి, అన్నీ లో—విశ్వ మరియు ఇతర పదాలు. పూర్వ, పూర్వా, పూర్వస్మాత్, పూర్వస్మిన్, పూర్వ అని చెప్పబడింది. సూతుడు ఇలా అన్నాడు: క్రియ పదాల పరిపూర్ణ రూపాలు పేర్లతో చూపబడ్డాయి; కుమారుని నుండి వివరాలు విన్న తర్వాత కాత్యాయనుడు మరింత వివరంగా చెప్పాడు. ఇప్పుడు ఛందస్సు విశేషాలు: సూతుడు ఇలా చెప్పాడు—ఆర్యా ఛందస్సు లక్షణాలు: త్వష్టా గణం ఎల్లప్పుడూ కలిపి ఉంటుంది, బేసి స్థానాల్లో కాదు; ఆరో స్థానంలో జో లేదా న్లౌ వస్తాయి, ఆరో పదం రెండవ పదం నుండి వస్తుంది. ప్రారంభంలో, ఏడవ స్థానంలో, లఘు అక్షరం; రెండవ భాగంలో శర; మూడు గణాలు, పాదం సరైనవి, అగ్నిని దాటి విపులా వస్తుంది. మధ్యలో రెండవది య, జౌ చపలా, పాద ప్రారంభంలో; రెండవ భాగంలో సజఘనా; ఇవే ఆర్యా, జాతి ఛందస్సుల లక్షణాలు. ఆర్యా మొదటి భాగంలో ఉంటుంది; గీతి అయితే రెండు భాగాల్లో ఉంటుంది; ఉపగీతి రెండవ భాగం నుండి, ఉద్గీతి మార్పు వల్ల వస్తుంది. ఆర్యాగీతి చివరలో గురు; ఇవే గోతిజాతి ఛందస్సు లక్షణాలు; బేసి స్థానాల్లో ఆరు కలాలు, జంటలో ఎనిమిది, వరుసగా కాదు; సమా ఆధారపడదు, వైతాలీయ ఛందస్సులో చివరలో గురు ఉంటుంది. రెండు యలు లోపల ఉంటే, అది ఔపచ్చందసిక ఛందస్సుగా పరిగణించబడుతుంది. భాద్గౌను ఆపాతలికా అని, అలాగే దక్షిణాంతికా; పరాశ్రిత రెండవ ల, అన్ని పాదాల్లో ఉంటుంది. ఉదీచ్య ఛందస్సు అసమంగా, ప్రాచ్య ఛందస్సు జంటగా; నాలుగు పాదాల్లో ఐదవ అక్షరం, రెండూ కలిసి సాగుతాయి. ఉదీచ్య మొదటి పాదం, జంట పాదాల కలయికతో, యుగ్మపాదం వస్తుంది; వైతాలీయలో రెండు పాదాలు ఆకర్షణీయంగా, చిరునవ్వుతో ఉంటాయి—ఇది దాని సమాహారం. ముఖం ‘న’తో ప్రారంభించకూడదు; నాలుగవ పాదంలో గణం ఉండాలి; పథ్యా ముఖం అదే జతో, లేకపోతే తిరుగుబాటు లేదా వేరే విధంగా ఉంటుంది. ఉసమే, న, చపలా, విపులా—ఏడవ లఘు; అన్ని చోట్ల సైతవ మ్రౌ, తౌ, సముద్రంలో ఆ రెండూ తత్కు ముందుగా ఉంటాయి. పదిహేను అక్షరాలు, అచలధృతి, సమాన మాత్రా అని చెప్పబడింది. నవ, మల, అలాగే చివర్లో వెళ్తాయి; జో, న్లౌ, సముద్రంలో; విశ్లోక నాలుగుసార్లు, లేదా దాని రెట్టింపు, నవాసికా అని పిలుస్తారు. బాణ ఛందస్సులో ఎనిమిది, తొమ్మిది, ల చిత్రా, పదిహేను అక్షరాలు; సమాన మాత్రా ఉండాలి, ఇది పదాకులక ఛందస్సు. మాత్రా లేని ఛందస్సు అక్షరాలతో; ల లోపల గురు అక్షరాలు లేవు; గురు అక్షరాలు పాదంలో ఎప్పుడూ ల; ఇది స్థిరమైన నియమం. ఇరవై ఎనిమిది ల రెండవ భాగం మొదట్లో వెళ్తాయి; ముప్పై ల శిఖరంలో, ల వెళ్తుంది, ఖంజ మార్పు ద్వారా. అనంగ క్రీడా పదిహేను, చివరలో ముప్పై రెండు ల; ఇరువై ఏడు ల రెండు పాదాల్లో వెళ్తాయి, రెండూ అందంగా ఉంటాయి. మాత్రా ఛందస్సులు వివరించబడ్డాయి; ఇప్పుడు అక్షర ఛందస్సులను ప్రకటించబోతున్నాను. శ్రీరుక్తం జేన అని తెలుసుకోవాలి; ఉత్యుక్తం స్త్రీలింగం, రెండు గురు అక్షరాలు; మొ స్త్రీ, రో జింక, మధ్యా మగౌ, కన్యా ప్రతిష్ఠ. భో గౌ పంక్తి, బాగా స్థాపితమైనది, మధ్యలో సన్నని, తయౌగా గుర్తించబడుతుంది; నయా, బాల-లలితా కలిస్తే, అది గాయత్రి ఛందస్సు. మసగై, మదలేఖా జ్ఞానులు ఉష్ణిక్ ఛందస్సు అని పిలుస్తారు; భౌ గౌ ప్రసిద్ధ citrapadā, విద్యున్మాలా మమౌ గగౌ. మాణవక భాత్తలగ, మ్నౌ గౌ హంసరుతంగా గుర్తించబడుతుంది; సమానికా, రాజగలా, జరలా, గహ్ ప్రామాణికా; వీటితో, మరో ఏర్పాటును అనుష్టుప్ ఛందస్సు అంటారు. ఇలా సూతుడు, శిష్యులకు వ్యాకరణం, ఛందస్సు, పదాల లింగాలు, meters, meters విశేషాలను ఎంతో విశదంగా, క్రమంగా, ఆధ్యాత్మిక భావంతో వివరించాడు.