గరుడపురాణమ్

ఒకసారి, పరాశర మహర్షి తన కుమారుడు వ్యాసునికి వర్ణాశ్రమధర్మాల గురించి వివరణగా ఉపదేశించసాగారు. ధర్మాన్ని అనుసరించి బ్రాహ్మణులు, ఇతర వర్ణాలవారు ఎలా జీవించాలో, సమాజంలో వారి కర్తవ్యాలేమిటో వివరించారు. మొదటిగా, ఉప్పు వంటి వస్తువులను అమ్మకూడదని చెప్పారు. అలాగే, రెండు పుట్టినవారు (ద్విజులు) కష్టాల్లో ఉన్నప్పుడు, దిగువ వర్గాల వారి నుండి స్వీకరించినా, సూర్యుడు ఎలా కలుషితుడవ్వడో అలా వారు అపవిత్రులు కావరు. వ్యవసాయం వంటి పనులు చేయవచ్చునని, కాని గుర్రాలను అమ్మకూడదని స్పష్టం చేశారు. బ్రాహ్మణుడు, క్షత్రియుడు, వైశ్యుడు ఎవరైనా దారిద్య్రంలో ఉంటే, రాజు వారికి ధర్మబద్ధమైన ఉపాధిని కల్పించాల్సిన బాధ్యత ఉందని చెప్పారు. ఈ సందర్భంలో సూతుడు ఇలా అన్నాడు: పరాశరుడు వ్యాసునితో వర్ణాశ్రమ ధర్మాలపై మాట్లాడారు. ప్రతి కల్పంలో, సృష్టి, లయాలతో జీవులు తగ్గిపోతారా, లేక కొత్తగా పుడతారా అని ప్రశ్నించాడు. వేదం, స్మృతి, మరియు సద్ఆచారం—వీటిలో వేదం ద్వారా స్థిరమైనది—ఇవి బ్రాహ్మణులకూ, ఇతర వర్ణాలకూ ధర్మంగా మనువు మొదలైన వారు ఉపదేశించారు. కలియుగంలో దానం చేయడం ధర్మంగా చెప్పబడింది. అయితే కలియుగంలో చేసే పనులకు ఫలితాలు దశాబ్దాలపాటు శాపంగా అనుభవించాల్సి వస్తుంది. సద్ఆచారాన్ని పాటిస్తే, ఆరు నిత్య కర్మలు—సంధ్యావందనం, స్నానం, జపం, హోమం, దేవతారాధన, అతిథి సేవ—అన్నీ సిద్ధిస్తాయి. వ్రతాల్లో స్థిరంగా ఉండే బ్రాహ్మణుడు, తపస్సులో నిష్టగా ఉండే యతులు అపూర్వులు. క్షత్రియుడు శత్రు సైన్యాలను జయించి భూమిని పాలించాలి. వైశ్యుడు వ్యాపారం, వ్యవసాయంలో ఉండాలి. శూద్రుడు ద్విజులకు సేవ చేయాలి. నిషిద్ధమైన పదార్థాలు తినడం, దొంగతనం చేయడం లేదా నిషిద్ధ వ్యక్తుల సమీపానికి వెళ్లడం వల్ల పతనం కలుగుతుంది. ద్విజులు వ్యవసాయం చేస్తూ అలసిపోయిన ఎద్దును అధికంగా పని చేయించకూడదు. రోజులో అర్ధభాగాన్ని స్నానాది కర్మలకు, బ్రాహ్మణులకు భోజనం పెట్టడానికీ వినియోగించాలి. అయిదు మహాయజ్ఞాలను చేయాలి; దుర్వాక్యాలు మాట్లాడకూడదు; నువ్వుల నూనెను అమ్మకూడదు. వధశాలలో జరిగే యజ్ఞం పాపకరం. వ్యవసాయదారుడు తన పంటలో ఒక ఆరవ భాగాన్ని రాజుకి, ఇరవైవ భాగాన్ని దేవతలకు, ముప్పైమూడు భాగాలను బ్రాహ్మణులకు ఇచ్చినపుడు అపవిత్రత కలుగదు. క్షత్రియుడు, బ్రాహ్మణుడు, శూద్రుడు—ఎవరైనా రైతులు తమ భాగాన్ని ఇవ్వకపోతే దొంగలుగా పరిగణించబడతారు. బ్రాహ్మణుడు మరణం లేదా జననం వల్ల కలిగే అపవిత్రతను మూడు రోజుల్లో