గరుడపురాణమ్

రాముడు తన పరశుతో నా శత్రువులను సంహరించుగాక అని మనసారా ప్రార్థిస్తూ, బలవంతుడు, రాక్షస సంహారకుడు అయిన దశరథి ఎల్లప్పుడూ నన్ను రక్షించుగాక అని ఆశిస్తూ, నేను రాముని ఆశ్రయించాను. యాదవులకు ఆనందదాయకుడైన రాముడు తన హలంతో నా శత్రువులను సంహరించుగాక అని కోరుతూ, బాల్యంలో కృష్ణుడు కోరిన వాంఛలను నాకు అనుగ్రహించుగాక అని ప్రార్థించాను. ప్రళంబ, కేసి, чанూర, పూతన, కంసులాంటి దుష్టులను సంహరించినవాడైన కృష్ణుని కృపకోసం నేను ప్రార్థించాను. అప్పుడు నా దృష్టికి ఒక భయంకరమైన, చీకటితో నిండిన, 'కృష్ణశృంగాల' అనే పేరుగల పురుషుడు కనిపించాడు. అతడు భయంతో వణికిపోతూ, మృత్యువు చేతిలో పాశాన్ని పట్టుకున్నట్లుగా కనిపించాడు. ఆ భయాన్ని చూసి, నేను కమలనయనుడైన అచ్యుతుని ఆశ్రయించాను. హరి నాకు సొంతుడు కావడంతో, నేను ధన్యుడనై, ఎప్పటికీ నిర్భయుడనైపోయాను. అందుకే, జగన్నాథుడైన నారాయణుని ధ్యానించి, వైష్ణవ కవచాన్ని ధరించి, భూమిపై ఎక్కడైనా నడుస్తున్నాను. విష్ణువు స్మరణ వల్ల నేను సర్వదేవతా స్వరూపుడనై, సర్వజీవులకూ దుర్భేద్యుడనైపోయాను. ఈ మంత్రాన్ని జపించడం వల్ల నిత్యంగా విజయము నాకు కలుగుగాక. ఎవరు నన్ను చూస్తారో, ఎవరిని నేను చూస్తానో, పాపముతో కలుషితమైన వారి దృష్టిని విష్ణువు బంధించుగాక అని ప్రార్థించాను. వాసుదేవుని చక్ర spokesలు నా పాపాలను తొలగించుగాక, నన్ను హానిచేయదలచిన వారిని సంహరించుగాక అని కోరాను. రాక్షసులు, పిశాచులు, అడవులు, అరణ్యాలు, వివాదాలు, రాజమార్గాలు, జూదంలో, కలహాలలో—అన్ని చోట్లా రక్షణ కోసం ఈ మంత్రాన్ని జపించాలి. భయంకర నదులు దాటి పోవునపుడు, ప్రాణాపాయంలో, అగ్నిలో, దొంగల దాడిలో, గ్రహదోష నివారణలో—ఈ మంత్రాన్ని జపించాలి. మెరుపులు, పాములు, విషం, వ్యాధులు, అడ్డంకులు, కష్టం—ఇవి కలిగినప్పుడు, ఎప్పుడైనా శరీరంలో భయం కలిగినప్పుడు ఈ మంత్రాన్ని జపించాలి. ఇది భగవంతుడి పరమమైన, మహత్తరమైన మంత్రం; ప్రసిద్ధి చెందిన, రహస్యమైన కవచం; నాగదోషాలను సంహరించేది; స్వయంగా భగవంతుని మాయతో నిర్మించబడినది; ప్రళయాంతమైన గంభీరత కలది. ఆదియైన, అనంతుడైన, జగత్కారణుడైన పద్మనాభుడా! నీకు నమస్కారం. ఓం కాలాయ స్వాహా! ఓం కాలపురుషాయ స్వాహా! ఓం కృష్ణాయ స్వాహా! ఓం కృష్ణరూపాయ స్వాహా! ఓం ఉగ్రాయ స్వాహా! ఓం ఉగ్రరూపాయ స్వాహా! ఓం అతి ఉగ్రాయ స్వాహా! ఓం అతి ఉగ్రరూపాయ స్వాహా! ఓం సర్వాయ స్వాహా! ఓం