గరుడపురాణమ్

ధర్మవనంలో లేదా మతంగ తీరంలో, పిండప్రదానం మరియు సంబంధిత కర్మలను నిర్వహించాలి. బ్రహ్మతీర్థంలో పిండప్రదానం చేసిన ఫలం రాజసూయ, అశ్వమెధ యాగాలకు సమానంగా ఉంటుంది. బావిలోని నీటిని ఉపయోగించి పితృదేవతలకు చేసే నైవేద్యం నశించదు, శాశ్వతంగా ఉంటుంది. రెండు యజ్ఞబావుల మధ్య శ్రాద్ధ, పిండప్రదానాన్ని నిర్వహించిన తరువాత, పితృదేవతలకు సేవ చేయడం ద్వారా వారు మోక్షాన్ని పొందేలా జరుగుతుంది. ఫల్గు తీర్థంలో, నాల్గవ రోజు స్నానానంతరం, దేవతల నుండి ప్రారంభించి పిండప్రదానాలు చేయాలి. వ్యాస ముఖంలో, ఐదు అగ్నుల వద్ద, మూడు పాదాల్లో పిండాలను సమర్పించాలి. ఇక్కడ, తొమ్మిది దేవతలకు లేదా పన్నెండు దేవతలకు శ్రాద్ధం నిర్వహించాలి. తల్లి కోసం శ్రాద్ధం ప్రత్యేకంగా చేయాలి; ఇతరత్రా, భర్తతో కలిపి చేయాలి. రుద్రుని పాదాలను స్పర్శించినవాడు తిరిగి ఈ లోకానికి రాడు. గయాశీర్షంపై శ్రాద్ధం చేసిన ఫలితం కూడా అదే. పితృదేవతలు దివ్యత్వాన్ని పొందుతారు; దీనిపై సందేహం లేదు. అక్కడ చిన్న తపస్సుతో కూడా గొప్ప పుణ్యాన్ని సంపాదించవచ్చు. నరకంలో ఉన్నవారు స్వర్గానికి వెళ్తారు; స్వర్గంలో ఉన్నవారు మోక్షాన్ని పొందుతారు. పితృదేవతలకు పిండప్రదానం చేయడం ద్వారా మొత్తం వంశాన్ని రక్షించవచ్చు. ఒక బ్రాహ్మణుని భోజనం పెట్టినంత మాత్రాన కోటి మందికి భోజనం పెట్టినట్లే. అటువంటి వ్యక్తి అక్షయ లోకాలను పొందుతాడు, వంద కుటుంబాలను ఉద్ధరించగలడు. లేదా అశ్వమెధ యాగం చేయవచ్చు, నీలి ఎద్దును విడిపించవచ్చు. నా పేరుతో గయాశీర్షంపై పిండప్రదానం చేయాలి. ఇది విన్న వ్యాపారి గయాశీర్షపై యమధర్మరాజునికి పిండప్రదానం చేశాడు. అందరూ ముక్తి పొందారు, విశాలుడుకూడా; పిండప్రదానం చేసినవాడు సంతానాన్ని పొందాడు. “నాకు సంతానమూ, బ్రాహ్మణులూ ఎలా కలుగుతారు, ఓ విశాలకా?” అని అడిగాడు. విశాలుడు గయాశీర్షపై పిండప్రదానం చేసి, సంతానాన్ని పొందాడు. “మీరు ఎవరు?” అని అడిగినప్పుడు, వారిలో ఒక పల్లెవాడు విశాలునితో ఇలా చెప్పాడు—“నా కుమారుడు, నా తండ్రి హింసకు అలవాటైనవాడు, బ్రాహ్మణహంతకుడు, పాపకార్యాల్లో ముందున్నవాడు. అతడు అవిచీనరకానికి వెళ్లాడు, కానీ పిండప్రదానం వల్ల ముక్తి పొందాడు.” విశాలుడు తన కర్తవ్యాలను నెరవేర్చుకుని రాజ్యం పాలించి, స్వర్గానికి చేరాడు. చూడా కర్మ చేయని వారు, గర్భంలోనే బయటపడినవారు—వారు భూమిపై సమర్పించినద్వారా తృప్తి చెందాలి, అంతిమ స్థితిని పొందాలి. తల్లి, పితామహి, ప్రపితామహి, వృద్ధ మాతామహుడు, ప్రబల మాతామహి—ఇలాంటివారికి, ఇతరులకు కూడా, ఈ అక్షయ పిండప్రదానం స్థాపించబడాలి. ఇలా శ్రీ గరుడ మహాపురాణంలో, పూర్వఖండంలో, ఆచారఖండంలో, ‘గయా మహాత్మ్యం’ పేరుగల ఎనభై నాలుగు అధ్యాయము పూర్తయింది. ప్రేతశిలపై స్నానం చేసి, వరుణాసన అమృతంతో, మన వంశంలో మరణించినవారు, ఎవరి గమ్యం తెలియని వారు, పితృవంశంలో మరణించినవారు, మాతృవంశంలో మరణించినవారు, మాతామహుల వంశంలో మరణించినవారు, ఎవరి గమ్యం తెలియని వారు, పుట్టుకతో పళ్ళు లేని వారు, గర్భంలో బాధపడ్డవారు, బంధువుల్లో ఎవరి పేర్లు, వంశాలు తెలియనివారు—వారి ముక్తి కోసం ఈ పిండాన్ని సమర్పించాను. గొడవలో మరణించినవారు, విషం లేదా ఆయుధాలతో హతమైనవారు కూడా—వారి ముక్తి కోసం పిండప్రదానం చేయాలి.