తొలగించుకోగలడు. క్షత్రియుడు పది రోజుల్లో, వైశ్యుడు పన్నెండు రోజుల్లో, శూద్రుడు నెల రోజుల్లో పవిత్రతను పొందతారు. కొన్ని సందర్భాల్లో, బ్రాహ్మణుడు పది రోజుల్లో, క్షత్రియుడు పన్నెండు రోజుల్లో, వైశ్యుడు పదిహేను రోజుల్లో, శూద్రుడు నెల రోజుల్లో పవిత్రతను పొందతారు. వేరుగా నివసించే వారందరూ ఒక్కొక్కరు ఒక్కొక్క పిండం సమర్పిస్తారు. జననం, దురదృష్ట సమయంలో అపవిత్రత కలుగుతుంది; నాలుగు రోజులు, పది రాత్రులు, పురుషుని విషయంలో ఆరు రాత్రులు, ఐదవ రాత్రిలో ఐదు రోజులు అపవిత్రత ఉంటుంది. ఆరో రోజున నాలుగు రాత్రులు గడిచాక పవిత్రత వస్తుంది; ఏడో రోజున మూడు రోజులు గడిచాక పవిత్రత వస్తుంది. పిల్లవాడు దూరదేశంలో చనిపోతే వెంటనే పవిత్రత వస్తుంది, ఎందుకంటే అతడు చిన్నవాడు. పళ్ళు రాని పిల్లలు, కాలముందే పుట్టినవారికి అగ్ని సంస్కారం, పిండ ప్రదానం, తర్పణం అవసరం లేదు. గర్భస్థ శిశువు పోయినపుడు, ఆ శిశువు గర్భంలో ఉన్న నెలలన్ని రోజులు అపవిత్రత ఉంటుంది. నామకరణం జరిగినప్పుడు వెంటనే పవిత్రత వస్తుంది; మొదటి ముండనానికి ఒక రోజు, వ్రతానికి మూడు రాత్రులు, ఆ తర్వాత పది రోజులు అపవిత్రత ఉంటుంది. నాలుగవ రోజు నుండి శుద్ధి, ఐదవ, ఆరో రోజుల్లో నష్టం కలుగుతుంది. బ్రహ్మచారులు, అగ్నిహోత్రులు శారీరక సంబంధం లేకుండా ఉండడం ద్వారా పవిత్రతను పొందుతారు. విప్రులు, వేదపారంగతులు, రాజులు, వృత్తిదారులు, వైద్యులు, సేవకులు, అగ్నిదారులు—వారు వెంటనే పవిత్రతను పొందుతారు. తల్లి పది రోజుల్లో పవిత్రురాలు అవుతుంది; తండ్రికి జనన సమయంలో స్నానం చేస్తే చాలు. శరీర సంబంధం వల్ల అపవిత్రత వస్తుంది, కానీ నీటితో శుద్ధి చేసుకుంటే తండ్రికి పవిత్రత వస్తుంది. వివాహం, పండుగలు, యజ్ఞాల సమయంలో మరణం లేదా అపవిత్రత వచ్చితే, ముందుగా నిర్ణయించిన పనులకు మాత్రమే అనుమతి ఉంది. అపవిత్రతను మరణించినవారే తొలగిస్తారు; జననం కూడా మరణం లాంటిదే. దొంగతనంలో లేదా పశువుల దాడిలో మరణించినవారికి ఒక్క రాత్రే అపవిత్రత ఉంటుంది. అనాథ శవాన్ని మోసినవారికి ప్రాణాయామం ద్వారా పవిత్రత వస్తుంది; శూద్రుని శవాన్ని మోసినవారికి మూడు రాత్రులు అపవిత్రత ఉంటుంది. ఆత్మహత్య, విషం, చీకటి, పాము కాటు వల్ల చనిపోయినవారికి సంస్కారాలు ఉండవు. పాము లేదా పురుగు కాటుతో చనిపోయిన పశువును తాకిన తర్వాత కష్టంగా శుద్ధి వస్తుంది. భర్తను నిర్దోషంగా యువ వయసులో వదిలిపోయిన భార్య ఏడుపుట్టు స్త్రీగా జన్మించి, ప్రతిసారి విధవత్వాన్ని అనుభవించాల్సి వస్తుంది. శిశుహత్య