సర్వరూపాయ స్వాహా! ఓం లోకనాథాయ నమః; ఓం లోకత్రయధారిణే నమః; ఓం హే హే, విజయం; ఓం గదాయుధధారిణే నమః; దానవ, దైత్య, యక్ష, రాక్షస, పిశాచ, కుష్మాండ, అపస్మార, వాంతి, తీవ్ర జ్వరాలు, లూతా, కీటకాలు, పుతన, నాగాలు, స్థావరజంగమ విషాలు—ఇవి అన్నీ నాశనం కావాలి. నా శరీరాన్ని శుద్ధిచేయు. తూర్పున రక్షించు; పడమరలో విజయం కలుగజేయు; ఉత్తరంలో కపిల రూపంగా రక్షించు; దక్షిణంలో విషాన్ని, మోహాన్ని వినాశనం చేయు; సర్వ ప్రాణులనుండి రక్షించు. శత్రువుల గర్వాన్ని, భయాన్ని తొలగించు; నన్ను నిర్భయుడిని చేయు. యుగయుగాల కిరణాలన్నీ నా ఉదరంలో హంసలవలె ప్రవేశించుగాక. వాసుదేవ, సంకర్షణ, ప్రద్యుమ్న, అనిరుద్ధ, విష్ణు, నారాయణ, హరి—ఇవన్నీ నా జ్వరాలను నాశనం చేయుగాక. హరిః ఉవాచ: ఏడురోజుల్లో అన్ని వాంఛలనూ సిద్ధించు జ్ఞానాన్ని ఇప్పుడు విను. ఓ వాసుదేవా! నీకు నమస్కారం; మేము నిన్ను ధ్యానించుచున్నాము. ప్రద్యుమ్న, అనిరుద్ధ, సంకర్షణ—ఇవారందరికీ నమస్కారం. పరమానందస్వరూపుడైన, శుద్ధజ్ఞానమూర్తియైన నీకు నమస్కారం. స్వయంగా ఆనందించే, శాంతమూర్తియైన, ద్వైతభావం లేని దృష్టిగల నీవు—నీకు పునఃపునః నమస్కారం. హృషీకేశా! అనంతరూపుడా! ఈ జగత్తు నందు నీవే ఉన్నావు, నీవే ఆది, నీవే స్థితి—నీకు నమస్కారం. మట్టితో కూడిన భూమిని మోయువాడవు—బ్రహ్మ స్వరూపుడవు—నీకు నమస్కారం. మనస్సు, బుద్ధి, ఇంద్రియాలు, ప్రాణాలు కూడా నిన్ను చేరలేవు, తెలుసుకోలేవు. నీవు అంతర్భూతుడవు, బాహ్యుడవు, ఆకాశంలా విస్తృతుడవు—నీకు వందనం. ఓం, మహాపురుషుడా! మహాభూతాధిపతివా! సర్వజీవుల ధూళి తవ పదపద్మాలకు పుష్పరేణువుల వలె పతిస్తుంటుంది. నీ జ్ఞానం ప్రసిద్ధి చెందింది. ఓ పరమాత్మా! నీ పదపద్మాలకు నమస్కారం. ఈ జ్ఞానంతో చిత్రకేతువు విద్యాధర పదవిని పొందాడు. హరిః ఉవాచ: ఈ మంత్రాన్ని జపించేవారు విష్ణుధర్మ జ్ఞానంతో సర్వశత్రువులను జయించి ఇంద్ర పదవిని పొందుతారు. ఇప్పుడు నేను ఈ విధానాన్ని వివరించబోతున్నాను, ఓ మహేశ్వరా! పాదాలు, మోకాళ్లు, తొడలు, ఉదరం, హృదయం, ఛాతీ, నోరు, తల—ఈ క్రమంలో 'ఓం' తో ప్రారంభమయ్యే అక్షరాలను స్థాపించాలి. 'ఓం నమో నారాయణాయ' అని చెప్పి, తిరిగి అదే క్రమంలో చేతులపై ద్వాదశాక్షరి మంత్రాన్ని స్థాపించాలి. ప్రణవం నుండి 'య' వరకూ అక్షరాలను బొటనవేలు సంధుల్లో స్థాపించాలి. 