గరుడపురాణమ్

శ్రీ గరుడ మహాపురాణంలో యాజ్ఞవల్క్యుడు కులధర్మాల గురించి విచారణను వివరించాడు. సావిత్రి మంత్రాన్ని కోల్పోయినవాడు వ్రాత్యస్తోమ యాగాన్ని చేయకపోతే, అతను అజ్ఞాతుడైనవాడుగా పరిగణించబడతాడు. అందుకే బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు, వైశ్యులు ద్విజులుగా, అంటే రెండుసార్లు జన్మించినవారిగా గుర్తించబడ్డారు. ద్విజులకు, వేదమే పరమ శ్రేయస్సుకు ప్రధాన మార్గం. వేదాలను ప్రతిరోజూ అధ్యయనం చేసే వారు తేనె మరియు నెయ్యితో పితృదేవతలకు నివేదన చేస్తారు; దేవతలు, పితృదేవతలను నిత్యం నెయ్యి, అమృతంతో తృప్తి పరచాలి. ఇతిహాసాలు, శాస్త్రాలను ప్రతిరోజూ తన శక్తి మేరకు చదివేవారు పితృదేవతలను సంతోషపరచి, వారు కోరుకున్న అన్ని శుభఫలాలను అందిస్తారు. ద్విజుడు భూమిని దానం చేయడం, తపస్సు చేయడం, వేదాన్ని పారాయణం చేయడం ద్వారా ఆ ఫలాలను అనుభవిస్తాడు. అతనికి కుమారుడు లేకపోతే, భార్య ద్వారా లేదా అగ్ని ద్వారా బ్రహ్మ లోకాన్ని పొందుతాడు; తిరిగి ఈ లోకంలో జన్మించడు. ఇక్కడ యాజ్ఞవల్క్యుని ద్వారా కులధర్మాల గురించి చెప్పిన అధ్యాయము ముగిసింది. ఇప్పుడు వ్రతాలకు అంకితమైన ఋషులు గృహస్థ ధర్మాలను వినాలి. విద్యార్థి స్థితిని పూర్తిచేసిన తర్వాత, మంచి లక్షణాలు కలిగిన మహిళను వివాహం చేసుకోవాలి. ఆ మహిళ ఆరోగ్యవంతంగా ఉండాలి, సోదరులు ఉండాలి, తండ్రి మరియు తల్లి వంశంలో ఒకే కుటుంబానికి చెందకూడదు. పదివంశాల విద్యావంతులూ, మహాత్ములూ ఉన్న ప్రసిద్ధ కుటుంబానికి చెందినవారిని వివాహానికి తీసుకోవాలి. ద్విజులు శూద్ర వర్గానికి చెందిన మహిళను భార్యగా తీసుకోవడం గురించి చెప్పినప్పుడు, వర్గానుసారం బ్రాహ్మణులకు మూడు, క్షత్రియులకు రెండు, వైశ్యులకు ఒకటి వరుసగా ఉన్నాయి. బ్రాహ్మణ వివాహం అంటే, ఆ మహిళను ఆహ్వానించి, తన శక్తి మేరకు అలంకరించి ఇచ్చే విధానం. దైవ వివాహంలో, యజ్ఞంలో పురోహితుడికి ఆమెను ఇస్తారు; ఆర్ష వివాహంలో, రెండు పశువులను తీసుకుంటారు. న్యాయంగా, ధర్మాన్ని పాటించే వరుడికి ఆమెను ఇస్తే, అది కూడా వివాహంగా పరిగణించబడుతుంది. ఆసుర వివాహంలో, సంపదను తీసుకుని వివాహం చేస్తారు; గాంధర్వ వివాహంలో, పరస్పర అంగీకారంతో వివాహం జరుగుతుంది. ఈ వివాహాల్లో మొదటి నాలుగు, అలాగే గాంధర్వ, రాక్షస వివాహాలు బ్రాహ్మణులకు అనుకూలం. తన వర్గానికి చెందిన మహిళను చేతిలో తీసుకోవాలి; క్షత్రియుడు ధనుస్సును తీసుకోవాలి. తండ్రి, తాత, సోదరుడు, బంధువు, అలాగే తల్లి—వారు ఇవ్వకపోతే, వారికి గర్భహత్య పాపం కలుగుతుంది, ఈ లోకంలోను, పరలోకంలోను. కన్యను ఒక్కసారి మాత్రమే ఇవ్వాలి; దొంగిలించినవాడు దోపిడీ శిక్షకు గురవుతాడు. కుమారుడు లేని మహిళను పెద్దలు అనుమతిస్తే, ఆమెకు భర్త సోదరుడు కుమారుడిని ఉత్పత్తి చేయవచ్చు. ఇది గర్భధారణ వరకు మాత్రమే చేయాలి; అంతకు మించి చేస్తే, ఇద్దరూ పతితులవుతారు. హక్కులు లేని మహిళ, అపవిత్రమైనవారు, అంత్యక్రియ భోజనాన్ని మాత్రమే తీసుకునే వారు—వారికి సోముడు పవిత్రతను, గంధర్వుడు మధురమైన మాటను ప్రసాదించాడు. వ్యభిచారం వల్ల ఈ లోకంలో పవిత్రత పోతుంది; గర్భంలోనూ, త్యాగానికి కారణమవుతుంది. మద్యం సేవించే, రోగగ్రస్తులు, శత్రుత్వం కలిగినవారు, వంధ్యలు, సంతానం హత్య చేసే, దుర్మార్గంగా మాట్లాడే మహిళలు—ఇవన్నీ అపవిత్రంగా పరిగణించబడతాయి. భర్త భార్య మధ్య విరోధం లేని చోట, ధర్మ, అర్థ, కామ—ఈ మూడు పురుషార్థాలు వికసిస్తాయి. అక్కడ, కీర్తిని సంపాదించి, ఉమాతో కలిసి ఆనందాన్ని అనుభవిస్తారు. మహిళలు భర్త మాటకు అనుగుణంగా ప్రవర్తించాలి; ఇదే స్త్రీలకు అత్యున్నత ధర్మం. బ్రహ్మచారి విద్యార్థి ఆరంభం నుండే ఉత్సవాలు, వినోదాలకు దూరంగా ఉండాలి. శుభలక్షణాలు కలిగి, రోగం లేని కుమారుడిని మాత్రమే ఉత్పత్తి చేయాలి. తన భార్యకు అంకితమైన పురుషుడు ఎల్లప్పుడూ మహిళలను రక్షించాలి. బంధువులు మహిళలను ఆభరణాలు, వస్త్రాలు, ఆహారంతో సత్కరించాలి. తల్లిమామ, మామ పాదాలకు ఎల్లప్పుడూ నమస్కారం చేయాలి. భర్త పంపిన మహిళ, నవ్వడం, ఇతర ఇంట్లో ప్రవేశించడం నివారించాలి. ఈ విధంగా, యాజ్ఞవల్క్యుడు గృహస్థధర్మాలను, వివాహ విధానాలను, స్త్రీ పురుషుల నడవడిని, వారి పరస్పర కర్తవ్యాలను సపరిచయం చేశాడు.