చేసిన లేదా నిషిద్ధ పురుషులను ఆశ్రయించిన, లేదా నిషిద్ధంగా ప్రవర్తించిన స్త్రీ ‘సూకరి’ అని పిలవబడుతుంది. నిషిద్ధ పురుషులతో సంబంధం పెట్టుకున్నవారు, నిషిద్ధ వ్రతాలు చేసినవారు, మహాపాతకాలు చేసినవారు తర్పణానికి అర్హులు కారు. గర్భంలో పుట్టిన, పొలంలో పుట్టిన, తండ్రి ద్వారా పుట్టిన కుమారులు తండ్రికి పిండ ప్రదానం చేయాలి. దత్తత కుమారులు, కుమార్తెలకు పవిత్రత కష్టంగా లభిస్తుంది. కుబ్బులు, కుంటులు, శాండీలు, ముక్కు పడే వారు, మూర్ఖులు—ఇవాళ్ళు యజ్ఞదాత, పూజారి కఠినమైన ప్రాయశ్చిత్తం చేయాలి, చాంద్రాయణ వ్రతాన్ని కూడా ఆచరించాలి. జన్మత: అంధులు, చెవిటివారు, మూగవారు చనిపోతే ప్రకటించడంలో తప్పు లేదు. భర్త పోయినా, చనిపోయినా, సన్యాసం తీసుకున్నా, నపుంసకుడైనా, పతితుడైనా, అపవిత్రత కలుగుతుంది. ఐదు ప్రమాదాల్లో భర్తను కోల్పోయిన స్త్రీకి మరో భర్తను అనుమతించారు. భర్తతో కలిసి చనిపోయిన స్త్రీ తన శరీరంలోని ఒక్కో వెంట్రుకకు ఒక్కో సంవత్సరం స్వర్గంలో నివసిస్తుంది. పిల్లికూతురు లేదా ఇతర జంతువుల కాటుకు గురైనవారు గాయత్రీ మంత్రాన్ని జపించడం ద్వారా పవిత్రతను పొందుతారు. బ్రాహ్మణుడు సమాజంలో అగ్ని వల్ల కాలిపోతే, లేదా చండాలాది చేత చంపబడితే, అతడు అగ్నిసంపన్నుడే. ఆ ఎముకలను పాలు పోసి శుభ్రం చేసి, తన స్వంత అగ్నిలో మంత్రాలతో దహనం చేయాలి. విదేశంలో మరణిస్తే, కుశ గడ్డి తో రూపాన్ని చేసి దహనం చేయాలి. నల్ల జింక చర్మాన్ని పరచి, ఆపై ఆరు వందల పలాశా ఆకులను పెట్టాలి. శిశ్నానికి శమీ దండను, వృషణాలకు అరణిమూలాన్ని ఉంచాలి. కుడి చేతిలో ఉలికిని, ఎడమచేతిలో ముద్దెను పట్టుకోవాలి. ముద్దె పక్కన, ఉలికిని వెనుకవైపు ఉంచాలి. ఛాతీపై రాయిని, నోటిలో అన్నం, నెయ్యి, నువ్వులను ఉంచాలి. చెవుల్లో అభిషేకం కోసం చెంచా, కళ్లకు నెయ్యి పోసే చెంచాను ఉంచాలి. చెవులు, కళ్ళు, నోరు, ముక్కులో బంగారు ముక్కలను ఉంచాలి. అగ్నిహోత్ర పరికరాలతో బ్రహ్మలోకానికి మార్గం సిద్ధమవుతుంది. నెయ్యిని ‘ఇది స్వర్గలోకానికి, స్వాహా’ అని సమర్పించాలి; హంస, సారస, క్రౌంచ, చక్రవాక, కుక్రుట పక్షులకు కూడా సమర్పణ చేయాలి. మయుర, మేక, మేకపిల్లను చంపినవారు ఒక రోజు, ఒక రాత్రి ఉపవాసం చేస్తే పవిత్రత పొందుతారు. ఏ పక్షిని అయినా చంపినా, ఒక రోజు, ఒక రాత్రి ఉపవాసంతో పవిత్రత లభిస్తుంది. ఇలా పరాశరుడు వర్ణాశ్రమ ధర్మాలను, శుద్ధి-అశుద్ధి నియమాలను, పురోహితులు, రాజులు, ప్రజలు పాటించవలసిన విధులను వ్యాసునికి వివరణగా వివరించారు.