'ఓం' ను హృదయంలో, మంత్రాన్ని శిరస్సుపై స్థాపించాలి. మధ్య కనుబొమ్మలపై, కుచ్చుపై, కళ్లపై, తలపై 'ఓం విష్ణవే' అని మంత్రన్యాసం చేయాలి. పరమాత్మను, సర్వశక్తులతో కూడిన హరిని ధ్యానించాలి. మత్స్యరూపుడు నన్ను నీటిలో రక్షించుగాక. త్రివిక్రముడు ఆకాశంలో, వామనుడు భూమిపై, నరసింహుడు అరణ్యంలో, రాముడు కొండపై రక్షించాలి. వరాహుడు భూమిపై, నారాయణుడు ఆకాశంలో, కపిలుడు బంధనాలనుండి విముక్తి కలిగించాలి, దత్తాత్రేయుడు వ్యాధులనుండి రక్షించాలి. హయగ్రీవుడు దేవతల నుంచి, కుమారుడు మన్మథుని నుంచి, నారదుడు ఇతర పూజల నుంచి, కూర్ముడు దక్షిణాపశ్చిమ దిక్కులో రక్షించాలి. ధన్వంతరి అపవిత్రత నుండి, నాగుడు కోపం నుండి, యజ్ఞుడు వ్యాధి, కష్టం నుండి, వ్యాసుడు అజ్ఞానం నుండి రక్షించాలి. బుద్ధుడు పాశండుల నుండి, కల్కి అపవిత్రత నుండి, విష్ణువు మద్యాహ్నంలో, నారాయణుడు ఉదయాన్నే రక్షించాలి. మధుసూదనుడు మధ్యాహ్నాన, మాధవుడు సాయంత్రము, హృషీకేశుడు సంధ్యలో, జనార్దనుడు ఉదయంలో రక్షించాలి. శ్రీధరుడు అర్ధరాత్రి, పద్మనాభుడు రాత్రి మధ్యలో రక్షించాలి. చక్రం, గద, బాణాలు శత్రువులను, రాక్షసులను నాశనం చేయాలి. శంఖం, పద్మం శత్రువుల నుండి, శారంగధనుస్సు, గరుడుడు కూడా రక్షించాలి. ఒడిదుడుకులలో అలంకారాలు బుద్ధి, ఇంద్రియాలు, మనస్సు, ప్రాణాలను కాపాడాలి. శేషుడు సర్పరూపంగా ఎక్కడైనా నన్ను కాపాడాలి. నరసింహుడు అన్ని దిక్కులలో, ఉపదిక్కులలో నన్ను రక్షించాలి. ఈ కవచాన్ని ధరించినవాడు, తన దృష్టితో చూసినదాన్ని అధీనంలో ఉంచుకుంటాడు; అతడు పాపముల నుండి, వ్యాధుల నుండి విముక్తుడై స్వర్గాన్ని పొందుతాడు. ధన్వంతరి ఉవాచ: ఇప్పుడు నేను గరుడుని ద్వారా కశ్యప, సుమిత్ర, విషనాశకుడైన గరుడునికి చెప్పిన గరుడశాస్త్రాన్ని వివరిస్తాను. భూమి, నీరు, అగ్ని, వాయువు, ఆకాశం—ఈ ఐదు మహాభూతాలు. వీటిలో గణాలు ఉంటాయి; ఇవే మండలాధిపతులు. దేవతలు ఈ ఐదు తత్త్వాలలో నివసిస్తారు; విష్ణు సేవకులు వాటిని పొందగలరు; ఇవి దీర్ఘస్వరాలతో, నపుంసక లింగం లేవు. శివుడు ఆరు అవయవాలతో చెప్పబడతాడు: హృదయం, శిరస్సు, కుచ్చు, కవచం, నేత్రం, ఆయుధం—వీటిని వాటి స్థానాల్లో స్థాపించాలి. సర్వసిద్ధిదాయకుడైన అగ్నికి క్రింద కాలాగ్ని, వాయువు ఉంటారు; ఆరో స్వరం చంద్రమండలంతో కలిసినది, పరమమైనది. ఈ విధంగా, భక్తుడు భగవంతుడి మహిమను, కవచాన్ని, మంత్రాన్ని, తత్త్వాలను స్మరించుకుంటూ, అన్ని భయాలనుండీ విముక్తుడై, సర్వసిద్ధిని, ఆనందాన్ని, రక్షణను పొందుతాడు.